Waargebeurd

Zwaar misbruik in een strenggelovig gezin en falende jeugdzorg ***** "Voor ik de rechtszaal uitloop, kijk ik nog één keer achterom. Het voelt als een afscheid. Ik ben jullie kwijt. Maar heb ik jullie ooit gehad, de ouders die ik zo nodig had?" Annemieke groeit op in een groot, streng religieus gezin waar gehoor­zaamheid vanzelfsprekend is en stilte de norm. Achter de voordeur speelt zich een werkelijkheid af die niemand ziet – of misschien niet wil zien. Mishandeling. Seksueel misbruik. Angst. Wanneer ze vijftien is, ontvlucht ze het huis. Wat volgt is geen directe bevrijding, maar een jarenlange strijd om te overleven. Ze raakt verstrikt in de hulpverlening, wordt meerdere keren opgeno­men en krijgt dwangvoeding. Wat van buiten een eetstoornis lijkt, blijkt een lichaam dat vecht tegen trauma en voor autonomie. Tien jaar na haar vertrek uit huis wordt haar vader veroordeeld tot 16 jaar cel voor jarenlang misbruik en mishandeling van zijn acht kinderen, haar moeder tot tien maanden voor medeplichtigheid. Het zwijgen is dan definitief doorbroken. In dit boek vertelt Annemieke haar indrukwekkende verhaal. Annemieke Waaldijk (pseudoniem; geb. 2000) schreef haar hele jeugd schrift­jes vol gedachten, angst en vragen die ze nergens anders kwijt kon. Schrijven werd haar manier om te overleven. Toen ze op haar vijftiende het ouderlijk huis ontvluchtte, belandde ze in de jeugdzorg en volgden pleeggezinnen, be­schermd wonen en opnames in de GGZ. Ze raakte op verschillende momenten juist verder beschadigd. Nadat haar ouders eind 2025 werden veroordeeld, kon zij de stap zetten om haar dagboeken, samen met journalist Robert Vinkenborg, om te werken tot dit boek.

In dit indringende boek bundelt hij eenendertig korte verhalen over patiënten die hij als huisarts heeft ontmoet. Niet alleen de ziekte staat centraal, maar vooral de mens erachter. Met een warme en empathische blik beschrijft hij het lijden, de hoop en de kwetsbaarheid van mensen die met ziekte worden geconfronteerd. Als arts kijkt hij verder dan de medische diagnose en besteedt hij aandacht aan de sociale en persoonlijke context van zijn patiënten. Voor hem is geneeskunde meer dan behandelen alleen: het is ook nabij zijn, luisteren en het lijden delen. Zonder de professionele grenzen uit het oog te verliezen, laat hij zien hoe belangrijk het is om ruimte te maken voor empathie, nabijheid en menselijke warmte. Dit boek is een eerlijke en ontroerende getuigenis van compassie, betrokkenheid en de kwetsbare balans tussen leven en dood.

Op 28 oktober 1993 wordt mijn nachtmerrie werkelijkheid. Kim, onze dochter van drie, overlijdt. Het is een donderslag bij heldere hemel. Mijn leven staat op z'n kop. In een klap verandert mijn wereld. Verdriet, pijn, boosheid, onmacht, alles wordt donker. Ik begin aan een reis waarvan ik de afloop niet ken. Het raakt alles in mijn leven. Mijn eigen bestaan, mijn vrouw, huwelijk, gezin, werk, familie, relaties, geloof, alles. Ik zoek mijn weg. Met vallen en opstaan. Beetje bij beetje gaat het wat beter, maar ik vind geen echt herstel. Iedereen om me heen zegt: 'Je moet leren het een plekje te geven, maar het zal nooit overgaan.' Toch loopt het anders. Er blijkt een weg van herstel te zijn. Dit boek beschrijft mijn zoektocht, maar ook die van Jolanda, mijn vrouw. Het is een boek waarin lotgenoten zich zullen herkennen en wat mensen in hun omgeving inzicht en handvatten geeft. Een verhaal van hoop. Er is een uitweg!

De eens zo sportieve en fitte Helen ziet het op een gegeven moment echt niet meer zitten, vooral wanneer ze weinig steun uit haar omgeving krijgt en moet praten als Brugman om ook maar iets gedaan te krijgen van haar huisarts en de specialist die ze te zien krijgt. Tot ze tot de conclusie komt dat ze zelf moet ingrijpen, want een ander zal het niet voor haar doen. Ze is steeds vaker ziek, krijgt een burn-out, maar haar werkgever neemt daar geen genoegen mee. Ondanks alle tegenslagen zet Helen door. Maar dan wanneer het leven eindelijk weer zijn gangetje gaat, slaat het noodlot toe. Het bevolkingsonderzoek darmkanker zorgt voor veel spanningen. Een hele donkere tijd volgt. De coloscopie moet uitkomst bieden. Hoe zal dit aflopen?

Menno Arents is veertig jaar werkzaam geweest bij een groothandel die wapens en munitie levert voor jacht- en schietsportdoeleinden. Hij is begonnen als geweermaker en daarna doorgegroeid in de organisatie naar assistent, en uiteindelijk tot bedrijfsleider. In Nederland zijn er hooguit vijf mensen die net als hij zo lang of langer in de wapenhandel werken of gewerkt hebben. De wapenhandel is gebonden aan een stelsel van vergunningen en wetten en onderhevig aan strenge controle door politie, douane en dergelijke. Dit vereist een grote mate van integriteit en zorgvuldigheid van werken voor een ieder binnen deze bedrijfstak. Inmiddels heeft Arents zich volledig teruggetrokken uit het bedrijf. Zijn contacten zijn vervaagd, maar de herinneringen zijn gebleven. En die geeft hij weer in dit boek. Na een beschrijving van zowel de Nederlandse als de internationale wapenhandel, haalt hij herinneringen op aan zijn eigen carrière in deze bedrijfstak. Het levert een schat aan informatie en anekdotes op en geeft een bijzonder inkijkje in een voor de meeste mensen gesloten wereld.

