Reisverhalen

Japan is voor veel mensen een mysterieus en fascinerend land. Zo ook voor reisschrijver Gijs van Middelkoop. Met een magisch visitekaartje in de hand vertrekt Gijs naar Japan, samen met zijn vriendin Aimée. Met de fiets verkennen ze het subtropische eiland Kyushu, waar ze een tocht maken van meer dan duizend kilometer. En fascinerend is het zeker! Na Kyushu denken ze wel klaar te zijn voor Tokyo, en met de fiets en de kogeltrein reizen ze verder op Honshu. Aan vragen intussen geen gebrek. Klopt het eigenlijk wel dat Japanners zo hard werken? Waarom buigen ze zo vaak? En hoe kan in zo'n overvol land, alles toch zo ordelijk verlopen? Wat is het geheim van Japan? Langzaam maar zeker komen ze erachter, dat veel dingen in Japan toch net even anders zijn, dan ze op het eerste gezicht lijken. Daarmee wordt 'Japanners komen nooit te laat' een spannend, onderhoudend en hilarisch reisverhaal. Eén waarschuwing: als je aan dit boek begint, leg je het niet meer weg!

De bijzonderste, meest hilarische reisverhalen met unieke foto’s uit het privéarchief van ‘Who Els’, die in B&B Vol Liefde de harten van heel Nederland veroverde. Dat is niet leuk, dat is héél leuk!Afgelopen zomer keek heel Nederland naar het tv-programma B&B Vol Liefde. En als er één deelnemer uit sprong, dan was het wel voormalig stewardess Els. Door haar innemendheid, scherpe humor en talent als gastvrouw sloot iedereen Els in het hart. Het was dan ook een schok voor veel kijkers toen Els in Schotland door de B&B-eigenaar werd weggestuurd. Maar terug in Nederland zit Els niet bij de pakken neer. Het liefdesverdriet waait over en in korte tijd wordt ze razend populair op Instagram, waar ze haar dagelijkse belevenissen en haar bijzondere avonturen als stewardess deelt. Bijna twintig jaar lang vloog ze de hele wereld over, en daar kan ze geweldig over vertellen. In Somewhere Els deelt Els al haar reisavonturen en geeft ze een kijkje achter de schermen. Ze vertelt openhartig over het fascinerende beroep van stewardess: over de bijzondere ontmoetingen met  passagiers, het keihard werken op tien kilometer hoogte, de hilarische situaties met reizigers, de hechte band met collega’s en de fijne tussenstops op exotische bestemmingen.

Stand-up comedian en Vespa-reiziger Michael Van Peel neemt je mee op reis van West-Europa naar West-Afrika, doorheen de uitgestrekte zandvlakten van de Sahara en langs de kronkelpaden in zijn hoofd.Een low-tech reisverhaal gelardeerd met toogfilosofie en tegelwijsheden over de tienduizend kilometers tussen Antwerpen en Dakar met een twintig jaar oude Vespa, een kaart en een kompas. Ouderwets avontuur met oerdegelijke technologie.Vijftig dagen onderweg, gevuld met eenzaamheid en boeiende ontmoetingen, zandstormen in de Sahara, corrupte grenswachters in Mauritanië, malariamuggen en zompige modderpistes in de brousse van Senegal.Via zoveel mogelijk omwegen, want de kortste weg is zelden de plezantste.

De reis van de Beagle is Darwins verslag van zijn ontdekkingsreis waarin hij van onervaren jongeman uitgroeit tot wetenschapper. Zijn observaties vormden de basis voor de evolutietheorie.

Bij ons in Zweden bundelt de ervaringen, columns en dagboeknotities van Marc de Jong, Nederlander in Zweden. Hij maakt er kennis met de charmes van het platteland, proeft de ongedwongen stijl van de bevolking, en laat zich gewillig onderdompelen in Zweedse gewoonten. Maar wonen in the middle of nowhere is niet altijd even idyllisch en uiteindelijk verhuist Marc met zijn gezin naar de bebouwde kom. Tussendoor wordt hij zich bewust van de tegenstellingen tussen Nederland en Zweden, en stelt hij vragen bij de beweegredenen en verwachtingen van emigranten. Hij ontrafelt het Zweedse eilandgevoel, beschrijft het crècheleven van zijn driejarige dochter en beleeft de zwaarste winter die het land in vijfentwintig jaar heeft gekend. Bij Ons in Zweden is vaak luchtig maar nooit leeg, dikwijls serieus maar nooit zwaar, niet zelden grappig maar nooit onnozel, en altijd onderhoudend en to-the-point.

