Biografieën & waargebeurd

Dit indringende boek laat zien hoe het eraan toeging in de jaren zestig en zeventig, maar ook wat er sindsdien veranderd is en wat er helaas hetzelfde is gebleven. Na het lezen realiseerde ik me eens te meer hoe weinig mensen ook nu nog iets weten over dit pijnlijke onderdeel van misbruik: verkracht zijn door je eigen vader, zwanger zijn van diezelfde vader, een kind krijgen en gescheiden worden van dit kind. En iedereen in de familie weet ervan, maar niemand is bij machte er iets aan te doen! Karin Bloemen Dat seksueel geweld voorkomt, kan vandaag de dag niemand meer ontkennen, al blijft het een lastig onderwerp om over te praten. Dat je door seksueel geweld ook zwanger kunt worden, is voor veel mensen minder bekend. Terwijl uit onderzoek blijkt dat een op de honderd vrouwen in Nederland ooit zwanger is geweest als gevolg van seksueel geweld. Willie is één van deze vrouwen. Zij beviel eind jaren zestig, begin jaren zeventig van twee kinderen als gevolg van seksueel misbruik door haar vader. Dit boek belicht verschillende kanten van haar verhaal en doorbreekt de cirkel van het zwijgen over dit onderwerp. Tijdens het schrijven van dit boek had Anoushka Boet een brede doelgroep in gedachten. Het boek is interessant voor zowel vrouwen met een eigen ervaring met zwangerschap als gevolg van seksueel misbruik, als beleidmakers en onderzoekers naar de geschiedenis van (zwangerschappen door) geweld in afhankelijkheidsrelaties, als professionals die deze vrouwen tegenkomen tijdens hun werk, bijvoorbeeld verloskundigen, kraamverzorgsters, huisartsen, abortusartsen, verpleegkundigen en hulpverleners die werken met thema’s als jong moeder worden, seksueel misbruik, zwangerschap, abortus en/of afstand doen van kinderen. Door de geschiedenis van Willie en haar ouders te onderzoeken, geeft dit boek een stem aan verschillende thema’s waar anders geen aandacht voor is. Aan een geschiedenis van een gezin in de knel, aan een geschiedenis van zwangerschappen door seksuele kindermishandeling en aan hoe de hulpverlening zich ontwikkelde vanaf de jaren zestig als het gaat om deze problematieken. Daarnaast biedt het boek handvatten voor nu om vrouwen in eenzelfde positie als Willie te begeleiden. Een diepgravend, waardevol, wezenlijk boek.

‘Pioniers in de Ruimte’ wordt door velen beschouwd als het verloren boek van George Adamski. Hij is de eerste mens die is uitgenodigd voor een reis in een ruimteschip. Dit is een verkapt reisverslag in romanvorm en werd, zo is het vermoeden, in 1949 verboden. Wat mag de mensheid niet weten? George Adamski vertelt over ruimtereizen naar Mars, de Maan en Venus. Op alle planeten leven mensachtige wezens, met een verhoogd en verfijnd bewustzijn. Zij zijn alleen maar dienstbaar aan de Goddelijke Wil. Wij, op planeet Aarde, lopen behoorlijk achter met onze oorlogszuchtige en hebberige mentaliteit. ‘Bij ons er niet één geringste gedachte van kwaad, zoals bij jullie Aardse mensen’, aldus een woordvoerder. Met de wilde plannen van Elon Musk om naar Mars te gaan, geeft dit boek een inkijkje in hoe het daar is. In deze tijd, waar steeds meer informatie vrijkomt over UFO’s, vliegende schotels, ruimteschepen en buitenaards contact, zal dit verhaal je horizon verbreden en je bewustzijn optillen. Het is een bijzondere leeservaring en bevat een belangrijke boodschap voor de mensheid. Weet dat alles wordt gezien. Op enorme schermen kan op elk persoon in het universum worden ingezoomd. In hoeverre zijn we bereid om in vrede te leven? Met een voorwoord van Lilian Ferru. Na een bijna dood ervaring had haar man Paul contact met galactische lichtwezens en wist hij alles van ruimteschepen en het universum.

De eens zo sportieve en fitte Helen ziet het op een gegeven moment echt niet meer zitten, vooral wanneer ze weinig steun uit haar omgeving krijgt en moet praten als Brugman om ook maar iets gedaan te krijgen van haar huisarts en de specialist die ze te zien krijgt. Tot ze tot de conclusie komt dat ze zelf moet ingrijpen, want een ander zal het niet voor haar doen. Ze is steeds vaker ziek, krijgt een burn-out, maar haar werkgever neemt daar geen genoegen mee. Ondanks alle tegenslagen zet Helen door. Maar dan wanneer het leven eindelijk weer zijn gangetje gaat, slaat het noodlot toe. Het bevolkingsonderzoek darmkanker zorgt voor veel spanningen. Een hele donkere tijd volgt. De coloscopie moet uitkomst bieden. Hoe zal dit aflopen?

Toen Siddhartha Mukherjee een jonge, uitgeputte en geïsoleerde arts in opleiding was, ontdekte hij een boek dat zijn kijk op het medisch beroep voorgoed zou veranderen. Dat boek, 'The Youngest Science', dwong Mukherjee tot het formuleren van een urgente, fundamentele vraag: is de geneeskunst een 'wetenschap'? Wetenschappen moeten wetten kennen: waarheidsuitspraken die zijn gebaseerd op herhaalde experimenten die universele eigenschappen van de natuur beschrijven. Maar kent de geneeskunst zulke wetten?Mukherjee heeft zich zijn hele loopbaan over deze vraag gebogen: een vraag die uiteindelijk heeft geleid tot 'De wetten van de geneeskunsde'. Dit belangrijke boek is tot de nok gevuld met fascinerende historische feiten en moderne medische wonderen. Het biedt een intrigerende kijk op de worstelingen en eureka-momenten die mensen buiten de medische praktijk nauwelijks te zien krijgen. Met de kenmerkende eloquentie en gepassioneerde stijl van Mukherjee is De wetten van de geneeskunst een essentieel boek, niet alleen voor mensen met een medisch beroep, maar voor iedereen die graag meer wil weten over hoe we met gezondheid en welzijn omgaan. Dit boek maakt de weg vrij voor nieuwe inzichten in de geneeskunst, nu en in de toekomst.