Wat zou je anders doen als je nog maar drie jaar te leven had? En waarom zou je daar eigenlijk mee wachten? Trodessa was vierentwintig toen ze haar moeder zag sterven, zesendertig toen ze zelf de diagnose kanker kreeg en achtendertig toen ze als gevolg van een hersenvliesontsteking in coma lag. Genoeg om doodsbang te worden, zou je denken. Maar nee. Ze raakte haar angst voor die dood, die ze nu twee keer in de ogen had gekeken, juist kwijt en genoot alleen maar intenser van het leven. Ze begon aan een bijzonder project: tientallen interviews met mensen die – veel te vroeg – wisten dat ze niet lang meer hadden. Welke lessen konden zij haar leren? En zouden die lessen niet iedereen kunnen helpen? We stoppen de dood liefst zo ver mogelijk weg. Maar is het niet veel beter je bewust te zijn van je sterfelijkheid en ernaar te leven? Dit boek is het verslag van die complete zoektocht: het verhaal van Trodessa zelf, de gesprekken met stervenden en de dingen die ze samen met hen leerde. Het is een boek dat je niet somberder maakt over de dood, maar vrolijker over het leven.

Niet-revalideerbaar vertelt het verhaal van André die op 62-jarige leeftijd een tweede hersenbloeding krijgt. Vier jaar eerder was de eerste hersenbloeding die, voor zover je dat kan zeggen van een hersenbloeding, nauwelijks impact had. De gevolgen zijn overwegend positief. André heeft twee maanden een nieuwe liefde wanneer de tweede hersenbloeding toeslaat. Dit keer met verregaande gevolgen. Vijf weken en twee ziekenhuizen verder krijgt hij van de arts in de revalidatiekliniek het kenmerk niet-revalideerbaar opgeplakt. Rechterkant verlamd, veroordeeld tot een rolstoel en een cognitietest geeft niet het verlangde resultaat. Een paar dagen na het gesprek met de revalidatiearts gaat het licht aan. Stukje bij beetje krabbelt André overeind. Na ruim 3,5 maand verlaat hij de revalidatiekliniek en keert terug naar zijn eigen appartement. Het revalideren gaat door. Acupunctuur, fysiotherapie, de stille kracht en Qigong zijn benoembare onderdelen. Strompelen wordt lopen en lopen begint op wandelen te lijken na 5 jaar. Re-integratie op het werk is een voorbeeld van hoe het niet moet.

Dit indringende boek laat zien hoe het eraan toeging in de jaren zestig en zeventig, maar ook wat er sindsdien veranderd is en wat er helaas hetzelfde is gebleven. Na het lezen realiseerde ik me eens te meer hoe weinig mensen ook nu nog iets weten over dit pijnlijke onderdeel van misbruik: verkracht zijn door je eigen vader, zwanger zijn van diezelfde vader, een kind krijgen en gescheiden worden van dit kind. En iedereen in de familie weet ervan, maar niemand is bij machte er iets aan te doen! Karin Bloemen Dat seksueel geweld voorkomt, kan vandaag de dag niemand meer ontkennen, al blijft het een lastig onderwerp om over te praten. Dat je door seksueel geweld ook zwanger kunt worden, is voor veel mensen minder bekend. Terwijl uit onderzoek blijkt dat een op de honderd vrouwen in Nederland ooit zwanger is geweest als gevolg van seksueel geweld. Willie is één van deze vrouwen. Zij beviel eind jaren zestig, begin jaren zeventig van twee kinderen als gevolg van seksueel misbruik door haar vader. Dit boek belicht verschillende kanten van haar verhaal en doorbreekt de cirkel van het zwijgen over dit onderwerp. Tijdens het schrijven van dit boek had Anoushka Boet een brede doelgroep in gedachten. Het boek is interessant voor zowel vrouwen met een eigen ervaring met zwangerschap als gevolg van seksueel misbruik, als beleidmakers en onderzoekers naar de geschiedenis van (zwangerschappen door) geweld in afhankelijkheidsrelaties, als professionals die deze vrouwen tegenkomen tijdens hun werk, bijvoorbeeld verloskundigen, kraamverzorgsters, huisartsen, abortusartsen, verpleegkundigen en hulpverleners die werken met thema’s als jong moeder worden, seksueel misbruik, zwangerschap, abortus en/of afstand doen van kinderen. Door de geschiedenis van Willie en haar ouders te onderzoeken, geeft dit boek een stem aan verschillende thema’s waar anders geen aandacht voor is. Aan een geschiedenis van een gezin in de knel, aan een geschiedenis van zwangerschappen door seksuele kindermishandeling en aan hoe de hulpverlening zich ontwikkelde vanaf de jaren zestig als het gaat om deze problematieken. Daarnaast biedt het boek handvatten voor nu om vrouwen in eenzelfde positie als Willie te begeleiden. Een diepgravend, waardevol, wezenlijk boek.

Niets is sneller dan een leven. Je knippert met je ogen en een jaar is voorbij. Ooit had Elena grote verlangens en ze hoopte dat het leven haar dit brengen zou. Het liep anders dan gepland. Ze vrat het leven op alsof elke dag haar laatste zou zijn. Een opeenstapeling van emoties waar ze nauwelijks of niet mee om kon gaan. Haar drie mooie dochters waren een groot geschenk, maar een geschenk uit de hemel? Nee, soms vroeg ze zich af of er eigenlijk wel een hemel bestond. Na een inbraak beleeft ze haar verleden opnieuw. Genieten van erotiek, een rode draad door haar leven. Ze gebruikte het om te overleven. ''Genieten van' is haar nooit bijgebracht. Maar langzaam begrijpt ze steeds beter wat genieten is.

‘We zijn spirituele wezens, die een tijdje in een mensenlichaam verblijven om hier ervaringen op te doen en lessen te leren. Wat we ook meemaken, en hoe onze reis op aarde er ook uit ziet, het is de bedoeling dat we ons verdriet, onze pijn, onze boosheid of woede over wat ons overkomt, transformeren, omzetten. Onze tijd op aarde is een geschenk van God, om dichter bij het Licht te komen. Het is de bedoeling dat we gelukkig zijn.’ Over haar spirituele zoektocht heeft Lydia Hagoort een boek geschreven: Avonturen met God.