Als ik bij Wat Thammikarat aan kom fietsen, stapt er een meisje van een jaar of tien gekleed in een schooluniform naar voren en wijst mij met een gebaar alsof de hele tempel van haar is, een plek aan waar ik mijn fiets moet parkeren. Als ik niet meteen gehoorzaam komt ze opnieuw naar me toe en wijst nogmaals en nu dwingender, de plek aan waar die fiets moet staan en voegt daar luider en gebiedend aan toe: 'Park your bicycle there! No, not here! I say thére!!' en weer wijst ze naar de plek waar ze mijn fiets wil hebben. Een schooljuf in de dop! Nadat ik mijn fiets geparkeerd heb komt ze voor de derde keer op me af en zegt: 'I show you tempel.' 'Vooruit. Laat maar zien.' Hierop begint ze een verhaal af te ratelen waar ik slechts de woorden tempel en koning van versta. Halverwege het verhaal stopt de parkeermeesteres echter onverwacht en rent weg in de richting van een groepje toeristen dat juist komt aangelopen. Ongetwijfeld ziet ze meer brood in hen dan in mij. De zeven overgebleven scholieren nemen nu tegelijk en door elkaar het verhaal over. 'No guide,' zeg ik daarom. 'I have guide!' en ik houd mijn reisgids waar alles in staat omhoog. Een van de jonge gidsjes, een volhoudster, blijft me echter volgen. Verderop komen we bij een levensgroot, zwart, stenen beeld van een zittende man met een klein petje op, een beker in zijn rechterhand en een staf in zijn linkerhand. Om het beeld heen staat een verzameling van honderden stenen hanen in allerlei maten. Ik krijg te horen dat het de een of andere koning is, welke versta ik niet, zelfs niet als ik de naam tweemaal laat herhalen. Wel weet mijn jonge gids te vertellen dat deze koning gek was op hanen, iets wat de indrukwekkende verzameling hanen lijkt te bevestigen. 'Ging zijn liefde uit naar kukelende hanen of naar hanen in de pan?' vraag ik, maar het antwoord gaat de mist der onverstaanbaarheid in en evenals de parkeerwachtster snelt ze, bij het zien van een paar andere toeristen, weg in de hoop bij hen een beter gehoor en minder lastige vragen te krijgen. Dit fragment is tekenend voor de onnavolgbare vertelkunst van Frank van Rijn, waarbij zijn relativerende humor het doorgaans wint van de tegelijkertijd zo avontuurlijke belevenissen tijdens zijn reizen door de boeddhistische wereld van Thailand, Laos en Cambodja.

In haar sprankelende reisgids Via Roma laat Willemijn van Dijk je dwalen door de straten van de Italiaanse hoofdstad. Achter de straatnamen van Rome gaat de eeuwenlange geschiedenis van de stad aan de Tiber schuil. Via Rome neemt je mee op een reis door de fascinerende geschiedenis van Rome, van Romulus tot Mussolini en van het Colosseum tot het hypermoderne Museo dell’Ara Pacis. Via Roma is onmisbaar voor iedere Italiëganger. De pers over Via Roma: ‘Willemijn van Dijk vond voor Via Roma een prikkelende insteek [en] de anekdotes en weetjes die ze oproept zijn vaak verassend. Het boek is bovendien stijlvol vormgegeven en zelfs de details kloppen.’ - De Standaard ‘Dit is geen wandelboek, maar wel heel geschikt om mee te nemen naar de Italiaanse hoofdstad en mijmerend te flaneren door de in historie doordrenkte stad.’ AD magazine ‘Via Rome is een combinatie tussen een reis- en geschiedenisboekje met wandelroutes en leerzame weetjes.’ – Italië Magazine

Reizen over de trans-Siberische spoorlijn van Moskou naar Ulaanbaatar en Peking De trans-Siberische spoorlijn is, met een totale lengte van 9.289 kilometer, de langste spoorlijn ter wereld. Het loopt van Moskou tot aan Vladivostok en verbindt Europa met Azië. Denise van Dalen (1991) volgt, iets meer dan honderd jaar na de voltooiing van de trans-Siberische spoorlijn, met haar vriend de overblijfselen van een bewogen geschiedenis. In Het spoor van de tsaar reist ze van Moskou naar Siberië en stapt ze over op de trans-Mongolische spoorlijn naar Ulaanbaatar en Peking. Ze ontmoet markante personages met boeiende verhalen: van Russische journalisten, bijgelovige docenten en Siberische boswachters tot Mongoolse nomaden en stadsbewoners. In Het spoor van de tsaar - Reizen over de trans-Siberische spoorlijn van Moskou naar Ulaanbaatar en Peking combineert Van Dalen persoonlijke observaties met anekdotes over het verleden en over de mensen die ze ontmoet. Ze vertelt de verhalen achter het raadselachtige Rusland, Mongolië en China: landen die zich alle drie in ongeveer dezelfde periode van hun keizers hebben ontdaan.

