Waargebeurd

Jarenlang leeft Joyce Bakker met een naam die haar gegeven is, maar die haar oorsprong verhult. Geboren als Denise Marie Williams, een Métis meisje uit Canada, wordt zij als kind weggehaald bij haar familie en geadopteerd door Nederlandse ouders. Haar geschiedenis raakt aan de Sixties Scoop, een periode waarin duizenden Indigenous kinderen uit hun gemeenschap werden gehaald en opgroeiden ver van hun taal, cultuur en familie. In De Naamceremonie gaat Joyce terug naar de bron van haar herkomst. Ze zoekt naar de mensen, verhalen en sporen die haar verbinden met wie zij werkelijk is. Onderweg komen verlies, gemis en ontworteling naar boven, maar ook herinnering, waardigheid en herstel. Wanneer Joyce de naam Gi-Ha ontvangt, krijgt ze meer dan een naam. Ze krijgt bevestiging, verbinding met haar familie en een plek binnen de gemeenschap waaruit zij ooit werd weggehaald. Dit is een persoonlijk en indringend verhaal over identiteit, familie, adoptie en culturele ontheemding. Het laat zien hoe diep een naam, een taal en een familiegeschiedenis in een mens verankerd zijn. De Naamceremonie is een boek voor lezers die willen begrijpen wat herkomst betekent wanneer de lijn met je oorsprong is verbroken. Een verhaal over teruggaan, thuiskomen en opnieuw leren zeggen: dit ben ik.

Op 28 oktober 1993 wordt mijn nachtmerrie werkelijkheid. Kim, onze dochter van drie, overlijdt. Het is een donderslag bij heldere hemel. Mijn leven staat op z'n kop. In een klap verandert mijn wereld. Verdriet, pijn, boosheid, onmacht, alles wordt donker. Ik begin aan een reis waarvan ik de afloop niet ken. Het raakt alles in mijn leven. Mijn eigen bestaan, mijn vrouw, huwelijk, gezin, werk, familie, relaties, geloof, alles. Ik zoek mijn weg. Met vallen en opstaan. Beetje bij beetje gaat het wat beter, maar ik vind geen echt herstel. Iedereen om me heen zegt: 'Je moet leren het een plekje te geven, maar het zal nooit overgaan.' Toch loopt het anders. Er blijkt een weg van herstel te zijn. Dit boek beschrijft mijn zoektocht, maar ook die van Jolanda, mijn vrouw. Het is een boek waarin lotgenoten zich zullen herkennen en wat mensen in hun omgeving inzicht en handvatten geeft. Een verhaal van hoop. Er is een uitweg!

Niet-revalideerbaar vertelt het verhaal van André die op 62-jarige leeftijd een tweede hersenbloeding krijgt. Vier jaar eerder was de eerste hersenbloeding die, voor zover je dat kan zeggen van een hersenbloeding, nauwelijks impact had. De gevolgen zijn overwegend positief. André heeft twee maanden een nieuwe liefde wanneer de tweede hersenbloeding toeslaat. Dit keer met verregaande gevolgen. Vijf weken en twee ziekenhuizen verder krijgt hij van de arts in de revalidatiekliniek het kenmerk niet-revalideerbaar opgeplakt. Rechterkant verlamd, veroordeeld tot een rolstoel en een cognitietest geeft niet het verlangde resultaat. Een paar dagen na het gesprek met de revalidatiearts gaat het licht aan. Stukje bij beetje krabbelt André overeind. Na ruim 3,5 maand verlaat hij de revalidatiekliniek en keert terug naar zijn eigen appartement. Het revalideren gaat door. Acupunctuur, fysiotherapie, de stille kracht en Qigong zijn benoembare onderdelen. Strompelen wordt lopen en lopen begint op wandelen te lijken na 5 jaar. Re-integratie op het werk is een voorbeeld van hoe het niet moet.

Twee buurmannen in Amsterdam Zuid. Twee totaal verschillende levens. De één is ambulancechauffeur in de hoofdstad, de ander een succesvol consulting manager. De één kleurt keurig binnen de lijntjes, de ander rijdt nogal eens een scheve schaats. Naast e Liefde vertelt een verhaal waarin liefde het wint van gelijk hebben. Een verhaal dat werd geboren uit de ervaringen van de auteur tijdens het werk als ambulancechauffeur tegen de achtergrond van zijn ervaringen als voormalig lid van een evangelische kerk.

Joost Overzee, de adulte terrible van de Nederlandstalige motorjournalistiek, en zijn partner Cherubijn verruilden begin 2008 het comfortabele Amsterdam voor een nietig gehucht bij de Franse Pyreneeën. Nog lang niet gefortuneerd genoeg om de pensionado uit te hangen, bleef Overzee schrijven voor MOTOR Magazine, onder andere in zijn vaste column 'Allez Allez Overzee'. Deze rijkelijk geïllustreerde bundel 'Allez Allez Overzee' omvat de opmerkelijkste columns, alle herzien en deels herschreven, plus een aandeel niet-gepubliceerde 'bonustracks'. Het vormt een verrukkelijke melange van zowel het zoete als azijnzure Frankrijk, de onvermijdelijke 'Ik vertrok'-perikelen, Terreuropa, het boerse leven, crisisbeheersing, financiële armoede en levenslustige rijkdom. Dit alles in een bedje van authentieke motorpassie, overgoten met een gepeperde, swingende schrijfstijl.Eerder publiceerde Joost Overzee het boek 'Motorisch gestoord', eveneens uitgegeven door Mastix Press.