Eva Hermans-Kroot vertelt openhartig en ontwapenend hoe haar leven 180 ° draaide ‘Mocht je een lesje leven willen: lees dit boek van Eva. Het is prachtig.’ Tim Hofman Al meer dan 100.000 exemplaren verkocht. Hoe is het om op je 22ste de diagnose ongeneeslijke longkanker te krijgen? Hoe beleven je partner, vriendinnen, ouders dat? En hoe is het als mensen altijd willen weten hoe het met je gaat, zelfs op het moment dat je een chemo-infuus in je arm geprikt krijgt? Hoe is het, om tegen alle verwachtingen in, toch nog de 26 aan te tikken? Om het concert van Beyoncé vanaf een brancard te aanschouwen? En hoe is het om écht alleen nog maar te doen waar je zelf zin in hebt? Er veranderde nogal wat, toen Eva van een gezonde, ambitieuze naar een ongeneeslijke, even ambitieuze twintiger ging. Een twintiger die heel veel dingen los heeft moeten laten, maar tegelijkertijd voller in het leven staat dan ooit. Eva vertelt in dit boek op openhartige, bij vlagen hilarische maar bovenal eigen wijze waar ze allemaal doorheen is gegaan en hoe ze dat beleefd heeft. Ook haar naasten komen aan het woord. Ondanks de diagnose ongeneeslijke (long)kanker die Eva Hermans-Kroot in 2021 kreeg, studeerde ze in 2023 cum laude af aan de communicatieopleiding van de Fontys Hogeschool. Met haar Instagram-account @longeneeslijk hield ze in eerste instantie haar directe omgeving op de hoogte van haar medische traject, maar dat groeide uit naar meer dan 500.000 volgers. Eva was in 2024 te zien in het tiende seizoen van het BNNVARA-programma Over Mijn Lijk en verscheen regelmatig bij Qmusic om Mattie en Marieke bij te praten over hoe het met haar ging. Ze woonde met haar man Matthijs in Tilburg, waar puzzelen ineens een noodzakelijke hobby werd. Eva Hermans-Kroot overleed op 30 november 2024.Hanneke Mijnster werkt als freelancejournalist voor onder meer Psychologie Magazine, &C en als vaste columnist voor Libelle. Ze schrijft columns, interviews en verhalen over zaken die het leven moeilijk en mooi maken. In juni 2024 verscheen haar eerste boek Hé is dit ook ADHD? bij Volt.

Sélina van Gool overleefde meer dan tien jaar van extreem fysiek en mentaal partnergeweld – intieme terreur. Haar nachtmerrie eindigde niet bij de dader; in plaats van bescherming te krijgen werd ze gevangen in een systeem dat slachtoffers negeert en plegers faciliteert. Veilig Thuis en de Raad voor de Kinderbescherming – instanties die zouden moeten helpen – bleken medeplichtig aan een falend systeem en achterhaalde protocollen dat haar en vele anderen gijzelt.

Een blik achter de schermen van een van de meest intrigerende beroepen: dat van gynaecoloog Toen dokter Koen Deurloo tijdens zijn coschappen voor de eerste keer een geboorte begeleidde wist hij het zeker: dit was wat hij de rest van zijn leven wilde doen. In dit boek geeft hij een unieke kijk achter de schermen van de afdeling verloskunde. Als gynaecoloog begeleidt Koen zwangerschappen en bevallingen die meer zorg nodig hebben. Soms heftig, maar het is ook dé plek in een ziekenhuis waar heel veel blijdschap is. Van de moeder-geassisteerde keizersnede tot onverwachte of lang verlangde zwangerschappen, van moeilijke beslissingen als het toch niet goed lijkt te gaan tot de enorme vreugde als er een gezond kindje wordt geboren: Koen maakt het allemaal mee. Koen Deurloo is gynaecoloog in het Diakonessenhuis in Utrecht, Zeist en Doorn. Toen Koen tijdens zijn coschappen voor de eerste keer een geboorte begeleidde wist hij het zeker; dit was wat hij de rest van zijn leven wilde doen. Hij promoveerde op preeclampsie en groeiachterstand bij baby’s en is gespecialiseerd in verloskunde met de focus op geavanceerde echoscopie en hoogrisico zwangerschap. Met zijn expertise, persoonlijke aanpak en passie voor het vak, laat hij zien dat er binnen de kaders van de zorg veel meer mogelijk is dan patiënten, en dokters, soms voorzien. Zo was hij de eerste gynaecoloog in Nederland die een moeder-geassisteerde keizersnede (waarbij de moeder de baby zelf uit de buik haalt) uitvoerde. Koen is expert bij Ouders van Nu en How About Mom. Hij wordt regelmatig gevraagd door verschillende media, zoals AD, RTL Nieuws, Libelle en &C en diverse podcasts (zoals Mama’en van Nina Pierson). Daarnaast is sporten voor hem een onmisbaar onderdeel in zijn leven. Hij traint momenteel voor zijn tweede hele Ironman. Koen woont in Amsterdam, is getrouwd en heeft twee dochters.

Voor iedereen die humor heeft – of daten haat.Van haar ontmaagding door de manager van een niet nader te noemen fastfoodketen, tot een affaire met een onbetrouwbare, gladde Italiaan: Laura de Hoog neemt geen blad voor de mond over de mannen die haar pad hebben gekruist. En dat levert een extreem openhartig, grappig en herkenbaar boek op. Eikelpiercings, datingapps, katers en narcistische exen: niets of niemand blijft onbesproken. In dit boek leer je de vrouw achter de succesvolle TikToks écht kennen. Een vrouw met een grote bek en een klein hartje, maar ook een vrouw met een missie: ze heeft seks, en daar schaamt ze zich niet voor.'Hier is het boek waar niemand om gevraagd heeft, maar waar je wel op zit te wachten.' – Bibi Espina, zangeres en editor bij RUMAG.Laura de Hoog (1992) begon met het schrijven van een blog over haar liefdesleven maar stapte na de zoveelste mislukte relatie over op TikTok, waar ze in mini-vlogs haar ongezouten mening geeft over alledaagse onderwerpen – van dickpics tot buurtbarbecues. Het leverde haar vele trouwe volgers op. In het dagelijks leven creëert ze content voor social media en is ze veelvuldig te vinden op de terrassen in Deventer met een goed glas wijn.

