Biografieën & waargebeurd

De hofdame van Anne Glenconner: unieke memoires van de hofdame van prinses Margaret, voor alle fans van The Crown en Downton Abbey. De hofdame vertelt het verhaal van het bijzondere leven van Anne Glenconner, maid of honour tijdens de kroning van koningin Elizabeth en de hofdame van prinses Margaret. Ze is een unieke getuige van de recente Britse koninklijke geschiedenis en geeft in haar memoires niet alleen een kijkje achter de schermen van het koningshuis, maar schetst ook een beeld van een generatie aristocratische vrouwen die gevangen zat in een wereld vol sociale verwachtingen. Ze was voor haar vader een ‘grote teleurstelling’ omdat ze geen jongen was en ze werd niet genoemd in het testament van haar eigen man, die zijn fortuin naliet aan een van zijn werknemers. Anne Glenconner, inmiddels zevenentachtig jaar oud, schrijft in De hofdame met humor, openheid en moed over haar tragische leven in een gouden kooi, haar vriendschap met prinses Margaret en de vrijheid waarvan ze nu pas kan genieten. 'De memoires van de hofdame van prinses Margaret geven een smakelijk inkijkje in het Britse koningshuis.' – LINDA.nl 'Als u echt versteld wilt staan van hoe de allerhoogste Britse adel de dag zoal doorkomt, dan kunt u dit najaar terecht bij de memoires van Anne Glenconner.' – Trouw 'Ik heb het boek in één adem uitgelezen. Wat een verhaal. En dan te bedenken dat Anne dit werkelijk allemaal heeft meegemaakt!' – Irene Smit van Franska.nl 'Vol humor, soms tragisch, en ontwapenend eerlijk. De hofdame zit vol wijsheid en is zonder rancune geschreven, maar is bovenal inspirerend.' – The Times 'Ongelooflijk. Als je mond elk hoofdstuk niet minstens drie keer openvalt, heb je niet goed opgelet.' – The Sunday Times

In dit boek vertelt de 74-jarige Ken Smith over zijn leven als kluizenaar in de Schotse Hooglanden. Hij woont alleen, zonder elektriciteit, bij Loch Treig, waar hij leeft van het land: vissen, houthakken en zijn eigen drankjes brouwen. Smith’s unieke inzichten laten ons een glimp opvangen van de pracht en verwondering van een leven in de natuur. Dit boek biedt wijsheid over hoe elk van ons kan ontsnappen aan de drukte en stress van het moderne leven. Het is een geweldig boek waarin hij enerzijds de avonturen van het kluizenaarsbestaan beschrijft (bijvoorbeeld: hoe om te gaan met agressieve beren?), maar ook beschouwelijker kijkt naar wat het betekent om uit de maatschappij te stappen, over de rol van de natuur in ons leven en over alleen ouder worden. Aan het begin trekt Ken Smith zich terug uit een soort voor van rebellie, zelfs grenzend aan weerzin over hoe wij de samenleving inrichten – dan liever alleen, denkt hij. Maar door de jaren heen wordt hij steeds zachter: hoe ouder hij wordt, des te meer realiseert hij zich hoe afhankelijk hij is van anderen, van de natuur en de wereld om hem heen. "Mij ontroerde zijn verandering. Smith wilde arm zijn omdat hij mensen niet vertrouwde. Maar door zijn armoede leert hij uiteindelijk afhankelijk te zijn van anderen, en hij blijkt er goed in te zijn. Zo overwint hij het door hem zo verfoeide individualisme: niet door een vlucht uit, maar door een nieuwe relatie tot de samenleving." – Trouw

De eens zo sportieve en fitte Helen ziet het op een gegeven moment echt niet meer zitten, vooral wanneer ze weinig steun uit haar omgeving krijgt en moet praten als Brugman om ook maar iets gedaan te krijgen van haar huisarts en de specialist die ze te zien krijgt. Tot ze tot de conclusie komt dat ze zelf moet ingrijpen, want een ander zal het niet voor haar doen. Ze is steeds vaker ziek, krijgt een burn-out, maar haar werkgever neemt daar geen genoegen mee. Ondanks alle tegenslagen zet Helen door. Maar dan wanneer het leven eindelijk weer zijn gangetje gaat, slaat het noodlot toe. Het bevolkingsonderzoek darmkanker zorgt voor veel spanningen. Een hele donkere tijd volgt. De coloscopie moet uitkomst bieden. Hoe zal dit aflopen?

In Station Osnabrück naar Jeruzalem beschrijft Hélène Cixous een episode uit de complexe en kosmopolitische geschiedenis van haar moeders Joodse familie. Ze roept een verdwenen wereld op door familieverhalen over de Tweede Wereldoorlog te verweven met haar moeders jeugdherinneringen aan het vooroorlogse Osnabrück en lotgevallen van personages uit de literatuur. Je weet als lezer soms niet van wie de herinneringen of gevoelens zijn. Ook als Cixous de waarheid probeert te achterhalen, blijft ze jongleren met woorden, en vragen stellen. Is wat ze vertelt feit of fictie? Hélène Cixous (1937) is geboren in Oran (Algerije). Ze is schrijfster, letterkundige en filosofe. In 1974 richtte ze aan de Université Paris 8-Vincennes het eerste centrum voor vrouwenstudies in Frankrijk op. Met Ariane Mnouchkine creëerde ze vanaf 1984 vernieuwend toneel voor het Théâtre du Soleil. De laatste jaren publiceert ze vooral over de geschiedenis van haar familie.