Al jaren hadden auteur Marjan van den Dorpe en haar man het plan om Nederland te verlaten. Maar waar ze zich zouden vestigen was nog niet gelijk duidelijk. Na veel voorbereidend werk, het bezoeken van beurzen en zelf op onderzoek gaan, viel de keuze op Spanje. Begin 2009 kwam de verhuiswagen voor en werden alle spullen ingeladen, om tweeduizend kilometer verderop uitgeladen te worden in Caudete, zo'n zeventig kilometer ten westen van Alicante. In dit boek vertelt Marjan alle belevenissen over de verhuizing, inrichting van het huis, de nieuwe omgeving en bureaucratie. Maar ook over lokale feesten en gebruiken. Een boek voor iedereen die als 'extranjero' (buitenlander) in Spanje woont of wil gaan wonen, of gewoon een liefhebber van dit bijzondere land is.

In 2018 besloot ik om, geheel onvoorbereid, een wandeltocht te gaan maken. Mijn enige motivatie was VLUCHTEN, om niet alleen thuis te zijn als mijn zoon (toen bijna 13) voor het eerst zonder mij op vakantie zou gaan. Na wat speurwerk online kwam ik uit bij de Camino Primitivo. Een pelgrimstocht in Spanje, die start in Oviedo en eindigt in Santiago de Compostela. En hoewel een pelgrimstocht wat stoffig klonk, zou de ongeveer 320 kilometer prima te doen moeten zijn in 2,5 week. Precies de lengte van de vakantie van mijn zoon met zijn oma. En zo begon een onvergetelijk avontuur waar jij nu deelgenoot van mag zijn. En of je nu in je hoofd of in het echt met mij mee gaat lopen, ik wens je een 'Buon Camino'.

De Continental Divide trail: 5000 kilometer wandelen door de Verenigde StatenDe Continental Divide Trail is de langste route ter wereld door één land en voert dwars door het hart van Amerika. Het is de ultieme tocht voor lange-afstandswandelaars en beroepsavonturier Tim Voors wandelt hem alleen. Onderweg vanaf de Canadees-Amerikaanse grens tot aan New Mexico wordt hij blootgesteld aan de grillen der natuur. Hij ontmoet medewandelaars maar ook beren, bizons en slangen en klautert over omgevallen bomen – héél veel omgevallen bomen...• De ultieme thru-hike op de bucketlist van vele wandelaars• Ook inspirerend voor leunstoelavonturiers• Met prachtige foto’s en illustraties in kleurOp zijn bekende, enthousiasmerende manier vertelt Tim over de bijzondere mensen met wie hij oploopt, over het indrukwekkende natuurschoon en over de dagelijkse uitdaging om de maag gevuld en de voeten min of meer heel te houden. Een avonturenverhaal over uithoudingsvermogen, flexibiliteit en persoonlijke groei.

De bijzonderste, meest hilarische reisverhalen met unieke foto’s uit het privéarchief van ‘Who Els’, die in B&B Vol Liefde de harten van heel Nederland veroverde. Dat is niet leuk, dat is héél leuk!Afgelopen zomer keek heel Nederland naar het tv-programma B&B Vol Liefde. En als er één deelnemer uit sprong, dan was het wel voormalig stewardess Els. Door haar innemendheid, scherpe humor en talent als gastvrouw sloot iedereen Els in het hart. Het was dan ook een schok voor veel kijkers toen Els in Schotland door de B&B-eigenaar werd weggestuurd. Maar terug in Nederland zit Els niet bij de pakken neer. Het liefdesverdriet waait over en in korte tijd wordt ze razend populair op Instagram, waar ze haar dagelijkse belevenissen en haar bijzondere avonturen als stewardess deelt. Bijna twintig jaar lang vloog ze de hele wereld over, en daar kan ze geweldig over vertellen. In Somewhere Els deelt Els al haar reisavonturen en geeft ze een kijkje achter de schermen. Ze vertelt openhartig over het fascinerende beroep van stewardess: over de bijzondere ontmoetingen met  passagiers, het keihard werken op tien kilometer hoogte, de hilarische situaties met reizigers, de hechte band met collega’s en de fijne tussenstops op exotische bestemmingen.

