Literatuur non-fictie

In Suikerpoppetjes in de regen vertelt Marc Kooistra zijn levensverhaal met droge humor, zelfspot en opvallende eerlijkheid. Van een jeugd vol spanning en vluchten tot werk, liefde, verlies, muziek en leven met FNS: dit is een boek over vallen, verdwijnen en toch weer doorgaan. Over wat er overblijft als herinneringen vervagen, en waarom sommige verhalen verteld moeten worden voordat ze oplossen als suiker in de regen.

‘Pioniers in de Ruimte’ wordt door velen beschouwd als het verloren boek van George Adamski. Hij is de eerste mens die is uitgenodigd voor een reis in een ruimteschip. Dit is een verkapt reisverslag in romanvorm en werd, zo is het vermoeden, in 1949 verboden. Wat mag de mensheid niet weten? George Adamski vertelt over ruimtereizen naar Mars, de Maan en Venus. Op alle planeten leven mensachtige wezens, met een verhoogd en verfijnd bewustzijn. Zij zijn alleen maar dienstbaar aan de Goddelijke Wil. Wij, op planeet Aarde, lopen behoorlijk achter met onze oorlogszuchtige en hebberige mentaliteit. ‘Bij ons er niet één geringste gedachte van kwaad, zoals bij jullie Aardse mensen’, aldus een woordvoerder. Met de wilde plannen van Elon Musk om naar Mars te gaan, geeft dit boek een inkijkje in hoe het daar is. In deze tijd, waar steeds meer informatie vrijkomt over UFO’s, vliegende schotels, ruimteschepen en buitenaards contact, zal dit verhaal je horizon verbreden en je bewustzijn optillen. Het is een bijzondere leeservaring en bevat een belangrijke boodschap voor de mensheid. Weet dat alles wordt gezien. Op enorme schermen kan op elk persoon in het universum worden ingezoomd. In hoeverre zijn we bereid om in vrede te leven? Met een voorwoord van Lilian Ferru. Na een bijna dood ervaring had haar man Paul contact met galactische lichtwezens en wist hij alles van ruimteschepen en het universum.

In dit boek vertelt de 74-jarige Ken Smith over zijn leven als kluizenaar in de Schotse Hooglanden. Hij woont alleen, zonder elektriciteit, bij Loch Treig, waar hij leeft van het land: vissen, houthakken en zijn eigen drankjes brouwen. Smith’s unieke inzichten laten ons een glimp opvangen van de pracht en verwondering van een leven in de natuur. Dit boek biedt wijsheid over hoe elk van ons kan ontsnappen aan de drukte en stress van het moderne leven. Het is een geweldig boek waarin hij enerzijds de avonturen van het kluizenaarsbestaan beschrijft (bijvoorbeeld: hoe om te gaan met agressieve beren?), maar ook beschouwelijker kijkt naar wat het betekent om uit de maatschappij te stappen, over de rol van de natuur in ons leven en over alleen ouder worden. Aan het begin trekt Ken Smith zich terug uit een soort voor van rebellie, zelfs grenzend aan weerzin over hoe wij de samenleving inrichten – dan liever alleen, denkt hij. Maar door de jaren heen wordt hij steeds zachter: hoe ouder hij wordt, des te meer realiseert hij zich hoe afhankelijk hij is van anderen, van de natuur en de wereld om hem heen. "Mij ontroerde zijn verandering. Smith wilde arm zijn omdat hij mensen niet vertrouwde. Maar door zijn armoede leert hij uiteindelijk afhankelijk te zijn van anderen, en hij blijkt er goed in te zijn. Zo overwint hij het door hem zo verfoeide individualisme: niet door een vlucht uit, maar door een nieuwe relatie tot de samenleving." – Trouw

De hofdame van Anne Glenconner: unieke memoires van de hofdame van prinses Margaret, voor alle fans van The Crown en Downton Abbey. De hofdame vertelt het verhaal van het bijzondere leven van Anne Glenconner, maid of honour tijdens de kroning van koningin Elizabeth en de hofdame van prinses Margaret. Ze is een unieke getuige van de recente Britse koninklijke geschiedenis en geeft in haar memoires niet alleen een kijkje achter de schermen van het koningshuis, maar schetst ook een beeld van een generatie aristocratische vrouwen die gevangen zat in een wereld vol sociale verwachtingen. Ze was voor haar vader een ‘grote teleurstelling’ omdat ze geen jongen was en ze werd niet genoemd in het testament van haar eigen man, die zijn fortuin naliet aan een van zijn werknemers. Anne Glenconner, inmiddels zevenentachtig jaar oud, schrijft in De hofdame met humor, openheid en moed over haar tragische leven in een gouden kooi, haar vriendschap met prinses Margaret en de vrijheid waarvan ze nu pas kan genieten. 'De memoires van de hofdame van prinses Margaret geven een smakelijk inkijkje in het Britse koningshuis.' – LINDA.nl 'Als u echt versteld wilt staan van hoe de allerhoogste Britse adel de dag zoal doorkomt, dan kunt u dit najaar terecht bij de memoires van Anne Glenconner.' – Trouw 'Ik heb het boek in één adem uitgelezen. Wat een verhaal. En dan te bedenken dat Anne dit werkelijk allemaal heeft meegemaakt!' – Irene Smit van Franska.nl 'Vol humor, soms tragisch, en ontwapenend eerlijk. De hofdame zit vol wijsheid en is zonder rancune geschreven, maar is bovenal inspirerend.' – The Times 'Ongelooflijk. Als je mond elk hoofdstuk niet minstens drie keer openvalt, heb je niet goed opgelet.' – The Sunday Times

Door de aandacht in de media voor de metoo actie waarin vrouwen met hun verhaal over seksueel- en machtsmisbruik naar buiten komen, realiseert de hoofdpersoon dat ook zij een metoo verhaal heeft. In Therapie probeert ze dit te verwerken. Dit blijkt niet zo gemakkelijk. Toch weet ze haar leven in het heden positief vorm te geven, ondanks haar verleden.