‘Pioniers in de Ruimte’ wordt door velen beschouwd als het verloren boek van George Adamski. Hij is de eerste mens die is uitgenodigd voor een reis in een ruimteschip. Dit is een verkapt reisverslag in romanvorm en werd, zo is het vermoeden, in 1949 verboden. Wat mag de mensheid niet weten? George Adamski vertelt over ruimtereizen naar Mars, de Maan en Venus. Op alle planeten leven mensachtige wezens, met een verhoogd en verfijnd bewustzijn. Zij zijn alleen maar dienstbaar aan de Goddelijke Wil. Wij, op planeet Aarde, lopen behoorlijk achter met onze oorlogszuchtige en hebberige mentaliteit. ‘Bij ons er niet één geringste gedachte van kwaad, zoals bij jullie Aardse mensen’, aldus een woordvoerder. Met de wilde plannen van Elon Musk om naar Mars te gaan, geeft dit boek een inkijkje in hoe het daar is. In deze tijd, waar steeds meer informatie vrijkomt over UFO’s, vliegende schotels, ruimteschepen en buitenaards contact, zal dit verhaal je horizon verbreden en je bewustzijn optillen. Het is een bijzondere leeservaring en bevat een belangrijke boodschap voor de mensheid. Weet dat alles wordt gezien. Op enorme schermen kan op elk persoon in het universum worden ingezoomd. In hoeverre zijn we bereid om in vrede te leven? Met een voorwoord van Lilian Ferru. Na een bijna dood ervaring had haar man Paul contact met galactische lichtwezens en wist hij alles van ruimteschepen en het universum.

In december 2009 begon Kate Zambreno een blog met de naam Frances Farmer is My Sister, waarop hen de door hun geliefde modernistische schrijfsters op een radicaal nieuwe manier onderzocht. Vivienne Eliot, Jane Bowles, Jean Rhys en Zelda Fitzgerald stonden bekend als muzen van mannelijke schrijvers; hun eigen werk belandde in de marge, hun vaak substantiële bijdragen aan het werk van hun echtgenoten werd verdoezeld en vergeten – en niet zelden werden zijzelf uiteindelijk ondergebracht in psychiatrische instellingen. Rondom het blog ontstond een onlinegemeenschap die de verstikkende patriarchale kijk op het kunstenaarschap omverwierp en zo een alternatieve canon ontwikkelde. In Heldinnen brengt Zambreno deze ideeën samen tot een vlijmscherp literair manifest. In een directe en volstrekt eigen stijl traceert Zambreno hoe de geschiedenis de vrouwelijke ervaring consequent als minderwaardig wegzet, en kanaliseert de woede daarover om zich te bevrijden van het nog altijd aanwezige patriarchale juk.

'AMALIA' IS GENOMINEERD VOOR DE NS PUBLIEKSPRIJS STEM OP 'AMALIA' VAN CLAUDIA DE BREIJ! Ons eerste echte gesprek voeren we in de werkkamer van haar moeder. Zij op de donkerblauwe bank, ik in een dito fauteuil, onhandig krabbelend in het opschrijfboekje op mijn schoot. Het is een nieuwe Leuchtturm, zo’n chique met lijntjes en paginanummering, door deze schrijfwarenfetisjist speciaal voor dit doel aangeschaft. De bladzijden leeg, het omslag geel. ‘Waarom niet oranje?’ vraagt Amalia. Pas als ik haar aankijk, zie ik haar spottende blik. Met 'Amalia' zet Claudia de Breij de traditie voort die begon met Hella Haasse die een portret van Beatrix schreef (1955) en Renate Rubinstein die Willem-Alexander portretteerde in 1985 ter gelegenheid van hun achttiende verjaardag. De prinses heeft Claudia de Breij meegenomen naar plekken die voor haar belangrijk zijn, waaronder de Koninklijke Stallen, het strand en haar school. Ze hebben gesprekken gevoerd over haar motivatie om af te zien van haar toelage, over zingen voor jezelf, cocktails maken, over hoe paardrijden helpt je hoofd leeg te maken en over de voor- en nadelen van sociale media. Ook kwam aan de orde wat het koningschap en haar toekomstige rol momenteel voor haar betekenen. Het boek laat zien wie Amalia nu is door de ogen van Claudia de Breij. Het boek bevat foto’s uit het privéarchief van de prinses.

Duitsland is, op Belgie na, het meest populaire emigratieland voor Nederlanders. Vanwaar die aantrekkingskracht? Boeren, Burgers, Duitselui is het vlot geschreven chronologische verslag van de emigratie van Tjarda Kanters. Samen met haar man Davy en kinderen Jelle en Mirre verhuist ze in 2017 naar een Duitse dorp in Rheinland Pfalz. Daar begint het avontuur met een flinke verbouwing van een boerderij met als doel een kaasmakerij te beginnen. Beide kinderen hebben opstartproblemen in de nieuwe setting en met de nieuwe taal, maar datzelfde geldt ook voor hun ouders. Het vergt wat tijd en moeite om de Duitse cultuur eigen te maken, maar gaandeweg zien we het hele gezin steeds meer hun plek vinden in de nieuwe omgeving.

In haar boek Schandalig mooie opera vertelt Francis van Broekhuizen verhalen en schandalen uit de operawereld. Ken je het beroemde verhaal over de val van Tosca en de trampoline? Wist je dat de bochel van Rigoletto weleens zakt tot onder de billen van de zanger? En dat Verdi na de dood van zijn vrouw eigenlijk niet meer wilde schrijven? Zijn de mythes over moeilijke operadivas waar? Opera- en musicalzangeres Francis van Broekhuizen (1975) studeerde cum laude af aan het Conservatorium van Amsterdam. Haar eerste boek, Bij twijfel hard zingen, stond 15 weken onafgebroken in de Bestseller 60. In Schandalig mooie opera geeft ze een kijkje in de operawereld achter de schermen, en vertelt talloze persoonlijke verhalen over haar ervaringen op en achter het operatoneel. Muzikaal, leerzaam én vermakelijk; de opera is waar ze voor leeft. 'Francis van Broekhuizen schrijft makkelijk en licht, maar zo herkenbaar en beeldend… Je hoort het haar zingen!' Paul de Leeuw