In december 2009 begon Kate Zambreno een blog met de naam Frances Farmer is My Sister, waarop hen de door hun geliefde modernistische schrijfsters op een radicaal nieuwe manier onderzocht. Vivienne Eliot, Jane Bowles, Jean Rhys en Zelda Fitzgerald stonden bekend als muzen van mannelijke schrijvers; hun eigen werk belandde in de marge, hun vaak substantiële bijdragen aan het werk van hun echtgenoten werd verdoezeld en vergeten – en niet zelden werden zijzelf uiteindelijk ondergebracht in psychiatrische instellingen. Rondom het blog ontstond een onlinegemeenschap die de verstikkende patriarchale kijk op het kunstenaarschap omverwierp en zo een alternatieve canon ontwikkelde. In Heldinnen brengt Zambreno deze ideeën samen tot een vlijmscherp literair manifest. In een directe en volstrekt eigen stijl traceert Zambreno hoe de geschiedenis de vrouwelijke ervaring consequent als minderwaardig wegzet, en kanaliseert de woede daarover om zich te bevrijden van het nog altijd aanwezige patriarchale juk.

In dit boek vertelt de 74-jarige Ken Smith over zijn leven als kluizenaar in de Schotse Hooglanden. Hij woont alleen, zonder elektriciteit, bij Loch Treig, waar hij leeft van het land: vissen, houthakken en zijn eigen drankjes brouwen. Smith’s unieke inzichten laten ons een glimp opvangen van de pracht en verwondering van een leven in de natuur. Dit boek biedt wijsheid over hoe elk van ons kan ontsnappen aan de drukte en stress van het moderne leven. Het is een geweldig boek waarin hij enerzijds de avonturen van het kluizenaarsbestaan beschrijft (bijvoorbeeld: hoe om te gaan met agressieve beren?), maar ook beschouwelijker kijkt naar wat het betekent om uit de maatschappij te stappen, over de rol van de natuur in ons leven en over alleen ouder worden. Aan het begin trekt Ken Smith zich terug uit een soort voor van rebellie, zelfs grenzend aan weerzin over hoe wij de samenleving inrichten – dan liever alleen, denkt hij. Maar door de jaren heen wordt hij steeds zachter: hoe ouder hij wordt, des te meer realiseert hij zich hoe afhankelijk hij is van anderen, van de natuur en de wereld om hem heen. "Mij ontroerde zijn verandering. Smith wilde arm zijn omdat hij mensen niet vertrouwde. Maar door zijn armoede leert hij uiteindelijk afhankelijk te zijn van anderen, en hij blijkt er goed in te zijn. Zo overwint hij het door hem zo verfoeide individualisme: niet door een vlucht uit, maar door een nieuwe relatie tot de samenleving." – Trouw

'AMALIA' IS GENOMINEERD VOOR DE NS PUBLIEKSPRIJS STEM OP 'AMALIA' VAN CLAUDIA DE BREIJ! Ons eerste echte gesprek voeren we in de werkkamer van haar moeder. Zij op de donkerblauwe bank, ik in een dito fauteuil, onhandig krabbelend in het opschrijfboekje op mijn schoot. Het is een nieuwe Leuchtturm, zo’n chique met lijntjes en paginanummering, door deze schrijfwarenfetisjist speciaal voor dit doel aangeschaft. De bladzijden leeg, het omslag geel. ‘Waarom niet oranje?’ vraagt Amalia. Pas als ik haar aankijk, zie ik haar spottende blik. Met 'Amalia' zet Claudia de Breij de traditie voort die begon met Hella Haasse die een portret van Beatrix schreef (1955) en Renate Rubinstein die Willem-Alexander portretteerde in 1985 ter gelegenheid van hun achttiende verjaardag. De prinses heeft Claudia de Breij meegenomen naar plekken die voor haar belangrijk zijn, waaronder de Koninklijke Stallen, het strand en haar school. Ze hebben gesprekken gevoerd over haar motivatie om af te zien van haar toelage, over zingen voor jezelf, cocktails maken, over hoe paardrijden helpt je hoofd leeg te maken en over de voor- en nadelen van sociale media. Ook kwam aan de orde wat het koningschap en haar toekomstige rol momenteel voor haar betekenen. Het boek laat zien wie Amalia nu is door de ogen van Claudia de Breij. Het boek bevat foto’s uit het privéarchief van de prinses.

In Station Osnabrück naar Jeruzalem beschrijft Hélène Cixous een episode uit de complexe en kosmopolitische geschiedenis van haar moeders Joodse familie. Ze roept een verdwenen wereld op door familieverhalen over de Tweede Wereldoorlog te verweven met haar moeders jeugdherinneringen aan het vooroorlogse Osnabrück en lotgevallen van personages uit de literatuur. Je weet als lezer soms niet van wie de herinneringen of gevoelens zijn. Ook als Cixous de waarheid probeert te achterhalen, blijft ze jongleren met woorden, en vragen stellen. Is wat ze vertelt feit of fictie? Hélène Cixous (1937) is geboren in Oran (Algerije). Ze is schrijfster, letterkundige en filosofe. In 1974 richtte ze aan de Université Paris 8-Vincennes het eerste centrum voor vrouwenstudies in Frankrijk op. Met Ariane Mnouchkine creëerde ze vanaf 1984 vernieuwend toneel voor het Théâtre du Soleil. De laatste jaren publiceert ze vooral over de geschiedenis van haar familie.

Amerika is een smeltkroes vol verhalen. Verhalen over de nacht waarin een stuk van de Sputnik een gat in het wegdek van North 8th Street in Manitowac, Wisconsin sloeg. Verhalen die worden verteld door de namen van gesloopte hotels in Las Vegas die hun laatste rustplaats vonden in The Neon Boneyard. Verhalen over piraten die al meer dan een eeuw lang op de laatste zaterdag van januari in de haven van Tampa Bay, Florida landen... ‘Fifty Shades of States (+DC) is een road trip door alle staten. Een bloemlezing waarin iedere staat haar eigen hoofdstuk heeft. Met ‘Only in America’ als rode draad, reist het boek langs (spook-)hotels, bijzondere festivals, historische figuren of een betoverde snelweg dwars door niemandsland. Fifty Shades laat je los in een doolhof van verlangen, op zoek naar een uitgang waarboven ‘Hier moet ik heen!’ staat.’ Schrijver Robert de Koning zette in 1990 voor het eerst voet op Amerikaanse bodem. Landschap, mensen, cultuur en geschiedenis lieten hem niet meer los. In de decennia die volgden, bezocht hij het land ontelbare keren en woonde hij in Californië en – samen met zijn partner en fotograaf Ellen Linnenkamp – in Maryland.