Johanna Paulina Musters (1878-1895), Paulientje, geboren in Ossendrecht en met 61 centimeter het kleinste vrouwtje ter wereld. Zelf vertelt ze hoe ze eind 19e eeuw vanaf haar jongste kindertijd door Europa trekt: op de kermis en in het theater verdringen de mensen elkaar om zich te vergapen aan het wereldwonder. Ze ontsnapt aan het gebruik in die tijd om ‘vreemde’ kinderen weg te stoppen in een varkenshok en danst, zingt, drinkt port en champagne, kruipt op schoot bij koningin Emma, paradeert op de schouder van een reus en observeert de toeschouwers die hun ogen niet kunnen geloven. In New York komt een eind aan het even korte als tumultueuze leven van dit beroemde dametje – of toch niet? Het leven van Paulientje geeft te denken - en daar gaat deel twee van dit boek over. De bezoekers kunnen haast niet geloven wat ze zien, maar wat heeft The Perfect Little Lady gezien in de ogen van al die stomverbaasde mensen? Wandel mee door een avontuurlijk landschap van prikkelende uitspraken, gedachten en vragen over verwondering, over dwaas denken, over geluk en mededogen, over je veilig voelen, wat er ook gebeurt. Een fascinerend boek vol fictie, feiten en filosofie.

'AMALIA' IS GENOMINEERD VOOR DE NS PUBLIEKSPRIJS STEM OP 'AMALIA' VAN CLAUDIA DE BREIJ! Ons eerste echte gesprek voeren we in de werkkamer van haar moeder. Zij op de donkerblauwe bank, ik in een dito fauteuil, onhandig krabbelend in het opschrijfboekje op mijn schoot. Het is een nieuwe Leuchtturm, zo’n chique met lijntjes en paginanummering, door deze schrijfwarenfetisjist speciaal voor dit doel aangeschaft. De bladzijden leeg, het omslag geel. ‘Waarom niet oranje?’ vraagt Amalia. Pas als ik haar aankijk, zie ik haar spottende blik. Met 'Amalia' zet Claudia de Breij de traditie voort die begon met Hella Haasse die een portret van Beatrix schreef (1955) en Renate Rubinstein die Willem-Alexander portretteerde in 1985 ter gelegenheid van hun achttiende verjaardag. De prinses heeft Claudia de Breij meegenomen naar plekken die voor haar belangrijk zijn, waaronder de Koninklijke Stallen, het strand en haar school. Ze hebben gesprekken gevoerd over haar motivatie om af te zien van haar toelage, over zingen voor jezelf, cocktails maken, over hoe paardrijden helpt je hoofd leeg te maken en over de voor- en nadelen van sociale media. Ook kwam aan de orde wat het koningschap en haar toekomstige rol momenteel voor haar betekenen. Het boek laat zien wie Amalia nu is door de ogen van Claudia de Breij. Het boek bevat foto’s uit het privéarchief van de prinses.

In haar boek Schandalig mooie opera vertelt Francis van Broekhuizen verhalen en schandalen uit de operawereld. Ken je het beroemde verhaal over de val van Tosca en de trampoline? Wist je dat de bochel van Rigoletto weleens zakt tot onder de billen van de zanger? En dat Verdi na de dood van zijn vrouw eigenlijk niet meer wilde schrijven? Zijn de mythes over moeilijke operadivas waar? Opera- en musicalzangeres Francis van Broekhuizen (1975) studeerde cum laude af aan het Conservatorium van Amsterdam. Haar eerste boek, Bij twijfel hard zingen, stond 15 weken onafgebroken in de Bestseller 60. In Schandalig mooie opera geeft ze een kijkje in de operawereld achter de schermen, en vertelt talloze persoonlijke verhalen over haar ervaringen op en achter het operatoneel. Muzikaal, leerzaam én vermakelijk; de opera is waar ze voor leeft. 'Francis van Broekhuizen schrijft makkelijk en licht, maar zo herkenbaar en beeldend… Je hoort het haar zingen!' Paul de Leeuw