Johanna Paulina Musters (1878-1895), Paulientje, geboren in Ossendrecht en met 61 centimeter het kleinste vrouwtje ter wereld. Zelf vertelt ze hoe ze eind 19e eeuw vanaf haar jongste kindertijd door Europa trekt: op de kermis en in het theater verdringen de mensen elkaar om zich te vergapen aan het wereldwonder. Ze ontsnapt aan het gebruik in die tijd om ‘vreemde’ kinderen weg te stoppen in een varkenshok en danst, zingt, drinkt port en champagne, kruipt op schoot bij koningin Emma, paradeert op de schouder van een reus en observeert de toeschouwers die hun ogen niet kunnen geloven. In New York komt een eind aan het even korte als tumultueuze leven van dit beroemde dametje – of toch niet? Het leven van Paulientje geeft te denken - en daar gaat deel twee van dit boek over. De bezoekers kunnen haast niet geloven wat ze zien, maar wat heeft The Perfect Little Lady gezien in de ogen van al die stomverbaasde mensen? Wandel mee door een avontuurlijk landschap van prikkelende uitspraken, gedachten en vragen over verwondering, over dwaas denken, over geluk en mededogen, over je veilig voelen, wat er ook gebeurt. Een fascinerend boek vol fictie, feiten en filosofie.

Eva Hermans-Kroot vertelt openhartig en ontwapenend hoe haar leven 180 ° draaide ‘Mocht je een lesje leven willen: lees dit boek van Eva. Het is prachtig.’ Tim Hofman Al meer dan 100.000 exemplaren verkocht. Hoe is het om op je 22ste de diagnose ongeneeslijke longkanker te krijgen? Hoe beleven je partner, vriendinnen, ouders dat? En hoe is het als mensen altijd willen weten hoe het met je gaat, zelfs op het moment dat je een chemo-infuus in je arm geprikt krijgt? Hoe is het, om tegen alle verwachtingen in, toch nog de 26 aan te tikken? Om het concert van Beyoncé vanaf een brancard te aanschouwen? En hoe is het om écht alleen nog maar te doen waar je zelf zin in hebt? Er veranderde nogal wat, toen Eva van een gezonde, ambitieuze naar een ongeneeslijke, even ambitieuze twintiger ging. Een twintiger die heel veel dingen los heeft moeten laten, maar tegelijkertijd voller in het leven staat dan ooit. Eva vertelt in dit boek op openhartige, bij vlagen hilarische maar bovenal eigen wijze waar ze allemaal doorheen is gegaan en hoe ze dat beleefd heeft. Ook haar naasten komen aan het woord. Ondanks de diagnose ongeneeslijke (long)kanker die Eva Hermans-Kroot in 2021 kreeg, studeerde ze in 2023 cum laude af aan de communicatieopleiding van de Fontys Hogeschool. Met haar Instagram-account @longeneeslijk hield ze in eerste instantie haar directe omgeving op de hoogte van haar medische traject, maar dat groeide uit naar meer dan 500.000 volgers. Eva was in 2024 te zien in het tiende seizoen van het BNNVARA-programma Over Mijn Lijk en verscheen regelmatig bij Qmusic om Mattie en Marieke bij te praten over hoe het met haar ging. Ze woonde met haar man Matthijs in Tilburg, waar puzzelen ineens een noodzakelijke hobby werd. Eva Hermans-Kroot overleed op 30 november 2024.Hanneke Mijnster werkt als freelancejournalist voor onder meer Psychologie Magazine, &C en als vaste columnist voor Libelle. Ze schrijft columns, interviews en verhalen over zaken die het leven moeilijk en mooi maken. In juni 2024 verscheen haar eerste boek Hé is dit ook ADHD? bij Volt.

Een dakloze, borstvoedende moeder die niet terechtkan in de opvang, een patiënt die bijna overlijdt aan iets wat binnen een consult van tien minuten verholpen had kunnen zijn, een man met hartfalen die van ziekenhuis naar ziekenhuis wordt gestuurd: het klinkt niet als Nederland. Toch is dat wat Michelle van Tongerloo in haar werk als straatarts tegenkomt. De schrijnende gevallen op haar spreekuur zijn een spiegel van een land waarin bestaanszekerheid steeds minder vanzelfsprekend is. Een land waarin werkenden geen woning kunnen vinden, patiënten verdwalen in een woud aan instanties en arbeidsmigranten niet de hulp krijgen waar ze recht op hebben. Zorg is een verdienmodel geworden, is de confronterende diagnose van Michelle van Tongerloo, en het helpen van mensen is steeds ingewikkelder. Maar ze weet het medicijn. Luisteren naar de patiënt in plaats van naar het systeem. Geven waar behoefte aan is in plaats van wat wordt voorgeschreven. Een groeiende groep organisaties en burgerinitiatieven laat zien dat het kan. Reacties: 'Gloedvol en geneeskrachtig.' -Arjen van Veelen 'Dit boek opent je de ogen.' -Kustaw Bessems 'Een bevlogen pleidooi.' -Danka Stuijver 'Verplicht voor iedere bestuurder.' -Tim ‘S Jongers

Het is een groot taboe in Nederland: domheid benoemen. Want domheid wordt geassocieerd met ‘lage intelligentie’. De domheid in dit boek is geen eigenschap, maar een politieke strategie. Beter weten, of kunnen weten, en toch vasthouden aan bewezen onwaarheden, onterechte beschuldigingen en misleidende frames. In deze messcherpe analyse laat Sander Schimmelpenninck zien hoe dat soort domheid Nederland steeds meer in zijn greep heeft. Het vult talkshows, bepaalt verkiezingen en maakt je tot een influencer van formaat. Maar het tast ook de democratie, de rechtsstaat, de wetenschap en de journalistiek aan. Daarom moet domheid als strategie worden ontmaskerd. Niet om mensen als dom ‘weg te zetten’, maar om te beschermen waar domheid het op gemunt heeft: de open, democratische samenleving. Sander Schimmelpenninck (1984) is journalist, columnist bij de Volkskrant en presentator van de Zelfspodcast. In de tv-serie Sander en de kloof stelde hij kansenongelijkheid aan de kaak, in zijn boek Sander en de brug (ruim 27.000 verkocht) deed hij voorstellen om daar iets aan te doen. Reacties: ‘Lekker betoog’ – Sheila Sitalsing ‘Een bevlogen afrekening’ – Bas Heijne ‘Aanstekelijk’ – Karin Amatmoekrim