Met een flinke dosis zelfspot neemt de familie Welvaren je mee in hun vaaravonturen op en rond het water in Nederland. Verwacht geen zoete verhaaltjes over mooie vaarroutes, de idyllische vaaromgeving of een beschrijving van fan-tas-ti-sche jachthavens. Verwacht wel: uitdagingen (problemen) waar de familie tegenaan loopt (vaart), bijzondere situaties op en rond het water, creatieve, gênante en vindingrijke oplossingen, en hoe je het beste kunt omgaan met al die verschillende soorten bootmensen. Van slapen op een verbouwde keukentafel tot douchen in een niet zo’n fris douchehavenhokje, en van miscommunicatie met de brugwachter tot een betweterige bootbuurman ontlopen, omdat hij het altijd beter weet dan jij. De familie Welvaren interviewde ook dertien andere bootmensen met heel herkenbare verhalen om te laten zien dat zij écht niet de enige zijn die wel eens wat meemaken op en rond het water… // Dennis (43), Bianca (42), Jasmijn (11) en hond Fleur (7) zijn de trotse eigenaren van een stalen Tjeukemeer Kruiser (1978). Ze hebben de boot al zo’n veertien jaar, en varen vanuit hun thuishaven in Amsterdam of Loosdrecht alle windrichtingen op. Ze varen het hele jaar rond, door Nederland, soms een dag of een weekend, maar vaak ook een lange vakantie. Van Friesland tot Limburg en van Noord- tot Zuid-Holland, ze hebben al heel wat provincies ontdekt. Hun vaarervaringen, met vallen en opstaan, praktische tips, hilarische oplossingen en do’s en don’ts laten zien hoe het er daadwerkelijk tijdens het varen aan toegaat. Wat ooit begon met het schrijven van een papieren (privé)dagboekje tijdens de vakanties (leuk voor later), groeide uit tot het delen van anekdotes met een flinke portie zelfspot via hun Facebookpagina, waar ze wekelijks duizenden (boot)mensen weten te bereiken met video’s en berichten.

Hou je er van om al je mooie vakantieherinneringen op te schrijven? Dan is dit reisdagboek echt wat voor jou. Maak van je camperreis een mooie tastbare herinnering en leg je verhalen vast in dit reisdagboek. Dit dagboek is speciaal voor camperaars. Elke dag ruimte om je dagelijkse belevenissen, je overnachtingsplaatsen en afgelegde kilometers te noteren. Verder natuurlijk weekplanners, handige kaartjes om je routes in te tekenen, uitgavenoverzichten en nog veel meer. In het handige insteekvak kun je tickets, bonnetjes en andere informatie bewaren.

Een oudere vrouw blikt terug op haar reizen door de Sahara en West-Afrika tussen 1985 en 1996. Ze was één van de eerste rugzaktoeristen in dit onbekende gebied. In deze korte novelle richt ze ze zich Kofi, haar Ghanese ex-vriend. Ondanks de verschillen tussen haar en hem vinden ze elkaar in mooie wandeltochten langs uitgestrekte baaien en het zwemmen naar Abokwae eiland. Ze probeert zo gelijkwaardig mogelijk met hem om te gaan. Een verhaal van zoete liefde en bitter bedrog.

In dit reisboek trek ik door Zuid-Afrika, van het levendige Kaapstad langs de adembenemende Tuinenroute. Ik dwaal door kleurrijke wijken en over markten aan de voet van de Tafelberg, proef de zilte zeelucht langs de Atlantische kust en volg wegen die zich slingeren tussen oceaan en bergen. Verder landinwaarts rollen glooiende heuvels vol wijnranken onder een weidse hemel, waar eeuwenoude wijndomeinen hun verhalen fluisteren. Langs ruige kliffen duiken walvissen op uit het diepe blauw, terwijl de branding wild op het strand slaat. Op uitgestrekte vlaktes kruist wildlife mijn pad. Nieuwsgierige antilopen, logge olifanten en het onverwachte ritselen van leven in het struikgewas. Zo ontvouwt zich een land van scherpe contrasten, rijke geschiedenis en onvergetelijke ontmoetingen. Zuid-Afrika blijft nazinderen.