Zwaar misbruik in een strenggelovig gezin en falende jeugdzorg ***** "Voor ik de rechtszaal uitloop, kijk ik nog één keer achterom. Het voelt als een afscheid. Ik ben jullie kwijt. Maar heb ik jullie ooit gehad, de ouders die ik zo nodig had?" Annemieke groeit op in een groot, streng religieus gezin waar gehoor­zaamheid vanzelfsprekend is en stilte de norm. Achter de voordeur speelt zich een werkelijkheid af die niemand ziet – of misschien niet wil zien. Mishandeling. Seksueel misbruik. Angst. Wanneer ze vijftien is, ontvlucht ze het huis. Wat volgt is geen directe bevrijding, maar een jarenlange strijd om te overleven. Ze raakt verstrikt in de hulpverlening, wordt meerdere keren opgeno­men en krijgt dwangvoeding. Wat van buiten een eetstoornis lijkt, blijkt een lichaam dat vecht tegen trauma en voor autonomie. Tien jaar na haar vertrek uit huis wordt haar vader veroordeeld tot 16 jaar cel voor jarenlang misbruik en mishandeling van zijn acht kinderen, haar moeder tot tien maanden voor medeplichtigheid. Het zwijgen is dan definitief doorbroken. In dit boek vertelt Annemieke haar indrukwekkende verhaal. Annemieke Waaldijk (pseudoniem; geb. 2000) schreef haar hele jeugd schrift­jes vol gedachten, angst en vragen die ze nergens anders kwijt kon. Schrijven werd haar manier om te overleven. Toen ze op haar vijftiende het ouderlijk huis ontvluchtte, belandde ze in de jeugdzorg en volgden pleeggezinnen, be­schermd wonen en opnames in de GGZ. Ze raakte op verschillende momenten juist verder beschadigd. Nadat haar ouders eind 2025 werden veroordeeld, kon zij de stap zetten om haar dagboeken, samen met journalist Robert Vinkenborg, om te werken tot dit boek.

Hallo allemáál! Dat kan hááárder!’ We roepen, we zwaaien, we zweven boven de wereld, boven de Dam… Jamai loopt naar een hoek, draait ons de rug toe. Ik, al net zo emotioneel, sla een arm om hem heen. Te veel indrukken, te veel geluk. Te veel om te verwerken voor twee jochies. Kinderen nog… Jim. De weg naar Bakkum is mijn persoonlijke verhaal. Hoe ik als jochie van vijftien jaar de plotselinge Idols-hysterie beleefde. En werd gekatapulteerd in een rollercoaster-carrière in muziek, film en theater. Een jongen die ‘anders’ was, maar dit nooit zo voelde. Een dagdromer in een sprookjeswereld. Jim is ook een verhaal over mijn vriendschappen, fans en leermomenten. Over mijn familie, de liefde die ik vond en de man die ik ben. Al mijn jeugddromen zijn uitgekomen en heb ik waargemaakt. Misschien had ik ook wel iemand iets te bewijzen. ‘Was jij niet van een of ander talentenjachtje?’ Jim Bakkums jonge leven verandert zodra hij op vijftienjarige leeftijd meedoet aan de eerste Nederlandse editie van Idols. Hij eindigt als tweede en wordt gekatapulteerd in de wereld van entertainment. Jim maakt muziek, brengt albums uit, speelt in films en op toneel. Het tieneridool van toen wordt echtgenoot en vader, maar blijft altijd zichzelf.

De eens zo sportieve en fitte Helen ziet het op een gegeven moment echt niet meer zitten, vooral wanneer ze weinig steun uit haar omgeving krijgt en moet praten als Brugman om ook maar iets gedaan te krijgen van haar huisarts en de specialist die ze te zien krijgt. Tot ze tot de conclusie komt dat ze zelf moet ingrijpen, want een ander zal het niet voor haar doen. Ze is steeds vaker ziek, krijgt een burn-out, maar haar werkgever neemt daar geen genoegen mee. Ondanks alle tegenslagen zet Helen door. Maar dan wanneer het leven eindelijk weer zijn gangetje gaat, slaat het noodlot toe. Het bevolkingsonderzoek darmkanker zorgt voor veel spanningen. Een hele donkere tijd volgt. De coloscopie moet uitkomst bieden. Hoe zal dit aflopen?

Overdag geniet Margretha van de Laar zekere bekendheid als zangeres van het betere levenslied, als gezicht van de Vakantiebeurs en als fitnesscoach van diverse Bekende Nederlanders. Wat velen niet weten is dat zij ’s avonds en ’s nachts al decennia lang aan het hoofd staat van een van de grootste escortorganisaties van Nederland. Een business waarin dames de vaak bizarre wensen van klanten vervullen buiten het zicht van familie,vrienden en soms echtgenotes of vriendinnen… Voor het eerst geeft Margretha openheid van zaken over haar dubbelleven in deze bizarre wereld. Maar dat is nog niet alles. Ook vertelt zij het onwaarschijnlijke verhaal van dat Friese meisje dat zich opwerkte in de seksbranche maar dat later ook een stormachtig persoonlijk leven tegemoet gaat. Waarin terreur en serieuze doodsbedreiging soms orde van de dag zijn. Dat alles valt in het niet bij de maandenlange opsluiting in een Belgische gevangenis in 2021, zonder enige directe aanklacht. Maar de business draait weer. Elke nacht, elk weekend gaan Margretha’s dames op pad.

Niets is sneller dan een leven. Je knippert met je ogen en een jaar is voorbij. Ooit had Elena grote verlangens en ze hoopte dat het leven haar dit brengen zou. Het liep anders dan gepland. Ze vrat het leven op alsof elke dag haar laatste zou zijn. Een opeenstapeling van emoties waar ze nauwelijks of niet mee om kon gaan. Haar drie mooie dochters waren een groot geschenk, maar een geschenk uit de hemel? Nee, soms vroeg ze zich af of er eigenlijk wel een hemel bestond. Na een inbraak beleeft ze haar verleden opnieuw. Genieten van erotiek, een rode draad door haar leven. Ze gebruikte het om te overleven. ''Genieten van' is haar nooit bijgebracht. Maar langzaam begrijpt ze steeds beter wat genieten is.