Bekend van het tv-programma Kamp Van Koningsbrugge en No Way BackHet is niet altijd makkelijk om jezelf te zijn. Dat laat Ray Klaassens zien in zijn openhartige en avontuurlijke levensverhaal Groeipijn. Zijn innerlijk vuur bracht hem van de straten en bossen van Helmond, via de Koninklijke Militaire Academie naar bijzondere en gevaarlijke oorden. In de jungle van Belize, tijdens bombardementen in Beiroet en bij missies in het Midden-Oosten kon hij zich steeds verder ontwikkelen. Hij leerde: je wordt nooit groter dan wat je omgeving je kan bieden. Groeien doe je buiten je comfortzone. Daarvoor zijn lef, discipline en doorzettingsvermogen nodig.Of het nu is als commando, inlichtingenofficier, ondernemer, tv-persoonlijkheid of spreker, Ray blijft zichzelf steeds weer uitdagen. De sleutel? Moeite doen, telkens opnieuw. Groei zal immers altijd een beetje pijn blijven doen. Lezersreacties:‘Krachtig, kwetsbaar, realistisch en vol leerzame lessen voor het bewust leven van je leven.’ ‘Een erg inspirerend boek!’

Vanaf je veertigste stap je in een volgend hoofdstuk. In De tweede helft van je leven nodigt Susan Smit je uit om de weerstand tegen ouder worden te laten varen. De tweede levenshelft wil je namelijk naar een bestaan leiden waarin je loslaat wat niet meer voor je werkt en de wereld brengt wat je ten diepste te bieden hebt.Als het hoogste goed van ouder worden eruit bestaat om je leven te houden zoals het is en jezelf zoals je was - tegen de stroom van het leven in - mis je het hele punt. Deze nieuwe fase kan er een zijn van vreugde, vervulling en verdieping als je veranderingen aanvaardt. De tweede helft in een vrouwenleven gaat over oogsten: er valt een nieuw, grandioos avontuur te beleven.Dit boek gaat over liefde, groei, heilige woede, de vrouwelijke band met de natuur en het mystieke, stilte en zusterschap, maar bovenal over samenvallen met jezelf. Kortom, over de kracht en wijsheid van de vrouw en wat dit voor de wereld kan betekenen.

Zestien jaar lang droeg Angela Merkel regeringsverantwoordelijkheid voor Duitsland. Met haar handelen en haar houding drukte ze een stempel op de Duitse, Europese en internationale politiek. In dit boek blikt ze terug op haar leven in twee Duitse staten – tot 1990 in de DDR, en vervolgens in het herenigde Duitsland. Hoe is het haar als Oost-Duitse gelukt de eerste vrouwelijke kanselier van een verenigd Duitsland en één van de machtigste regeringsleiders in de westerse wereld te worden? Wat dreef haar?In Vrijheid beschrijft Angela Merkel het dagelijkse leven in de kanselarij, maar ook de zeer dramatische dagen en nachten toen ze in Berlijn, Brussel en elders beslissingen met grote impact moest nemen. Ze schetst hoe internationale samenwerking door de jaren heen veranderde en onder welke druk politici vandaag de dag staan bij het zoeken naar oplossingen voor complexe problemen in een geglobaliseerde wereld. Ze neemt ons mee achter de schermen van de internationale politiek en laat zien welke betekenis persoonlijke gesprekken kunnen hebben – en welke grenzen er zijn.Angela Merkel reflecteert op de mogelijkheden van politieke actie in een tijd van toenemende confrontatie. Haar memoires bieden een uniek kijkje in het centrum van de macht – en vormen een overtuigd pleidooi voor vrijheid.

We hebben onze soort Homo sapiens genoemd, ‘de wijze mens’, maar als mensen zo wijs zijn, waarom zijn we dan zo zelfdestructief? Waarom staan we op het punt ecologische en technologische zelfmoord te plegen? Op dit moment maken we de meest ingrijpende informatierevolutie in onze geschiedenis door. Om goed te kunnen begrijpen wat er gebeurt, moeten we leren van het verleden en analyseren welke rol informatie in ons leven speelt. Al eeuwenlang verkrijgt de mensheid macht door het verspreiden van informatie in de vorm van fictie, fantasieën en massale waanideeën. In Nexus neemt Yuval Noah Harari ons mee naar het stenen tijdperk, de heiligverklaring van de Bijbel, vroegmoderne heksenjachten, het stalinisme, het nazisme en de heropleving van het hedendaagse populisme, om de complexe relatie tussen informatie en waarheid, bureaucratie en mythologie, wijsheid en macht bloot te leggen. Hij onderzoekt hoe verschillende samenlevingen en politieke systemen in het verleden informatie hebben gebruikt om hun doelen te bereiken en orde te scheppen, ten goede en ten kwade. In de 21ste eeuw kan kunstmatige intelligentie ervoor zorgen dat we geen grip meer hebben op de verspreiding van waanideeën en onwaarheden. Door weloverwogen keuzes te maken, kunnen we de ergste uitkomsten wellicht nog voorkomen.

In Laatste man vertelt Stijn Franken (1967-2025), die gedurende zijn carrière onder andere Lucia de Berk, Volkert van der G. en Willem Holleeder bijstond, aan de hand van enkele spraakmakende zaken over zijn ervaringen als strafrechtadvocaat. Via de processen tegen Charles Z. en Kobus L. in de jaren negentig en de gerechtelijke dwalingen uit het begin van deze eeuw, komt hij te spreken over de verharding van het strafrechtklimaat, de toename van het aantal levenslang gestraften en het gevaar dat ontstaat als mensen het vertrouwen in het strafproces verliezen.Ook zijn eigen sterfelijkheid komt aan bod. Een paar jaar geleden kreeg Stijn te horen dat hij ongeneeslijk ziek was. Om iets van zijn gedachtengoed te bewaren voor komende generaties heeft hij samen met Miek Smilde, oud-journaliste en schrijfster, zijn verhaal op papier gezet.Laatste man is een boek over het zoeken naar waarheid, de kracht van verhalen en de kloof tussen zij die oordelen en zij die veroordeeld worden.