Harm Edens vertelt zijn bijzondere verhaal over opgroeien op een plek die niet als thuis voelde 'Zo mooi, kwetsbaar opgeschreven. Prachtige zinnen.' Humberto Tan In de jaren zestig groeit Harm Edens op in een gezin met Groningse roots waarin hij vaak het gevoel heeft dat hij er niet bij hoort. Hij lacht om dingen waar niemand de humor van inziet, ziet dingen die niemand ziet en zegt dingen die niemand begrijpt. Hij is een buitenstaander in zijn eigen leven. Totdat hij op zijn vijftiende met school naar Londen gaat en zich daar helemaal op zijn plek voelt. In Volkomen onnatuurlijk gedrag neemt Harm Edens je mee op een reis van het zuidelijkste puntje van Ierland tot de meest westelijke eilanden van Schotland naar Saint Kilda. Aan de hand van een twintigtal bijzondere ontmoetingen probeert Harm te achterhalen waarom hij zich zo thuis voelt op de Britse eilanden. Hij laat zijn gedachten de vrije loop, herbeleeft zijn eigen jeugd en deelt herinneringen, verhalen en momenten uit zijn leven. Het resultaat is een bijzonder, openhartig, humoristisch coming-of-ageverhaal over een jongen die zijn thuis aan de andere kant van de Noordzee vond. Beluister nu ook de Zoeken naar boeken-podcast waarin Harm Edens vertelt over Volkomen onnatuurlijk gedrag.

Adania Shibli, een van belangrijkste stemmen in de hedendaagse literatuur, hield afgelopen april de eerste Nederlandse pen-lezing op uitnodiging van pen Nederland, dat zich inzet voor internationale samenwerking en tegen censuur. Haar toespraak is een noodzakelijke en indringende analyse van het verlies van de stemmen – van journalisten, schrijvers, inwoners – die door de oorlog in Palestina worden uitgewist, en de gevolgen daarvan voor de Palestijnen. Wat blijft er over als het stil wordt? In Woorden na het doden van de boodschappers deelt Shibli haar gedachten over een wereld en een literatuur die zich niet laten bezetten of uitwissen, en die opeisen dat woorden altijd vindbaar zijn.

Een dakloze, borstvoedende moeder die niet terechtkan in de opvang, een patiënt die bijna overlijdt aan iets wat binnen een consult van tien minuten verholpen had kunnen zijn, een man met hartfalen die van ziekenhuis naar ziekenhuis wordt gestuurd: het klinkt niet als Nederland. Toch is dat wat Michelle van Tongerloo in haar werk als straatarts tegenkomt. De schrijnende gevallen op haar spreekuur zijn een spiegel van een land waarin bestaanszekerheid steeds minder vanzelfsprekend is. Een land waarin werkenden geen woning kunnen vinden, patiënten verdwalen in een woud aan instanties en arbeidsmigranten niet de hulp krijgen waar ze recht op hebben. Zorg is een verdienmodel geworden, is de confronterende diagnose van Michelle van Tongerloo, en het helpen van mensen is steeds ingewikkelder. Maar ze weet het medicijn. Luisteren naar de patiënt in plaats van naar het systeem. Geven waar behoefte aan is in plaats van wat wordt voorgeschreven. Een groeiende groep organisaties en burgerinitiatieven laat zien dat het kan. Reacties: 'Gloedvol en geneeskrachtig.' -Arjen van Veelen 'Dit boek opent je de ogen.' -Kustaw Bessems 'Een bevlogen pleidooi.' -Danka Stuijver 'Verplicht voor iedere bestuurder.' -Tim ‘S Jongers

Het is een groot taboe in Nederland: domheid benoemen. Want domheid wordt geassocieerd met ‘lage intelligentie’. De domheid in dit boek is geen eigenschap, maar een politieke strategie. Beter weten, of kunnen weten, en toch vasthouden aan bewezen onwaarheden, onterechte beschuldigingen en misleidende frames. In deze messcherpe analyse laat Sander Schimmelpenninck zien hoe dat soort domheid Nederland steeds meer in zijn greep heeft. Het vult talkshows, bepaalt verkiezingen en maakt je tot een influencer van formaat. Maar het tast ook de democratie, de rechtsstaat, de wetenschap en de journalistiek aan. Daarom moet domheid als strategie worden ontmaskerd. Niet om mensen als dom ‘weg te zetten’, maar om te beschermen waar domheid het op gemunt heeft: de open, democratische samenleving. Sander Schimmelpenninck (1984) is journalist, columnist bij de Volkskrant en presentator van de Zelfspodcast. In de tv-serie Sander en de kloof stelde hij kansenongelijkheid aan de kaak, in zijn boek Sander en de brug (ruim 27.000 verkocht) deed hij voorstellen om daar iets aan te doen. Reacties: ‘Lekker betoog’ – Sheila Sitalsing ‘Een bevlogen afrekening’ – Bas Heijne ‘Aanstekelijk’ – Karin Amatmoekrim

Bekend van het tv-programma Kamp Van Koningsbrugge en No Way BackHet is niet altijd makkelijk om jezelf te zijn. Dat laat Ray Klaassens zien in zijn openhartige en avontuurlijke levensverhaal Groeipijn. Zijn innerlijk vuur bracht hem van de straten en bossen van Helmond, via de Koninklijke Militaire Academie naar bijzondere en gevaarlijke oorden. In de jungle van Belize, tijdens bombardementen in Beiroet en bij missies in het Midden-Oosten kon hij zich steeds verder ontwikkelen. Hij leerde: je wordt nooit groter dan wat je omgeving je kan bieden. Groeien doe je buiten je comfortzone. Daarvoor zijn lef, discipline en doorzettingsvermogen nodig.Of het nu is als commando, inlichtingenofficier, ondernemer, tv-persoonlijkheid of spreker, Ray blijft zichzelf steeds weer uitdagen. De sleutel? Moeite doen, telkens opnieuw. Groei zal immers altijd een beetje pijn blijven doen. Lezersreacties:‘Krachtig, kwetsbaar, realistisch en vol leerzame lessen voor het bewust leven van je leven.’ ‘Een erg inspirerend boek!’

