Biografieën & waargebeurd

Na een onbezonnen kus met een andere man schrijft Daan Borrel vanuit een kamer in Berlijn een brief aan haar vriend. De brief draait uit op een zelfbevragend relaas over seksualiteit, intimiteit en autonomie. Mag je elk verlangen onderzoeken en uitleven? En hoe combineer je dat met een behoefte aan verbintenis? Hoe kunnen vrouwen hun eigen verlangens volgen als ze nooit hebben geleerd daarmee om te gaan? Of zijn mannen hier net zo slecht in? Is het de geest of het lichaam dat verlangens creëert? In hoeverre worden die bepaald door verhalen? In dit persoonlijke essay zien we Daan Borrel in haar hongerige zoektocht naar antwoorden. Ze richt zich tot literatuur, filosofie, popmuziek en films, maar ook tot haar eigen lijf en tot de vrouwen die het opgevoed hebben. Soms is liefde dit biedt een intieme blik in het hoofd én de onderbuik van iemand die in alle nuance probeert haar seksualiteit te begrijpen. De geest hoeft niet overboord, dat wil ik ook helemaal niet, maar wil ik anders verlangen, op een andere manier verhalen maken, dan heeft mijn lijf vanaf nu evenveel te zeggen. Dan is ze geen loopmeid meer van mijn geest.

In dit boek vertelt de 74-jarige Ken Smith over zijn leven als kluizenaar in de Schotse Hooglanden. Hij woont alleen, zonder elektriciteit, bij Loch Treig, waar hij leeft van het land: vissen, houthakken en zijn eigen drankjes brouwen. Smith’s unieke inzichten laten ons een glimp opvangen van de pracht en verwondering van een leven in de natuur. Dit boek biedt wijsheid over hoe elk van ons kan ontsnappen aan de drukte en stress van het moderne leven. Het is een geweldig boek waarin hij enerzijds de avonturen van het kluizenaarsbestaan beschrijft (bijvoorbeeld: hoe om te gaan met agressieve beren?), maar ook beschouwelijker kijkt naar wat het betekent om uit de maatschappij te stappen, over de rol van de natuur in ons leven en over alleen ouder worden. Aan het begin trekt Ken Smith zich terug uit een soort voor van rebellie, zelfs grenzend aan weerzin over hoe wij de samenleving inrichten – dan liever alleen, denkt hij. Maar door de jaren heen wordt hij steeds zachter: hoe ouder hij wordt, des te meer realiseert hij zich hoe afhankelijk hij is van anderen, van de natuur en de wereld om hem heen. "Mij ontroerde zijn verandering. Smith wilde arm zijn omdat hij mensen niet vertrouwde. Maar door zijn armoede leert hij uiteindelijk afhankelijk te zijn van anderen, en hij blijkt er goed in te zijn. Zo overwint hij het door hem zo verfoeide individualisme: niet door een vlucht uit, maar door een nieuwe relatie tot de samenleving." – Trouw

'AMALIA' IS GENOMINEERD VOOR DE NS PUBLIEKSPRIJS STEM OP 'AMALIA' VAN CLAUDIA DE BREIJ! Ons eerste echte gesprek voeren we in de werkkamer van haar moeder. Zij op de donkerblauwe bank, ik in een dito fauteuil, onhandig krabbelend in het opschrijfboekje op mijn schoot. Het is een nieuwe Leuchtturm, zo’n chique met lijntjes en paginanummering, door deze schrijfwarenfetisjist speciaal voor dit doel aangeschaft. De bladzijden leeg, het omslag geel. ‘Waarom niet oranje?’ vraagt Amalia. Pas als ik haar aankijk, zie ik haar spottende blik. Met 'Amalia' zet Claudia de Breij de traditie voort die begon met Hella Haasse die een portret van Beatrix schreef (1955) en Renate Rubinstein die Willem-Alexander portretteerde in 1985 ter gelegenheid van hun achttiende verjaardag. De prinses heeft Claudia de Breij meegenomen naar plekken die voor haar belangrijk zijn, waaronder de Koninklijke Stallen, het strand en haar school. Ze hebben gesprekken gevoerd over haar motivatie om af te zien van haar toelage, over zingen voor jezelf, cocktails maken, over hoe paardrijden helpt je hoofd leeg te maken en over de voor- en nadelen van sociale media. Ook kwam aan de orde wat het koningschap en haar toekomstige rol momenteel voor haar betekenen. Het boek laat zien wie Amalia nu is door de ogen van Claudia de Breij. Het boek bevat foto’s uit het privéarchief van de prinses.

Toen Siddhartha Mukherjee een jonge, uitgeputte en geïsoleerde arts in opleiding was, ontdekte hij een boek dat zijn kijk op het medisch beroep voorgoed zou veranderen. Dat boek, 'The Youngest Science', dwong Mukherjee tot het formuleren van een urgente, fundamentele vraag: is de geneeskunst een 'wetenschap'? Wetenschappen moeten wetten kennen: waarheidsuitspraken die zijn gebaseerd op herhaalde experimenten die universele eigenschappen van de natuur beschrijven. Maar kent de geneeskunst zulke wetten?Mukherjee heeft zich zijn hele loopbaan over deze vraag gebogen: een vraag die uiteindelijk heeft geleid tot 'De wetten van de geneeskunsde'. Dit belangrijke boek is tot de nok gevuld met fascinerende historische feiten en moderne medische wonderen. Het biedt een intrigerende kijk op de worstelingen en eureka-momenten die mensen buiten de medische praktijk nauwelijks te zien krijgen. Met de kenmerkende eloquentie en gepassioneerde stijl van Mukherjee is De wetten van de geneeskunst een essentieel boek, niet alleen voor mensen met een medisch beroep, maar voor iedereen die graag meer wil weten over hoe we met gezondheid en welzijn omgaan. Dit boek maakt de weg vrij voor nieuwe inzichten in de geneeskunst, nu en in de toekomst.

De eens zo sportieve en fitte Helen ziet het op een gegeven moment echt niet meer zitten, vooral wanneer ze weinig steun uit haar omgeving krijgt en moet praten als Brugman om ook maar iets gedaan te krijgen van haar huisarts en de specialist die ze te zien krijgt. Tot ze tot de conclusie komt dat ze zelf moet ingrijpen, want een ander zal het niet voor haar doen. Ze is steeds vaker ziek, krijgt een burn-out, maar haar werkgever neemt daar geen genoegen mee. Ondanks alle tegenslagen zet Helen door. Maar dan wanneer het leven eindelijk weer zijn gangetje gaat, slaat het noodlot toe. Het bevolkingsonderzoek darmkanker zorgt voor veel spanningen. Een hele donkere tijd volgt. De coloscopie moet uitkomst bieden. Hoe zal dit aflopen?