Leslie Keijzer vertelt in Mama huilt harder haar eerlijke verhaal over het beginnende moederschap. Want wat als je harder huilt dan je baby, maar geen idee hebt waarom? Na de geboorte van haar zoontjes (4 en 2) krijgt Leslie Keijzer beide keren last van steeds intensere neerslachtige en angstige gevoelens. Regelmatig zit ze huilend tegenover de huisarts. Bang, radeloos, gebroken. Op het dieptepunt durft ze zelfs haar huis niet meer uit en ontwikkelt ze een extreme angst om dood te gaan.   Door de dokter wordt ze naar huis gestuurd met het advies om goed uit te rusten. Pas veel later ontdekt ze dat het om een postnatale (post partum) depressie gaat en vallen er puzzelstukjes op hun plek. Leslie is niet de enige bij wie een postnatale depressie niet wordt herkend. 1 op de 10 moeders krijgt last van een postnatale depressie.   ‘Ik vind het doodeng dat mijn verhaal nu de wereld in gaat. Eerlijker dan dit wordt het niet. Ik hoop dat dit boek een steun is voor alle vrouwen die hetzelfde doormaken (1 op de 10 moeders, shocking!). Je bent niet gek. En je hoeft het niet alleen te doen. Het is oké als je niet kunt uitleggen hoe je je voelt. Logisch, je begrijpt jezelf niet eens. Daarom schrijf ik dit boek ook voor partners, familieleden en vrienden.’

Eten, lopen, schrijven, helpen – in vier vertellingen schrijft Dirk van Weelden over relevante onderwerpen die zo goed als dagelijks onderdeel uitmaken van ons leven. Centraal staat steeds de uitwisseling tussen ons lichaam en de omgeving.Zo laat hij in het van zijn liefde voor de schrijfmachine getuigende ‘De alfabetmachine’ zien hoe de waarde van het geschreven woord is verschoven, van ons tastbare handschrift naar onlineteksten. Hoe gaan we om met die lichaamloze intelligentie?Om uit te zoeken hoe we op een minder schadelijke manier goed voedsel op ons bord krijgen, of hoe we een systeem kunnen bedenken om jongeren uit de schulden te halen en te houden, trekt Van Weelden eropuit. Hij steekt zijn licht op bij mensen en bespreekt op enthousiasmerende wijze hoe we de verhouding tussen ons en de wereld kunnen verbeteren en herstellen.

In Yakuza, het historische truecrimeboek van Andrew Rankin, wordt het verhaal geschetst van de yakuza, een van de oudste criminele organisaties ter wereld. Met hun militaire onderdelen en een code van absolute gehoorzaamheid beheersen ze al eeuwenlang de Japanse zwarte markt. Ondanks hun populariteit is dit pas het eerste toegankelijke historisch overzicht van de yakuza. De belangrijkste activiteiten van de yakuza – controle over gokspellen, zwarte markten, afpersing en de seksindustrie – zijn typerend voor criminele organisaties, maar hun cultuur en mythologie zijn onmiskenbaar, en zijn verweven met de Japanse cultuur door de eeuwen heen.Yakuza brengt origineel Japans bronmateriaal tot leven: zeldzame, verboden boeken die voor de autoriteiten verborgen werden gehouden in privébibliotheken, en uitgebreide interviews met oude gangsters.

Rusland-correspondent voor The Wall Street Journal Evan Gershkovich wordt opgepakt door de Russische veiligheidsdienst, op verdenking van spionage. Onder valse voorwendselen wordt hij ruim een jaar vastgehouden onder verschrikkelijke omstandigheden. In Dit vervloekte prachtige land vertelt hij voor het eerst over die periode.De Amerikaanse journalist Evan Gershkovich werkt als Rusland-correspondent voor The Wall Street Journal. Ook na de inval van Rusland in Oekraïne in februari 2022 blijft hij ter plaatse verslag doen, al verlaten steeds meer journalisten en critici het land. In het voorjaar van 2023 ontmoet hij een Russische tipgever voor een artikel over Ruslands wapenproductie. Het gesprek blijkt een valstrik. Gershkovich wordt opgepakt door de FSB op verdenking van spionage en onder valse voorwendselen opgesloten in een beruchte gevangenis in Moskou. Hij is een pion in een geopolitiek schaakspel.Terwijl Gershkovich’ wereld van de ene op de andere dag krimpt tot een kleine betonnen cel, neemt hij een opmerkelijk besluit: hij blijft verslag doen. In de daaropvolgende zestien maanden documenteert hij een leven in Rusland waar weinig westerlingen weet van hebben. Hij beschrijft het omvangrijke gevangenissysteem met zijn eigen taal en gebruiken, met daarin verrassende kleine momenten van medemenselijkheid.In dit ongelooflijk spannende en ontluisterende verhaal neemt Gershkovich de lezer mee in de gebeurtenissen die leidden tot zijn aanhouding, de vele maanden die hij doorbracht in Russische gevangenissen en de grootse internationale gevangenenruil die zorgde voor zijn vrijlating. Dit vervloekte prachtige land is een buitengewoon verslag van Rusland en zijn mensen, met oog voor de schoonheid en de gruwelijke geschiedenis waardoor het land zo moeilijk te doorgronden is.‘Door de ogen van Gershkovich zien we een Rusland dat tegelijkertijd compassievol en meedogenloos is. Een verhaal over de bruisende hoofdstad, eenzame gevangeniscellen, wanhoop en vriendschap. Prachtig opgetekend door een journalist die Rusland als geen ander kent. Leest als een thriller maar komt harder binnen omdat het allemaal echt gebeurd is.’ Pjotr Sauer‘Een inspirerend eerbetoon aan de schoonheid en het belang van journalistiek, een zinderende thriller over de hoge inzet van “gijzelaarsdiplomatie” en een aangrijpende beschouwing over de menselijke strijd tussen hoop en apathie onder een autoritair bewind.’ Patrick Radden Keefe, auteur van o.a. Het pijnstillerimperium en London Falling‘Soms geestig, vaak aangrijpend, maar altijd verhelderend: Dit vervloekte prachtige land is meer dan het verhaal van een journalist die zelf het nieuws werd. Dit boek is een getuigenis van de menselijkheid die hij weigerde op te geven, én een gevangenismemoir die eveneens een liefdesbrief is. Niet aan de dictatuur die hem opsloot, maar aan het Rusland daaronder: zijn taal, zijn landschap, zijn literatuur en zijn mensen.’ Anthony Doerr, auteur van Als je het licht niet kunt zien