Eva Hermans-Kroot vertelt openhartig en ontwapenend hoe haar leven 180 ° draaide ‘Mocht je een lesje leven willen: lees dit boek van Eva. Het is prachtig.’ Tim Hofman Al meer dan 100.000 exemplaren verkocht. Hoe is het om op je 22ste de diagnose ongeneeslijke longkanker te krijgen? Hoe beleven je partner, vriendinnen, ouders dat? En hoe is het als mensen altijd willen weten hoe het met je gaat, zelfs op het moment dat je een chemo-infuus in je arm geprikt krijgt? Hoe is het, om tegen alle verwachtingen in, toch nog de 26 aan te tikken? Om het concert van Beyoncé vanaf een brancard te aanschouwen? En hoe is het om écht alleen nog maar te doen waar je zelf zin in hebt? Er veranderde nogal wat, toen Eva van een gezonde, ambitieuze naar een ongeneeslijke, even ambitieuze twintiger ging. Een twintiger die heel veel dingen los heeft moeten laten, maar tegelijkertijd voller in het leven staat dan ooit. Eva vertelt in dit boek op openhartige, bij vlagen hilarische maar bovenal eigen wijze waar ze allemaal doorheen is gegaan en hoe ze dat beleefd heeft. Ook haar naasten komen aan het woord. Ondanks de diagnose ongeneeslijke (long)kanker die Eva Hermans-Kroot in 2021 kreeg, studeerde ze in 2023 cum laude af aan de communicatieopleiding van de Fontys Hogeschool. Met haar Instagram-account @longeneeslijk hield ze in eerste instantie haar directe omgeving op de hoogte van haar medische traject, maar dat groeide uit naar meer dan 500.000 volgers. Eva was in 2024 te zien in het tiende seizoen van het BNNVARA-programma Over Mijn Lijk en verscheen regelmatig bij Qmusic om Mattie en Marieke bij te praten over hoe het met haar ging. Ze woonde met haar man Matthijs in Tilburg, waar puzzelen ineens een noodzakelijke hobby werd. Eva Hermans-Kroot overleed op 30 november 2024.Hanneke Mijnster werkt als freelancejournalist voor onder meer Psychologie Magazine, &C en als vaste columnist voor Libelle. Ze schrijft columns, interviews en verhalen over zaken die het leven moeilijk en mooi maken. In juni 2024 verscheen haar eerste boek Hé is dit ook ADHD? bij Volt.

Want weet je wat het is, As? Over tien jaar haal ik nog een ouwe koe uit de sloot. Astrid Holleeder leeft al jaren ondergedoken. Ze getuigde tegen haar broer Willem Holleeder en leeft sindsdien met de voortdurende dreiging van zijn wraak. In Wie praat, die gaat vertelt Astrid over haar leven in de schaduw van angst. Ze beschrijft de dagelijkse routines die nodig zijn om te overleven, de constante waakzaamheid, de voortdurende zorgen om haar familie, het gebrek aan steun en bescherming vanuit de overheid en de onmogelijkheid om een normaal leven te leiden. ‘Zodra ik wakker word in wéér een ander huis, sta ik op met zijn wraak.’ Astrid neemt de lezer mee in haar innerlijke strijd: de emotionele tol van haar getuigenis, haar worsteling met schuldgevoelens en de vrees om Miljuschka, Rich en Francis te verliezen. Ze deelt openhartig haar gedachten en gevoelens, waardoor de lezer een intieme blik krijgt op de impact van haar keuzes. Wie praat, die gaat is een aangrijpend verhaal over de kracht van familiebanden, de destructieve macht van wraak en de moed om te overleven in de meest extreme omstandigheden.

Sélina van Gool overleefde meer dan tien jaar van extreem fysiek en mentaal partnergeweld – intieme terreur. Haar nachtmerrie eindigde niet bij de dader; in plaats van bescherming te krijgen werd ze gevangen in een systeem dat slachtoffers negeert en plegers faciliteert. Veilig Thuis en de Raad voor de Kinderbescherming – instanties die zouden moeten helpen – bleken medeplichtig aan een falend systeem en achterhaalde protocollen dat haar en vele anderen gijzelt.

Een blik achter de schermen van een van de meest intrigerende beroepen: dat van gynaecoloog Toen dokter Koen Deurloo tijdens zijn coschappen voor de eerste keer een geboorte begeleidde wist hij het zeker: dit was wat hij de rest van zijn leven wilde doen. In dit boek geeft hij een unieke kijk achter de schermen van de afdeling verloskunde. Als gynaecoloog begeleidt Koen zwangerschappen en bevallingen die meer zorg nodig hebben. Soms heftig, maar het is ook dé plek in een ziekenhuis waar heel veel blijdschap is. Van de moeder-geassisteerde keizersnede tot onverwachte of lang verlangde zwangerschappen, van moeilijke beslissingen als het toch niet goed lijkt te gaan tot de enorme vreugde als er een gezond kindje wordt geboren: Koen maakt het allemaal mee. Koen Deurloo is gynaecoloog in het Diakonessenhuis in Utrecht, Zeist en Doorn. Toen Koen tijdens zijn coschappen voor de eerste keer een geboorte begeleidde wist hij het zeker; dit was wat hij de rest van zijn leven wilde doen. Hij promoveerde op preeclampsie en groeiachterstand bij baby’s en is gespecialiseerd in verloskunde met de focus op geavanceerde echoscopie en hoogrisico zwangerschap. Met zijn expertise, persoonlijke aanpak en passie voor het vak, laat hij zien dat er binnen de kaders van de zorg veel meer mogelijk is dan patiënten, en dokters, soms voorzien. Zo was hij de eerste gynaecoloog in Nederland die een moeder-geassisteerde keizersnede (waarbij de moeder de baby zelf uit de buik haalt) uitvoerde. Koen is expert bij Ouders van Nu en How About Mom. Hij wordt regelmatig gevraagd door verschillende media, zoals AD, RTL Nieuws, Libelle en &C en diverse podcasts (zoals Mama’en van Nina Pierson). Daarnaast is sporten voor hem een onmisbaar onderdeel in zijn leven. Hij traint momenteel voor zijn tweede hele Ironman. Koen woont in Amsterdam, is getrouwd en heeft twee dochters.

Voor iedereen die humor heeft – of daten haat.Van haar ontmaagding door de manager van een niet nader te noemen fastfoodketen, tot een affaire met een onbetrouwbare, gladde Italiaan: Laura de Hoog neemt geen blad voor de mond over de mannen die haar pad hebben gekruist. En dat levert een extreem openhartig, grappig en herkenbaar boek op. Eikelpiercings, datingapps, katers en narcistische exen: niets of niemand blijft onbesproken. In dit boek leer je de vrouw achter de succesvolle TikToks écht kennen. Een vrouw met een grote bek en een klein hartje, maar ook een vrouw met een missie: ze heeft seks, en daar schaamt ze zich niet voor.'Hier is het boek waar niemand om gevraagd heeft, maar waar je wel op zit te wachten.' – Bibi Espina, zangeres en editor bij RUMAG.Laura de Hoog (1992) begon met het schrijven van een blog over haar liefdesleven maar stapte na de zoveelste mislukte relatie over op TikTok, waar ze in mini-vlogs haar ongezouten mening geeft over alledaagse onderwerpen – van dickpics tot buurtbarbecues. Het leverde haar vele trouwe volgers op. In het dagelijks leven creëert ze content voor social media en is ze veelvuldig te vinden op de terrassen in Deventer met een goed glas wijn.