Wanneer heb je voor het laatst iets ontdekt dat je niet zocht? We plannen onze reizen tot op de minuut, volgen routes die anderen voor ons uitstippelden en haasten ons van bezienswaardigheid naar bezienswaardigheid. Maar de mooiste ervaringen ontstaan juist wanneer je het script loslaat. Verdwaal met Opzet neemt je mee in de wetenschap en filosofie achter het planloze reizen. Je ontdekt waarom onzekerheid je zintuigen scherpt, hoe spontane ontmoetingen je wereldbeeld verrijken en wat er gebeurt met je brein wanneer je de controle durft op te geven. Van de psychologie van serendipiteit tot praktische strategieën om structuur los te laten: dit boek biedt je de kennis en het vertrouwen om de kaart opzij te leggen. Dit boek laat je zien hoe verdwalen de kortste weg kan zijn naar de reis van je leven.

Na meer dan twintig jaar in het onderwijs te hebben gewerkt, besluiten Margareth Hol en haar man Harry dat het genoeg is. Het gejaagde leven, de dagelijkse beslommeringen en de problemen op het werk maken plaats voor een diep verlangen naar rust. Naar ruimte. Naar een bestaan waarin de natuur weer leidend mag zijn. Dat verlangen brengt hen naar Ierland. Het land van mistige heuvels, stenen muurtjes en hartelijke dorpen. Ze verruilen hun Nederlandse huis voor een plek op het Ierse platteland, waar stilte een geluid wordt en elke dag voelt als opnieuw beginnen. Wat volgt is een periode van ontdekken, aanpassen en thuiskomen in een wereld die tegelijk ruig, warm en betoverend is. In dit boek neemt Margareth je mee in hun avontuur. Ze schetst met liefde en scherpte hoe het is om alles achter te laten en opnieuw te wortelen. Je leert haar streek kennen, de mensen die haar pad kruisen en de schoonheid van een land dat veel meer geeft dan ze ooit had kunnen vermoeden.

In haar eerste veelgelezen boek, ‘Een nieuw leven in Ierland’, beschreef Margareth Hol het proces van emigreren en haar eerste indrukken van het leven op het Ierse platteland. Als Margareth met het schrijven van haar columns begint, is het nieuwe er na vijf jaar af en zijn zij en haar man Harry al aardig ingeburgerd. Toch blijft er meer dan genoeg om over te vertellen. Het emigrantenleven blijft verrassend, soms weerbarstig, en het blijft een zoektocht om het leven in Ierland vorm te geven. Dat wordt extra voelbaar wanneer bij Harry Alzheimer wordt vastgesteld. Dan komt het erop aan. Blijf je de dagelijkse werkelijkheid in Ierland aangaan, of keer je terug naar Nederland? Harry en Margareth besluiten te blijven. De voordelen van een back to basic bestaan, midden in de natuur, met rust en ruimte, wegen voor hen zwaarder dan het gevoel ‘geleefd te worden’ in het drukke Nederland. En dan, als Margareth alleen achterblijft, staat zij opnieuw voor diezelfde keuze.

De Nederlandse Fernan Westen gaat in 1997 met de fiets op vakantie naar de Schotse Hooglanden. Al op de Ferry vallen er doden zonder dat hij er weet van heeft. De Engelse politie zoekt met man en macht naar de dader(s).  Nietsvermoedend fietst Fernan een bizarre tocht tegemoet, waarbij hij de dood meerdere keren in de ogen zal kijken. Als de politie vermoedt dat Fernan iets te maken heeft met de doden op zijn fietsroute wordt de Britse geheime dienst ingeschakeld. De grote vraag is: waarom zijn Fernand en andere fietsers het doelwit van een sluipschutter? En wat is de connectie met China? Ten slotte zet de Britse geheime dienst, MI6, zelfs een gewapende Apache helikopter in om het mysterie op te lossen. “S(c)hotland is travel thriller waarbij je als lezer mee wordt genomen door het mooie Schotse landschap, aangevuld met een dosis misdaad.” “EEN SPANNEND BOEK OVER EEN FIETSTOCHT DIE GEHEEL UIT DE HAND LOOPT.” “Voor hem lagen de Highlands. Achter hem een groeiende stapel doden.”