Acht is Paul Gascoigne's nalatenschap. Het boek zal Paul, de man die de wereld simpelweg kende als Gazza, definiëren. Eens beschreven als de meest getalenteerde Engelse voetballer aller tijden, kijkt Paul nu terug op zijn razendsnelle spurt naar de top, de problemen waar hij tegenaan liep en zijn poging om opnieuw te beginnen. Tijdens het WK '90 bereikte Gazza duizelingwekkende hoogte en werd hij wereldberoemd. Door zijn talent en tranen tijdens de halve finale werd Gascoigne een begrip dat het voetbal overstijgt. Nu kan hij terugkijken met een hernieuwd gevoel van zelfbewustzijn en een beter begrip van wat er destijds gebeurde.

Hendrik Bolhuis begon als bakkersknecht in Groningen en eindigde als topkok op de Titanic. Via de chicste restaurants van Oostende, Parijs en Monte Carlo had hij zich opgewerkt naar de top: het eersteklasrestaurant op het meest luxueuze schip ter wereld.Karin Sitalsing volgt het spoor van de avontuurlijke Groninger en neemt de lezer mee naar een tijdperk op drift, waarin treinen steeds sneller, hotels steeds groter en gerechten steeds exclusiever werden. De ‘onzinkbare’ Titanic was het ultieme symbool van dit vooruitgangsgeloof. Met zwier en inlevings vermogen vertelt Sitalsing het onbekende verhaal van een man die groot durfde te dromen maar wiens ambitie in de knop werd gebroken.

De kracht en wijsheid van de vrouwVanaf je veertigste stap je in een volgend hoofdstuk. In De tweede helft van je leven nodigt Susan Smit je uit om de weerstand tegen ouder worden te laten varen. De tweede levenshelft wil je namelijk naar een bestaan leiden waarin je loslaat wat niet meer voor je werkt en de wereld brengt wat je ten diepste te bieden hebt.Als het hoogste goed van ouder worden eruit bestaat om je leven te houden zoals het is en jezelf zoals je was - tegen de stroom van het leven in - mis je het hele punt. Deze nieuwe fase kan er een zijn van vreugde, vervulling en verdieping als je veranderingen aanvaardt. De tweede helft in een vrouwenleven gaat over oogsten: er valt een nieuw, grandioos avontuur te beleven.Dit boek gaat over liefde, groei, heilige woede, de vrouwelijke band met de natuur en het mystieke, stilte en zusterschap, maar bovenal over samenvallen met jezelf. Kortom, over de kracht en wijsheid van de vrouw en wat dit voor de wereld kan betekenen.

In Ongeregeld beschrijft David Mitchell hoe de Engelse monarchie eigenlijk bestond uit een stel ongelukkige klunzen die in het echt vaak net zo raar waren als in hun geschilderde portretten - ook al gedroegen ze zich als bevreesde heersers die genadeloos het lot van hun onderdanen bepaalden.Vanaf de tijd van koning Arthur (spoiler: hij heeft nooit bestaan) vertelt Mitchell het oorsprongsverhaal van Groot-Brittannië tot de heerschappij van Elizabeth I (spoiler: ze gaat dood). Het is een verhaal vol narcisten, onvoldoende zelfbeheersing, buitensporig veel onthoofdingen, de opkomst van middle management, onburgerlijke oorlogen en ten minste één Knoet. Op een briljante en gevatte manier legt Mitchell uit waarom dit verhaal ertoe doet.

Tussen Liefde en Grenzen is een indringend en zorgvuldig dossierboek van ANONY MOUS binnen 11.11 De Kosmische Bibliotheek. Voor iedereen die dichtbij destructieve patronen staat: partner, ouder, kind, grootouder, vriend of omstander. Over narcistische patronen, verslaving, manipulatie, reddingsdrang, schaamte, kinderen in spanning en de moeilijke vraag wanneer de horizon bereikt is. Geen diagnoseboek, maar een reflectief en praktisch spiegelboek over veiligheid, liefde, grenzen en herstel.

‘We zouden de revenuen uit je lichaam moeten optimaliseren,’ oppert de zwager van Heleen van Royen gekscherend. Hij is ondernemer. Na enig nadenken besluit de schrijfster een account aan te maken op Friends2Follow, een 18+ platform waar mannen betalen voor erotische content. En dan begint haar nieuwe bestaan. Binnen korte tijd behoort de zestigjarige Van Royen tot de succesvolste creators van F2F. Ze geniet van het maken van de content, het enthousiasme van haar fans en het verkennen van haar grenzen. Tegelijk vraagt ze zich af: wie zijn de mannen die zich op haar abonneren en zo gul betalen voor het genot en de aandacht die ze hun biedt? Samen met Marcel Langedijk (auteur van de bestseller Oos Kesbeke, augurkenkoning) onderzoekt ze de wereld van adult content. Ze vertelt hoe ze tot deze keuze kwam, wat het haar brengt en wat het betekent om een 18+ contentcreator te zijn. Ook onthult ze de verlangens van de mannen die ze online ontmoet.