In haar boek Schandalig mooie opera vertelt Francis van Broekhuizen verhalen en schandalen uit de operawereld. Ken je het beroemde verhaal over de val van Tosca en de trampoline? Wist je dat de bochel van Rigoletto weleens zakt tot onder de billen van de zanger? En dat Verdi na de dood van zijn vrouw eigenlijk niet meer wilde schrijven? Zijn de mythes over moeilijke operadivas waar? Opera- en musicalzangeres Francis van Broekhuizen (1975) studeerde cum laude af aan het Conservatorium van Amsterdam. Haar eerste boek, Bij twijfel hard zingen, stond 15 weken onafgebroken in de Bestseller 60. In Schandalig mooie opera geeft ze een kijkje in de operawereld achter de schermen, en vertelt talloze persoonlijke verhalen over haar ervaringen op en achter het operatoneel. Muzikaal, leerzaam én vermakelijk; de opera is waar ze voor leeft. 'Francis van Broekhuizen schrijft makkelijk en licht, maar zo herkenbaar en beeldend… Je hoort het haar zingen!' Paul de Leeuw

Wij gaan er vaak op uit naar de bossen waar elke vogel fluit ik kijk om me heen en geniet naar de schoonheid wat de natuur ons biedt hier kan ik mijn gedachten laten gaan zij komen heel spontaan en zet het dan op papier over vrolijkheid en emotie van een dier geboorte en overlijden maakt iedereen mee dat is ieders leven een clicé om daar over te kunnen schrijven en het te omschrijven over hoe wij ons voelen en wat wij met vreugde en verdriet kunnen bedoelen

In december 2009 begon Kate Zambreno een blog met de naam Frances Farmer is My Sister, waarop hen de door hun geliefde modernistische schrijfsters op een radicaal nieuwe manier onderzocht. Vivienne Eliot, Jane Bowles, Jean Rhys en Zelda Fitzgerald stonden bekend als muzen van mannelijke schrijvers; hun eigen werk belandde in de marge, hun vaak substantiële bijdragen aan het werk van hun echtgenoten werd verdoezeld en vergeten – en niet zelden werden zijzelf uiteindelijk ondergebracht in psychiatrische instellingen. Rondom het blog ontstond een onlinegemeenschap die de verstikkende patriarchale kijk op het kunstenaarschap omverwierp en zo een alternatieve canon ontwikkelde. In Heldinnen brengt Zambreno deze ideeën samen tot een vlijmscherp literair manifest. In een directe en volstrekt eigen stijl traceert Zambreno hoe de geschiedenis de vrouwelijke ervaring consequent als minderwaardig wegzet, en kanaliseert de woede daarover om zich te bevrijden van het nog altijd aanwezige patriarchale juk.

In Station Osnabrück naar Jeruzalem beschrijft Hélène Cixous een episode uit de complexe en kosmopolitische geschiedenis van haar moeders Joodse familie. Ze roept een verdwenen wereld op door familieverhalen over de Tweede Wereldoorlog te verweven met haar moeders jeugdherinneringen aan het vooroorlogse Osnabrück en lotgevallen van personages uit de literatuur. Je weet als lezer soms niet van wie de herinneringen of gevoelens zijn. Ook als Cixous de waarheid probeert te achterhalen, blijft ze jongleren met woorden, en vragen stellen. Is wat ze vertelt feit of fictie? Hélène Cixous (1937) is geboren in Oran (Algerije). Ze is schrijfster, letterkundige en filosofe. In 1974 richtte ze aan de Université Paris 8-Vincennes het eerste centrum voor vrouwenstudies in Frankrijk op. Met Ariane Mnouchkine creëerde ze vanaf 1984 vernieuwend toneel voor het Théâtre du Soleil. De laatste jaren publiceert ze vooral over de geschiedenis van haar familie.

‘Pioniers in de Ruimte’ wordt door velen beschouwd als het verloren boek van George Adamski. Hij is de eerste mens die is uitgenodigd voor een reis in een ruimteschip. Dit is een verkapt reisverslag in romanvorm en werd, zo is het vermoeden, in 1949 verboden. Wat mag de mensheid niet weten? George Adamski vertelt over ruimtereizen naar Mars, de Maan en Venus. Op alle planeten leven mensachtige wezens, met een verhoogd en verfijnd bewustzijn. Zij zijn alleen maar dienstbaar aan de Goddelijke Wil. Wij, op planeet Aarde, lopen behoorlijk achter met onze oorlogszuchtige en hebberige mentaliteit. ‘Bij ons er niet één geringste gedachte van kwaad, zoals bij jullie Aardse mensen’, aldus een woordvoerder. Met de wilde plannen van Elon Musk om naar Mars te gaan, geeft dit boek een inkijkje in hoe het daar is. In deze tijd, waar steeds meer informatie vrijkomt over UFO’s, vliegende schotels, ruimteschepen en buitenaards contact, zal dit verhaal je horizon verbreden en je bewustzijn optillen. Het is een bijzondere leeservaring en bevat een belangrijke boodschap voor de mensheid. Weet dat alles wordt gezien. Op enorme schermen kan op elk persoon in het universum worden ingezoomd. In hoeverre zijn we bereid om in vrede te leven? Met een voorwoord van Lilian Ferru. Na een bijna dood ervaring had haar man Paul contact met galactische lichtwezens en wist hij alles van ruimteschepen en het universum.

