Waargebeurd

Als er 's avonds wordt aangebeld, verstijft Casper. In het huis waar hij opgroeit, mag niemand binnen. Wordt er niet gepraat. Niet gehuild. Niet aangeraakt. Hij leert zwijgen zoals andere kinderen leren fietsen. Hij maakt zich onzichtbaar op zijn kamer, achter een scherm, waar hij zichzelf mails stuurt met de woorden die niemand hem geeft. Hij denkt dat het overal zo is — tot hij Fay ontmoet, en voor het eerst een huis binnenstapt waar de deur gewoon opengaat. Maar wie ontsnapt aan een koud huis, draagt het mee. In zijn perfectionisme. In zijn onvermogen om een omhelzing te beantwoorden. In de woede die hij thuis uitstort bij de enige vrouw die hem nooit heeft laten vallen. Dan volgt een verlies dat alles verandert — en een geheim dat jarenlang werd weggelachen. Scherven van een kinderziel is het waargebeurde verhaal van een jongen die leerde overleven in de stilte, en van de man die uiteindelijk koos: voor zijn gezin, voor zichzelf, en tegen de moeder die hem nooit losliet. Rauw, teder en zonder opsmuk. Over wat een jeugd met een mens doet — en over de scherven waarmee je, als je durft, iets nieuws kan bouwen.

Hallo allemáál! Dat kan hááárder!’ We roepen, we zwaaien, we zweven boven de wereld, boven de Dam… Jamai loopt naar een hoek, draait ons de rug toe. Ik, al net zo emotioneel, sla een arm om hem heen. Te veel indrukken, te veel geluk. Te veel om te verwerken voor twee jochies. Kinderen nog… Jim. De weg naar Bakkum is mijn persoonlijke verhaal. Hoe ik als jochie van vijftien jaar de plotselinge Idols-hysterie beleefde. En werd gekatapulteerd in een rollercoaster-carrière in muziek, film en theater. Een jongen die ‘anders’ was, maar dit nooit zo voelde. Een dagdromer in een sprookjeswereld. Jim is ook een verhaal over mijn vriendschappen, fans en leermomenten. Over mijn familie, de liefde die ik vond en de man die ik ben. Al mijn jeugddromen zijn uitgekomen en heb ik waargemaakt. Misschien had ik ook wel iemand iets te bewijzen. ‘Was jij niet van een of ander talentenjachtje?’ Jim Bakkums jonge leven verandert zodra hij op vijftienjarige leeftijd meedoet aan de eerste Nederlandse editie van Idols. Hij eindigt als tweede en wordt gekatapulteerd in de wereld van entertainment. Jim maakt muziek, brengt albums uit, speelt in films en op toneel. Het tieneridool van toen wordt echtgenoot en vader, maar blijft altijd zichzelf.

Op 28 oktober 1993 wordt mijn nachtmerrie werkelijkheid. Kim, onze dochter van drie, overlijdt. Het is een donderslag bij heldere hemel. Mijn leven staat op z'n kop. In een klap verandert mijn wereld. Verdriet, pijn, boosheid, onmacht, alles wordt donker. Ik begin aan een reis waarvan ik de afloop niet ken. Het raakt alles in mijn leven. Mijn eigen bestaan, mijn vrouw, huwelijk, gezin, werk, familie, relaties, geloof, alles. Ik zoek mijn weg. Met vallen en opstaan. Beetje bij beetje gaat het wat beter, maar ik vind geen echt herstel. Iedereen om me heen zegt: 'Je moet leren het een plekje te geven, maar het zal nooit overgaan.' Toch loopt het anders. Er blijkt een weg van herstel te zijn. Dit boek beschrijft mijn zoektocht, maar ook die van Jolanda, mijn vrouw. Het is een boek waarin lotgenoten zich zullen herkennen en wat mensen in hun omgeving inzicht en handvatten geeft. Een verhaal van hoop. Er is een uitweg!