Henk Kuipers (1964) is voor de duvel niet bang. Het dikke boertje uit het Drentse Klazienaveen, dat in de klas met zijn klompje op de meester insloeg, groeide uit tot een leidinggevende figuur in de wereld van de outlaw-motorclubs. Kuipers riep de toorn van de Hells Angels over zich af en haalde nationale en internationale bekendheid toen hij als kopstuk van Satudarah overstapte naar No Surrender. Sindsdien kijkt Henk elke dag wel een paar keer over zijn schouder. Uit voorzorg, niet omdat hij angst heeft. 'Als het komt dan komt het, daar ben ik heel makkelijk in.' In Vechten voor mijn leven volgen we de volstrekt bizarre, met motorolie, bloed, cocaïne en bankbiljetten geplaveide levensloop van een brullende beer met een klein hartje. Die genadeloos afrekent met lieden die hem een kunstje flikken, maar overloopt van liefde voor degenen die hem dierbaar zijn. Die overeind bleef in de keiharde wereld van kickboksen en kooigevechten, schouder aan schouder stond met Bill Clinton en knakworsten vrat met André Hazes. Op Henkie, zo hebben de recente ontwikkelingen in de motorwereld bewezen, valt niet slechts één etiket te plakken. Onthullend, onthutsend, ontroerend... Lees dit boek! (fragment) 'Op een dag wordt er bij me aan de deur geklopt. Een mannetje van de nationale recherche. Meneer Kuipers, zegt ie, U staat op een dodenlijst. Is er iets wat wij als politie voor u kunnen doen? Ik zeg: Ja, me vanaf nu nooit meer aanhouden als ik te hard rij! Niet dat het me wat uitmaakte trouwens, want bekeuringen vreet ik toch op, haha!' Journalist Michiel Blijboom (1961) schreef voor bladen als Panorama en HP/De Tijd. Ook vertaalde hij het boek Onderwereld op wielen over de onstuitbare opmars van de motorgangs. Voor Vechten voor mijn leven trok hij lange tijd met Henk Kuipers op.

Oud-Feyenoordspeler en analist Jan Boskamp blikt terug op zijn sportieve carrière en vertelt openhartig over de afgelopen jaren, die hem niet gespaard hebben. Boskamp begon bij Feyenoord, waar hij drie landstitels, twee bekers, twee dubbels, de Intercontinental Cup, de Europa Cup en de UEFA Cup won. In België kwam hij met RWDM aan de top, waarna Oranje hem selecteerde voor het wereldkampioenschap. Na twintig jaar te hebben gevoetbald, werd hij trainer. Met RSC Anderlecht haalde hij in de jaren negentig een derde landstitel op rij en de beker. Zijn indrukwekkende palmares is het resultaat van een ongeëvenaarde passie voor voetbal, die hij als analist al vijftien jaar met het publiek deelt. Op zijn vijfenzeventigste denkt hij aan stoppen. In Mijn leven vertelt hij in zijn eigen woorden – rauw en eerlijk – waarom het voetbal nog altijd op de eerste plaats komt.

In december 2006 werd Nadine Beemsterboer op gruwelijke wijze vermoord, 36 messteken maakte een einde aan haar leven. Haar moeder Wanda schreef een aangrijpend levensverhaal, van de zwangerschap in 1987 tot dat fatale moment bijna 20 jaar later. De moordenaar wordt al snel gepakt en tot 12 jaar cel & tbs veroordeeld. In 2009 stuurt hij een brief aan de familie, biedt zijn excuus aan en vraagt om een gesprek. Het door Wanda geschreven boek eindigt met het op de deurmat van deze brief. Het boek verscheen najaar 2010, sindsdien zijn er al meer dan 20.000 ex verkocht. In de deze herziene 16e druk wordt de brief van de moordenaar gepubliceerd. Daarop vertellen moeder Wanda, vader Jacques en zus Jacqueline wat er sinds die brief met hun gebeurd is. Een aangrijpend nieuw hoofdstuk!

Veteraan Erik Groenendijk en zijn speurhonden opereren aan het wildlife-front in Afrika. In landen als Mali en Centraal-Afrika traint hij rangers en steunt hij ze in hun soms harde strijd tegen stropers en jihadisten. Een strijd die jaarlijks vele slachtoffers maakt. Zo sneuvelde Eriks vriend, mentor en medestrijder Rory Young in dit gevecht voor bedreigde diersoorten. Wildlife Crime vertelt het verzwegen verhaal van de rauwe en moeizame strijd tegen grootschalige stroperij. Deze speelt zich af in soms levensgevaarlijke gebieden, waar criminelen, jihadisten en paramilitaire groeperingen domineren. De stroperij op bedreigde diersoorten is een miljardenindustrie en corrumpeert het legale circuit, waarbinnen de grote natuurbeschermers opereren.