'Gaan jullie maar alvast, ik kom straks.' Dat zijn de laatste woorden die Pierre Semudenge van zijn vader meekrijgt als hij met zijn familie Rwanda ontvlucht. Daar regent het in 1994 kogels en machetes. In 100 dagen worden een miljoen mensen vermoord – waaronder heel veel kinderen. De peuter Pierre weet, rennend en peddelend, te vluchten op zoek naar veiligheid. De vlucht voor kogels gaat zeven jaar door, waarin hij twee andere oorlogen overleeft, tot Pierre en zijn zus in 2001 naar Nederland komen. Zijn voetbaltalent leidt hem van FC Groningen naar de VS en Roemenië. Maar waar de kogelregen is gestopt, lijkt er in al deze 'veilige' landen een felle tegenwind op te steken. In Groningen wordt hij soms gezien als 'het negertje', in Roemenië krijgt hij na een goal geen applaus, maar een fluitconcert van apengeluiden en in 'the land of the free' komt de politie aan de deur omdat buurtbewoners een donkere man in een luxe auto hebben gezien. Deze ervaringen stellen hem telkens voor dezelfde vraag: laat je toe dat een stempel (de wereld) bepaalt wie je bent, of kies je zelf wie je wordt? Pierre realiseert zich dat hij nog steeds harder moet rennen dan velen. Hij studeert rechten en politicologie, leert vier talen en gebruikt de lessen die het leven hem leerde als spreker en Dream Coach, die door heel Nederland binnen en buiten het voetbalveld toekomstmakers fysiek, mentaal en emotioneel laat groeien. Hij had een statistiek kunnen zijn, één van een anoniem miljoen. In plaats daarvan ontdekte hij wie hij al was voordat de wereld hem een label gaf: een voetballer, een vechter, een verbinder en boodschapper, maar vooral: zichzelf. Het regent, maar ik word niet nat is Pierres aangrijpende en ontwapenende verhaal over verlies, veerkracht en telkens weer een nieuwe richting durven kiezen.

Paul Scheffer beschrijft indringend het einde van de naoorlogse tijd waarbij hij zich laat leiden door vijftig jaar schrijven en reizen, ontmoetingen en debatten. Zo ontstaat er een ideeëngeschiedenis die verweven is met een ervaringsgeschiedenis. Of het nu gaat over de oorlogen van deze tijd, over de ontwrichting van onze democratieën of over de strijd rond de koloniale herinnering – telkens wordt wat ons momenteel overweldigt geplaatst in een lange lijn. Scheffer verheldert de grote kwesties die zich aandienen nu Europa wordt gemangeld tussen Rusland, China en ook Amerika. De dag na de bevrijding is een uniek en indrukwekkend tijdsdocument dat het verleden ordent om onze tijd beter te begrijpen en een hoopvolle richting te vinden op een moment dat heel ons fundament kraakt.

Europa staat voor een kantelpunt. Oorlog teistert ons oude continent. De menselijke tol is immens en vrede lijkt nog lang niet in zicht. De tijden zijn andermaal duister. We weten uit het verleden: duisternis bestrijden we met het licht van onze moed. En moed vergt niet enkel daden, maar ook woorden. We moeten durven nadenken en spreken over de betekenis van oorlog en vrede.Alicja Gescinska, de auteur van Vrouwen in duistere tijden, geeft een stem aan de hand van een van de slachtoffers van het vreselijk bloedbad in Boetsja, Oekraïne. Deze hand helpt ons nadenken over ongemakkelijke vragen over oorlog en vrede. Bereik je vrede door te ontwapenen of is kiezen voor vrede soms ook kiezen voor oorlog? Bestaat er zoiets als een rechtvaardige oorlog, of is elke oorlog en elk wapen er één te veel?

De voorbije jaren leggen neoliberale politici tot vervelens toe het accent op groei en vooruitgang. Het verlangen naar meer, sneller, sterker is natuurlijk breder en ouder, en heeft ons zoveel voordelen opgeleverd dat we er maar moeilijk los van komen. Lijnrecht daartegenover staat de even tijdloze vaststelling dat elk moreel systeem een pleidooi houdt voor matiging en inperking.In zijn nieuwste boek onderzoekt Paul Verhaeghe deze tegenstelling en verbindt hij die aan een natuurwet: dat op groei altijd krimp volgt. De omvang van onze vooruitgang heeft het punt bereikt dat de volautomatische remsystemen in gang schieten. Denk maar aan de overvloed van auto’s die ervoor zorgt dat we dagelijks stilstaan in de file. De vraag is of we de onvermijdelijke matiging aan de natuur zullen overlaten of dat we in staat zijn die zelf te sturen. En wat het ons kost om dat niét te doen.

Er wringt iets in ons beeld van Donald Trump. De Amerikaanse president mag dan volstrekt ongeschikt lijken om het machtigste ambt ter wereld te bekleden, zelfs zijn grootste critici moeten toegeven: de man is een verbijsterende politieke kracht.Sinds zijn politieke comeback in 2024 is het moeilijk vol te houden dat Trump slechts de optelsom is van zijn blunders. Of dat puur geluk zou verklaren hoe een arrogante en vulgaire opportunist het tot president schopte. Dat bracht Chams Eddine Zaougui, kenner van autoritair leiderschap, ertoe te onderzoeken wat Trump zo effectief maakt.Door in te zoomen op zijn vaardigheden en hem te ontleden als illusionist, demagoog, leugenaar en vechter laat Zaougui zien dat Trump feilloos aanvoelt wat werkt. En dat leidt tot een ongemakkelijke conclusie: Trump is geen historisch ongelukje, maar een leider die dichter bij ons staat dan we willen toegeven.