Wedden dat die glimlach op jouw gezicht tevoorschijn komt? De korte verhalen - zelf noemt ze deze hersenspinsels - zijn hilarisch, humoristisch en met een flinke dosis zelfspot geschreven. Het gaat over van alles en soms toch niets. Blunders, droomwensen, gedachten … Ze hebben één ding gemeen: het is allemaal waargebeurd, alles is echt en oprecht. Kortom: van A tot Z door (het hoofd van) Margaret. Lekker voor het momentje voor jezelf. ‘Oude liefde’ werd al eens geplaatst in Metro en is uiteraard in dit exemplaar opgenomen.

De Belgische ondernemer Gery de Cloedt heeft jarenlang kosten noch moeite gespaard om te voorkomen dat zijn Zeeuwse Hertogin Hedwigepolder terug onder zout water zou worden gezet. Hij weigerde tot bij de hoogste rechter zijn geliefde familiebezit af te staan en werd uiteindelijk na tal van schermutselingen door de Nederlandse Staat onteigend. Voor Vlaams belang. Het sterfbed van de Hertogin is omgeven door een gordijn van zoute tranen. Groot verdriet om het verlies van een uniek gebied. Wat dit emotioneel met het gezin De Cloedt heeft gedaan wordt belicht in "Alles voor de Hertogin'. Een drama in veel bedrijven.

De eens zo sportieve en fitte Helen ziet het op een gegeven moment echt niet meer zitten, vooral wanneer ze weinig steun uit haar omgeving krijgt en moet praten als Brugman om ook maar iets gedaan te krijgen van haar huisarts en de specialist die ze te zien krijgt. Tot ze tot de conclusie komt dat ze zelf moet ingrijpen, want een ander zal het niet voor haar doen. Ze is steeds vaker ziek, krijgt een burn-out, maar haar werkgever neemt daar geen genoegen mee. Ondanks alle tegenslagen zet Helen door. Maar dan wanneer het leven eindelijk weer zijn gangetje gaat, slaat het noodlot toe. Het bevolkingsonderzoek darmkanker zorgt voor veel spanningen. Een hele donkere tijd volgt. De coloscopie moet uitkomst bieden. Hoe zal dit aflopen?

Dit pocketboek is gevuld met waargebeurde fragmenten en gedichten, die ik geschreven heb tijdens de zorg voor mijn zieke moeder. Een liefdevolle maar moeilijke tijd, die heen en weer schommelde als een emotionele achtbaan. Van dankbaar dat ik dit voor haar kan doen naar de brandende pijn wanneer ik haar zag afbrokkelen. Met dit boek wil ik de mensen die de zorg hebben gedragen (of nog doen) voor een dierbare een hart onder de riem steken. Door dergelijke gebeurtenissen te delen wil ik laten zien dat je niet alleen bent. Een plek creëren waar gevoelens in de zorg voor een ziek persoon, geen taboe zijn en dat je je moedeloos mag voelen met momenten. Dat ik trots op je ben en dat ik weet waar je doorheen gaat. Hoe moeilijk het gat is na een afscheid. En zo verder.