Eva Hermans-Kroot vertelt openhartig en ontwapenend hoe haar leven 180 ° draaide ‘Mocht je een lesje leven willen: lees dit boek van Eva. Het is prachtig.’ Tim Hofman Al meer dan 100.000 exemplaren verkocht. Hoe is het om op je 22ste de diagnose ongeneeslijke longkanker te krijgen? Hoe beleven je partner, vriendinnen, ouders dat? En hoe is het als mensen altijd willen weten hoe het met je gaat, zelfs op het moment dat je een chemo-infuus in je arm geprikt krijgt? Hoe is het, om tegen alle verwachtingen in, toch nog de 26 aan te tikken? Om het concert van Beyoncé vanaf een brancard te aanschouwen? En hoe is het om écht alleen nog maar te doen waar je zelf zin in hebt? Er veranderde nogal wat, toen Eva van een gezonde, ambitieuze naar een ongeneeslijke, even ambitieuze twintiger ging. Een twintiger die heel veel dingen los heeft moeten laten, maar tegelijkertijd voller in het leven staat dan ooit. Eva vertelt in dit boek op openhartige, bij vlagen hilarische maar bovenal eigen wijze waar ze allemaal doorheen is gegaan en hoe ze dat beleefd heeft. Ook haar naasten komen aan het woord. Ondanks de diagnose ongeneeslijke (long)kanker die Eva Hermans-Kroot in 2021 kreeg, studeerde ze in 2023 cum laude af aan de communicatieopleiding van de Fontys Hogeschool. Met haar Instagram-account @longeneeslijk hield ze in eerste instantie haar directe omgeving op de hoogte van haar medische traject, maar dat groeide uit naar meer dan 500.000 volgers. Eva was in 2024 te zien in het tiende seizoen van het BNNVARA-programma Over Mijn Lijk en verscheen regelmatig bij Qmusic om Mattie en Marieke bij te praten over hoe het met haar ging. Ze woonde met haar man Matthijs in Tilburg, waar puzzelen ineens een noodzakelijke hobby werd. Eva Hermans-Kroot overleed op 30 november 2024.Hanneke Mijnster werkt als freelancejournalist voor onder meer Psychologie Magazine, &C en als vaste columnist voor Libelle. Ze schrijft columns, interviews en verhalen over zaken die het leven moeilijk en mooi maken. In juni 2024 verscheen haar eerste boek Hé is dit ook ADHD? bij Volt.

Een dakloze, borstvoedende moeder die niet terechtkan in de opvang, een patiënt die bijna overlijdt aan iets wat binnen een consult van tien minuten verholpen had kunnen zijn, een man met hartfalen die van ziekenhuis naar ziekenhuis wordt gestuurd: het klinkt niet als Nederland. Toch is dat wat Michelle van Tongerloo in haar werk als straatarts tegenkomt. De schrijnende gevallen op haar spreekuur zijn een spiegel van een land waarin bestaanszekerheid steeds minder vanzelfsprekend is. Een land waarin werkenden geen woning kunnen vinden, patiënten verdwalen in een woud aan instanties en arbeidsmigranten niet de hulp krijgen waar ze recht op hebben. Zorg is een verdienmodel geworden, is de confronterende diagnose van Michelle van Tongerloo, en het helpen van mensen is steeds ingewikkelder. Maar ze weet het medicijn. Luisteren naar de patiënt in plaats van naar het systeem. Geven waar behoefte aan is in plaats van wat wordt voorgeschreven. Een groeiende groep organisaties en burgerinitiatieven laat zien dat het kan. Reacties: 'Gloedvol en geneeskrachtig.' -Arjen van Veelen 'Dit boek opent je de ogen.' -Kustaw Bessems 'Een bevlogen pleidooi.' -Danka Stuijver 'Verplicht voor iedere bestuurder.' -Tim ‘S Jongers

Het is een groot taboe in Nederland: domheid benoemen. Want domheid wordt geassocieerd met ‘lage intelligentie’. De domheid in dit boek is geen eigenschap, maar een politieke strategie. Beter weten, of kunnen weten, en toch vasthouden aan bewezen onwaarheden, onterechte beschuldigingen en misleidende frames. In deze messcherpe analyse laat Sander Schimmelpenninck zien hoe dat soort domheid Nederland steeds meer in zijn greep heeft. Het vult talkshows, bepaalt verkiezingen en maakt je tot een influencer van formaat. Maar het tast ook de democratie, de rechtsstaat, de wetenschap en de journalistiek aan. Daarom moet domheid als strategie worden ontmaskerd. Niet om mensen als dom ‘weg te zetten’, maar om te beschermen waar domheid het op gemunt heeft: de open, democratische samenleving. Sander Schimmelpenninck (1984) is journalist, columnist bij de Volkskrant en presentator van de Zelfspodcast. In de tv-serie Sander en de kloof stelde hij kansenongelijkheid aan de kaak, in zijn boek Sander en de brug (ruim 27.000 verkocht) deed hij voorstellen om daar iets aan te doen. Reacties: ‘Lekker betoog’ – Sheila Sitalsing ‘Een bevlogen afrekening’ – Bas Heijne ‘Aanstekelijk’ – Karin Amatmoekrim

Bekend van het tv-programma Kamp Van Koningsbrugge en No Way BackHet is niet altijd makkelijk om jezelf te zijn. Dat laat Ray Klaassens zien in zijn openhartige en avontuurlijke levensverhaal Groeipijn. Zijn innerlijk vuur bracht hem van de straten en bossen van Helmond, via de Koninklijke Militaire Academie naar bijzondere en gevaarlijke oorden. In de jungle van Belize, tijdens bombardementen in Beiroet en bij missies in het Midden-Oosten kon hij zich steeds verder ontwikkelen. Hij leerde: je wordt nooit groter dan wat je omgeving je kan bieden. Groeien doe je buiten je comfortzone. Daarvoor zijn lef, discipline en doorzettingsvermogen nodig.Of het nu is als commando, inlichtingenofficier, ondernemer, tv-persoonlijkheid of spreker, Ray blijft zichzelf steeds weer uitdagen. De sleutel? Moeite doen, telkens opnieuw. Groei zal immers altijd een beetje pijn blijven doen. Lezersreacties:‘Krachtig, kwetsbaar, realistisch en vol leerzame lessen voor het bewust leven van je leven.’ ‘Een erg inspirerend boek!’

Vanaf je veertigste stap je in een volgend hoofdstuk. In De tweede helft van je leven nodigt Susan Smit je uit om de weerstand tegen ouder worden te laten varen. De tweede levenshelft wil je namelijk naar een bestaan leiden waarin je loslaat wat niet meer voor je werkt en de wereld brengt wat je ten diepste te bieden hebt.Als het hoogste goed van ouder worden eruit bestaat om je leven te houden zoals het is en jezelf zoals je was - tegen de stroom van het leven in - mis je het hele punt. Deze nieuwe fase kan er een zijn van vreugde, vervulling en verdieping als je veranderingen aanvaardt. De tweede helft in een vrouwenleven gaat over oogsten: er valt een nieuw, grandioos avontuur te beleven.Dit boek gaat over liefde, groei, heilige woede, de vrouwelijke band met de natuur en het mystieke, stilte en zusterschap, maar bovenal over samenvallen met jezelf. Kortom, over de kracht en wijsheid van de vrouw en wat dit voor de wereld kan betekenen.