Johanna Paulina Musters (1878-1895), Paulientje, geboren in Ossendrecht en met 61 centimeter het kleinste vrouwtje ter wereld. Zelf vertelt ze hoe ze eind 19e eeuw vanaf haar jongste kindertijd door Europa trekt: op de kermis en in het theater verdringen de mensen elkaar om zich te vergapen aan het wereldwonder. Ze ontsnapt aan het gebruik in die tijd om ‘vreemde’ kinderen weg te stoppen in een varkenshok en danst, zingt, drinkt port en champagne, kruipt op schoot bij koningin Emma, paradeert op de schouder van een reus en observeert de toeschouwers die hun ogen niet kunnen geloven. In New York komt een eind aan het even korte als tumultueuze leven van dit beroemde dametje – of toch niet? Het leven van Paulientje geeft te denken - en daar gaat deel twee van dit boek over. De bezoekers kunnen haast niet geloven wat ze zien, maar wat heeft The Perfect Little Lady gezien in de ogen van al die stomverbaasde mensen? Wandel mee door een avontuurlijk landschap van prikkelende uitspraken, gedachten en vragen over verwondering, over dwaas denken, over geluk en mededogen, over je veilig voelen, wat er ook gebeurt. Een fascinerend boek vol fictie, feiten en filosofie.

Eva Hermans-Kroot vertelt openhartig en ontwapenend hoe haar leven 180 ° draaide ‘Mocht je een lesje leven willen: lees dit boek van Eva. Het is prachtig.’ Tim Hofman Al meer dan 100.000 exemplaren verkocht. Hoe is het om op je 22ste de diagnose ongeneeslijke longkanker te krijgen? Hoe beleven je partner, vriendinnen, ouders dat? En hoe is het als mensen altijd willen weten hoe het met je gaat, zelfs op het moment dat je een chemo-infuus in je arm geprikt krijgt? Hoe is het, om tegen alle verwachtingen in, toch nog de 26 aan te tikken? Om het concert van Beyoncé vanaf een brancard te aanschouwen? En hoe is het om écht alleen nog maar te doen waar je zelf zin in hebt? Er veranderde nogal wat, toen Eva van een gezonde, ambitieuze naar een ongeneeslijke, even ambitieuze twintiger ging. Een twintiger die heel veel dingen los heeft moeten laten, maar tegelijkertijd voller in het leven staat dan ooit. Eva vertelt in dit boek op openhartige, bij vlagen hilarische maar bovenal eigen wijze waar ze allemaal doorheen is gegaan en hoe ze dat beleefd heeft. Ook haar naasten komen aan het woord. Ondanks de diagnose ongeneeslijke (long)kanker die Eva Hermans-Kroot in 2021 kreeg, studeerde ze in 2023 cum laude af aan de communicatieopleiding van de Fontys Hogeschool. Met haar Instagram-account @longeneeslijk hield ze in eerste instantie haar directe omgeving op de hoogte van haar medische traject, maar dat groeide uit naar meer dan 500.000 volgers. Eva was in 2024 te zien in het tiende seizoen van het BNNVARA-programma Over Mijn Lijk en verscheen regelmatig bij Qmusic om Mattie en Marieke bij te praten over hoe het met haar ging. Ze woonde met haar man Matthijs in Tilburg, waar puzzelen ineens een noodzakelijke hobby werd. Eva Hermans-Kroot overleed op 30 november 2024.Hanneke Mijnster werkt als freelancejournalist voor onder meer Psychologie Magazine, &C en als vaste columnist voor Libelle. Ze schrijft columns, interviews en verhalen over zaken die het leven moeilijk en mooi maken. In juni 2024 verscheen haar eerste boek Hé is dit ook ADHD? bij Volt.

Een dakloze, borstvoedende moeder die niet terechtkan in de opvang, een patiënt die bijna overlijdt aan iets wat binnen een consult van tien minuten verholpen had kunnen zijn, een man met hartfalen die van ziekenhuis naar ziekenhuis wordt gestuurd: het klinkt niet als Nederland. Toch is dat wat Michelle van Tongerloo in haar werk als straatarts tegenkomt. De schrijnende gevallen op haar spreekuur zijn een spiegel van een land waarin bestaanszekerheid steeds minder vanzelfsprekend is. Een land waarin werkenden geen woning kunnen vinden, patiënten verdwalen in een woud aan instanties en arbeidsmigranten niet de hulp krijgen waar ze recht op hebben. Zorg is een verdienmodel geworden, is de confronterende diagnose van Michelle van Tongerloo, en het helpen van mensen is steeds ingewikkelder. Maar ze weet het medicijn. Luisteren naar de patiënt in plaats van naar het systeem. Geven waar behoefte aan is in plaats van wat wordt voorgeschreven. Een groeiende groep organisaties en burgerinitiatieven laat zien dat het kan. Reacties: 'Gloedvol en geneeskrachtig.' -Arjen van Veelen 'Dit boek opent je de ogen.' -Kustaw Bessems 'Een bevlogen pleidooi.' -Danka Stuijver 'Verplicht voor iedere bestuurder.' -Tim ‘S Jongers