Dit indringende boek laat zien hoe het eraan toeging in de jaren zestig en zeventig, maar ook wat er sindsdien veranderd is en wat er helaas hetzelfde is gebleven. Na het lezen realiseerde ik me eens te meer hoe weinig mensen ook nu nog iets weten over dit pijnlijke onderdeel van misbruik: verkracht zijn door je eigen vader, zwanger zijn van diezelfde vader, een kind krijgen en gescheiden worden van dit kind. En iedereen in de familie weet ervan, maar niemand is bij machte er iets aan te doen! Karin Bloemen Dat seksueel geweld voorkomt, kan vandaag de dag niemand meer ontkennen, al blijft het een lastig onderwerp om over te praten. Dat je door seksueel geweld ook zwanger kunt worden, is voor veel mensen minder bekend. Terwijl uit onderzoek blijkt dat een op de honderd vrouwen in Nederland ooit zwanger is geweest als gevolg van seksueel geweld. Willie is één van deze vrouwen. Zij beviel eind jaren zestig, begin jaren zeventig van twee kinderen als gevolg van seksueel misbruik door haar vader. Dit boek belicht verschillende kanten van haar verhaal en doorbreekt de cirkel van het zwijgen over dit onderwerp. Tijdens het schrijven van dit boek had Anoushka Boet een brede doelgroep in gedachten. Het boek is interessant voor zowel vrouwen met een eigen ervaring met zwangerschap als gevolg van seksueel misbruik, als beleidmakers en onderzoekers naar de geschiedenis van (zwangerschappen door) geweld in afhankelijkheidsrelaties, als professionals die deze vrouwen tegenkomen tijdens hun werk, bijvoorbeeld verloskundigen, kraamverzorgsters, huisartsen, abortusartsen, verpleegkundigen en hulpverleners die werken met thema’s als jong moeder worden, seksueel misbruik, zwangerschap, abortus en/of afstand doen van kinderen. Door de geschiedenis van Willie en haar ouders te onderzoeken, geeft dit boek een stem aan verschillende thema’s waar anders geen aandacht voor is. Aan een geschiedenis van een gezin in de knel, aan een geschiedenis van zwangerschappen door seksuele kindermishandeling en aan hoe de hulpverlening zich ontwikkelde vanaf de jaren zestig als het gaat om deze problematieken. Daarnaast biedt het boek handvatten voor nu om vrouwen in eenzelfde positie als Willie te begeleiden. Een diepgravend, waardevol, wezenlijk boek.

Zwaar misbruik in een strenggelovig gezin en falende jeugdzorg ***** "Voor ik de rechtszaal uitloop, kijk ik nog één keer achterom. Het voelt als een afscheid. Ik ben jullie kwijt. Maar heb ik jullie ooit gehad, de ouders die ik zo nodig had?" Annemieke groeit op in een groot, streng religieus gezin waar gehoor­zaamheid vanzelfsprekend is en stilte de norm. Achter de voordeur speelt zich een werkelijkheid af die niemand ziet – of misschien niet wil zien. Mishandeling. Seksueel misbruik. Angst. Wanneer ze vijftien is, ontvlucht ze het huis. Wat volgt is geen directe bevrijding, maar een jarenlange strijd om te overleven. Ze raakt verstrikt in de hulpverlening, wordt meerdere keren opgeno­men en krijgt dwangvoeding. Wat van buiten een eetstoornis lijkt, blijkt een lichaam dat vecht tegen trauma en voor autonomie. Tien jaar na haar vertrek uit huis wordt haar vader veroordeeld tot 16 jaar cel voor jarenlang misbruik en mishandeling van zijn acht kinderen, haar moeder tot tien maanden voor medeplichtigheid. Het zwijgen is dan definitief doorbroken. In dit boek vertelt Annemieke haar indrukwekkende verhaal. Annemieke Waaldijk (pseudoniem; geb. 2000) schreef haar hele jeugd schrift­jes vol gedachten, angst en vragen die ze nergens anders kwijt kon. Schrijven werd haar manier om te overleven. Toen ze op haar vijftiende het ouderlijk huis ontvluchtte, belandde ze in de jeugdzorg en volgden pleeggezinnen, be­schermd wonen en opnames in de GGZ. Ze raakte op verschillende momenten juist verder beschadigd. Nadat haar ouders eind 2025 werden veroordeeld, kon zij de stap zetten om haar dagboeken, samen met journalist Robert Vinkenborg, om te werken tot dit boek.

Niet-revalideerbaar vertelt het verhaal van André die op 62-jarige leeftijd een tweede hersenbloeding krijgt. Vier jaar eerder was de eerste hersenbloeding die, voor zover je dat kan zeggen van een hersenbloeding, nauwelijks impact had. De gevolgen zijn overwegend positief. André heeft twee maanden een nieuwe liefde wanneer de tweede hersenbloeding toeslaat. Dit keer met verregaande gevolgen. Vijf weken en twee ziekenhuizen verder krijgt hij van de arts in de revalidatiekliniek het kenmerk niet-revalideerbaar opgeplakt. Rechterkant verlamd, veroordeeld tot een rolstoel en een cognitietest geeft niet het verlangde resultaat. Een paar dagen na het gesprek met de revalidatiearts gaat het licht aan. Stukje bij beetje krabbelt André overeind. Na ruim 3,5 maand verlaat hij de revalidatiekliniek en keert terug naar zijn eigen appartement. Het revalideren gaat door. Acupunctuur, fysiotherapie, de stille kracht en Qigong zijn benoembare onderdelen. Strompelen wordt lopen en lopen begint op wandelen te lijken na 5 jaar. Re-integratie op het werk is een voorbeeld van hoe het niet moet.