Zestien jaar lang droeg Angela Merkel regeringsverantwoordelijkheid voor Duitsland. Met haar handelen en haar houding drukte ze een stempel op de Duitse, Europese en internationale politiek. In dit boek blikt ze terug op haar leven in twee Duitse staten – tot 1990 in de DDR, en vervolgens in het herenigde Duitsland. Hoe is het haar als Oost-Duitse gelukt de eerste vrouwelijke kanselier van een verenigd Duitsland en één van de machtigste regeringsleiders in de westerse wereld te worden? Wat dreef haar?In Vrijheid beschrijft Angela Merkel het dagelijkse leven in de kanselarij, maar ook de zeer dramatische dagen en nachten toen ze in Berlijn, Brussel en elders beslissingen met grote impact moest nemen. Ze schetst hoe internationale samenwerking door de jaren heen veranderde en onder welke druk politici vandaag de dag staan bij het zoeken naar oplossingen voor complexe problemen in een geglobaliseerde wereld. Ze neemt ons mee achter de schermen van de internationale politiek en laat zien welke betekenis persoonlijke gesprekken kunnen hebben – en welke grenzen er zijn.Angela Merkel reflecteert op de mogelijkheden van politieke actie in een tijd van toenemende confrontatie. Haar memoires bieden een uniek kijkje in het centrum van de macht – en vormen een overtuigd pleidooi voor vrijheid.

We hebben onze soort Homo sapiens genoemd, ‘de wijze mens’, maar als mensen zo wijs zijn, waarom zijn we dan zo zelfdestructief? Waarom staan we op het punt ecologische en technologische zelfmoord te plegen? Op dit moment maken we de meest ingrijpende informatierevolutie in onze geschiedenis door. Om goed te kunnen begrijpen wat er gebeurt, moeten we leren van het verleden en analyseren welke rol informatie in ons leven speelt. Al eeuwenlang verkrijgt de mensheid macht door het verspreiden van informatie in de vorm van fictie, fantasieën en massale waanideeën. In Nexus neemt Yuval Noah Harari ons mee naar het stenen tijdperk, de heiligverklaring van de Bijbel, vroegmoderne heksenjachten, het stalinisme, het nazisme en de heropleving van het hedendaagse populisme, om de complexe relatie tussen informatie en waarheid, bureaucratie en mythologie, wijsheid en macht bloot te leggen. Hij onderzoekt hoe verschillende samenlevingen en politieke systemen in het verleden informatie hebben gebruikt om hun doelen te bereiken en orde te scheppen, ten goede en ten kwade. In de 21ste eeuw kan kunstmatige intelligentie ervoor zorgen dat we geen grip meer hebben op de verspreiding van waanideeën en onwaarheden. Door weloverwogen keuzes te maken, kunnen we de ergste uitkomsten wellicht nog voorkomen.

In Laatste man vertelt Stijn Franken (1967-2025), die gedurende zijn carrière onder andere Lucia de Berk, Volkert van der G. en Willem Holleeder bijstond, aan de hand van enkele spraakmakende zaken over zijn ervaringen als strafrechtadvocaat. Via de processen tegen Charles Z. en Kobus L. in de jaren negentig en de gerechtelijke dwalingen uit het begin van deze eeuw, komt hij te spreken over de verharding van het strafrechtklimaat, de toename van het aantal levenslang gestraften en het gevaar dat ontstaat als mensen het vertrouwen in het strafproces verliezen.Ook zijn eigen sterfelijkheid komt aan bod. Een paar jaar geleden kreeg Stijn te horen dat hij ongeneeslijk ziek was. Om iets van zijn gedachtengoed te bewaren voor komende generaties heeft hij samen met Miek Smilde, oud-journaliste en schrijfster, zijn verhaal op papier gezet.Laatste man is een boek over het zoeken naar waarheid, de kracht van verhalen en de kloof tussen zij die oordelen en zij die veroordeeld worden.

Ziek worden kan je overkomen, maar ziekte zelf veroorzaken is een kunst. Toch kun je het leren. In een land dat vergrijzing vooral als probleem ziet en waar de gezondheidszorg én menig broekriem op knappen staat, doet psycholoog Femke Nijboer haar best om een steentje bij te dragen: ze geeft jou de beste tips om ouderdom compleet te vermijden. Op de Zwarte Cross snapte ze het namelijk ineens: weg met al dat truttige gepreek! Jullie willen niet lang, maar kort en gelukkig leven! En zij zal jullie daarbij raad geven. Als zelfbenoemd generaal legt ze jullie, rekruten, het lichaam uit. Ze laat je al je organen nauwkeurig bestuderen en intens bewonderen, en legt dan uit hoe je ze met slechte gewoontes kapot kunt leven. Ook doorspekt ze haar leefstijltips met anekdotes uit haar eigen leven en onderzoekt ze de beperkte maakbaarheid van je eigen geluk.

Geen tijd voor dé Camino, wel behoefte aan rust, ruimte en tijd voor jezelf? Wandel een pelgrimstocht van een week. Na een tocht van 580 km over het St. Olavspad, in haar eentje, snakte Francine naar nieuwe wegen. Alleen: zo lang van huis, dat bleek toch lastig. Gelukkig kun je ook korte pelgrimstochten maken. In drie jaar tijd liep ze door Zweden, Ierland en Engeland, Spanje en Portugal, Zwitserland, Schotland en Nederland. Na elke keer kwam zij als herboren weer thuis. Dit boek is meer dan een wandelgids, het is ook een verslag van een innerlijke reis. Daarnaast vind je praktische informatie over de tochten, mooie fotografie en nóg eens 25 suggesties voor wie de smaak te pakken krijgt. Francine Postma (1972) is schrijver, journalist en pelgrim.