Het is een groot taboe in Nederland: domheid benoemen. Want domheid wordt geassocieerd met ‘lage intelligentie’. De domheid in dit boek is geen eigenschap, maar een politieke strategie. Beter weten, of kunnen weten, en toch vasthouden aan bewezen onwaarheden, onterechte beschuldigingen en misleidende frames. In deze messcherpe analyse laat Sander Schimmelpenninck zien hoe dat soort domheid Nederland steeds meer in zijn greep heeft. Het vult talkshows, bepaalt verkiezingen en maakt je tot een influencer van formaat. Maar het tast ook de democratie, de rechtsstaat, de wetenschap en de journalistiek aan. Daarom moet domheid als strategie worden ontmaskerd. Niet om mensen als dom ‘weg te zetten’, maar om te beschermen waar domheid het op gemunt heeft: de open, democratische samenleving. Sander Schimmelpenninck (1984) is journalist, columnist bij de Volkskrant en presentator van de Zelfspodcast. In de tv-serie Sander en de kloof stelde hij kansenongelijkheid aan de kaak, in zijn boek Sander en de brug (ruim 27.000 verkocht) deed hij voorstellen om daar iets aan te doen. Reacties: ‘Lekker betoog’ – Sheila Sitalsing ‘Een bevlogen afrekening’ – Bas Heijne ‘Aanstekelijk’ – Karin Amatmoekrim

Bekend van het tv-programma Kamp Van Koningsbrugge en No Way BackHet is niet altijd makkelijk om jezelf te zijn. Dat laat Ray Klaassens zien in zijn openhartige en avontuurlijke levensverhaal Groeipijn. Zijn innerlijk vuur bracht hem van de straten en bossen van Helmond, via de Koninklijke Militaire Academie naar bijzondere en gevaarlijke oorden. In de jungle van Belize, tijdens bombardementen in Beiroet en bij missies in het Midden-Oosten kon hij zich steeds verder ontwikkelen. Hij leerde: je wordt nooit groter dan wat je omgeving je kan bieden. Groeien doe je buiten je comfortzone. Daarvoor zijn lef, discipline en doorzettingsvermogen nodig.Of het nu is als commando, inlichtingenofficier, ondernemer, tv-persoonlijkheid of spreker, Ray blijft zichzelf steeds weer uitdagen. De sleutel? Moeite doen, telkens opnieuw. Groei zal immers altijd een beetje pijn blijven doen. Lezersreacties:‘Krachtig, kwetsbaar, realistisch en vol leerzame lessen voor het bewust leven van je leven.’ ‘Een erg inspirerend boek!’

Vanaf je veertigste stap je in een volgend hoofdstuk. In De tweede helft van je leven nodigt Susan Smit je uit om de weerstand tegen ouder worden te laten varen. De tweede levenshelft wil je namelijk naar een bestaan leiden waarin je loslaat wat niet meer voor je werkt en de wereld brengt wat je ten diepste te bieden hebt.Als het hoogste goed van ouder worden eruit bestaat om je leven te houden zoals het is en jezelf zoals je was - tegen de stroom van het leven in - mis je het hele punt. Deze nieuwe fase kan er een zijn van vreugde, vervulling en verdieping als je veranderingen aanvaardt. De tweede helft in een vrouwenleven gaat over oogsten: er valt een nieuw, grandioos avontuur te beleven.Dit boek gaat over liefde, groei, heilige woede, de vrouwelijke band met de natuur en het mystieke, stilte en zusterschap, maar bovenal over samenvallen met jezelf. Kortom, over de kracht en wijsheid van de vrouw en wat dit voor de wereld kan betekenen.

Zestien jaar lang droeg Angela Merkel regeringsverantwoordelijkheid voor Duitsland. Met haar handelen en haar houding drukte ze een stempel op de Duitse, Europese en internationale politiek. In dit boek blikt ze terug op haar leven in twee Duitse staten – tot 1990 in de DDR, en vervolgens in het herenigde Duitsland. Hoe is het haar als Oost-Duitse gelukt de eerste vrouwelijke kanselier van een verenigd Duitsland en één van de machtigste regeringsleiders in de westerse wereld te worden? Wat dreef haar?In Vrijheid beschrijft Angela Merkel het dagelijkse leven in de kanselarij, maar ook de zeer dramatische dagen en nachten toen ze in Berlijn, Brussel en elders beslissingen met grote impact moest nemen. Ze schetst hoe internationale samenwerking door de jaren heen veranderde en onder welke druk politici vandaag de dag staan bij het zoeken naar oplossingen voor complexe problemen in een geglobaliseerde wereld. Ze neemt ons mee achter de schermen van de internationale politiek en laat zien welke betekenis persoonlijke gesprekken kunnen hebben – en welke grenzen er zijn.Angela Merkel reflecteert op de mogelijkheden van politieke actie in een tijd van toenemende confrontatie. Haar memoires bieden een uniek kijkje in het centrum van de macht – en vormen een overtuigd pleidooi voor vrijheid.

We hebben onze soort Homo sapiens genoemd, ‘de wijze mens’, maar als mensen zo wijs zijn, waarom zijn we dan zo zelfdestructief? Waarom staan we op het punt ecologische en technologische zelfmoord te plegen? Op dit moment maken we de meest ingrijpende informatierevolutie in onze geschiedenis door. Om goed te kunnen begrijpen wat er gebeurt, moeten we leren van het verleden en analyseren welke rol informatie in ons leven speelt. Al eeuwenlang verkrijgt de mensheid macht door het verspreiden van informatie in de vorm van fictie, fantasieën en massale waanideeën. In Nexus neemt Yuval Noah Harari ons mee naar het stenen tijdperk, de heiligverklaring van de Bijbel, vroegmoderne heksenjachten, het stalinisme, het nazisme en de heropleving van het hedendaagse populisme, om de complexe relatie tussen informatie en waarheid, bureaucratie en mythologie, wijsheid en macht bloot te leggen. Hij onderzoekt hoe verschillende samenlevingen en politieke systemen in het verleden informatie hebben gebruikt om hun doelen te bereiken en orde te scheppen, ten goede en ten kwade. In de 21ste eeuw kan kunstmatige intelligentie ervoor zorgen dat we geen grip meer hebben op de verspreiding van waanideeën en onwaarheden. Door weloverwogen keuzes te maken, kunnen we de ergste uitkomsten wellicht nog voorkomen.