De Nederlander Henk Brugman woont en werkt sinds 2000 samen met zijn vrouw Esther in een dorpje ten noorden van Trondheim. In zijn columns (soms serieus, vaak met een knipoog) gunt Brugman ons een blik in zijn wereld en van die om hem heen. Waar hij staat weet hij vaak zelf niet. Is hij een geïntegreerde Nederlander die Noorse gebruiken heeft overgenomen, of een leven in staat hij met verwondering aan de kant te kijken naar hoe het er in Noorwegen aan toe gaat? Hoe gaat hij om met de taalproblemen die hij ondervindt. Hoe kijkt hij aan tegen de Noorse tradities en gewoontes? En doet hij daaraan mee? Hoe is het om weer even in Nederland te zijn? Zou hij terug willen of heeft hij zijn plek gevonden in Noorwegen? Een boek vol verbazing, verwondering en vertwijfeling, waarin duidelijk wordt dat integreren in een ander land met vallen en opstaan gaat, letterlijk en figuurlijk.

Henk Brugman woont al vijfentwintig jaar in Noorwegen. Lang genoeg om de seizoenen niet alleen te zien, maar ook echt te voelen. In zijn derde bundel met columns over het alledaagse leven kijkt hij terug én vooruit. Vanuit datzelfde Pippi Langkous-achtige huis waar hij en zijn vrouw Esther nog altijd wonen. Alleen is de rest van hun leven in de tussentijd flink veranderd. Sinds zijn vorige bundel, Noorwegen voor gevorderden, zijn er heel wat jaren voorbijgegaan. Het echtpaar begon allebei een eigen bedrijf, met alles wat daarbij komt kijken. Twijfel, plannen, doorzetten, en af en toe het gevoel dat je het wiel opnieuw uitvindt. En alsof dat nog niet genoeg was, stapten ze ook nog de politiek in. Dit is geen Noorse ansichtkaart. Dit is het echte leven van een Nederlander die bleef. Met humor, zelfspot en een scherpe blik op een land dat na al die jaren nog steeds kan verrassen. Voor iedereen die Noorwegen al kent, erheen wil verhuizen, of gewoon zin heeft in prachtige columns over emigreren, wortelen en opnieuw beginnen.

Cineast Niels Halbertsma maakte zijn eerste films in Zuid- en Midden-Amerika. Tijdens zijn werkzaamheden voor een oliemaatschappij in Colombia, eind jaren vijftig van de vorige eeuw, raakte hij gefascineerd door de oorspronkelijke bewoners van het land. Hun leefwijze stond op een kantelpunt; weliswaar voeren ze nog met boomstamkano’s over de rivieren, maar de eerste buitenboordmotoren hadden hun intrede gedaan, en naast blaaspijp en pijl en boog gebruikten ze inmiddels ook machetes, jachtgeweren en nylon visdraad. Halbertsma besloot ontslag te nemen bij de oliemaatschappij om documentairefilms te gaan maken. Met veertig kilo aan camera-apparatuur reisde hij per bus, zeilboot, watervliegtuig, muilezel en kano naar de afgelegen gebieden waar deze mensen woonden, om hun bestaan op film en foto vast te leggen. Dat leverde unieke beelden op van de Cuna op de San Blas-eilanden, de vissers van La Boquilla, de Emberá langs de Rio Esmeraldas, de Kogi in het hooggebergte van de Sierra Nevada en de Makuna in het Amazonewoud. In Piraparaná kijkt hij terug op deze bijzondere ontmoetingen.

Een bijzondere bestemming, nog grotendeels onontdekt door het massatoerisme. Zuid-Korea is een land als geen ander: door zijn ligging lange tijd geïsoleerd, maar vandaag verrassend modern en uiterst goed ontwikkeld. Hypermoderne steden als Seoel en Busan vormen er een fascinerend contrast met eeuwenoude tempelcomplexen en verstilde berglandschappen. Het land is groen en bergachtig, met voor de kust duizenden eilanden, en alles is naadloos met elkaar verbonden via wegen, bruggen en tunnels. Dat maakt Zuid-Korea bij uitstek geschikt als fly-drivebestemming. Van cultuur en natuur tot gastronomie en geschiedenis: Zuid-Korea heeft voor ieder wat te bieden - en biedt zelfs een zeldzame blik op het mysterieuze noorden.