Het is een klassiek geworden wiskunderaadsel: het driedeurenprobleem. Je mag in een spelshow kiezen tussen drie deuren. Achter één staat een auto die je graag wil winnen, achter de andere twee een geit. Zodra je een deur kiest, maakt de presentator een van de twee niet door jou gekozen deuren open: daar staat een geit. En dan stelt hij die ene vraag: wil je wisselen van deur? Waarom dat wiskundig verstandig is, staat natuurlijk in dit boek. Maar er zijn zoveel meer vragen. Wanneer zijn die geiten eigenlijk in het probleem beland? Wat heeft Shakespeare erover geschreven? Hoe ziet de logigramversie eruit? En wat hebben geisha’s, deukhoeden en het hoofdpostkantoor ermee te maken? Al die vragen zijn nu eindelijk beantwoord. De auto, de geit en de wiskunde is een wetenschappelijke en literaire lsd-trip langs alle uithoeken van rekenen en taal. Het vrolijkste wiskundeboek in jaren. Wie het eenmaal gekozen heeft, wil het nergens meer voor ruilen. Ionica Smeets is hoogleraar wetenschapscommunicatie aan de Universiteit Leiden en columnist bij de Volkskrant. Jan Beuving studeerde ook wiskunde, maar is cabaretier.

True crime vol adrenaline, gevaar en de prijs van snel geld ***** Steven Kilian groeide zorgeloos op in een achterstandswijk waar het motto leek te zijn: ‘Misdaad loont.’ Om hem uit de criminaliteit te houden, stuurden zijn ouders hem naar dure privéscholen. Hij werd drievoudig Nederlands kampioen boksen, volgde een hbo-studie, had succes in zijn werk en in de liefde en had niets te klagen. En toch was hij niet gelukkig. Samen met zijn jeugdvrienden ging hij op zoek naar spanning en avontuur. Ze ontwikkelden zich tot een groep zwaar georganiseerde criminelen die talloze plofkraken pleegden van pinautomaten in binnen- en buitenland. Met gevaar voor eigen én andermans leven probeerden deze beruchte bende zo snel mogelijk rijk te worden. Hun leven was als een actiefilm, de adrenaline regeerde en succes kwam razendsnel. Maar het kón niet goed blijven gaan. Kilian werd opgepakt en veroordeeld tot tien jaar gevangenisstraf. In zijn levensverhaal vertelt Steven Kilian welke verwoestende gevolgen zijn keuze voor de criminaliteit had: zijn boksdroom spatte uiteen, hij verloor vrijwel alles en overleefde in de cel ternauwernood een aanval met kokendhete olie. Met ijzeren discipline vocht hij zich terug en wist zijn leven een nieuwe richting te geven. PLOFKRAKER laat zien hoe snel geld je alles kan kosten, en wat er nodig is om terug te komen. STEVEN KILIAN (1987) is ‘echte Utregse gajes’, opgevoed met de wetten van de straat. Had een onderhoudsbedrijf. Werd drievoudig Nederlands kampioen boksen. Haalde in 2012 zijn hbo-bachelor Business Administration. Was in 2018 oprichter en kandidaat-raadslid van Stadsbelang Utrecht toen hij werd opgepakt voor een flink aantal plofkraken. Werd veroordeeld tot 10 jaar cel en kwam op 4 maart 2026 vrij. Schreef in de gevangenis zijn levensverhaal op. Een man met een missie: jongeren helpen de juiste keuzes te maken.

De zee vergeet niets. In het zeventiende-eeuwse Nieuwpoort leeft Jeanne Panne aan de rand van de samenleving. Ze geneest mensen met kruiden, helpt waar anderen wegkijken en probeert te overleven in een stad die steeds meer behoefte heeft aan een schuldige. Wanneer angst sterker wordt dan rede, verandert dezelfde gemeenschap die haar ooit nodig had een vrouw in een heks. Vier eeuwen later komt een andere vrouw aan in dezelfde kuststad. Ook zij blijft een buitenstaander. Te luid, te kleurrijk, te emotioneel om ooit echt bij de mensen om haar heen te horen. Terwijl ze probeert een nieuw leven op te bouwen tussen de wind, de zee en de eindeloze grijze horizon van de Belgische kust, ontdekt ze hoe weinig er in werkelijkheid veranderd is. Het is een rauwe, melancholische roman over uitsluiting, eenzaamheid en de menselijke behoefte om iemand aan te wijzen die anders is. Twee vrouwen, gescheiden door vierhonderd jaar geschiedenis, worden verbonden door dezelfde blikken, dezelfde geruchten en dezelfde stille vormen van geweld. Want brandstapels verdwijnen nooit. Ze worden alleen stiller.

‘Het licht in mijn kindertijd was getemperd. De zon scheen, nooit helemaal voluit, maar genoeg om mij te verwarmen. Genoeg ook om de mooie dingen van het leven zichtbaar te maken, zoals het blauw-witte busje met de davidster op de schoorsteen­mantel, symbool van dat de sof zich niet nog eens zou herhalen. Het geld dat wij erin stopten was voor Israël. Israël bood veiligheid. ­Israël bood troost. Waarom we er zelf dan niet heen gingen, bleef in het vage…’ Een klein verhaal losweken uit het grote verhaal van de alsmaar voortrazende geschiedenis, was mijn drijfveer voor het schrijven van dit boek.