Vanaf je veertigste stap je in een volgend hoofdstuk. In De tweede helft van je leven nodigt Susan Smit je uit om de weerstand tegen ouder worden te laten varen. De tweede levenshelft wil je namelijk naar een bestaan leiden waarin je loslaat wat niet meer voor je werkt en de wereld brengt wat je ten diepste te bieden hebt.Als het hoogste goed van ouder worden eruit bestaat om je leven te houden zoals het is en jezelf zoals je was - tegen de stroom van het leven in - mis je het hele punt. Deze nieuwe fase kan er een zijn van vreugde, vervulling en verdieping als je veranderingen aanvaardt. De tweede helft in een vrouwenleven gaat over oogsten: er valt een nieuw, grandioos avontuur te beleven.Dit boek gaat over liefde, groei, heilige woede, de vrouwelijke band met de natuur en het mystieke, stilte en zusterschap, maar bovenal over samenvallen met jezelf. Kortom, over de kracht en wijsheid van de vrouw en wat dit voor de wereld kan betekenen.

Zestien jaar lang droeg Angela Merkel regeringsverantwoordelijkheid voor Duitsland. Met haar handelen en haar houding drukte ze een stempel op de Duitse, Europese en internationale politiek. In dit boek blikt ze terug op haar leven in twee Duitse staten – tot 1990 in de DDR, en vervolgens in het herenigde Duitsland. Hoe is het haar als Oost-Duitse gelukt de eerste vrouwelijke kanselier van een verenigd Duitsland en één van de machtigste regeringsleiders in de westerse wereld te worden? Wat dreef haar?In Vrijheid beschrijft Angela Merkel het dagelijkse leven in de kanselarij, maar ook de zeer dramatische dagen en nachten toen ze in Berlijn, Brussel en elders beslissingen met grote impact moest nemen. Ze schetst hoe internationale samenwerking door de jaren heen veranderde en onder welke druk politici vandaag de dag staan bij het zoeken naar oplossingen voor complexe problemen in een geglobaliseerde wereld. Ze neemt ons mee achter de schermen van de internationale politiek en laat zien welke betekenis persoonlijke gesprekken kunnen hebben – en welke grenzen er zijn.Angela Merkel reflecteert op de mogelijkheden van politieke actie in een tijd van toenemende confrontatie. Haar memoires bieden een uniek kijkje in het centrum van de macht – en vormen een overtuigd pleidooi voor vrijheid.

We hebben onze soort Homo sapiens genoemd, ‘de wijze mens’, maar als mensen zo wijs zijn, waarom zijn we dan zo zelfdestructief? Waarom staan we op het punt ecologische en technologische zelfmoord te plegen? Op dit moment maken we de meest ingrijpende informatierevolutie in onze geschiedenis door. Om goed te kunnen begrijpen wat er gebeurt, moeten we leren van het verleden en analyseren welke rol informatie in ons leven speelt. Al eeuwenlang verkrijgt de mensheid macht door het verspreiden van informatie in de vorm van fictie, fantasieën en massale waanideeën. In Nexus neemt Yuval Noah Harari ons mee naar het stenen tijdperk, de heiligverklaring van de Bijbel, vroegmoderne heksenjachten, het stalinisme, het nazisme en de heropleving van het hedendaagse populisme, om de complexe relatie tussen informatie en waarheid, bureaucratie en mythologie, wijsheid en macht bloot te leggen. Hij onderzoekt hoe verschillende samenlevingen en politieke systemen in het verleden informatie hebben gebruikt om hun doelen te bereiken en orde te scheppen, ten goede en ten kwade. In de 21ste eeuw kan kunstmatige intelligentie ervoor zorgen dat we geen grip meer hebben op de verspreiding van waanideeën en onwaarheden. Door weloverwogen keuzes te maken, kunnen we de ergste uitkomsten wellicht nog voorkomen.

In Laatste man vertelt Stijn Franken (1967-2025), die gedurende zijn carrière onder andere Lucia de Berk, Volkert van der G. en Willem Holleeder bijstond, aan de hand van enkele spraakmakende zaken over zijn ervaringen als strafrechtadvocaat. Via de processen tegen Charles Z. en Kobus L. in de jaren negentig en de gerechtelijke dwalingen uit het begin van deze eeuw, komt hij te spreken over de verharding van het strafrechtklimaat, de toename van het aantal levenslang gestraften en het gevaar dat ontstaat als mensen het vertrouwen in het strafproces verliezen.Ook zijn eigen sterfelijkheid komt aan bod. Een paar jaar geleden kreeg Stijn te horen dat hij ongeneeslijk ziek was. Om iets van zijn gedachtengoed te bewaren voor komende generaties heeft hij samen met Miek Smilde, oud-journaliste en schrijfster, zijn verhaal op papier gezet.Laatste man is een boek over het zoeken naar waarheid, de kracht van verhalen en de kloof tussen zij die oordelen en zij die veroordeeld worden.