Henk Kuipers (1964) is voor de duvel niet bang. Het dikke boertje uit het Drentse Klazienaveen, dat in de klas met zijn klompje op de meester insloeg, groeide uit tot een leidinggevende figuur in de wereld van de outlaw-motorclubs. Kuipers riep de toorn van de Hells Angels over zich af en haalde nationale en internationale bekendheid toen hij als kopstuk van Satudarah overstapte naar No Surrender. Sindsdien kijkt Henk elke dag wel een paar keer over zijn schouder. Uit voorzorg, niet omdat hij angst heeft. 'Als het komt dan komt het, daar ben ik heel makkelijk in.' In Vechten voor mijn leven volgen we de volstrekt bizarre, met motorolie, bloed, cocaïne en bankbiljetten geplaveide levensloop van een brullende beer met een klein hartje. Die genadeloos afrekent met lieden die hem een kunstje flikken, maar overloopt van liefde voor degenen die hem dierbaar zijn. Die overeind bleef in de keiharde wereld van kickboksen en kooigevechten, schouder aan schouder stond met Bill Clinton en knakworsten vrat met André Hazes. Op Henkie, zo hebben de recente ontwikkelingen in de motorwereld bewezen, valt niet slechts één etiket te plakken. Onthullend, onthutsend, ontroerend... Lees dit boek! (fragment) 'Op een dag wordt er bij me aan de deur geklopt. Een mannetje van de nationale recherche. Meneer Kuipers, zegt ie, U staat op een dodenlijst. Is er iets wat wij als politie voor u kunnen doen? Ik zeg: Ja, me vanaf nu nooit meer aanhouden als ik te hard rij! Niet dat het me wat uitmaakte trouwens, want bekeuringen vreet ik toch op, haha!' Journalist Michiel Blijboom (1961) schreef voor bladen als Panorama en HP/De Tijd. Ook vertaalde hij het boek Onderwereld op wielen over de onstuitbare opmars van de motorgangs. Voor Vechten voor mijn leven trok hij lange tijd met Henk Kuipers op.

Oud-Feyenoordspeler en analist Jan Boskamp blikt terug op zijn sportieve carrière en vertelt openhartig over de afgelopen jaren, die hem niet gespaard hebben. Boskamp begon bij Feyenoord, waar hij drie landstitels, twee bekers, twee dubbels, de Intercontinental Cup, de Europa Cup en de UEFA Cup won. In België kwam hij met RWDM aan de top, waarna Oranje hem selecteerde voor het wereldkampioenschap. Na twintig jaar te hebben gevoetbald, werd hij trainer. Met RSC Anderlecht haalde hij in de jaren negentig een derde landstitel op rij en de beker. Zijn indrukwekkende palmares is het resultaat van een ongeëvenaarde passie voor voetbal, die hij als analist al vijftien jaar met het publiek deelt. Op zijn vijfenzeventigste denkt hij aan stoppen. In Mijn leven vertelt hij in zijn eigen woorden – rauw en eerlijk – waarom het voetbal nog altijd op de eerste plaats komt.

In december 2006 werd Nadine Beemsterboer op gruwelijke wijze vermoord, 36 messteken maakte een einde aan haar leven. Haar moeder Wanda schreef een aangrijpend levensverhaal, van de zwangerschap in 1987 tot dat fatale moment bijna 20 jaar later. De moordenaar wordt al snel gepakt en tot 12 jaar cel & tbs veroordeeld. In 2009 stuurt hij een brief aan de familie, biedt zijn excuus aan en vraagt om een gesprek. Het door Wanda geschreven boek eindigt met het op de deurmat van deze brief. Het boek verscheen najaar 2010, sindsdien zijn er al meer dan 20.000 ex verkocht. In de deze herziene 16e druk wordt de brief van de moordenaar gepubliceerd. Daarop vertellen moeder Wanda, vader Jacques en zus Jacqueline wat er sinds die brief met hun gebeurd is. Een aangrijpend nieuw hoofdstuk!

Veteraan Erik Groenendijk en zijn speurhonden opereren aan het wildlife-front in Afrika. In landen als Mali en Centraal-Afrika traint hij rangers en steunt hij ze in hun soms harde strijd tegen stropers en jihadisten. Een strijd die jaarlijks vele slachtoffers maakt. Zo sneuvelde Eriks vriend, mentor en medestrijder Rory Young in dit gevecht voor bedreigde diersoorten. Wildlife Crime vertelt het verzwegen verhaal van de rauwe en moeizame strijd tegen grootschalige stroperij. Deze speelt zich af in soms levensgevaarlijke gebieden, waar criminelen, jihadisten en paramilitaire groeperingen domineren. De stroperij op bedreigde diersoorten is een miljardenindustrie en corrumpeert het legale circuit, waarbinnen de grote natuurbeschermers opereren.

Wat blijft er over van avontuur wanneer je je vrijheid verliest? Hell van Caen vertelt het waargebeurde levensverhaal van Marco Janzen. Een leven waarin smokkel, verre reizen en ontmoetingen met beroemdheden samengaan met de harde werkelijkheid van gevangenschap. Van Frankrijk tot Nieuw-Zeeland en Australië, van gevangenismuren tot het bruisende Miami: Marco’s verhaal voert de lezer langs werelden die nauwelijks verder uit elkaar kunnen liggen. Achter de bijzondere ontmoetingen en het avontuur schuilt de keerzijde van een bestaan vol risico’s. Dit is geen verzonnen misdaadroman, maar een persoonlijk verhaal over keuzes, gevolgen en het verlangen naar vrijheid. Over een leven dat zich niet in één hokje laat vangen. Marco Janzen vertelt. Tonny Baars geeft zijn verhaal woorden.