Een aanklacht tegen de westerse medeplichtigheid aan de genocide in Gaza en deels een zelfonderzoek waarin El Akkad woorden weet te geven aan dat wat onbeschrijfelijk lijktOmar El Akkad kwam ooit zelf als immigrant naar het Westen, ervan overtuigd dat hij daar eindelijk vrijheid en rechtvaardigheid zou vinden. Maar in de afgelopen twintig jaar, waarin hij verslag deed van de ‘war on terror’, klimaatverandering en Black Lives Matter-protesten en machteloos moest toezien hoe onschuldige mensen werden vermoord in Gaza, groeide bij hem het besef dat die mooie beloftes over het Westen een leugen zijn. Hij is tot het inzicht gekomen dat er altijd grote groepen mensen zullen zijn, niet alleen moslims of mensen uit de Arabische wereld, maar iedereen die buiten de bevoorrechte klasse valt, die geen toegang krijgen tot die beloofde vrijheid en gerechtigheid.Op een dag zal iedereen hier altijd tegen zijn geweest vertelt het verhaal van dat besef: een worsteling met de morele implicaties van een leven in het Westen, maar ook een zoektocht naar manieren om in een tijd van ongekende verwoesting verandering teweeg te brengen. Dit is hét boek van onze tijd.Messcherp, prikkelend en hoopvol: Omar El Akkad stelt dat het Westen gefaald heeft als hoeder van internationale mensenrechten en verkent de mogelijkheden om verandering teweeg te brengen voor een rechtvaardiger wereldWinnaar van de National Book Award en finalist van de National Book Critics Circle AwardBoek van het jaar volgens o.a. The New York Times, The Washington Post, TIME, Los Angeles Times en Literary Hub.In de pers ‘Een eloquente noodkreet tegen onze tolerantie voor de ellende van anderen.’ The New York Times‘Vol met welverdiende woede en frustratie. Een must-read, al was het maar om ons eraan te herinneren dat de geschiedenis altijd neerkomt op één simpele vraag: toen het ertoe deed, wie koos er voor gerechtigheid en wie koos er voor macht?’ The Guardian ‘Ondanks alle gruwelen die in dit boek worden beschreven, is er een constante onderstroom die verlangt naar een betere wereld, een rechtvaardiger wereld, een wereld waarin de huidige weerzinwekkende acties van Israël in Gaza worden veroordeeld en beëindigd. Ongelooflijk ontroerend en krachtig.’ Big Issue‘Uitzonderlijk krachtig, zoals een schreeuw van woede en verdriet tegen de status quo moet zijn.’ The Financial Times ‘Een felle aanklacht tegen de hypocriete onverschilligheid van het Westen ten aanzien van de vernietiging van Gaza.’ Booklist‘Ik heb een non-fictieboek nog nooit zo sterk aanbevolen als dit. Een pijnlijke maar essentiële aanklacht tegen een gebroken wereld.’ Literary Hub‘Een urgent en moedig verslag dat weigert zijn vertrouwen te verliezen in de mogelijkheid dat dingen anders kunnen zijn.’ Hisham Matar‘Ik kan me op dit moment geen belangrijker boek voorstellen. Lees dit alsjeblieft. Ik beloof dat je er geen spijt van zult krijgen.’ Tommy Orange

In de zomer van 2026 wordt de grootse voorstelling De graanrepubliek op de planken gebracht. Of preciezer gezegd: op vlonders in het wuivende koren van Groningen. Het gaat knetteren en vonken tussen landarbeiders en herenboeren in deze theatrale bewerking van Tom de Ket, die eerder ook al tekende voor de succesvolle voorstellingen van Het pauperparadijs, Mammoet, Boer Koekoek en 14 (over Johan Cruijff).De graanrepubliek gaat over de opkomst van het communisme en het fascisme op het platteland, honderd jaar geleden – en over de nog altijd voelbare doorwerking van die twee stromingen. Over klassenstrijd, een vlammende, verboden liefde, goed en fout, wraak en vergelding, en onderhuids leed dat van generatie op generatie wordt doorgegeven. ‘Ik ben ontzettend verguld met deze toneelbewerking én tegelijk stiknieuwsgierig,’ aldus Frank Westerman. De graanrepubliek wordt geproduceerd door Zummerbu¨hne, producent van grootschalig muziektheater in de buitenlucht. Rollen worden vertolkt door onder meer Lotte Dunselman, Steyn de Leeuwe, Peter Drost, Rosa da Silva, Jip van den Dool en Gusta Geleijnse. Er zijn 32.000 stoelen beschikbaar, verdeeld over 25 voorstellingen van 5 augustus tot 6 september. En voor wie geen kaartje kan bemachtigen, is er altijd nog het boek – door Frank Westerman voor deze nieuwe editie geactualiseerd op basis van explosieve informatie uit de CABR-archieven.

Een dubbel jubileum. Op het jaar af 25 jaar na zijn romandebuut verschijnt van de onophoudelijke auteur het 25ste boek sinds 2013. Na zijn hele leven nooit hard gewerkt te hebben wilde hij uitgeblust van zijn nadagen gaan genieten maar er moet onverminderd strijd geleverd worden. Met een verzendhuis. Met een telecombedrijf. Met de wereld in het algemeen. De lezer is bij dit alles de lachende derde. "Een voorbeeld van een humoristische roman met een goede (hier duidelijk door Reve en Carmiggelt beïnvloede stijl." (NBD Biblion over Zoute griotten) "Zijn stijl werd vergeleken met Gerard Reve en Ronald Giphart. Maar eigenlijk heeft De Jong nog het beste de kunst afgekeken bij Remco Campert." (7Days over Zoute griotten speciaal) "Het knappe van Martin de Jong is dat hij van het personage Otto ter Weel een mengeling heeft gemaakt van Wolkers, Reve, Claus en vooral Mulisch." (Leestafel.info over Literaire giller) "Prachtig, origineel." (NBD Biblion over Aan de hand en andere aandoeningen)

Woede in mijn Stilte – Boek 2 is een aangrijpend en waargebeurd levensverhaal dat de lezer meeneemt in een intens traject van trauma, huiselijk geweld, depressie en herstel. Dit boek vertelt het verhaal van een jeugd die getekend werd door onveiligheid, emotionele pijn en langdurige psychische strijd, en hoe deze ervaringen doorwerken in het volwassen leven. Van een kindertijd met huiselijk geweld en een gebroken gezinssituatie tot een jeugd binnen jeugdzorginstellingen en gesloten hulpverlening: dit verhaal toont de harde realiteit van opgroeien in een omgeving zonder stabiliteit of veiligheid. Het beschrijft hoe depressie zich al op jonge leeftijd ontwikkelt en jarenlang aanwezig blijft, samen met gevoelens van woede, machteloosheid en verlies van vertrouwen. Daarnaast behandelt het boek ook thema’s zoals verslaving en herstel, en de moeilijke weg naar een drugsvrij leven. Het laat zien hoe iemand, ondanks terugvallen en pijnlijke gebeurtenissen, stap voor stap probeert te bouwen aan persoonlijke groei en mentale stabiliteit. Naast de donkere periodes bevat dit verhaal ook momenten van hoop, liefde en verandering. Het moederschap speelt hierin een belangrijke rol, net als de zoek