Als Jeroen van Bergeijk in Burkino Faso in een Mercedes-taxi stapt en een vergeelde sticker van voetbalclub PSV op het dashboardkastje ziet, wordt zijn fantasie geprikkeld. Niets aan de auto herinnert nog aan zijn land van herkomst: springveren steken door de stoelen en uit de knalpijp komt een walmende, intzwarte rook. Hoe is die auto daar terechtgekomen?Met die vraag in het achterhoofd reist van Bergeijk een jaar later met een oude Mercedes diesel van Amsterdam naar West-Afrika. Hij doorkruist Marokko, de woestijn van Mauritanië en belandt via Mali, Ghana, Togo en Benin uiteindelijk in Quagadougou. Hij krijgt autopech - uiteraard! - en maakt de nasleep van een staatsgreep mee in Togo. Onderweg gaat hij op zoek naar de handelaren en avonturiers die in oude auto's door de Sahara rijden om ze in Afrika met winst te verkopen. 'Mijn Mercedes is niet te koop' is ook de geschiedenis van een auto: een Mercedes 190D, bouwjaar 1988, 220.000 kilometer op de teller. Van Bergeijk koopt hem van een politeagent die hem tijdens zijn stationering in Kosovo van een guerrillastrijder kocht. Hij is even nieuwsgierig naar de koper van zijn Mercedes als naar de vorige eigenaren, naar het verhaal achter die 220.000 kilometer.

Jordanië is één van de weinige landen in het Midden-Oosten waar het in 2014 opvallend rustig was. Op het eerste gezicht zou je denken dat een reis naar deze regio, omringd door landen waar conflicten en aanslagen het nieuws beheersen, geen vanzelfsprekende keuze is. Toch blijkt de werkelijkheid genuanceerder. Zolang er geen negatief reisadvies geldt, is er weinig reden om Jordanië links te laten liggen — en dat blijkt terecht. Zeg je Jordanië, dan denk je al snel aan Petra, de wereldberoemde rotsstad die voor velen dé reden is om het land te bezoeken. Maar wie eenmaal ter plaatse is, ontdekt al snel dat Jordanië veel meer te bieden heeft dan dit ene icoon. Het land kent een uitzonderlijk rijke geschiedenis en behoort tot de oudste continu bewoonde gebieden ter wereld. Je komt er nederzettingen tegen die meer dan 10.500 jaar oud zijn en reist langs plekken waar volgens de Bijbel Sodom en Gomorra zouden hebben gelegen. Ten noorden van de hoofdstad Amman ligt Jerash, één van de grootste en best bewaarde Romeinse steden ter wereld. Verder naar het zuiden bereik je de Dode Zee, gelegen op ruim 400 meter onder zeeniveau, het laagste punt op aarde. En dan is er nog Wadi Rum, een ade

Soms moet je iets gewoon doen. Je hart volgen en een weg inslaan naar iets waar je al lang naar verlangt. Zoals een huis aan zee. Of in de buurt van de zee. In ieder geval in de nabijheid van Mediterrane stranden. In La Vie En Rose neemt Asjha van den Akker je mee op een zoektocht naar dat ene huis waarvan je weet: hier word ik elke dag met een glimlach wakker. Als zij dat huis eenmaal heeft gevonden, in de Languedoc, laat ze je met een liefdevolle dosis humor kennismaken met dorpsgenoten die kleur geven aan de dag. Zoals de fluitende slager, een kunstenaar met een romantische ziel, de hittepitterige eigenaresse van een chambre d’hôtes en haar handige man.

Samen met haar man Michiel bouwt Marieke een oude vrachtwagen om naar een stoer huis op wielen, met als doel een meerjarige reis van het zuidelijkste punt van Zuid-Amerika naar het noordelijkste punt in Alaska. Een droomreis waar 10 jaar voor gespaard, voor gepland en aan voorbereid is. Zij geven hun baan op, laten al hun zekerheden achter zich, rijden de truck op een vrachtschip en varen mee over de Atlantische Oceaan. Daar wacht hun ongekende vrijheid, uitgestrekte wildernis en vele bijzondere ontmoetingen onderweg naar Ushuaia, de laatste over land bereikbare plaats, el Fin del Mundo, het einde van de wereld, waar de eigenlijke reis richting het noorden zal beginnen. Het is ondertussen maart 2020. De pandemie breekt uit. El Fin del Mundo krijgt ineens een heel andere betekenis. Van avontuurlijke wereldreizigers naar virus verspreidende vreemdelingen, gevangen in een wereldwijde lockdown.