Ziek worden kan je overkomen, maar ziekte zelf veroorzaken is een kunst. Toch kun je het leren. In een land dat vergrijzing vooral als probleem ziet en waar de gezondheidszorg én menig broekriem op knappen staat, doet psycholoog Femke Nijboer haar best om een steentje bij te dragen: ze geeft jou de beste tips om ouderdom compleet te vermijden. Op de Zwarte Cross snapte ze het namelijk ineens: weg met al dat truttige gepreek! Jullie willen niet lang, maar kort en gelukkig leven! En zij zal jullie daarbij raad geven. Als zelfbenoemd generaal legt ze jullie, rekruten, het lichaam uit. Ze laat je al je organen nauwkeurig bestuderen en intens bewonderen, en legt dan uit hoe je ze met slechte gewoontes kapot kunt leven. Ook doorspekt ze haar leefstijltips met anekdotes uit haar eigen leven en onderzoekt ze de beperkte maakbaarheid van je eigen geluk.

Armoede is je eigen schuld. Armoede is niet meer dan een gebrek aan geld. Armoede leidt tot domme en ongezonde keuzes. In een land geregeerd door welvarende, hogeropgeleide mensen wordt op een beperkte en soms zelfs schadelijke manier naar armoede gekeken. Tim ’S Jongers groeide op in armoede, ging uiteindelijk studeren, deed onderzoek naar armoede en doet nu beleidsvoorstellen om het tegen te gaan. Hoe de meeste mensen denken over armoede, ontdekte hij, klopt van geen kant. Daarom schreef hij dit boek: een spoedcursus armoede, bedoeld voor mensen met geld. Want armoede bestrijden kan pas als zij anders leren kijken. Tim ’S Jongers (1981) is politicoloog, bestuurskundige en directeur van de Wiardi Beckman Stichting. Voor De Correspondent schrijft hij over armoede; van zijn boek Beledigende broccoli zijn meer dan 10.000 exemplaren verkocht. Reacties: ‘Confronterend.’ -Sander Schimmelpenninck ‘Een van de beste boeken van het jaar.’ -Paul Verhaeghe ‘Herkenbaar van het eerste tot het laatste woord.’ -Emine Uğur ‘Overtuigend pleidooi.’ -Kitty Herweijer

Big Willem is het verhaal van Willem van Boxtel (1954), een Amsterdamse jongen die van brommer rijdende nozem uit de Indische Buurt uitgroeit tot president van de Hells Angels Amsterdam Holland.Vanuit hun door de gemeente verstrekte clubhuis aan de H.J.E. Wenckebachweg in Amsterdam heersen de Hells Angels vanaf de jaren zeventig over de Amsterdamse Wallen, over Nederland en uiteindelijk over heel Europa. Ze lijken tot ver in de jaren negentig onaantastbaar, tot er door criminele invloeden scheuren ontstaan binnen de eens zo ondeelbare club, waar eer en broederschap voorop stonden. De Hells Angels komen in een neerwaartse spiraal terecht die niet meer te stoppen is. Middels een coup wordt president Willem van Boxtel in 2004 met bad standing uit de club gezet.Pas in 2013 laat hij weer publiekelijk van zich horen: hij sluit zich aan bij motorclub No Surrender, maar na twee jaar houdt hij het daar voor gezien. Tegenwoordig brengt Willem veel tijd door met zijn kinderen Jerry en Melanie en kleinzoon Mikey in Nederland of in La Carihuela, de Hollandse enclave in het Spaanse Torremolinos. Hij legt nog altijd respectabele afstanden af op zijn motor en maakt de balans op: ‘Twintig jaar na mijn afzetting vond ik het tijd om eens míjn verhaal te vertellen.’Big Willem is het waargebeurde en rauwe relaas van een jongen die met de verschoppelingen van de maatschappij een club vormt en uiteindelijk uitgroeit tot een speler van wereldformaat.

Lester Young, Thelonious Monk, Bud Powell, Ben Webster, Chet Baker, Art Pepper, Charles Mingus, Duke Ellington en Harry Carney.In But Beautiful, een boek over jazz en jazzmuzikanten, vertelt Geoff Dyer het verhaal van negen mannen die het genre mee vorm gaven. Hij brengt hun leven en hun muziek in een stijl waarmee hij de brille van elk afzonderlijk muzikantenleven weerspiegelt. Sinds de eerste editie verscheen in 1991 geldt het als ‘misschien wel het beste boek dat ooit over jazz geschreven werd’.

Wie was Cees Geel, als de schijnwerpers doofden? De publicatie IN MEMORIAM CEES GEEL tracht die vraag te beantwoorden. Over een kleine 100 bladzijden haalt R. E. (pseudoniem, een van de velen waaronder René Eljon schrijft) herinneringen op aan een vriendschap, die ontstond in de Amsterdamse toneelwereld van de jaren negentig. Langs repetitiezalen, bruine cafés, kleedkamers en nachtelijke kroegen tekent zich een portret af van een acteur die even gevoelig als onverschrokken was, even hard als ontroerend, gezegend met een uitzonderlijk talent en een compromisloze blik op het leven. Dit is geen klassieke biografie. Het is een podcast op papier: vol gesprekken, omwegen, theateranekdotes, humor, bewondering, rivaliteit en zelfspot. Tussen Brecht, Bottom, Woody Woodpecker, de Ramones en een paar glazen bier ontvouwt zich niet alleen het verhaal van Cees Geel, maar ook dat van een generatie acteurs die leefde voor theater. Een liefdevol, grillig en eerlijk eerbetoon aan een man die onmogelijk in één noemer te vangen was. Of het moet Workingclass Hero van John Lennon geweest zijn.