Eva Hermans-Kroot vertelt openhartig en ontwapenend hoe haar leven 180 ° draaide ‘Mocht je een lesje leven willen: lees dit boek van Eva. Het is prachtig.’ Tim Hofman Al meer dan 100.000 exemplaren verkocht. Hoe is het om op je 22ste de diagnose ongeneeslijke longkanker te krijgen? Hoe beleven je partner, vriendinnen, ouders dat? En hoe is het als mensen altijd willen weten hoe het met je gaat, zelfs op het moment dat je een chemo-infuus in je arm geprikt krijgt? Hoe is het, om tegen alle verwachtingen in, toch nog de 26 aan te tikken? Om het concert van Beyoncé vanaf een brancard te aanschouwen? En hoe is het om écht alleen nog maar te doen waar je zelf zin in hebt? Er veranderde nogal wat, toen Eva van een gezonde, ambitieuze naar een ongeneeslijke, even ambitieuze twintiger ging. Een twintiger die heel veel dingen los heeft moeten laten, maar tegelijkertijd voller in het leven staat dan ooit. Eva vertelt in dit boek op openhartige, bij vlagen hilarische maar bovenal eigen wijze waar ze allemaal doorheen is gegaan en hoe ze dat beleefd heeft. Ook haar naasten komen aan het woord. Ondanks de diagnose ongeneeslijke (long)kanker die Eva Hermans-Kroot in 2021 kreeg, studeerde ze in 2023 cum laude af aan de communicatieopleiding van de Fontys Hogeschool. Met haar Instagram-account @longeneeslijk hield ze in eerste instantie haar directe omgeving op de hoogte van haar medische traject, maar dat groeide uit naar meer dan 500.000 volgers. Eva was in 2024 te zien in het tiende seizoen van het BNNVARA-programma Over Mijn Lijk en verscheen regelmatig bij Qmusic om Mattie en Marieke bij te praten over hoe het met haar ging. Ze woonde met haar man Matthijs in Tilburg, waar puzzelen ineens een noodzakelijke hobby werd. Eva Hermans-Kroot overleed op 30 november 2024.Hanneke Mijnster werkt als freelancejournalist voor onder meer Psychologie Magazine, &C en als vaste columnist voor Libelle. Ze schrijft columns, interviews en verhalen over zaken die het leven moeilijk en mooi maken. In juni 2024 verscheen haar eerste boek Hé is dit ook ADHD? bij Volt.

Sélina van Gool overleefde meer dan tien jaar van extreem fysiek en mentaal partnergeweld – intieme terreur. Haar nachtmerrie eindigde niet bij de dader; in plaats van bescherming te krijgen werd ze gevangen in een systeem dat slachtoffers negeert en plegers faciliteert. Veilig Thuis en de Raad voor de Kinderbescherming – instanties die zouden moeten helpen – bleken medeplichtig aan een falend systeem en achterhaalde protocollen dat haar en vele anderen gijzelt.