In dit boek verschillende Vuurtorens langs de Zuid-kust van Engeland die ik heb gefotografeerd. Smalle wegen en links rijden blijft een uitdaging maar is zeker de moeite waard. De kustlijn is prachtig met zijn krijtrotsen en altijd mooie vuurtorens. Veel lees en kijk plezier Monique Ardon

In december 2009 trokken Ria en Arthur door Vietnam, een reis van het noordelijke Hanoi naar het bruisende Saigon in het zuiden. Onderweg bezochten ze de bekende hoogtepunten, zoals Sapa, Halong Bay, Hue, Hoi An, Nha Trang, Dalat, Ho Chi Minh City (Saigon) en de Mekong Delta. In Dalat maakten ze kennis met de ‘over-de-top’ architectuur en kunst van het ‘Crazy House’ van ontwerpster Dang Viet Nga, een wonderlijke mix van Gaudí, Jujol en Hundertwasser. In de trein van Da Nang naar Nha Trang ontmoetten ze een ‘oorlogsmisdadiger’ die hun over zijn leven vertelde. Ze leerden de Vietnamese verkeersregels kennen, voelden zich drie dagen lang Prince de Lignac en vierden kerstavond te midden van welgestelde Vietnamezen in Saigon in het historische hotel Majestic. Dit is het tiende reisdagboek dat BlauwZand uitbrengt over de reizen van Ria en Arthur. Het boek is rijk geïllustreerd en bevat bijna 200 afbeeldingen, waaronder drie kaarten. Een levendige, persoonlijke en beeldende reis door een fascinerend land.

‘Heeft u deze ketting?’ hoor ik mezelf vragen, terwijl ik hem aanwijs in het magazine. De stewardess schrikt, kijkt me verstoord aan en rommelt in laatjes. ‘Ogenblikje mevrouw, ik ga even bij mijn collega kijken.’ "Waar ben ik mee bezig?" Denk ik. "Heb ik niet méér dan genoeg blingbling!" Na een eeuwigheid verschijnt de purser met allerlei doosjes. "Jakkes! Nou zit ik er vrijwel aan vast! Wil ik dat of niet? Wat nou, als het ding tegenvalt? Kan ik dan met goed fatsoen zeggen dat ik hem niet neem? Kan ik dat nu nog maken?" ‘Mevrouw,’ zegt de purser vriendelijk, terwijl hij midden op het pad, als een ridder, een knieval voor mij maakt. ‘u wilde een ketting zien. Ik heb er hier een paar. Volgens mij bedoelde u deze.’ ‘Ja, die is het.’ ‘Zal ik hem voor u uitpakken, dan kunt u zien hoe hij staat. Het is wél een aparte ketting, sprékend, vindt u niet? Ik heb geen idee hoe de stenen heten, maar de parels lijken me echt.’ Ik voel dat ik een rood hoofd krijg. Het lijkt of alle buren meegluren.

Toen ik in 2007 voor mijn werk beschikking kreeg over een telefoon waarmee je ook kon schrijven begon ik met regelmaat mijn belevenissen op -digitaal- schrift te stellen. De weg die ik reed, de eigenaardige zaken die in mijn beroep als vrachtrijder eigen zijn met daarbij reflecterende filosofische beschouwingen tijdens de dagenlange ritten die ik maakte, dwars door Europa waarbij ik trachtte zoveel mogelijk de snelweg te mijden. Toen mijn werkzame leven een einde nam, besloot ik de verhalen in druk te laten verschijnen. Onderweg maakte ik veel fotoos en korte filmfragmenten die niet in dit boek zijn opgenomen. daarvoor verwijs ik naar het weblog willemdeschaker.blogspot.com. Moge de lezer genieten van de wonderlijke verhalen van een chauffeur en achtergedachten waarmee hij gelijkertijd ook merkwaardige reizen aflegt. Dit boek bevat 198 verhalen en geschiedenissen uit het jaar 2012. Foto omslag, een korte stop aan de Silsersee (CH) tussen Sils en Majola, Engadin

Eind 2008 kwam er een mogelijkheid om mijn dagelijkse gedachtegangen, hersenspinsels, met name tot betrekking met mijn belevenissen van allerlei soort tijdens mijn werk, op te schrijven en zelfs digitaal vast te leggen. Vanaf juni 2009 zijn deze ook bewaard gebleven en nu, 15 jaar later, kwam ook de mogelijkheid ze in boekvorm uit te geven. Het geeft een indruk en doorkijkje in het werk van vrachtrijder die over de Europese wegen voortrollend zijn beroep uitoefende en daarbij soms uitermate bijzondere hindernissen moest weten te overwinnen alsmede een groot aantal eigenaardigheden dewelke men in geen enkel ander beroep tegen komt.