In Laatste man vertelt Stijn Franken (1967-2025), die gedurende zijn carrière onder andere Lucia de Berk, Volkert van der G. en Willem Holleeder bijstond, aan de hand van enkele spraakmakende zaken over zijn ervaringen als strafrechtadvocaat. Via de processen tegen Charles Z. en Kobus L. in de jaren negentig en de gerechtelijke dwalingen uit het begin van deze eeuw, komt hij te spreken over de verharding van het strafrechtklimaat, de toename van het aantal levenslang gestraften en het gevaar dat ontstaat als mensen het vertrouwen in het strafproces verliezen.Ook zijn eigen sterfelijkheid komt aan bod. Een paar jaar geleden kreeg Stijn te horen dat hij ongeneeslijk ziek was. Om iets van zijn gedachtengoed te bewaren voor komende generaties heeft hij samen met Miek Smilde, oud-journaliste en schrijfster, zijn verhaal op papier gezet.Laatste man is een boek over het zoeken naar waarheid, de kracht van verhalen en de kloof tussen zij die oordelen en zij die veroordeeld worden.

Leslie Keijzer vertelt in Mama huilt harder haar eerlijke verhaal over het beginnende moederschap. Want wat als je harder huilt dan je baby, maar geen idee hebt waarom? Na de geboorte van haar zoontjes (4 en 2) krijgt Leslie Keijzer beide keren last van steeds intensere neerslachtige en angstige gevoelens. Regelmatig zit ze huilend tegenover de huisarts. Bang, radeloos, gebroken. Op het dieptepunt durft ze zelfs haar huis niet meer uit en ontwikkelt ze een extreme angst om dood te gaan.   Door de dokter wordt ze naar huis gestuurd met het advies om goed uit te rusten. Pas veel later ontdekt ze dat het om een postnatale (post partum) depressie gaat en vallen er puzzelstukjes op hun plek. Leslie is niet de enige bij wie een postnatale depressie niet wordt herkend. 1 op de 10 moeders krijgt last van een postnatale depressie.   ‘Ik vind het doodeng dat mijn verhaal nu de wereld in gaat. Eerlijker dan dit wordt het niet. Ik hoop dat dit boek een steun is voor alle vrouwen die hetzelfde doormaken (1 op de 10 moeders, shocking!). Je bent niet gek. En je hoeft het niet alleen te doen. Het is oké als je niet kunt uitleggen hoe je je voelt. Logisch, je begrijpt jezelf niet eens. Daarom schrijf ik dit boek ook voor partners, familieleden en vrienden.’

Van Epy Drost tot Theo Janssen: helden en cultspelers van FC TwenteAndy van der Meijde huilde tranen met tuiten toen hij FC Twente moest verruilen voor Ajax. Kick van der Vall is van origine Feyenoord-fan maar verruilt Rotterdam voor Enschede om daar zestig jaar later pas met pensioen te gaan. Bryan Ruiz groeit dankzij zijn begaafde linkervoet uit tot een fenomeen en is met 24 doelpunten zo bepalend dat hij FC Twente kampioen maakt.De Arnhemmer, Rotterdammer en Costa Ricaan hebben een ding gemeen. Ze worden op handen gedragen en voelen zich zo thuis in Twente, dat ze zich stuk voor stuk een Tukker voelen. Linda Vermeeren vertelt de geschiedenis van de volksclub aan de hand van 50 bijzondere portretten en anekdotes.Van Mister FC Twente Epy Drost, de middelvinger van Heubach Hooligan, Theo Janssen die zijn leven waagt voor een biertje, Wout Brama die ware clubliefde toont door terug te keren uit Australie om FC Twente na het zwartste seizoen uit de historie te helpen promoveren en natuurlijk het rad van Ricky van Wolfswinkel.Linda Vermeeren (Enschede) is FC Twente-fan sinds Michel Boerebach de winnende goal maakte tegen Ajax (1993), had een kat genaamd Kufo en doet in Leeuwarden ongegeneerd boodschappen met een FC Twente-shopper. Vermeeren werkt al ruim twintig jaar als sportjournalist en schreef voor onder meer Sportweek en Formule 1. Eerder schreef ze Pitstop in de Polder, waarin ze een kijkje geeft achter de schermen van de Formule 1

Wat betekent islamitisch onderwijs in Nederland anno nu?Na jaren als journalist in de Arabische wereld te hebben gewerkt laat Dirk Wanrooij zich bij terugkomst in Nederland omscholen tot leerkracht in het basisonderwijs. Als zijinstromer belandt hij op een islamitische basisschool in Amsterdam.Vanuit zijn achtergrond als arabist reflecteert Wanrooij op de historische en hedendaagse dynamieken die samenkomen in zijn klaslokaal. Daarbij schetst hij een levendig en gelaagd beeld van de klas, de school en de gemeenschap eromheen en stelt hij de vraag: hoe verhoudt het islamitisch onderwijs zich tot de Nederlandse maatschappij? Over eerder werk:‘Een heel rijk boek. Ik heb het in één ruk uitgelezen. Een heel lezenswaardig boek, het heeft veel nieuwe kennis en inzichten gegeven.’ – Opium

De drugskartels van Zuid-Amerika zouden nergens zijn zonder witwassen, net als Nigeriaanse kleptocraten, Afghaanse terroristen, Amerikaanse belastingontduikers en mensen- (en dieren smokkelaars overal ter wereld. Zonder witwassen zouden maar weinig vermogensdelicten de moeite waard zijn. In de criminele wereld is contant geld nog steeds koning, de opties om geld te verplaatsen en te verbergen zijn veiliger en  ondoordringbaarder dan ooit. Alle inspanningen op het gebied van wetgeving, diplomatie, vervolging en naleving zijn volledig mislukt. Het ontbreekt niet aan de wil om het uit te roeien; het ontbreekt aan inzicht. Oliver Bullough neemt je mee op een reis door de schaduwzijde van de wereldeconomie.

Tom Eerebout is zoveel meer dan de stylist van sterren als Lady Gaga, Kylie Minogue of Austin Butler. Hij is ook een kind van de Belgische kust. Een man die als tiener in zijn creatieve wereld verdwaalde en het licht vond in mode, muziek en fotografie. Vaak zit hij in de coulissen van de glamour, maar hier mag hij centraal in beeld staan. Het boek neemt ons mee naar zijn denken en doen. Vandaag Antwerpen, morgen Los Angeles. Altijd klaar voor een nieuwe uitdaging. In de verschillende hoofdstukken vertelt hij zijn persoonlijke verhaal. Dat van ups & downs. Dat van liefde, twijfels en teleurstelling. ‘Balcony smoker’ zal jong en oud raken door de authenticiteit van de verhalen. Voorbij de glamour.