Gebaseerd op een waargebeurd verhaal Wat doe je als je kind wordt geboren, maar je van de ene op de andere dag niet meer bestaat in de ogen van de overheid? Wanneer Daniel vanuit Canada terugkeert naar Nederland, verwacht hij dat zijn vaderschap als vanzelfsprekend erkend zal worden. Het staat immers zwart-op-wit op de Canadese geboorteakte. Maar dan gebeurt het ondenkbare: in de Basisregistratie Personen wordt zijn naam verwijderd. Administratief is hij geen vader meer. Juridisch niet, formeel niet en in de systemen van de instanties is hij dat zelfs nooit geweest. Wat volgt is een strijd die geen enkele ouder zou moeten voeren. Een strijd tegen stilzwijgen, onduidelijkheden en aannames die voor Daniel volledig werden opgehelderd, en tegen deuren die telkens gesloten leken te blijven. Afwijzingen getekend door een politiek figuur. Daniel wordt gedwongen om zijn vaderschap terug te winnen via rechtbanken. Een route die lang, zwaar en onmenselijk werd, en die er zelfs toe leidde dat Daniels oudste kind acht maanden lang zijn broertje niet kon zien. Een route waarin een systeem dat bedoeld is om burgers te beschermen, in zijn geval uitmondde in een langdurig en ingrijpend traject met grote gevolgen. Een vader zonder naam is een indringend, eerlijk en hoopgevend boek voor iedereen die ooit te maken kreeg of krijgt met familierecht, internationale erkenning of de onmetelijke kracht van een ouderhart. Daniel Herrera is IT-professional met een achtergrond in Information Security en vader. In Een vader zonder naam brengt hij een persoonlijk en indringend verhaal waarin juridische vraagstukken en internationale verschillen samenkomen. Zijn analytische achtergrond en persoonlijke ervaring vormen de basis voor een verhaal over vaderschap, recht en identiteit. www.eenvaderzondernaam.nl info@ontariolegacypublishing.nl @eenvaderzondernaam

“You can bring children into the world and give them your name, or you can let your name live on the cover of a book.” – Ilja Leonard Pfeiffer Tijdens de coronapandemie, alleen en op zichzelf teruggeworpen, ontdekt Eva op zolder een doos vol reisverslagen, foto’s en herinneringen. Wat begint als opruimen, groeit uit tot een innerlijke reis. Terwijl ze haar avonturen door drukke steden en verlaten stranden herleest, kijkt ze haar kinderloosheid, twijfels en keuzes recht in de ogen. Ze begint te schrijven over wat was, wat nooit kwam, en wat ze stilletjes altijd verlangde. Langzaam ontdekt ze dat haar leven in het teken stond van aanpassen, pleasen en presteren. Elke reis en elk hoofdstuk brengt haar dichter bij wie ze werkelijk is maar het is pas wanneer ziekte haar tot stilstand dwingt, dat ze wat niet langer past eindelijk durft los te laten. In Gevangen in Vrijheid neemt de auteur je mee op een eerlijke, ontroerende reis door een leven vol persoonlijke conflicten en wereldse omzwervingen. Een boek voor wie zich gevangen voelt in het bekende, maar diep vanbinnen verlangt naar een vrij leven. Eva Dedeckere (Oostende °1978) Reizen leek haar passie, werken ongewild haar hobby. Avonturen dreven haar over de hele wereld en werden de achtergrond voor haar debuut.

Henk en Hermine de Graaf worden geroepen om als zendeling naar het geboorteland van Hermine, Suriname, te gaan om mensen kennis te laten maken met evangelie van Jezus. Vanaf 2009 werken ze als leiders van een tehuis waar ze kinderen in nood opvangen. Vol liefde en aandacht bieden ze de kinderen een veilige plek. Als het echtpaar door een buurtbewoners vals beschuldigd wordt van kindermishandeling -en misbruik worden ze allebei gearresteerd en komen terecht in het cellenhuis. Hermine wordt na een aantal dagen vrijgelaten, maar Henk zal ik totaal 2,5 jaar vastzitten. Daar in de gevangenis wordt hij geconfronteerd met een hel op aarde. Zowel Henk als Hermine moeten in deze diep traumatische periode leren vertrouwen op God. Henk ontdekt dat God hem ook in de gevangenis wil gebruiken om er te zijn voor zijn medegevangenen. Pas na vier jaar worden Henk en Hermine in Hoger Beroep vrijgesproken van alle aanklachten. Meteen na de vrijlating storten Henk en Hermine zich op een bediening in de gevangenissen van Suriname, waarin ze Gods liefde en kracht uitdelen en vele wonderlijke gebeurtenissen meemaken. Daarnaast stichten ze een kerk en zorgen voor mensen in geestelijke en fysieke armoede. ‘Geboeid door God’ is een ongekend inspirerend getuigenis van kracht en moed. In de orkaan van het leven is Jezus daar om ons kracht te geven en te gebruiken.

Soms is het leven niet één groot verhaal, maar een verzameling momenten van liefde, zorg, hoop en verlies. In Mama, ik laat je los schrijft Patricia over de jaren waarin haar moeder langzaam afscheid neemt van het leven, terwijl zij zelf moeder wordt. Over de dunne lijn tussen vasthouden en loslaten. Tussen beschermen en ruimte geven. Ze neemt je mee van ziekenhuis naar schoolplein, van slapeloze nachten naar bestuurskamers. Over rouw die zich mengt met het dagelijks leven. Over ambitie en schuldgevoel. Over vallen, opstaan en opnieuw beginnen. Een eerlijk en kwetsbaar verhaal over familie, leiderschap en moederschap. Over liefhebben zonder garanties. Over de moed om los te laten, ook als dat het moeilijkste is wat er bestaat. Patricia Lenten is moeder van vier kinderen en Head of Engineering bij bol. In haar debuut Mama, ik laat je los deelt zij haar levensverhaal om anderen te inspireren. Het is een liefdevolle memoire van haar eigen reis, een blijvend en kostbaar cadeau voor haar kinderen.

Wat ik kan bedenken, gebeurt. Toch kan ik het niet allemaal bedenken. In dit boek vertelt Aad Voshol over zijn bijzondere werk als politieman. Van het monotone werk in de tomatenkassen in Berkel en Rodenrijs naar de straatdienst, de recherche en uiteindelijk meer dan 25 jaar zedenzaken in Friesland. Wat begon als een verrassende carrièreswitch in 1979, groeide uit tot een loopbaan vol onverwachte, bizarre en vaak zeer heftige gebeurtenissen. Openhartig vertelt hij over split-second beslissingen, dodelijke ongevallen, de duistere kanten van de menselijke geest en de emotionele tol van politiewerk. Vooral zijn jaren bij zedenzaken veranderden zijn kijk op mensen voorgoed en vormden de aanleiding voor een latere studie psychologie. Dit is geen standaard politieverhaal. Het is een eerlijk, soms rauw en tegelijk menselijk inkijkje achter het uniform. Voor iedereen die wil weten hoe het écht is – de mooie momenten, de gruwel en de eenzaamheid die erbij hoort. Een boek over veerkracht, collegiale opvang en dagelijkse belevenissen waar menigeen zich geen voorstelling van kan maken.