Een baby’tje van enkele uren oud dat wordt achtergelaten bij het ziekenhuis. Een puberjongen die na jarenlang huiselijk geweld zijn stiefvader te lijf gaat. Als het thuis niet veiligis neemt je mee achter de voordeur van families in de jeugdzorg. Marloes Alferink vertelt indringende en ontroerende verhalen uit een wereld die wordt gedomineerd door regels, richtlijnen en geld. Ze laat ook zien hoe het anders kan: door niet meer het systeem maar de mens voorop te stellen. Dit boek is een oproep om de menselijke maat terug te brengen, in de jeugdzorg én in de samenleving. Want juist in harde tijden zijn zachtheid en menselijkheid onmisbaar.

Soms lijkt het leven op een puzzel waarvan je de helft van de stukjes kwijt bent. De weg naar Hoop is geen boek dat belooft al jouw problemen te fiksen. Was dat maar zo eenvoudig; dan had ik er een handleiding van één pagina van gemaakt. Dit boek nodigt je uit om zelf op ontdekking te gaan. Met herkenbare verhalen, psychologische inzichten en praktische oefeningen. Ontdek hoe kleine stappen kunnen leiden tot grote veranderingen. Op een toegankelijke en soms humoristische manier laat de auteur zien dat hoop geen toeval is, maar iets wat je kunt ontwikkelen. Juist de momenten waarop je denkt vast te zitten, kunnen het begin zijn van een nieuw hoofdstuk. Gun jezelf de tijd om stil te staan, te lachen om de herkenbare situaties en jezelf af en toe een spiegel voor te houden. Misschien ontdek je wel dat de persoon die je zocht al die tijd met je meeliep. Sla de eerste pagina open. Wie weet is dit niet zomaar een boek… maar het begin van jouw eigen weg naar hoop.

Dromen van een bergwandeling, dat doen veel mensen. Daarover gaat het eerste hoofdstuk van dit handige maar ook kleurrijke boek. De volgende hoofdstukken gaan over plannen, voorbereiding, de tocht zelf, berggeluk en de filosofie van de afdaling. Eenmaal weer beneden in het dal, begint de cyclus opnieuw. Want wie eenmaal in de bergen is geweest, wil er altijd naar terug. De bergen maken nederig, je leert er meer te genieten van kleine stappen vooruit (en soms achteruit). Het rijkelijk geïllustreerde boek is een bijzondere combinatie van psychologie, levenswijsheden (die je in de bergen zonder meer opdoet), praktische tips, handige lijstjes en veel meer.

De vader van Inge Mutsaers bracht als kind drie jaar in sanatorium Sint Jozefsheil door, van zijn nek tot zijn voeten in een gipsen mal vanwege tuberculose aan zijn ruggenwervel. In Sanatoriumkind gaat Mutsaers met haar vader terug naar de onheilsplek, duikt ze in archieven en verzamelt getuigenissen van talloze andere tbc-patiënten. Het regime in sanatoria was vaak streng, soms zelfs meedogenloos. In gesprek met orthopedagogen, traumatherapeuten en andere experts onderzoekt Mutsaers de gevolgen van zulke verloren kinderjaren en doet ze verwoede pogingen om ook haar vaders passiviteit en ongrijpbare persoonlijkheid te ontrafelen. De gepantserde jaren hebben zíjn leven getekend, en ook dat van haar. Sanatoriumkind is niet alleen een indringende persoonlijke zoektocht naar verbinding, maar vertelt ook de belangwekkende geschiedenis van een vergeten groep slachtoffers.

Waargebeurd verhaal over wat zich afspeelde in een ogenschijnlijk normaal gezin in een stadje in Zweden. Het is een verhaal over controle, vrouwenhaat en hoe men er uiteindelijk los van kan komen. "Word je afgeluisterd?" Carola staart naar de woorden op het notitieblok van de maatschappelijk werker. Al zo lang ze zich kan herinneren wordt ze door haar partner in de gaten gehouden. Van de jongen van haar dromen is Magnus langzaam veranderd in een controlerende dictator. In huis zijn er camera's geïnstalleerd. Op haar telefoon staat een app die hem volledige toegang geeft. In het onwaarschijnlijke geval dat ze een vriend(in) ontmoet, moet ze verslag uitbrengen. Wat hebben ze gedaan? Hebben ze het over hém gehad? Om ervoor te zorgen dat ze hem niet zal verlaten, heeft hij haar de voogdij over de kinderen aan hem laten overdragen. Wanneer ze niet instemt met seks, mishandelt hij haar. En ze vermoedt dat hij - toen ze geblinddoekt was - zelfs haar lichaam heeft verkocht. Tien jaar lang is ze aan hem overgeleverd geweest, maar nu is ze hier om hulp te zoeken. 'Ik was zijn bezit' is een waargebeurd verhaal over wat zich afspeelde in een ogenschijnlijk normaal gezin in een klein stadje in Zweden. Het is een verhaal over controle, vrouwenhaat en hoe men er uiteindelijk los van kan komen. Carola Jonsson (geboren in 1983) won in 2022 de rechtszaak tegen Magnus, die haar jarenlang misbruikte. Hij werd veroordeeld tot meerdere jaren gevangenisstraf.

We schrijven 2014. Een jonge strafpleiter wordt ontboden in de gevangenis door de celgenoot van een cliënt. Voor haar zit Willy, een Kempense boer op wiens erf een cannabisplantage is gevonden. 'Ik ben een specialleke', klinkt het meteen. De drugsfeiten blijken het zoveelste hoofdstuk in een leven buiten de wet. Willy kan vertellen, met een permanente grijns op zijn gezicht. Een geslaagde ontsnapping uit de gevangenis, een vuurgevecht in de Antwerpse haven, smokkelroutes van Albanië tot Marokko. Stoerdoenerij, denkt Romy. Tot ze de feiten zwart op wit in zijn strafdossier ziet staan. Jarenlang staat ze hem bij, verhoor na verhoor, en gaandeweg ontstaat een merkwaardige vertrouwensband. Willy leest als een dolle rit. Hoe kan iemand zichzelf telkens opnieuw saboteren? Strafpleiter Romy Geysen zoekt het antwoord in gesprekken met een man die ze nooit helemaal zal doorgronden.