Een blik achter de schermen van een van de meest intrigerende beroepen: dat van gynaecoloog Toen dokter Koen Deurloo tijdens zijn coschappen voor de eerste keer een geboorte begeleidde wist hij het zeker: dit was wat hij de rest van zijn leven wilde doen. In dit boek geeft hij een unieke kijk achter de schermen van de afdeling verloskunde. Als gynaecoloog begeleidt Koen zwangerschappen en bevallingen die meer zorg nodig hebben. Soms heftig, maar het is ook dé plek in een ziekenhuis waar heel veel blijdschap is. Van de moeder-geassisteerde keizersnede tot onverwachte of lang verlangde zwangerschappen, van moeilijke beslissingen als het toch niet goed lijkt te gaan tot de enorme vreugde als er een gezond kindje wordt geboren: Koen maakt het allemaal mee. Koen Deurloo is gynaecoloog in het Diakonessenhuis in Utrecht, Zeist en Doorn. Toen Koen tijdens zijn coschappen voor de eerste keer een geboorte begeleidde wist hij het zeker; dit was wat hij de rest van zijn leven wilde doen. Hij promoveerde op preeclampsie en groeiachterstand bij baby’s en is gespecialiseerd in verloskunde met de focus op geavanceerde echoscopie en hoogrisico zwangerschap. Met zijn expertise, persoonlijke aanpak en passie voor het vak, laat hij zien dat er binnen de kaders van de zorg veel meer mogelijk is dan patiënten, en dokters, soms voorzien. Zo was hij de eerste gynaecoloog in Nederland die een moeder-geassisteerde keizersnede (waarbij de moeder de baby zelf uit de buik haalt) uitvoerde. Koen is expert bij Ouders van Nu en How About Mom. Hij wordt regelmatig gevraagd door verschillende media, zoals AD, RTL Nieuws, Libelle en &C en diverse podcasts (zoals Mama’en van Nina Pierson). Daarnaast is sporten voor hem een onmisbaar onderdeel in zijn leven. Hij traint momenteel voor zijn tweede hele Ironman. Koen woont in Amsterdam, is getrouwd en heeft twee dochters.

Voor iedereen die humor heeft – of daten haat.Van haar ontmaagding door de manager van een niet nader te noemen fastfoodketen, tot een affaire met een onbetrouwbare, gladde Italiaan: Laura de Hoog neemt geen blad voor de mond over de mannen die haar pad hebben gekruist. En dat levert een extreem openhartig, grappig en herkenbaar boek op. Eikelpiercings, datingapps, katers en narcistische exen: niets of niemand blijft onbesproken. In dit boek leer je de vrouw achter de succesvolle TikToks écht kennen. Een vrouw met een grote bek en een klein hartje, maar ook een vrouw met een missie: ze heeft seks, en daar schaamt ze zich niet voor.'Hier is het boek waar niemand om gevraagd heeft, maar waar je wel op zit te wachten.' – Bibi Espina, zangeres en editor bij RUMAG.Laura de Hoog (1992) begon met het schrijven van een blog over haar liefdesleven maar stapte na de zoveelste mislukte relatie over op TikTok, waar ze in mini-vlogs haar ongezouten mening geeft over alledaagse onderwerpen – van dickpics tot buurtbarbecues. Het leverde haar vele trouwe volgers op. In het dagelijks leven creëert ze content voor social media en is ze veelvuldig te vinden op de terrassen in Deventer met een goed glas wijn.

Henk Kuipers (1964) is voor de duvel niet bang. Het dikke boertje uit het Drentse Klazienaveen, dat in de klas met zijn klompje op de meester insloeg, groeide uit tot een leidinggevende figuur in de wereld van de outlaw-motorclubs. Kuipers riep de toorn van de Hells Angels over zich af en haalde nationale en internationale bekendheid toen hij als kopstuk van Satudarah overstapte naar No Surrender. Sindsdien kijkt Henk elke dag wel een paar keer over zijn schouder. Uit voorzorg, niet omdat hij angst heeft. 'Als het komt dan komt het, daar ben ik heel makkelijk in.' In Vechten voor mijn leven volgen we de volstrekt bizarre, met motorolie, bloed, cocaïne en bankbiljetten geplaveide levensloop van een brullende beer met een klein hartje. Die genadeloos afrekent met lieden die hem een kunstje flikken, maar overloopt van liefde voor degenen die hem dierbaar zijn. Die overeind bleef in de keiharde wereld van kickboksen en kooigevechten, schouder aan schouder stond met Bill Clinton en knakworsten vrat met André Hazes. Op Henkie, zo hebben de recente ontwikkelingen in de motorwereld bewezen, valt niet slechts één etiket te plakken. Onthullend, onthutsend, ontroerend... Lees dit boek! (fragment) 'Op een dag wordt er bij me aan de deur geklopt. Een mannetje van de nationale recherche. Meneer Kuipers, zegt ie, U staat op een dodenlijst. Is er iets wat wij als politie voor u kunnen doen? Ik zeg: Ja, me vanaf nu nooit meer aanhouden als ik te hard rij! Niet dat het me wat uitmaakte trouwens, want bekeuringen vreet ik toch op, haha!' Journalist Michiel Blijboom (1961) schreef voor bladen als Panorama en HP/De Tijd. Ook vertaalde hij het boek Onderwereld op wielen over de onstuitbare opmars van de motorgangs. Voor Vechten voor mijn leven trok hij lange tijd met Henk Kuipers op.