Tieners groeien op in een wereld vol crises: ecologisch, sociaal, politiek en digitaal. Wat vraagt dat van opvoeders, onderwijs en jeugdzorg? In Opvoeden zonder handleiding onderzoekt pedagoog Stijn Sieckelinck waarom opvoeden vandaag zo vaak schuurt en waarom dat niet als persoonlijk falen gezien moet worden. Dit toegankelijke essay biedt geen snelle oplossingen, maar is een scherp en hoopvol pleidooi voor sociale gezondheid van jongeren. Op basis van eigen ervaring en expertise laat Sieckelinck zien waar het jeugdstelsel vastloopt en waar ruimte is om het anders aan te pakken. In een tijd waarin veel volwassenen jongeren over het hoofd zien, zet hij hen juist centraal.

Op haar vijftiende fietst Myrthe op een zomernacht naar huis. Onderweg wordt ze door een onbekende man van haar fiets getrokken en de bosjes in gesleurd. Enkele uren daarna bevindt Myrthe zich in een politiebureau, waar ze het gevoel kreeg dat de ondervragende agenten twijfelden aan haar mate van verzet. In de nasleep krijgt de jonge vrouw te maken met een strafzaak tegen de vermeende dader, dubieuze krantenkoppen en fluisterende klasgenoten. Myrthe probeert uit alle macht haar leven weer op te pakken, maar merkt gaandeweg dat niet alleen de gebeurtenis zelf haar tekent, maar ook de manier waarop anderen reageren. Als volwassene ontwikkelt Myrthe zich tot professional in het veld. Ze ontdekt wat victimblaming is, waarom mensen het doen en hoe groot de impact ervan kan zijn. Seksueel geweld verandert je leven voorgoed. Maar ook de reacties na de feiten zijn bepalend voor hoe iemand verder leeft. In dit boek vertelt Myrthe haar verhaal. Myrthe van Gestel (1995) is schrijver en professional op het gebied van gedragsverandering, seksueel grensoverschrijdend gedrag en sociale veiligheid. Ze studeerde psychologie in Utrecht en Leiden, en woont in Den Haag met haar vriendin.

Een bijzondere zoektocht naar onbekende ouders en hun (bijna) uitgewiste levensDe in oorlogstijd geboren Mieke groeit op in een socialistisch pleeggezin in de Amsterdamse buurt Betondorp. Van haar moeder weet ze alleen de naam, geboorte- en sterfdatum. Van haar vader weet ze nog minder: hij zou muzikant zijn in een bandje en mogelijk van Surinaamse afkomst.Lange tijd blijven de vragen over haar ouders onbeantwoord, totdat historicus Jaïr Salomon van Dijk in het archief duikt en nieuwe ontdekkingen doet over het korte leven van haar moeder Alida Mathilda de Jong (1919-1944). Uit de dossiers rijst een levendig beeld op van ‘Tilly’, een eigenzinnig Joods meisje met een moeilijke jeugd dat van tehuis naar tehuis wordt gestuurd. Wanneer ze in 1940 onverwacht zwanger raakt en een dochter ter wereld brengt, wordt de scheiding van moeder en kind onontkoombaar.

Wat gebeurt er wanneer een Nederlands gezin zijn vertrouwde leven achterlaat en verhuist naar een afgelegen eiland in Indonesië? In *Hoe warm het was en hoe ver!* neemt Pauline Verhoeff de lezer mee naar Belitung, waar het dagelijks leven allesbehalve gewoon is. Met veel humor, warmte en een scherp oog voor bijzondere details vertelt zij over het leven als expatgezin, onverwachte ontmoetingen, culturele verschillen en avonturen die soms ontroerend en vaak hilarisch zijn. Van het wonen in Kelapa Kampit en reizen over stoffige wegen tot bijzondere vriendschappen en de terugkeer naar het eiland vijftig jaar later: deze persoonlijke verhalen vormen samen een levendig portret van een bijzondere tijd en een eiland dat voor altijd een plaats in haar hart heeft behouden. Een nostalgisch, eerlijk en humoristisch boek over verre reizen, familie, herinneringen en het gevoel ergens thuis te zijn.

Henk en Hermine de Graaf worden geroepen om als zendeling naar het geboorteland van Hermine, Suriname, te gaan om mensen kennis te laten maken met evangelie van Jezus. Vanaf 2009 werken ze als leiders van een tehuis waar ze kinderen in nood opvangen. Vol liefde en aandacht bieden ze de kinderen een veilige plek. Als het echtpaar door een buurtbewoners vals beschuldigd wordt van kindermishandeling -en misbruik worden ze allebei gearresteerd en komen terecht in het cellenhuis. Hermine wordt na een aantal dagen vrijgelaten, maar Henk zal ik totaal 2,5 jaar vastzitten. Daar in de gevangenis wordt hij geconfronteerd met een hel op aarde. Zowel Henk als Hermine moeten in deze diep traumatische periode leren vertrouwen op God. Henk ontdekt dat God hem ook in de gevangenis wil gebruiken om er te zijn voor zijn medegevangenen. Pas na vier jaar worden Henk en Hermine in Hoger Beroep vrijgesproken van alle aanklachten. Meteen na de vrijlating storten Henk en Hermine zich op een bediening in de gevangenissen van Suriname, waarin ze Gods liefde en kracht uitdelen en vele wonderlijke gebeurtenissen meemaken. Daarnaast stichten ze een kerk en zorgen voor mensen in geestelijke en fysieke armoede. ‘Geboeid door God’ is een ongekend inspirerend getuigenis van kracht en moed. In de orkaan van het leven is Jezus daar om ons kracht te geven en te gebruiken.