Het Limburgse woord voor mijnwerker, koelman, betekent letterlijk ‘kuilman’. Veel koelluu, ‘kuilmensen’ dus, werkten op een diepte van meer dan zevenhonderd meter onder zware omstandigheden, bij tropische temperaturen, in lage gangen en onder het voortdurende geraas van machines. De stofontwikkeling bleek funest voor hun longen en het gevaar van instortingen en explosies was groot. Het is dus geen wonder dat deze benedenwereld in de herinnering sterk verbonden is met beelden van afdalen, neergang en het dagelijks verlangen naar herrijzenis. Glu¨ck auf! Er is ook een ander Limburgs woord dat bij de mijnen past, een woord waarin verbondenheid, loyaliteit en genegenheid besloten liggen: koempels. Het betekent ‘kompanen’, kameraden met wie in wederzijdse afhankelijkheid een zware broodwinning werd gedeeld. Sinds de sluiting van de Limburgse mijnen is een stroom van publicaties op gang gekomen waarin de geschiedenis van de Nederlandse ‘carboonkolonisatie’ uit de doeken werd gedaan. Maar zelden kwamen daarin de koempels zelf aan het woord. In Koempels wordt niet óver mijnwerkers verteld, maar dóór hen. Omdat het mijnbedrijf sterk hiërarchisch georganiseerd was, heeft Wiel Kusters in dit ooggetuigenboek niet alleen een stem gegeven aan de meest voor de hand liggende arbeidskrachten uit de verzonken wereld van de mijnen, zoals slepers, leerling-houwers, houwers, ploegbazen en opzichters. Ook mijningenieurs, leden van een reddingsbrigade, journalisten, artsen, politici en vakbondsmensen plaatst hij op het podium van een onvergetelijke sociale geschiedenis.

EEN APPJE VAN HAAR NICHTJE: "EEN ECHTE OPA, DIE NAAR MIJ OMKIJKT." ZES WOORDEN. EN DE WOND STOND WEER OPEN. Ze groeide op met een vader die er wel was, maar haar nooit zag. Een man die alles kon geven behalve zichzelf. Drie huwelijken, een vierde in Thailand - en voor zijn dochter nooit meer dan een verjaardags-appje zonder vraagteken. Papa, bedankt is het eerlijke verhaal van een dochter met een vaderwond - en van wat opgroeien zonder vaderliefde met een kind doet. Hoe je jezelf de schuld geeft. Hoe je pleast en bewijst en valt op mannen die net zo onbereikbaar zijn als hij. En hoe je op een dag beseft: het lag nooit aan mij. Maar dit boek is vooral het verhaal van daarna. Van een vrouw die de keten doorbreekt en haar eigen dochter geeft wat zij zelf nooit kreeg. De wond stopt hier. Rauw, herkenbaar en vol hoop - voor iedereen die opgroeide met een vader die er niet was.

In De schizoïde brieven breekt Talib Bashir, gediagnosticeerd Schizoïde PersoonlijkheidsStoornis en neurodivergent, door elke industriestandaard en lezersverwachting heen. In de vorm van een testamentair document en persoonlijke brieven, deelt hij zonder opsmuk de harde realiteit van zijn leven op een wijze die zijn identiteit niet aantast of verbuigt. Dit is geen zelfhulpboek en geen verzacht biografisch portret. Dit is een compromisloze neerslag van een schizoïde brein: van de vroege jeugdtrauma’s en het plan om een trein op te wachten, tot de bittere klim uit de goot van de samenleving. Waar het concept fictief is, is de inhoud messcherp en pure non-fictie. Dit is hoe hij is. Niet hoe de buitenwereld eist dat hij moet zijn. Talib Bashir deelt niet alleen zijn verleden, maar ook inzichten en kennis, als gevolg van het pad dat hij tot dusverre heeft bewandeld, waarmee anderen zich ten goede kunnen doen. Hij zegt niet wat jij moet doen of hoe jij moet leven, hij geeft tools en hoe jij die gaat gebruiken is geheel op aan jou.

Dit is mijn verhaal. Een eerlijk en open boek over een leven met bipolariteit, ADHD en wie weet wat nog meer. Over opgroeien met pijn, zoeken naar liefde, zoeken naar mezelf. Over impulsen, somberte, manie, chaos, creativiteit, verslaving, verlies, liefde en hoop. Over vallen en weer opstaan. Over leren leven met een hoofd dat nooit stilstaat en een hart dat zoveel voelt. Geen handleiding. Geen antwoorden. Wel mijn waarheid. **Misschien herkent iemand zichzelf. Dan is dit boek het waard geweest.**

Acht verhalen van mensen die seksueel misbruik hebben meegemaakt, tegen de achtergrond van het verhaal van de auteur. Een verkenning van hoe misbruik doorwerkt in de levens van slachtoffers én een dader. Waar de lucht breekt. Dat streepje licht tussen de wolken. De zilveren rand rondom een grijze wolk. Zal de zon dan nu écht door de wolken heen breken? Of was het een glimp van wat zou kunnen zijn…? In ‘Waar de lucht BREEKT’ zoekt Xavière Heeremans naar datzelfde licht. Bij zichzelf, en bij anderen. Een jaar lang volgde Xavière zeven slachtoffers, familieleden en een dader. Ze stelde vragen over het seksuele geweld dat hun leven had veranderd. Vaak een leven vol angst en schaamte waarin dagelijkse stappen ware heldendaden waren. Maar ook over de keuze om te gaan leven, de keuze om alles uit het leven te halen. Xavière stelde zichzelf deze zelfde vragen want ook zij is seksueel misbruikt in haar jeugd. Zij kon lange tijd niet praten over wat haar overkomen was en droeg een schande, een schaamte die niet haar maar haar daders toebehoorde. Xavière: “Ik ontwikkelde gedrag om te overleven. Maar het overleef-gedrag keerde zich steeds vaker tegen mij. En terwijl mijn mond bleef lachen, raakte ik van binnen de route kwijt.”