Hoe ziet je leven eruit als je een jaar lang alles door AI laat bepalen?Journalist Joanna Stern gaat op zoek naar het antwoord op deze vraag in dit fascinerende boek over de mogelijkheden én valkuilen van kunstmatige intelligentie. Van slimme apparaten in huis tot applicaties op haar telefoon; ze liet een jaar lang al haar beslissingen over aan AI. Niet alleen kleine keuzes – bijvoorbeeld wat ze die avond zou eten of naar welke muziekze moest luisteren – maar ook keuzes over haar (mentale) gezondheiden carrière.Ik ben geen robot is een humoristisch en indringend verslag van de nabije toekomst, waarin AI je dokter, chauffeur, leraar, therapeut en zelfs romantische partner kan zijn. Stern schrijft niet alleen over wat AI allemaal kan, maar verkent ook de impact van deze technologie die zich razendsnel ontwikkelt en ons leven onontkoombaar zal veranderen.

Fasten Your Seatbelt van steward Michael de Vos geeft je een unieke en openhartige kijk in de wereld van het internationale vliegverkeer.Michael de Vos maakt als steward jaarlijks meer dan 200 vluchten. Op Instagram en TikTok deelt hij met zijn tienduizenden volgers avontuurlijke verhalen over bijzondere plekken, bizarre ontmoetingen, stand-by staan, jetlags, slapen aan boord en nog veel meer. Want geen dag is hetzelfde in het leven van een steward.In dit boek neemt hij je mee in de fascinerende en soms chaotische wereld van een cabin attendant. Met een flinke dosis humor en zelfspot deelt hij spannende, ontroerende en grappige momenten: van conflicten tussen reizigers tot turbulentie die je maag doet omdraaien, en van het kalmeren van passagiers met vliegangst tot liefde in de lucht. Vliegen zal nooit meer hetzelfde zijn!

Een paar jaar geleden ontving Chimamanda Ngozi Adichie een brief van een goede vriendin waarin deze haar vroeg hoe ze haar dochtertje tot feministe kon opvoeden. Lieve Ijeawele is Adichie’s antwoord in de vorm van vijftien voorstellen. Haar suggesties zijn vaak recht door zee, wrang, geestig, diepzinnig en opmerkzaam en kunnen helpen een dochter op te laten groeien tot een sterke, onafhankelijke vrouw. Of het nu gaat om het voorstel om haar ook een speelgoedhelikopter te geven en niet alleen een pop, om open gesprekken te voeren over kleding, of om de mythe te ontkrachten dat vrouwen alleen gemaakt zijn om het eten op tafel te zetten, Lieve Ijeawele gaat recht naar het hart van het seksuele debat in de eenentwintigste eeuw. Het is een belangwekkend betoog over wat het werkelijk betekent om vandaag de dag een vrouw te zijn.

Adania Shibli, een van belangrijkste stemmen in de hedendaagse literatuur, hield afgelopen april de eerste Nederlandse pen-lezing op uitnodiging van pen Nederland, dat zich inzet voor internationale samenwerking en tegen censuur. Haar toespraak is een noodzakelijke en indringende analyse van het verlies van de stemmen – van journalisten, schrijvers, inwoners – die door de oorlog in Palestina worden uitgewist, en de gevolgen daarvan voor de Palestijnen. Wat blijft er over als het stil wordt? In Woorden na het doden van de boodschappers deelt Shibli haar gedachten over een wereld en een literatuur die zich niet laten bezetten of uitwissen, en die opeisen dat woorden altijd vindbaar zijn.

Noord-India, 1896 Soekhia heeft alles verloren Verstoten door haar schoonfamilie, gescheiden van haar kinderen en zonder plek om naartoe te gaan, belandt ze op de straten van Bareilly. Daar ontmoet ze vrouwen die, net als zij, leven tussen honger, schaamte en overlevingsdrang. Tot ze geruchten horen over werk, loon en een nieuw begin in een ver land, het land van Sri Ram (Suriname). Ze wagen de sprong, maar de prijs is hoog. Ze moeten alles dat ze kennen achterlaten. Wat volgt is een indringende reis langs subdepots, medische keuringen, vernederingen, vriendschappen en hoop. In het hoofddepot in Calcutta wachten ze op het schip dat hen over de beruchte Kala Pani zal voeren, het zwarte water waarachter niets meer zeker is. Intussen groeit in Soekhia iets nieuws: hoop, de wil om te leven en de kracht om niet langer alleen het lot te ondergaan, maar deze tegemoet te treden en zelf te vormen. Een meeslepende historische roman over moed, veerkracht, vrouwelijke solidariteit en de eerste stappen van 34.304 Brits-Indische contract-arbeiders naar Suriname. Een verhaal over verlies, overleving en de vraag hoeveel een mens moet achterlaten om ergens opnieuw te kunnen beginnen.