Een van Nederlands succesvolste topmodellen Marlijn Hoek vertelt voor het eerst openhartig over haar internationale leven als fotomodel, over haar traumatische val, haar lange revalidatieproces en de succesvolle terugkeer naar de modellenwereld‘Een verhaal dat bewijst dat opgeven nooit een optie is en dat de grootste overwinning soms zit in opnieuw durven stralen.’ Linda Gumus Gerritsen, Editor in Chief VogueWanneer Marlijn als tiener in Zwolle wordt gescout, heeft ze nog nooit aan een modellencarrière gedacht. Ze gaat naar school, speelt graag hockey en staat niet graag in de spotlights. Maar wanneer ze haar eerste fotoshoots heeft gedaan, krijgt ze de smaak te pakken. Algauw wordt Zwolle te klein en ook Amsterdam laat ze achter zich. Londen, Parijs, New York – Marlijn krijgt overal opdrachten en reist de wereld over. Ze staat in de Vogue, hangt op grote billboards en loopt modeshows voor Givenchy en Chanel. Ze komt op exclusieve feestjes, ontmoet veel bekende mensen uit het modevak en dat op de meest bijzondere locaties. Maar ze leert ook de andere kant van het vak kennen: de modellenwereld kan confronterend en soms hard zijn en draait om uiterlijk en vergelijking. Je moet leren omgaan met afwijzing en verandering. In 2022 neemt haar leven een dramatische wending als ze van een steile trap van vier meter valt en maanden nodig heeft om te revalideren. Zal ze ooit nog als model kunnen werken? Zal ze ooit nog haar oude niveau kunnen halen? Na een ingrijpende operatie en een lang revalidatieproces maakt ze haar comeback. Dankbaar voor de nieuwe kans die ze heeft gekregen, kijkt ze terug op haar tijd voor het ongeluk, het ongeluk zelf en hoe ze is opgekrabbeld en haar kracht hervond.

Wanneer Henk Rigter een baan aangeboden krijgt in Zuid-Afrika reist hij samen met twee vrienden in een rammelend busje die kant op, in de veronderstelling dat ze er drie maanden over zullen doen. Drie maanden worden uiteindelijk drie jaar en tijdens de reis die volgt, adopteren ze een hond, rijden hun wagen total loss in de Sinaï, helpen goede doelen, belanden meerdere keren in de gevangenis en vechten met een krokodil. Het Afrikaanse continent vormt het decor van tegenslagen, uitdagingen en schitterende ontmoetingen. Dwars door Afrika is een verhaal over vriendschap, jezelf tegenkomen, doorzettingsvermogen en de drang naar avontuur.

Wat van buiten leek op een hechte familie, werd van binnen langzaam uitgehold door één man. Een werkelijkheid die niemand van buiten ooit zou geloven. Zijn woorden waren honing, zijn daden gif. Hij wist precies waar onze kwetsbaarheden lagen en gebruikte ze zonder aarzeling. Langzaam maar onverbiddelijk trok hij de touwtjes strakker. Elke leugen werd een waarheid als hij hem maar vaak genoeg herhaalde. En wij? We zwegen. Uit loyaliteit. Uit angst. Uit schaamte. Uit hoop dat het ooit vanzelf zou stoppen. Maar narcisme stopt nooit vanzelf. In dit waargebeurde verhaal vertelt Claudia hoe haar zwager hun familie in zijn greep kreeg, hoe manipulatie veranderde in controle, en hoe zelfs de erfenis uiteindelijk verdween in de schaduw die hij over alles heen wierp. Het is een verhaal over macht en misleiding, maar ook grenzen trekken en eindelijk durven opstaan tegen hem. Zijn leugens, onze stilte is een indringende autobiografie voor iedereen die ooit te maken kreeg met verborgen destructie binnen de familie en voor iedereen die wil begrijpen hoe ver narcisme kan reiken.

In februari 1992 verliest Philip alles. Zijn appartement brandt uit, hij zit zonder geld, zonder elektriciteit en zonder toekomst. Alleen een matras op de grond blijft over. Maar precies daar ontstaat een idee. In deze rauwe autobiografie vertelt Philip WDW voor het eerst het échte verhaal achter de schermen van de Lottowijzer, één van de bekendste LOTTO-concepten van Vlaanderen. Van een jeugd tussen succes, Amerikaanse wagens en ondernemersdromen, tot nachtclubs, relaties, schulden, vernedering en complete chaos. Dit boek neemt je mee door een leven vol extreme hoogte- en dieptepunten. Geen klassiek succesverhaal, maar een eerlijke en filmische blik op vallen, overleven en telkens opnieuw opstaan. Over: -ondernemen zonder vangnet -liefde, verraad en ambitie -het nachtleven van Gent en Antwerpen -succes en de prijs ervan -hoe één idee een leven kan veranderen “De Man Die De LOTTO Vond” is een waargebeurd verhaal over veerkracht, instinct en de honger om nooit op te geven.

Bewijs dat je een mens bent vertelt het waargebeurde verhaal van een Palestijnse man in België die zijn vrouw uit Gaza probeert te halen. Wat begint als een administratieve procedure, groeit uit tot een jarenlange strijd tegen regels, wachttijden en onzichtbare muren. Terwijl de oorlog verwoestend om zich heen grijpt, dringt een urgente vraag zich op: wat betekent menselijkheid wanneer systemen zich steeds verder achter regeltjes verschuilen? De auteur volgt het verhaal van nabij en wordt er onvermijdelijk deel van. De opeenstapeling van wachten, machteloosheid en morele druk weegt zwaar – niet alleen op wie vastzit in procedures, maar ook op wie probeert te blijven kijken, luisteren en helpen. Dit boek is geen pamflet, maar een literaire kroniek van wachten, verlies en volharding. Het beweegt zich tussen reportage en persoonlijke betrokkenheid, en laat zien hoe grote politieke conflicten zich vertalen in menselijk leed – en hoe kleine gebaren van aandacht, doorzettingsvermogen en liefde menselijkheid overeind kunnen houden, zelfs als alles eromheen dreigt te verdwijnen.