Als docent op een heel bijzondere opleiding, de Akademie voor Ekspressie en Kommunicatie, heeft Rini van Zaanen twaalf jaar lang een leer- en levensweg bewandeld waarvan zij in dit boek verslag doet. Zij schrijft vanuit haar eigen herinneringen en ervaringen. De AVEK was een ervaringsschool. Naast het belichten van de theoretische uitgangspunten, zoals zelfbestuur, heeft zij er beeldende verhalen over geschreven - zowel over de school als over haar persoonlijke leven. Zij wil deze ervaringen de wereld in brengen omdat ze vindt dat de cultuur van de school tot het immaterieel erfgoed behoort. Zo blijft het bewaard voor de toekomst en kan het anderen inspireren om ook zoiets op te zetten. Precies volgens het AVEK-uitgangspunt: “doen wat onmogelijk lijkt”. De AVEK was een typische jaren-zeventig-school. De schrijfster denkt dat de ideologie die zij destijds hadden, in deze tijd weer tot leven zou kunnen komen. Daardoor kan de wereld creatiever, communicatiever en collectiever worden, en kan het welzijn van mensen verbeteren. Rini van Zaanen heeft de kunstacademie gedaan en een doctoraal wijsbegeerte behaald. Vervolgens werkte zij op de AVEK. Wat zij daar had geleerd, heeft zij later toegepast op de scholen waar zij daarna lesgaf, zoals de Opleiding tot tekentherapeut, verschillende HBO-opleidingen en in haar eigen bedrijf. Daarnaast is zij altijd beeldend werk blijven maken en heeft zij boeken geschreven, die zijn uitgegeven door Elikser. De illustraties in dit boek zijn van haar eigen hand.

Als er 's avonds wordt aangebeld, verstijft Casper. In het huis waar hij opgroeit, mag niemand binnen. Wordt er niet gepraat. Niet gehuild. Niet aangeraakt. Hij leert zwijgen zoals andere kinderen leren fietsen. Hij maakt zich onzichtbaar op zijn kamer, achter een scherm, waar hij zichzelf mails stuurt met de woorden die niemand hem geeft. Hij denkt dat het overal zo is — tot hij Fay ontmoet, en voor het eerst een huis binnenstapt waar de deur gewoon opengaat. Maar wie ontsnapt aan een koud huis, draagt het mee. In zijn perfectionisme. In zijn onvermogen om een omhelzing te beantwoorden. In de woede die hij thuis uitstort bij de enige vrouw die hem nooit heeft laten vallen. Dan volgt een verlies dat alles verandert — en een geheim dat jarenlang werd weggelachen. Scherven van een kinderziel is het waargebeurde verhaal van een jongen die leerde overleven in de stilte, en van de man die uiteindelijk koos: voor zijn gezin, voor zichzelf, en tegen de moeder die hem nooit losliet. Rauw, teder en zonder opsmuk. Over wat een jeugd met een mens doet — en over de scherven waarmee je, als je durft, iets nieuws kan bouwen.

Een geliefde Japanse moderne klassieker over onze speciale band met katten, en hoe ze ons leven kunnen veranderen‘Liefdevol, meditatief. Kattenliefhebbers, bereid je voor op tranen.’ The Times, Book of the MonthOp een avond hoort Mayumi Inaba plotseling gemiauw. Ze stuit op een eenzame kitten. Deze toevallige ontmoeting zal hun beider leven voorgoed veranderen. Het katje, genaamd Mii, wordt Mayumi’s onafscheidelijke metgezel. Ze delen de dagelijkse vreugdevolle momenten terwijl Mayumi zich ontwikkelt als schrijver en haar weg vindt in het leven. Ook op de moeilijke momenten zoals bij het verlies van Mayumi’s baan en het mislukken van haar huwelijk, blijft Mii aan haar zijde.Deze moderne Japanse klassieker vertelt op liefdevolle wijze over de onbreekbare band tussen de twee die meer dan twintig jaar voortduurt. Het is een prachtig, ingetogen verhaal, vol dankbaarheid, nostalgie en liefde.Een prachtige nieuwe editie van een hartveroverend boek dat je eraan herinnert de mooie dingen in het leven te vierenVoor de lezers van De kat van Takashi Hiraide en Als katten van de wereld verdwijnen van Genki KawamuraIn de pers ‘Ochtenden in Tokio bestaat uit meditatieve memoires over liefde, rouw, schrijven en katten. Wat een heerlijk boek om lekker mee weg te kruipen.’ Literary Hub, Most Anticipated Books of 2025‘Een treffende weergave van de manier waarop we onze levens en harten versmelten met een geliefd wezen.’ Kirkus (starred review)‘Dichter en bekroond auteur Mayumi Inaba beschrijft de band met haar geliefde kat in warm, elegant en inzichtelijk proza, terwijl ze reflecteert op thema’s als gezelschap en eenzaamheid.’ Waterstones‘Inaba vond Mii als achtergelaten kitten, en de twee leefden de twintig jaar erna samen. In deze memoires blikt ze terug op die decennia en overpeinst ze hoe ze zonder haar dierbaarste metgezel verder zal moeten leven.’ The Japan Times

Tussen Twee Werelden – Waar wortels nooit verdwijnen vertelt Amma Sewa [Sandra van Bossé, Paramaribo 1969] verhalen van migratie, herinnering en identiteit. Als kind van Suriname, en vele anderen die in de jaren zeventig de oversteek naar Nederland maakte, kijkt zij terug op een leven tussen twee werelden — een leven waarin het verleden blijft fluisteren, zelfs als de toekomst roept. Met een stem die zowel kwetsbaar als krachtig is, beschrijft de auteur de reis van vertrek en aankomst, van verlies en herontdekking. Ze neemt de lezer mee van het warme ritme van Paramaribo naar de koude straten van een nieuw bestaan, en laat zien hoe heimwee en hoop kunnen samengaan. Tussen Twee Werelden is een intiem portret van veerkracht en verbondenheid. Een ode aan de kracht van herinnering — en aan de wortels die, waar je ook gaat, nooit verdwijnen. De verhalen geven stem aan een generatie die leefde tussen twee culturen, twee werkelijkheden en twee gevoelens van thuis. Met poëtische precisie en menselijke warmte laat de auteur in haar debuut, zien hoe identiteit, heimwee en hoop met elkaar verweven blijven — over grenzen, generaties en oceanen heen.