Men ziet creativiteit en kunstenaarschap meestal als een roeping voor die paar mensen die met dergelijke gaven geboren zijn. Gelukkig is dat niet het geval. Creativiteit is geen zeldzaam talent, maar een fundamenteel aspect van het mens-zijn. En het is voor ons allemaal weggelegd. Muziekproducent Rick Rubin heeft in de loop der jaren diep nagedacht over waar creativiteit vandaan komt en heeft geconcludeerd dat kunstenaarschap niet zozeer gaat over je specifieke output, maar veel meer over je relatie tot de wereld. Creativiteit heeft een plaats in ieders leven, maar wie dat wil, kan er meer ruimte voor maken. Creatief zijn is een prachtige en genereuze studie die het pad van de kunstenaar belicht als een weg die we allemaal kunnen volgen. Rubin distilleert de wijsheid van een leven lang werken tot een heldere leeservaring en geeft ons handvatten hoe we onze blik kunnen verruimen om zelf beter te leren creëren.‘Dit is me toch een fantastisch inspirerend boek.’ – Claudia de Breij‘Ik vind Creatief zijn geweldig en wil dat iedereen het leest. Het is een handleiding voor creativiteit en creatief denken. Een actueel naslagwerk.’ – Michael ‘Mike D’ Diamond, Beastie Boys

Wanneer Serena Kutchinsky terugkijkt op haar jeugd staat één onderwerp centraal: het gigantische gouden ei vol juwelen dat haar vader creëerde en dat de ondergang van zijn bedrijf en hun familie zou betekenen. En dat terwijl Kutchinsky jarenlang de juwelier was van de rich and famous, inclusief Lady Di. Het ei was indrukwekkend: zestig centimeter hoog, gemaakt van massief goud en overladen met roze diamanten. Maar haar vader kon geen koper vinden. Waarna het familiebedrijf instortte, zijn huwelijk stukliep, hij binnen tien jaar overleed en het ei spoorloos verdween… Na verloop van tijd begon het mysterie rond het ei aan Serena te knagen. Waarom riskeerde haar vader alles voor het juweel? En wáár was zijn extravagante, noodlottige creatie, die al decennia zoek was en nu naar schatting meer dan 30 miljoen pond waard was, gebleven?Serena’s zoektocht naar dit verloren object ontvouwt een intiem verhaal over ambitie, obsessie en de fragiele band tussen vader en dochter. Het ei van Kutchinsky verweeft kunstgeschiedenis en persoonlijke herinneringen tot een meeslepende waargebeurde vertelling vol mysterie en emotionele diepgang.

Tussen Liefde en Grenzen is een indringend en zorgvuldig dossierboek van ANONY MOUS binnen 11.11 De Kosmische Bibliotheek. Voor iedereen die dichtbij destructieve patronen staat: partner, ouder, kind, grootouder, vriend of omstander. Over narcistische patronen, verslaving, manipulatie, reddingsdrang, schaamte, kinderen in spanning en de moeilijke vraag wanneer de horizon bereikt is. Geen diagnoseboek, maar een reflectief en praktisch spiegelboek over veiligheid, liefde, grenzen en herstel.

Donald Trump domineert het nieuws, meer nog dan in zijn eerste periode als president van de Verenigde Staten. In ‘Regime change’ doen New York Times-journalisten Maggie Haberman en Jonathan Swan nauwgezet verslag van wat er deze tweede termijn van Trump gedaan en gezegd wordt. Ze geven een realtime reportage vanuit de Situation Room, het Oval Office, benefietavonden en van achter gesloten deuren – gebaseerd op meer dan duizend interviews met mensen uit de directe omgeving van de president. Het resultaat is een even interessant als onthutsend beeld van een president die bereid is enorme risico’s te nemen en daarmee de grenzen van het machtige ambt – en de Amerikaanse democratie – oprekt. ‘'Regime change' staat bomvol gedetailleerde beschrijvingen van geheime gesprekken en andere pikante anekdotes. Het onthullende boek over het Witte Huis onder Donald Trump geeft een uniek inkijkje in de dynamiek tussen de Amerikaanse president en zijn ministers en topadviseurs.’ — Nieuwsuur

Een jaar zonder haast van Emma Gannon is een hoopvol en indringend relaas over hoe het is om de kleine dingen die je als vanzelfsprekend beschouwde te herontdekken als je plotseling helemaal tot stilstand komt. Na jaren schrijven over werk, welzijn en productiviteit kwam Emma Gannon tot stilstand: een heftige burn-out hield haar in bed. Er moest iets veranderen. Een jaar zonder haast volgt haar stille protest tegen de norm van altijd bezig zijn. Vier seizoenen lang stapt ze uit de drukte en herontdekt ze de kleine genoegens van het leven: van het lenen van een hond en zwemmen in natuurwater tot het gevoel van een comfortabele deken en vogels kijken. Dit hoopvolle boek laat zien wat er gebeurt als je stopt met alles te fiksen en in plaats daarvan kiest om te voelen.'Door dit boek kreeg ik zin om m’n telefoon uit te zetten en een dutje te doen… misschien voor een dag, misschien voor een paar weken! Wat een schitterend geschenk.' Elizabeth Gilbert, auteur van Eten, bidden, beminnen