Een ondenkbare nachtmerrie: onschuldig in de gevangenis. Dit is het waargebeurde verhaal van Joseph Oubelkas die eind 2004, op 24- jarige leeftijd, begon aan een zakenreis naar Marokko en daar zonder bewijs of onderzoek wordt veroordeeld tot tien jaar celstraf voor iets wat hij niet heeft gedaan. Ondanks de fouten in het vonnis en de conclusie van het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken dat er geen enkel bewijs richting Joseph wijst, beginnen voor hem de jaren van onterechte gevangenschap. Tijdens het harde en onrechtvaardige leven in de verschillende gevangenissen bouwt Joseph toch een aantal bijzondere vriendschappen op en wordt hij onvoorwaardelijk gesteund door duizenden brieven en kaarten van vrienden, kennissenen onbekenden, maar het belangrijkste: de 400 brieven van zijn moeder. 'Mijn kind, je laat een spoor achter van moed, levensvreugde, onschuld en goedheid'

Soms komt liefde op je pad wanneer je het minst verwacht. Intens, allesoverheersend en onmogelijk te negeren. Maar wat als diezelfde liefde niet mag bestaan? In dit aangrijpende en eerlijke verhaal neemt de auteur je mee in een periode van haar leven waarin gevoel en verstand lijnrecht tegenover elkaar staan. Wat begint als een onverwachte ontmoeting, groeit uit tot een diepe connectie die haar wereld volledig op zijn kop zet. Liefde die tegelijk verwarmt en verscheurt. Terwijl de grens tussen goed en fout vervaagt, raakt Liza verstrikt in een werkelijkheid waarin geheimen, verlangens en keuzes elkaar kruisen. De gevolgen blijven niet uit en wat ooit zo mooi leek, laat sporen na die niet zomaar verdwijnen. Dit boek is meer dan een liefdesverhaal. Het is een reis door rouw, loslaten en opnieuw beginnen. Over durven kijken naar jezelf, het verwerken van wat was en de moed vinden om verder te gaan, zelfs wanneer een deel van je hart in het verleden achterblijft. Met een openhartige en herkenbare schrijfstijl toont de auteur hoe herinneringen kunnen blijven nazinderen, maar ook hoe er stap voor stap ruimte ontstaat voor rust, groei en een nieuw begin.

Wat betekent het om verliefd te worden op iemand… en tegelijk op een heel nieuw leven? Wanneer Elke haar partner leert kennen, krijgt ze er niet alleen een relatie bij, maar ook drie dochters. Zonder handleiding stapt ze in een samengesteld gezin — een wereld vol liefde, maar ook vol vragen, twijfel en zoeken naar haar plek. In Verliefd op jou, inclusief kinderen neemt ze je mee in haar persoonlijke verhaal. Eerlijk en herkenbaar beschrijft ze hoe een gezin ontstaat dat niet vanzelf groeit. Over eerste ontmoetingen, botsende gewoontes, onzichtbare verwachtingen en de kleine momenten die langzaam alles veranderen. Dit is geen verhaal over perfectie. Geen handleiding met juiste antwoorden. Maar wel een warm en oprecht boek over hoe verbondenheid groeit — stap voor stap, met vallen en opstaan. Aangevuld met inzichten uit onderzoek rond samengestelde gezinnen en hechting, helpt dit boek begrijpen waarom het soms zo moeilijk voelt… en waarom dat helemaal oké is. Voor iedereen die deel uitmaakt van een samengesteld gezin — of er middenin staat zonder goed te weten hoe — biedt dit verhaal herkenning, rust en vertrouwen.

In 'Shaming' beschrijft Meddy hoe online misbruik uitgroeit tot publieke veroordeling. Ze laat zien wat dit doet met identiteit, relaties en toekomst. Hoe het slachtoffer onbegrepen blijft en de schuld en schande krijgt te dragen. Niemand begrijpt wat er écht speelt: de angst, de eenzaamheid, het verlies van controle... Maar ook de veerkracht die nodig is om overeind te blijven en verder te gaan. Pas op, want internet vergeet niet...

True crime vol adrenaline, gevaar en de prijs van snel geld ***** Steven Kilian groeide zorgeloos op in een achterstandswijk waar het motto leek te zijn: ‘Misdaad loont.’ Om hem uit de criminaliteit te houden, stuurden zijn ouders hem naar dure privéscholen. Hij werd drievoudig Nederlands kampioen boksen, volgde een hbo-studie, had succes in zijn werk en in de liefde en had niets te klagen. En toch was hij niet gelukkig. Samen met zijn jeugdvrienden ging hij op zoek naar spanning en avontuur. Ze ontwikkelden zich tot een groep zwaar georganiseerde criminelen die talloze plofkraken pleegden van pinautomaten in binnen- en buitenland. Met gevaar voor eigen én andermans leven probeerden deze beruchte bende zo snel mogelijk rijk te worden. Hun leven was als een actiefilm, de adrenaline regeerde en succes kwam razendsnel. Maar het kón niet goed blijven gaan. Kilian werd opgepakt en veroordeeld tot tien jaar gevangenisstraf. In zijn levensverhaal vertelt Steven Kilian welke verwoestende gevolgen zijn keuze voor de criminaliteit had: zijn boksdroom spatte uiteen, hij verloor vrijwel alles en overleefde in de cel ternauwernood een aanval met kokendhete olie. Met ijzeren discipline vocht hij zich terug en wist zijn leven een nieuwe richting te geven. PLOFKRAKER laat zien hoe snel geld je alles kan kosten, en wat er nodig is om terug te komen. STEVEN KILIAN (1987) is ‘echte Utregse gajes’, opgevoed met de wetten van de straat. Had een onderhoudsbedrijf. Werd drievoudig Nederlands kampioen boksen. Haalde in 2012 zijn hbo-bachelor Business Administration. Was in 2018 oprichter en kandidaat-raadslid van Stadsbelang Utrecht toen hij werd opgepakt voor een flink aantal plofkraken. Werd veroordeeld tot 10 jaar cel en kwam op 4 maart 2026 vrij. Schreef in de gevangenis zijn levensverhaal op. Een man met een missie: jongeren helpen de juiste keuzes te maken.