Als F. Driessen na het overlijden van zijn echtgenote Cornélie Driessen-Herckenrath, met wie hij 41 jaar het echtelijk bed deelde, bezig is met het opruimen van haar persoonlijke bezittingen, vindt hij in een geheim laatje van haar schrijfmeubel een stapeltje brieven die aan haar geschreven zijn in de periode voor hun huwelijk. De brieven blijken allemaal geschreven te zijn tussen 1880 en 1892 en afkomstig te zijn van haar vader, Gerard Herckenrath, die destijds woonde en werkte in het Parijs van 'La Belle Epoque' en geven een uniek tijdsbeeld van de tijd, waarin deze stad het culturele middelpunt vormde van de wereld. Gerard Herckenrath beschrijft in zijn brieven, naast al de ontwikkelingen op technologisch en cultureel gebied, ook de zielenroerselen van een man, die aan het begin van de 19e Eeuw als slaaf geboren werd in de Verenigde Staten, uit een destijds in Amerika streng verboden gemengd huwelijk tussen een tot slaaf gemaakte jonge vrouw en een uit Nederland afkomstige jongeman. Na de brieven zorgvuldig gelezen te hebben, besluit de schrijver ze in hun geheel uit te typen, als ode aan zijn vrouw en haar vader, maar ook om ze te bewaren voor het nageslacht.

Wat begon als een uitgestelde huwelijksreis, groeide uit tot een reis die een leven voorgoed veranderde. Na een bezoek aan Jamaica raakt Patrick Geysels gefascineerd door de geschiedenis van de trans-Atlantische slavenhandel. Zijn zoektocht brengt hem naar Gambia, waar één ontmoeting alles verandert.Wat volgt is geen klassiek reisverhaal en evenmin een boek over ontwikkelingshulp. Stap voor stap is een warm en waargebeurd verhaal over mensen die elkaars leven verrijken. Over vriendschappen die grenzen overstijgen. Over een moeder die uit liefde haar kind een betere toekomst gunt. Tussen waterprojecten, schooltuinen, computerklassen en dorpen waar toeristen nooit komen, ontdekt de auteur dat de grootste verandering niet plaatsvindt in Gambia, maar in zichzelf. Met een open blik, veel respect en een vleugje humor neemt Patrick Geysels de lezer mee naar een land waar gastvrijheid vanzelfsprekend is en waar de rijkdom van mensen niet wordt gemeten in bezit, maar in wat ze bereid zijn met elkaar te delen. Soms vertrek je om een verschil te maken. Uiteindelijk ontdek je dat het grootste verschil in jezelf is ontstaan.

Leroy schrijft zoals hij leeft: ongefilterd, intens, en met nietsontziende eerlijkheid. In dit boek vertelt hij zijn verhaal over middelengebruik, psychoses, en over leven op de rand van de werkelijkheid. Maar dit is geen boek over drugs, en al helemaal niet bedoeld als sensatie. Dit is een zoektocht naar de oorsprong van verwarring, naar de gevolgen van trauma en naar grip op een wereld die steeds verder desintegreert. Wat gebeurt er met iemand die zichzelf verliest in hallucinaties, instellingen, isoleercellen, gedwongen medicatie en opgelegde diagnoses? Hij besluit het daar niet te laten eindigen. Leroy dwingt zichzelf om terug te kijken. Zonder excuses en zonder sentiment. Hij onderzoekt zijn keuzes, zijn verantwoordelijkheid, zijn schuld en zijn potentieel tot herstel. En daarmee stelt hij vragen die veel groter zijn dan zijn eigen leven: hoe snel noemen we iemand ‘verward’? Hoe kijken we naar daders? Hoe ziet echte verandering eruit? Dit boek is geschreven voor hulpverleners, ouders, beleidsmakers en jongeren. Maar vooral voor iedereen die bereid is te luisteren naar een verhaal dat meestal ongehoord blijft.

De auteur, Henrique Dekkers, beschrijft in dit indringende autobiografische verhaal hoe zijn leven zich afspeelt in twee werelden. Buiten is er een wereld waarin hij voortdurend voelt zijn bestaansrecht te moeten bewijzen, gevoed door een diepgeworteld gevoel van permanente afwijzing en de druk om te voldoen aan wat anderen van hem verwachten. In een andere werkelijkheid, die in zijn hoofd schuilt, worstelt hij met zware depressies en stemmen die steeds roepen dat hij niet goed genoeg is en geen recht van bestaan heeft. Deze twee werelden raken elkaar in het dagelijkse leven - in relaties, werk en veiligheid - en zetten hem voor een voortdurend gevecht tussen hoop en wanhoop. Het boek laat zien hoe met begrip en steun veerkracht groeit, stap voor stap. Een aangrijpend verhaal dat lezers uitnodigt om mee te luisteren naar iemand die van de laagste punten van zijn bestaan steeds weer omhoog klimt. Henrique Dekkers is onderwijskundige en oud-schooldirecteur. Hij begon zijn loopbaan in het bedrijfsleven. Al snel voelde hij dat zijn toekomst in het onderwijs lag. En dan vooral in het voorbereidend beroepsonderwijs. Een onderwijssoort die voor leerlingen bijna altijd een negatieve keuze is. Een enkel uitstapje naar het hoger onderwijs gaf hem geen voldoening. Hij wilde morrelen aan ‘het systeem dat de onderklasse in stand houdt’. Dit boek laat zijn eigen geschiedenis zien. Daaruit kwam zijn begrip voor de leerlingen en zijn motivatie.

Het Genootschap voor Tegennatuurlijke Letteren viert zijn 45-jarig bestaan met de uitgave van de bundel Vrijplaats. Een uitzonderlijke gebeurtenis, want deze ‘geheime club’ treedt hiermee voor het eerst naar buiten met een publicatie in boekvorm. Vrijplaats bevat artikelen, verhalen, gedichten en belevenissen van Genootschapsleden, telkens vanuit een LHBTIQ+-perspectief. Er wordt gedoken in een rijke geschiedenis. Vrijplaats is een bundel met teksten van vijftien leden van het Genootschap voor Tegennatuurlijke Letteren, in leeftijd variërend van 48 tot 91 jaar. Samenstellers en tevens auteurs zijn: schrijver, dichter en klinisch geneticus in ruste Th. van Os (Nijmegen, 1954), schrijver, dichter en columnist Eric de Rooij (Hilversum, 1965) en neerlandicus en dichter Jos Versteegen (Helden, 1956). Aan deze bundel werkten mee: Ronny Boogaart, Wilfred van Buuren, Gerard van Emmerik, Marita Keilson-Lauritz, Maurice van Lieshout, Wim Lunsing, Olivier Mertens, Th. van Os, Eddy Postma, Eric de Rooij, Judith Schuyf, Hans P. Soetaert, Jan Willem Tellegen, Jos Versteegen en Lode Wigersma.