‘Ágota Kristóf. De geheimtip onder boekhandelaren.’ – Steven Van Ammel, Passa Porta Bookshop ‘Kristóf is een van de interessantste literaire technici van de afgelopen vijftig jaar.’ – Nadia de Vries Ik lees. Dat is een soort ziekte. Ik lees alles wat ik in handen krijg, alles wat me onder ogen komt. Kranten, schoolboeken, affiches, stukjes papier die ik op straat vind, recepten, kinderboeken. Alles wat gedrukt is. Vlijmscherpe, pijnlijk actuele memoires over vluchten uit een thuisland, het verliezen van een moedertaal, en over het lezer-zijn, schrijver-zijn. Ágota Kristóf (1935-2011) werd geboren in Hongarije, dat ze in 1956 met haar gezin ontvluchtte. Ze kwam terecht in het Zwitserse Neuchâtel, waar ze in een horlogefabriek werkte. Kristófs werk is in meer dan veertig talen uitgegeven en wordt gezien als een hoogtepunt binnen de Europese letteren. Henne van der Kooy vertaalde onder anderen werk van Ágota Kristóf, Ismail Kadare en F. Scott Fitzgerald.

In een van zijn spraakmakende essays – ‘Waarom ik “Amerika” afwijs’, uit 1927 – formuleerde Menno ter Braak (1902-1940) zijn bezwaren tegen de Amerikaanse cultuur, die in ons is gedrongen ‘als de tendentie tot wanorde en oppervlakkigheid […] tot rumoer en verkeer’, een cultuur die onherroepelijk zou leiden tot zelfverloochening van onze Europese identiteit. Zijn waarschuwing ging verloren in de strijd. En over Amerika als onze bevrijder klonk tot lang na de oorlog niets dan goeds. In zijn scherpzinnige essay stoft Heerma van Voss Ter Braaks waarschuwing af, nu de Europese bezwaren tegen Amerika heviger zijn dan ooit.

De twaalfjarige M. groeit op in twee werelden. Thuis is er chaos en geweld, op school past ze zich geruisloos aan. Haar ouders zijn continu op de vlucht – voor de buitenwereld, elkaar, hun eigen demonen – en sleuren M. mee, van dorp naar dorp, van school naar school. Ze zoekt haar heil in de natuur en bij andere buitenstaanders – de bewoners van een vakantiepark, de reizigers in een woonwagenkamp, een groep kunstenaars in het bos. Maar nergens krijgt ze de kans om wortel te schieten, of belangrijker nog: om met iemand een gedeeld verleden op te bouwen. Voor iedereen is ze slechts een voorbijganger. En als er niemand getuige is van je leven, besta je dan wel? Dat beloof ik is het verhaal van een meisje dat alles in haar jonge leven moet bevechten om overeind te blijven. En uiteindelijk voor een onmogelijke keuze komt te staan.

Jonah Falke groeide niet op in een religieuze omgeving, maar is wel gefascineerd door het geloof. Gedreven door zijn nieuwsgierigheid kreeg hij toegang tot het meest orthodoxe, streng gereformeerde deel van Nederland: de bewoners van de Bible Belt. Terwijl veel nietingewijde buitenstaanders vaak in clichés en vooroordelen blijven steken, wilde Jonah ze met open vizier tegemoet treden. Hij sprak met dominees, moeders, jongeren, twijfelaars, SGP’ers, en bezocht kerkdiensten, studiedagen, gevangenissen en uitvaarten. Én hij logeerde bij een gereformeerd gezin in Zeeland. In De Bible Belt doet hij verslag van zijn waarachtige zoektocht naar wat godsbesef is.

How Starbucks Saved My Life is de bestseller en klassieker over een directeur die alles verliest, bij Starbucks komt te werken en uiteindelijk ontdekt waar het in het leven werkelijk om draait. Voortaan geen zakenlunches, maar toiletten schoonmaken en anderen bedienen, niet langer de baas spelen maar aan anderen verantwoording afleggen. Zijn nieuwe baan brengt echter een onverwachte inspirator op zijn weg: een jonge vrouw, zonder de bevoorrechte jeugd die hij zelf heeft gehad, dankzij wie hij eindelijk een gevoel van eigenwaarde en geluk ervaart dat hij nooit eerder heeft gekend.

In zijn laatste jaren zoekt Voskuil naar schimmen van verleden tijden, niet zozeer uit heimwee of nostalgie, veeleer ter bevestiging van Jan van Nijlens verzuchting: ‘En weten dat wij nooit iets zullen weten, dat alles nutteloos is: gejuich en kreten, tot aan het einde, tot den laatste snik.’ Frustratie, ergernis en bedreigdheid maken allengs plaats voor berusting en melancholie. Gelukkig is Voskuil echter zelden, met een onvrij bestaan in eigen huis en een omgeving die zienderogen naar de donder gaat. De lezer ziet hem in zijn voltooide leven, ontdaan van aardse illusies, kwetsbaar, ironisch en voortgedreven door zijn pen. Hij wilde geen schrijver zijn, maar hij bleek er een te zijn, een schrijver van groot kaliber. Het zwijgen is het waardige sluitstuk van J.J. Voskuils grootse levenswerk.

De overwinning op de Duitsers in Hamburg leidde tot het grootste spontane volksfeest sinds 1945: eindelijk het 'trauma' over de verloren finale in 1974 uit de weg geruimd, eindelijk had opoe haar fiets terug. Met Marco van Basten en Ruud Gullit als moderne helden was het heerlijk om een Nederlander te zijn. 'Wij houden van Oranje', zong André Hazes, en zo was het.