DE KUNST EN DE KRACHT VAN VRIENDSCHAP Nieuwsgierigheid was de drijfveer. Wat betekent vriendschap? Hoe belangrijk is vriendschap? Maar bovenal: hoe doen anderen het? In een wereld van individualisering waarin persoonlijk contact steeds meer naar de achtergrond verdwijnt en snack-communicatie de boventoon voert, zijn vriendschap en verbinding belangrijker dan ooit. Journalist en schrijfster Rose Mary de Boer, met een grote fascinatie voor relaties, onderzocht de mentale boekhouding van vriendschap en ging in gesprek met 24 creatieve, vrije geesten. Kunstenaars in de breedste zin van het woord. Mensen met een lenige geest die zij bewondert en die haar inspireren, zoals Dirk De Wachter, Marion Bloem, Jett Rebel en Patricia Steur. Het resultaat is verrassend: boeiende betogen waarin je kunt verdwalen zonder jezelf te verliezen. Soms hilarisch, soms diep ontroerend en ontwapenend. Maar bovenal leerzaam. En inspirerend. ‘VRIENDSCHAP’ is geen boek dat je met grote woorden omverblaast, maar een bundel met diepgaande interviews, die lang nazindert in je hart. Een prachtig cadeau voor een vriend of een vriendin, of stiekem voor jezelf.

Soms is het leven niet één groot verhaal, maar een verzameling momenten van liefde, zorg, hoop en verlies. In Mama, ik laat je los schrijft Patricia over de jaren waarin haar moeder langzaam afscheid neemt van het leven, terwijl zij zelf moeder wordt. Over de dunne lijn tussen vasthouden en loslaten. Tussen beschermen en ruimte geven. Ze neemt je mee van ziekenhuis naar schoolplein, van slapeloze nachten naar bestuurskamers. Over rouw die zich mengt met het dagelijks leven. Over ambitie en schuldgevoel. Over vallen, opstaan en opnieuw beginnen. Een eerlijk en kwetsbaar verhaal over familie, leiderschap en moederschap. Over liefhebben zonder garanties. Over de moed om los te laten, ook als dat het moeilijkste is wat er bestaat. Patricia Lenten is moeder van vier kinderen en Head of Engineering bij bol. In haar debuut Mama, ik laat je los deelt zij haar levensverhaal om anderen te inspireren. Het is een liefdevolle memoire van haar eigen reis, een blijvend en kostbaar cadeau voor haar kinderen.

Sanne, altijd stralend en vol energie, werd op haar 24e geconfronteerd met een moment dat alles zou veranderen. Op papier lijkt het een tragisch ongeluk: ze reed op een avond Gerbrich aan, op de fiets. Maar de waarheid is harder: Sanne kwam terug van een feestje, had gedronken, en maakte een keuze die niemand had mogen maken. In dit boek vertelt Sanne over de nasleep van dat ene ogenblik. Over de impact op haarzelf, op haar slachtoffer en op iedereen die hen omringde. Ze vertelt hoe het voelt om tien jaar later nog steeds de schaduw van die avond met zich mee te dragen. Mag je, na iets onherstelbaars, nog lachen? Mag je uitgaan, plezier hebben, leven? En hoe leeft het slachtoffer verder? Wat denkt zij over schuld en vergeving?

Van de woeste golven van de Atlantische Oceaan tot de zonovergoten stranden van de Middellandse Zee loopt een ruwe ruggengraat tussen Frankrijk en Spanje: de Pyreneeën. In Dwars door de Pyreneeën trekt Arnout Hauben te voet van west naar oost, langs vissersdorpen, vergeten gehuchten, eeuwenoude smokkelpaden en bergkammen waar de stilte nog overweldigend is. Onderweg ontmoet hij roeiers, herders, kluizenaars, pelgrims, cafébazen, bergredders en bewoners die leven op het ritme van de sneeuw en de zon. Hij luistert naar hun verhalen over vrijheid en traditie, en de diepe band tussen mens en landschap. Dit boek neemt je mee op een verrassende tocht door de Pyreneeën langs bekende plaatsen zoals Lourdes, de Tourmalet of Gavarnie, en vele verborgen parels. Het is een reis vol verwondering, warmte en kleine ontmoetingen die lang nagalmen. Een ode aan traag onderweg zijn, en aan de mensen die hoog in de bergen of verscholen in de valleien een eigen manier van leven bewaren. In dit boek vind je ook 20 wandeltips van Arnout om er zelf op uit te trekken. De ideale gids om de Pyreneeën te ontdekken, geschikt voor wandelaars van elk niveau.

Wat ik kan bedenken, gebeurt. Toch kan ik het niet allemaal bedenken. In dit boek vertelt Aad Voshol over zijn bijzondere werk als politieman. Van het monotone werk in de tomatenkassen in Berkel en Rodenrijs naar de straatdienst, de recherche en uiteindelijk meer dan 25 jaar zedenzaken in Friesland. Wat begon als een verrassende carrièreswitch in 1979, groeide uit tot een loopbaan vol onverwachte, bizarre en vaak zeer heftige gebeurtenissen. Openhartig vertelt hij over split-second beslissingen, dodelijke ongevallen, de duistere kanten van de menselijke geest en de emotionele tol van politiewerk. Vooral zijn jaren bij zedenzaken veranderden zijn kijk op mensen voorgoed en vormden de aanleiding voor een latere studie psychologie. Dit is geen standaard politieverhaal. Het is een eerlijk, soms rauw en tegelijk menselijk inkijkje achter het uniform. Voor iedereen die wil weten hoe het écht is – de mooie momenten, de gruwel en de eenzaamheid die erbij hoort. Een boek over veerkracht, collegiale opvang en dagelijkse belevenissen waar menigeen zich geen voorstelling van kan maken.