Zwaar misbruik in een strenggelovig gezin en falende jeugdzorg ***** "Voor ik de rechtszaal uitloop, kijk ik nog één keer achterom. Het voelt als een afscheid. Ik ben jullie kwijt. Maar heb ik jullie ooit gehad, de ouders die ik zo nodig had?" Annemieke groeit op in een groot, streng religieus gezin waar gehoor­zaamheid vanzelfsprekend is en stilte de norm. Achter de voordeur speelt zich een werkelijkheid af die niemand ziet – of misschien niet wil zien. Mishandeling. Seksueel misbruik. Angst. Wanneer ze vijftien is, ontvlucht ze het huis. Wat volgt is geen directe bevrijding, maar een jarenlange strijd om te overleven. Ze raakt verstrikt in de hulpverlening, wordt meerdere keren opgeno­men en krijgt dwangvoeding. Wat van buiten een eetstoornis lijkt, blijkt een lichaam dat vecht tegen trauma en voor autonomie. Tien jaar na haar vertrek uit huis wordt haar vader veroordeeld tot 16 jaar cel voor jarenlang misbruik en mishandeling van zijn acht kinderen, haar moeder tot tien maanden voor medeplichtigheid. Het zwijgen is dan definitief doorbroken. In dit boek vertelt Annemieke haar indrukwekkende verhaal. Annemieke Waaldijk (pseudoniem; geb. 2000) schreef haar hele jeugd schrift­jes vol gedachten, angst en vragen die ze nergens anders kwijt kon. Schrijven werd haar manier om te overleven. Toen ze op haar vijftiende het ouderlijk huis ontvluchtte, belandde ze in de jeugdzorg en volgden pleeggezinnen, be­schermd wonen en opnames in de GGZ. Ze raakte op verschillende momenten juist verder beschadigd. Nadat haar ouders eind 2025 werden veroordeeld, kon zij de stap zetten om haar dagboeken, samen met journalist Robert Vinkenborg, om te werken tot dit boek.

Een dubbel jubileum. Op het jaar af 25 jaar na zijn romandebuut verschijnt van de onophoudelijke auteur het 25ste boek sinds 2013. Na zijn hele leven nooit hard gewerkt te hebben wilde hij uitgeblust van zijn nadagen gaan genieten maar er moet onverminderd strijd geleverd worden. Met een verzendhuis. Met een telecombedrijf. Met de wereld in het algemeen. De lezer is bij dit alles de lachende derde. "Een voorbeeld van een humoristische roman met een goede (hier duidelijk door Reve en Carmiggelt beïnvloede stijl." (NBD Biblion over Zoute griotten) "Zijn stijl werd vergeleken met Gerard Reve en Ronald Giphart. Maar eigenlijk heeft De Jong nog het beste de kunst afgekeken bij Remco Campert." (7Days over Zoute griotten speciaal) "Het knappe van Martin de Jong is dat hij van het personage Otto ter Weel een mengeling heeft gemaakt van Wolkers, Reve, Claus en vooral Mulisch." (Leestafel.info over Literaire giller) "Prachtig, origineel." (NBD Biblion over Aan de hand en andere aandoeningen)

Een van Nederlands succesvolste topmodellen Marlijn Hoek vertelt voor het eerst openhartig over haar internationale leven als fotomodel, over haar traumatische val, haar lange revalidatieproces en de succesvolle terugkeer naar de modellenwereld‘Een verhaal dat bewijst dat opgeven nooit een optie is en dat de grootste overwinning soms zit in opnieuw durven stralen.’ Linda Gumus Gerritsen, Editor in Chief VogueWanneer Marlijn als tiener in Zwolle wordt gescout, heeft ze nog nooit aan een modellencarrière gedacht. Ze gaat naar school, speelt graag hockey en staat niet graag in de spotlights. Maar wanneer ze haar eerste fotoshoots heeft gedaan, krijgt ze de smaak te pakken. Algauw wordt Zwolle te klein en ook Amsterdam laat ze achter zich. Londen, Parijs, New York – Marlijn krijgt overal opdrachten en reist de wereld over. Ze staat in de Vogue, hangt op grote billboards en loopt modeshows voor Givenchy en Chanel. Ze komt op exclusieve feestjes, ontmoet veel bekende mensen uit het modevak en dat op de meest bijzondere locaties. Maar ze leert ook de andere kant van het vak kennen: de modellenwereld kan confronterend en soms hard zijn en draait om uiterlijk en vergelijking. Je moet leren omgaan met afwijzing en verandering. In 2022 neemt haar leven een dramatische wending als ze van een steile trap van vier meter valt en maanden nodig heeft om te revalideren. Zal ze ooit nog als model kunnen werken? Zal ze ooit nog haar oude niveau kunnen halen? Na een ingrijpende operatie en een lang revalidatieproces maakt ze haar comeback. Dankbaar voor de nieuwe kans die ze heeft gekregen, kijkt ze terug op haar tijd voor het ongeluk, het ongeluk zelf en hoe ze is opgekrabbeld en haar kracht hervond.

Wat van buiten leek op een hechte familie, werd van binnen langzaam uitgehold door één man. Een werkelijkheid die niemand van buiten ooit zou geloven. Zijn woorden waren honing, zijn daden gif. Hij wist precies waar onze kwetsbaarheden lagen en gebruikte ze zonder aarzeling. Langzaam maar onverbiddelijk trok hij de touwtjes strakker. Elke leugen werd een waarheid als hij hem maar vaak genoeg herhaalde. En wij? We zwegen. Uit loyaliteit. Uit angst. Uit schaamte. Uit hoop dat het ooit vanzelf zou stoppen. Maar narcisme stopt nooit vanzelf. In dit waargebeurde verhaal vertelt Claudia hoe haar zwager hun familie in zijn greep kreeg, hoe manipulatie veranderde in controle, en hoe zelfs de erfenis uiteindelijk verdween in de schaduw die hij over alles heen wierp. Het is een verhaal over macht en misleiding, maar ook grenzen trekken en eindelijk durven opstaan tegen hem. Zijn leugens, onze stilte is een indringende autobiografie voor iedereen die ooit te maken kreeg met verborgen destructie binnen de familie en voor iedereen die wil begrijpen hoe ver narcisme kan reiken.