'Rond mijn veertigste stond ik op een kruispunt in mijn leven. Zowel zakelijk als privé ging het roer om. Het was voor mij een waanzinnig leerzaam traject. Als dit boek ook maar één lezer een duwtje in de rug geeft, is het extra geslaagd.' Op het moment dat alles leek te kloppen, begon Simon Keizer zichzelf vragen te stellen. Succes gaf geen richting meer en antwoorden bleven uit. Wat volgde was een zoektocht. Tijdens een retraite in Costa Rica werd hij geconfronteerd met andere manieren van kijken, naar zijn verleden, zijn patronen en de keuzes die voor hem lagen. De retraite hielp hem, niet om iemand anders te worden, maar om terug te keren naar wie hij werkelijk was. Wat Moed dat Moet is de openhartige autobiografie van Simon Keizer, geillustreerd met persoonlijke foto's. Hij blikt terug op de gebeurtenissen die zijn leven voorgoed vormden: het vroege verlies van zijn vader, de geboorte van zijn kinderen, de verwoestende cafébrand in Volendam, het succes en uiteindelijk het besluit om te stoppen met Nick & Simon. Vijfentwintig jaar na de brand vertelt Simon voor het eerst hoe deze ervaringen hem werkelijk tekenden en hoe hij leerde opnieuw voor zichzelf te kiezen en zijn eigen pad te volgen. Dit is niet alleen het levensverhaal van Simon Keizer, maar ook een spiegel voor de lezer. Voor iedereen die voelt dat het anders kan, maar nog niet weet hoe. Simon Keizer (1984), de Volendamse artiest die het land veroverde met Nick & Simon, speelde op zijn zestiende voor het eerst met zijn klasgenoot Nick Schilder. Voor en met Jan Smit schreef hij talloze liedjes. Op zijn eenentwintigste kwam het debuutalbum van Nick & Simon uit. Elf nummer één-albums later deelde Simon met Nick dat hij wilde stoppen. Simon gunde zichzelf vervolgens alle ruimte om alles op een rijtje te zetten. Dit boek is in die periode geboren.

Op 18 juni 1942, nu tachtig jaar geleden, werd in het Walton General Hospital in Liverpool een jongetje geboren. De baby kwam lijkbleek ter wereld en ademde niet. De arts wilde hem al doodverklaren toen het kindje alsnog begon te ademen. De ouders, Jim en Mary, noemden hun zoontje Paul. Samen met zijn broer Mick groeide hij op in een tijd van schaarste. Paul was nog maar veertien jaar oud toen zijn 'mother Mary' overleed. Zijn vader was niet alleen zijn houvast, maar ook zijn eerste en enige muziekleraar. In de schoolbus zat hij meestal naast een jongen genaamd George Harrison en niet veel later ontmoette hij een andere jongen die zijn leven voor altijd zou veranderen: John Lennon. In dit boek beschrijft Philip Norman op meeslepende wijze het fascinerende verhaal van een van de grootste muzikale genieën van onze tijd: Paul McCartney.

De diagnose van de ziekte van Parkinson bepaalt niet wie je bent – dat laat Meer dan je ziekte op indringende wijze zien. Tijdens een intieme, dynamische fotosessie vertellen twaalf mensen met parkinson over hun leven, hun passies en de hobby’s die hen kracht, plezier en zingeving geven. Van creativiteit tot beweging en verbondenheid: elk portret laat zien hoe de focus op wat nog wél kan ruimte geeft aan veerkracht en levenslust.Bas Bloem schrijft over de diagnose, impact, oorzaken en behandelingen van de ziekte van Parkinson en Jan Heemskerk schreef de interviews en het nawoord.

Al decennialang is Frankrijk ons favoriete vakantieland. Rijden we nu met hoge snelheid over de autoroute naar het zuiden, vroeger was het de Route Nationale 7 die ons vanuit Parijs dwars door talloze steden en dorpen naar de Côte d'Azur leidde. Over deze route nostalgique trekt Volkskrant-correspondent Peter Giesen door Frankrijk, op zoek naar de ziel van het land. Onderweg naar het zuiden schrijft hij over het Parijs van Haussmann, de islam in de banlieues, de hofcultuur van Versailles, het belang van het katholicisme, alsook over de kunst, de auto-industrie, de crisis van het plattaland en de beroemde gastronomie. Over een land dat onder president Macron opnieuw probeert aanlsuiting te vinden bij de moderne tijd, om zich telkens weer te laven aan dat kleurrijke verleden. Retour de France is een hernieuwde kennismaking met een land waar volgens sommigen zelfs God een zomerhuis zou willen hebben.

Een heerlijk boek vol verhalen over het échte leven op de Wadden – geschreven door NOS-presentatrice Afke Boven, opgegroeid op Ameland‘Het is voorbij. Je tijd op het eiland zit erop. Thuis leek er even zo ver weg. Net als werk, deadlines, rekeningen, stress, school, de was. Het leven was er meer dan goed. Maar nu wacht de terugreis. Je bent opnieuw aan boord gestapt en er is voorlopig geen weg meer terug.’Iedereen kent het gevoel dat journalist Afke Boven beschrijft aan het begin van Als de laatste boot vertrokken is, behalve de eilanders zelf, voor wie het eilandleven het échte leven is en het vastewalbestaan de uitzondering. Maar hoe ziet dat echte leven eruit? Om een antwoord te geven op die vraag neemt Afke je mee naar het eilandleven, van de zuidelijkste punt van Texel tot aan de kop van Schiermonnikoog. Aan de hand van haar eigen ervaringen en die van anderen – van de eenzame strandjutter en de campingeigenaar tot de burgemeester en de lokale politieagent die zijn buurman op de bon moet slingeren – schetst ze een beeld van hoe er op de Wadden wordt geleefd, gelachen, gewerkt, gerouwd, getrouwd, geruzied en gefeest.Veilig, vrij, vriendelijk, robuust, weerbarstig en woest: leven op een Waddeneiland betekent leren omgaan met sociale uitdagingen, wat de ene keer hilarische taferelen oplevert (want niets blijft geheim) en de andere keer net zo goed schrijnende situaties met zich mee brengt (want niets blijft geheim). Als de laatste boot vertrokken is biedt de lezer onvergetelijke verhalen van eigen bodem, geschreven door een bevlogen journalist die haar liefde voor de Waddeneilanden en hun unieke bewoners met iedereen wil delen. ‘“Op een eiland heb je toch helemaal niets?” Het is misschien wel de meestgestelde vraag die ik krijg. Maar op een eiland heb je niet niets. Je hebt er alles.’Een aanstekelijk geschreven Waddenboek van een aanstekelijke eilander en mediapersoonlijkheidEen uniek, van binnenuit verteld verhaal over het échte leven op onze Waddeneilanden‘Afke Boven, zelf opgegroeid op Ameland, geeft een zeldzaam inkijkje in de harten van eilanders. Ze vertellen over hun jeugd, over de gemeenschap, over hoe ze zichzelf en de anderen zien, en hoe de beperking van het leven op de zandplaat in zee ze vrijheden heeft gegeven die ze elders nooit hebben gevonden. Eilanders lijken op elkaar en in dit boek vormen ze een hechte archipel.’ Mathijs Deen‘Een feest van herkenning. En ja: “wij eilanders zijn ongekende geluksvogels!”’ Marrit Welboren, boekhandel Nauta Boek, Texel