Sommigen beweren dat er een punt gezet moet worden achter het mijnverleden. Marjo Crombach bewijst in haar boek dat die stelling 'kwatsj' is. Als er al een leesteken achter het mijnverleden in de oude Mijnstreek hoort, is het een komma. Achter die komma heeft Crombach op een bijzondere wijze ruimte gemaakt voor oude en nieuwe stemmen. De mijnen zijn dicht, de schachten vielen stil, maar de verhalen komen boven als nooit tevoren. Het is een prachtig teken van groeiend zelfbewustzijn. Ron Meyer, Directeur Nationaal Programma Heerlen-Noord. Alles hebben ze vernield, de Nederlanders. Alles weggevaagd wat met de mijnen te maken had. Onder de grond volgestort met water en beton, boven de grond alles afgebroken. In België is dat niet zo. Deels omdat ze van hun cultuur houden, deels ook omdat er geen geld was voor sanering. Ze lieten het gewoon staan als aandenken aan al die mijnwerkers die zo ongelooflijk geploeterd hebben. Velen van hen hebben hun leven gegeven. Dat is een geschiedenis die ik ken vanuit mijn Limburgse jeugd en die ook te maken had met ons toneelstuk ‘Het geluk van Limburg’. Het was een van de redenen waarom we het gingen doen: het mag niet vergeten worden wat er allemaal is gebeurd. ‘Het geluk van Limburg’ was een altaartje, een aandenken en een kleine genoegdoening aan al die mensen die zo voor ons hebben geploeterd. Nu schrijft Marjo Crombach een boek, niet alleen over de koempels, maar ook over hun kinderen. Wat de mijnen in hun leven hebben betekend en hoe de afhandeling is geweest door de Nederlandse staat. Hoe ze zich eigenlijk beledigd en achtergesteld hebben gevoeld door Den Haag, door de machthebbers die hen op een ongelooflijke manier hebben laten zitten. De koempels, de kinderen en de kleinkinderen. Dit boek is een veel groter eerbetoon dan ‘Het geluk van Limburg’ aan die mensen. Het mag niet vergeten worden! Dankjewel Marjo, ik ben trots dat ik dit heb mogen schrijven en dat ik het manuscript heb mogen lezen. Het is een geweldig boek! Huub Stapel, Hoofdrolspeler in het toneelstuk ‘Het geluk van Limburg’. ‘Toen de schachten stilvielen’ is een prachtig persoonlijk verhaal van Marjo Crombach over opgroeien als mijnwerkerskind, aangevuld met vele herinneringen van andere ‘kinderen’. Marjo neemt je mee terug in de tijd, maar geeft ook boeiende achtergrondinformatie over de geschiedenis van de mijnen. En dat alles is op een fijne manier opgeschreven. Ik heb het met plezier gelezen. Jacques Vriens, Auteur van het jeugdboek ‘Tien torens diep’.

Lange tijd wist Elco Lenstra enkel over zijn oudooms Gerben en Andries dat ze in het verzet hadden gezeten en dat Gerben was vermoord in concentratiekamp Neuengamme. Een leven teruggebracht tot een paar galmende woorden: bezetting, verzet, verraad. Totdat een familielid hem op het spoor brengt van een ‘waargebeurde’ roman over een verscholen dorp vol onderduikers op de Veluwe, waarin ene ‘Lenstra’ opgevoerd wordt. Maar welke? Wat volgt is een zoektocht naar antwoord op de vraag hoe Gerben, Andries, en vele anderen met hen, uit de geschiedenis konden verdwijnen.

‘De politieke realiteit is altijd het product van menselijk denken en handelen. Dit maakt geen enkel feit tot een voldongen feit. De werkelijkheid kan altijd anders.’Staat van verbeelding is een historische reis door Palestina-Israël en een zoektocht naar de feiten én fabels die het langdurige conflict in het Midden-Oosten voortdrijven. Het is een urgente vertelling over grote dromen die te klein zijn gebleken en politieke idealen die de werkelijkheid geweld aandoen. Aan de hand van bekende en vergeten bronnen legt Lodewijk van Oord bloot hoe de strijd om Palestina-Israël is voortgekomen uit de menselijke verbeelding.Ook laat hij zien hoe die verbeelding opnieuw kan worden ingezet om tot een rechtvaardige oplossing te komen. Van Oord bezoekt de plaatsen en bespreekt de teksten die een belangrijke rol innemen in de nationale identiteit van Israëliërs en Palestijnen. Hij neemt de lezer mee op avontuur naar Schotland en Zwitserland, Londen en New York, om steeds weer terug te keren naar Jeruzalem, de eeuwenoude stad in het hart van het land dat door de helft van de bewoners Israël en door de andere helft Palestina wordt genoemd.

Winnaar van de Premio Strega Europeo 2026 Onderzoeksjournaliste Leila Guerriero begon in 2021 methet interviewen van Silvia Labayru. Labayru was op dat moment in afwachting van een rechterlijke uitspraak – ze was een van de vrouwen die, decennia later, een proces had aangespannen over seksueel geweld tegen vrouwen tijdens de militaire dictatuur in Argentinië tussen 1976 en 1983. Als twintigjarige was Labayru, toen zes maanden zwanger, ontvoerd en veelvuldig misbruikt en gemarteld. Gedurende een paar jaar sprak Guerriero met Labayru en met haar kinderen, partner, ex-partners, vrienden, metgezellen in gevangenschap, enzovoorts. Het resultaat is niet alleen een schitterend portret van een vrouw met een complex levensverhaal, het is ook een boeiend verhaal over extreme ervaringen en het krachtige overlevingsinstinct van de mens. Aan de andere kant van de lijn is door niemand min der dan Samanta Schweblin getypeerd als ‘een masterclass in het schrijven van een onmogelijk boek’, en het is tot Beste Boek van het jaar uitgeroepen door zowel El País als El Periódico ‘Guerriero schetst op meesterlijke wijze het portret van een voormalig militant van een terroristische groepering die in de jaren ’70 werd gemarteld en later door haar collega’s werd verstoten. (…) Ze doet dit op een gedetailleerde manier, terwijl ze tegelijkertijd het ontstaansproces van het boek zelf erin verwerkt.’– El Debate ‘Guerriero’s pen is perfect.’ – Corriere della Sera

Wat gebeurt er wanneer een overprikkelde hond uit Roemenië en een vrouw die zich al haar hele leven anders voelt, elkaars pad kruisen? In 'Brenin' vertelt Martine Sieron het eerlijke verhaal over haar leven met een hond die niemand echt leek te begrijpen, behalve zij. Gaandeweg wordt duidelijk dat hun zoektocht naar veiligheid, rust en verbondenheid verrassende gelijkenissen vertoont. Door de reflecties van haar hond vindt Martine de antwoorden die leiden tot de diagnose autisme. Een nieuwe waarheid ontvouwt zich, waardoor haar leven in een ander licht komt te staan. Een rauw, ontwapenend boek over doorzettingsvermogen, trauma en de kracht van echte connectie. Martine Sieron (1979) schrijft met openheid en scherp inzicht over het leven met ASS en over hoe haar hond een onverwachte gids werd in het proces naar zelfbegrip.