Op het moment dat de arts zei dat ik kanker had, stond mijn wereld stil. In dit boek 34 en Kanker neem ik je mee in hoe die reis was. Van enkele klachten naar de diagnose. Van chemobehandelingen tot herstel. Van onzekerheid tot hoop. Mijn naam is Julian Mensies. Ik ben vader, partner en inmiddels ervaringsdeskundige. Ik was 34 jaar toen ik kanker kreeg. Met mijn verhaal hoop ik medepatiënten te steunen en dat zij herkenning kunnen vinden. En anderen hoop ik inzicht te geven in het ziekteproces en welke impact dit heeft op het leven. Met de aankoop van dit boek steunt u onderzoek naar kanker. Kijk voor de actuele status en het geselecteerde doel op www.34enkanker.nl

‘Ik dacht dat ik God was. Ik kon met mijn geweldige ideeën de hele wereld redden. Van weeshuizen in Uganda tot waterputten in Jemen; ik zou het allemaal regelen. Iedereen die niet in mij geloofde, die mij voor gek verklaarde, kon oprotten. Ik was fucking fantastisch – in mijn compleet doorgedraaide hoofd. Met mijn handen en voeten vastgebonden aan een brancard ben ik uiteindelijk met loeiende sirenes afgevoerd naar een crisisopvang. Naar een isoleercel. En in de stilte van die witte klinische lege kamer hoorde ik voor het eerst heel zacht een fluistering in mezelf zeggen dat misschien niet de wereld, maar ikzelf gek was geworden.’ Natasja de Hollies (1988) kwam na een periode van chronisch slaapgebrek in 2022 in een manie terecht. Als doodnormale moeder en gelukkig getrouwde vrouw zonder verleden met psychische klachten, werd ze gedwongen opgenomen in de GGZ. Ze betrad een wereld die voor haar compleet nieuw was, vol chaos en gekte, verslaafden en psychopaten, maar ook herkenning en liefde. Een wereld die haar leven redde en het verdient gezien te worden. Met haar persoonlijke verhaal wil Natasja laten zien dat er, zelfs als je jezelf even helemaal kwijtraakt, vaak nog een weg terug is. Want iedereen kan psychisch in de problemen komen, ook de gemiddelde gelukkige huisvrouw. Haar boodschap is hoopgevend en geruststellend: dat je even gek wordt, betekent niet dat je het bent.

Stel je voor: je krijgt de kans om op het Griekse eiland Kalymnos een filmfestival te organiseren. Tijdens een live radio-interview blijkt de lokale journaliste te denken dat je de Zweedse regisseur van de kinderfilm Tzatziki bent. Wat doe je? Vertel je haar ten overstaan van het halve eiland de waarheid, of speel je het spelletje mee? Het overkomt Ruard Wallis de Vries, als hij door een storm op Kalymnos strandt. Hij denkt niet lang na en kruipt in de huid van de Scandinavische filmmaker. Dat blijft niet zonder gevolgen: een paar maanden later eindigt hij in de vakjury van het Internationale Filmfestival van Kreta, waar hij de geschiedenis in zal gaan als de sympathieke, maar mysterieuze ‘Mr. Tzatziki’. Samen met de onweerstaanbare filmregisseuse Fotini heeft Ruard er dan al een reeks ‘zerobudgetfilmfestivals’ op zitten in Griekenland. Maar Fotini heeft haar eigen agenda en haakt af. Ruard besluit door te gaan, en trekt als Mr. Tzatziki van festival naar festival. Dit levert een tragikomisch, warm en soms hilarisch portret op van een land in crisis, waar waardig overleven tot kunst verheven is. En natuurlijk blijft daar die vraag: zal ‘Mr. Tzatziki’ wegkomen met zijn Griekse gedaanteverwisseling? Ruard Wallis de Vries (1967) kwam als student al in Griekenland en was meteen verkocht. Hij was er reisleider, freelance journalist, organisator van filmfestivals en opkoper van Griekse bouwvallen. Ondertussen werkte hij in Brussel bij de EU. Eerder schreef hij Griekse Toestanden en Hoe ik de Griekse toerismejungle overleefde.

‘Je slaapt wel vast’ verhaald over mijn zoektocht naar het waarom ik maar niet word losgelaten door drugsverslaafde Henk en zijn twee drugsverslaafde vrienden, Alfonds en De Groot. Mannen die ik nooit eerder in mijn leven heb gekend. Zelfs mijn vertrek vanuit Harderwijk naar Groningen hield hen niet tegen. Al schrijvend kwam ik uit op een voor mij huiveringwekkend antwoord. Een antwoord dat sindsdien definitief aan mijn leven een andere wending gaf.

Missie Chinook is het waargebeurde verhaal van Maarten Vissers, militair piloot op de Chinookhelikopter bij de Koninklijke Luchtmacht. Maarten werd uitgezonden op acht missies, en vervoerde materieel en manschappen door gevaarlijke oorlogsgebieden zoals Bosnië, Irak en Afghanistan. Regelmatig moest hij zich uit levensbedreigende situaties redden. Maarten klom op tot commandant op een van de meest spectaculaire helikopters van Defensie. In dit boek geeft hij open en eerlijk een blik in de cockpit tijdens kritieke militaire operaties. Missie Chinook is niet alleen een spannend verhaal over moed en doorzettingsvermogen, maar ook over samenwerking, verbinding en leiderschap.

Lisa groeit op met een sterk verlangen naar vrijheid en zelfbeschikking. In haar jonge volwassenheid onderzoekt ze haar seksuele autonomie en maakt keuzes die haar zowel kracht als kwetsbaarheid brengen. Wanneer haar leven wordt doorkruist door chronische ziekte, wordt ze gedwongen te vertragen en opnieuw te kijken naar wie ze is — los van prestaties, relaties en controle. In een reeks intense en soms ontwrichtende relaties leert ze het verschil tussen nabijheid en afhankelijkheid, tussen regie houden en zich werkelijk verbinden. Stap voor stap ontrafelt ze de patronen die haar hebben gevormd en ontdekt ze dat echte autonomie niet schuilt in afstand, maar in bewuste aanwezigheid.

Tunnelvisie - kind van de ‘Maasbach sekte’ is het rauwe, razend spannende en onthullende verhaal van Danny Grootveld. Hij groeide op in de familie Maasbach, binnen de gesloten gemeenschap rond zijn charismatische maar controlerende oom, de tv-dominee die zijn jeugd vormde en zijn identiteit probeerde te breken. Op het eerste gezicht lijkt Danny het ideale, brave, toegewijde kerkkind: gehoorzaam en dienstbaar in een wereld waarin twijfel zonde is en volledige overgave de norm. Binnen de sektarische The Blessing Family worden manipulatie, geestelijke onderdrukking en extreme loyaliteit vermomd als liefde, gehoorzaamheid en ‘goddelijke roeping’. Jarenlang hoort Danny dezelfde dwingende boodschap: Danny moet dood. Er mag niks van Danny overblijven. Alleen dan ben je goed genoeg. Wanneer hij als jongvolwassene voor het eerst voelt dat er iets fundamenteel mis is, begint een zware innerlijke strijd. Pas als hij samen met zijn vrouw, ouders en grootouders wordt geëxcommuniceerd uit de beweging, ontstaat er ruimte om te zien hoe diep de schade werkelijk zit. In Tunnelvisie biedt Danny als eerste en enige familielid van Maasbach een unieke inkijk in de gesloten wereld van God, geld en macht. Hij vertelt openhartig over de duistere dynamiek binnen de beweging, over de prijs die hij en zijn dierbaren betaalden, en over de lange, vaak pijnlijke weg naar vrijheid. Van de verstikkende controle in zijn jeugd tot zijn carrière als tv-maker en spreker: dit is het verhaal van iemand die leerde kijken voorbij angst en indoctrinatie.

Achttien jaar geleden verloor VRT-journalist Willem Van Mullem zijn hart in Italië. Aan het land én aan een vrouw. Het kostte hem een volwassen leven om te begrijpen dat je Italië nooit helemaal kunt begrijpen. Soms is het beter om gewoon mee te doen. Daarom dit verhaal. Geen reisgids, wel een gids over een land en zijn mensen. Over warme ontmoetingen, feesten en familie, veel woorden en gebaren, chaos en tragiek, het Vaticaan en Lampedusa, pasta en politiek. Het doel van dit boek is de Italiaanse code te kraken. Stap mee binnen in dit theater van de schoonheid: Italië, waar de façade vaak belangrijker is dan de werkelijkheid, waar mooi soms ook té mooi kan zijn.

In het verhaal van een stad in oorlog is het vooral deze stad die mij het meest dierbaar is omdat ik er werd geboren. Temidden van kanongebulder. In 1943 zag ik er het levenslicht. De stad waarvan ik, een leven later pas, weet dat hij voor mij onmisbaar is. Zo liep ik in den blinde door de mijn bekende buurten om iets van vroeger te hervinden. En achter de krabbels van mijn vader uit de bevrijdingstijd vond ik iets onvergetelijks. Iets waar ik jaren naar had gezocht

BUREAU WARMOESSTRAAT staat symbool voor de roerige geschiedenis van de Amsterdamse Wallen. In 1966 begon de jonge inspecteur Joop van Riessen hier zijn loopbaan, bij wat toen al het bekendste politiebureau van Nederland was. In de wachtruimte zaten op een bankje bijna permanent dronkenlappen voor wie geen plaats meer was in de smerige cellen in de kelder. De sabels van de agenten hingen er ook, waarmee ze optraden bij straatgevechten en caféruzies. Elke ochtend werd het braaksel en bloed van de nacht tevoren van de balie gesopt. Boven zaten de doorgewinterde rechercheurs. Met de komst van harddrugs, dealers en junks naar de Wallen groeide het bureau in de jaren 70 en 80 uit tot het beruchtste politiebureau van Nederland. Drugs, prostitutie, gokken, berovingen en moorden, normvervaging en corruptie bij de politie, het was pure ellende op die ene vierkante kilometer. Van Riessen zou later, inmiddels lid van de korpsleiding, verantwoordelijk worden voor de sluiting van Bureau Warmoesstraat in 2001. Het aantal incidenten was te groot, het imago te beschadigd, en een nieuwe start op een andere locatie was noodzakelijk. In "Eén vierkante kilometer ellende" vertelt Van Riessen over deze bewogen periode, zijn persoonlijke ervaringen en de harde realiteit van politiewerk in het Amsterdam van toen.

Laura vertelt openhartig over helen na een narcistische relatie Van dag en nacht overstelpt worden met lieve appjes naar uitgescholden worden voor achterlijke debiel, van dure cadeaus krijgen naar straal genegeerd worden terwijl je in een sexy setje in bed ligt: de negentienjarige Laura had destijds geen idee wat haar allemaal te wachten stond. Controleren, love bombing, gaslighting en agressie – deze man had alle red flags, en tóch viel ze voor hem. Wat maakt dat iemand die je zo vaak pijn doet, je toch blijft intrigeren? En waarom ga je niet eerder weg? Bestsellerauteur Laura de Hoog vertelt in haar derde boek goudeerlijk over haar relatie met een narcistische man die diepe littekens achterliet. Met haar herkenbare nuchtere en humoristische stijl schrijft ze over alle heftige en confronterende gebeurtenissen. Ze laat zien dat dit iedereen kan overkomen, maar ook hoe ze stap voor stap weer grip kreeg op haar leven. Het verhaal van Laura wordt afgewisseld met inzichten van narcismecoach Lot Anne Mulder. Zij legt aan de hand van Laura’s verhalen uit waarom mensen met een narcistische persoonlijkheidsstoornis zich op een bepaalde manier gedragen en waarom partners vaak blijven in een relatie die meer kwaad doet dan goed. Laura de Hoog (1992) begon ooit met bloggen over haar liefdesleven, maar stapte na de zoveelste mislukte relatie over op TikTok. Ze geeft in minivlogs haar ongezouten mening over wat ze in het dagelijks leven tegenkomt. Inmiddels is ze twee succesvolle boeken, 103.000 volgers op Instagram en 16,9 miljoen likes op TikTok verder. Lot Anne Mulder (1987) is psycholoog en coach met expertise op het gebied van narcisme. Ze helpt in haar praktijk mensen die last hebben van narcisme in hun leven, in de relatie of familiesfeer, vriendschap of werk. Ze hoopt mensen herkenning of tools te geven die helpen bij het zetten van gezonde stappen richting heling en geluk.