Oud-Feyenoordspeler en analist Jan Boskamp blikt terug op zijn sportieve carrière en vertelt openhartig over de afgelopen jaren, die hem niet gespaard hebben. Boskamp begon bij Feyenoord, waar hij drie landstitels, twee bekers, twee dubbels, de Intercontinental Cup, de Europa Cup en de UEFA Cup won. In België kwam hij met RWDM aan de top, waarna Oranje hem selecteerde voor het wereldkampioenschap. Na twintig jaar te hebben gevoetbald, werd hij trainer. Met RSC Anderlecht haalde hij in de jaren negentig een derde landstitel op rij en de beker. Zijn indrukwekkende palmares is het resultaat van een ongeëvenaarde passie voor voetbal, die hij als analist al vijftien jaar met het publiek deelt. Op zijn vijfenzeventigste denkt hij aan stoppen. In Mijn leven vertelt hij in zijn eigen woorden – rauw en eerlijk – waarom het voetbal nog altijd op de eerste plaats komt.

In december 2006 werd Nadine Beemsterboer op gruwelijke wijze vermoord, 36 messteken maakte een einde aan haar leven. Haar moeder Wanda schreef een aangrijpend levensverhaal, van de zwangerschap in 1987 tot dat fatale moment bijna 20 jaar later. De moordenaar wordt al snel gepakt en tot 12 jaar cel & tbs veroordeeld. In 2009 stuurt hij een brief aan de familie, biedt zijn excuus aan en vraagt om een gesprek. Het door Wanda geschreven boek eindigt met het op de deurmat van deze brief. Het boek verscheen najaar 2010, sindsdien zijn er al meer dan 20.000 ex verkocht. In de deze herziene 16e druk wordt de brief van de moordenaar gepubliceerd. Daarop vertellen moeder Wanda, vader Jacques en zus Jacqueline wat er sinds die brief met hun gebeurd is. Een aangrijpend nieuw hoofdstuk!

Veteraan Erik Groenendijk en zijn speurhonden opereren aan het wildlife-front in Afrika. In landen als Mali en Centraal-Afrika traint hij rangers en steunt hij ze in hun soms harde strijd tegen stropers en jihadisten. Een strijd die jaarlijks vele slachtoffers maakt. Zo sneuvelde Eriks vriend, mentor en medestrijder Rory Young in dit gevecht voor bedreigde diersoorten. Wildlife Crime vertelt het verzwegen verhaal van de rauwe en moeizame strijd tegen grootschalige stroperij. Deze speelt zich af in soms levensgevaarlijke gebieden, waar criminelen, jihadisten en paramilitaire groeperingen domineren. De stroperij op bedreigde diersoorten is een miljardenindustrie en corrumpeert het legale circuit, waarbinnen de grote natuurbeschermers opereren.

Een ondenkbare nachtmerrie: onschuldig in de gevangenis. Dit is het waargebeurde verhaal van Joseph Oubelkas die eind 2004, op 24- jarige leeftijd, begon aan een zakenreis naar Marokko en daar zonder bewijs of onderzoek wordt veroordeeld tot tien jaar celstraf voor iets wat hij niet heeft gedaan. Ondanks de fouten in het vonnis en de conclusie van het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken dat er geen enkel bewijs richting Joseph wijst, beginnen voor hem de jaren van onterechte gevangenschap. Tijdens het harde en onrechtvaardige leven in de verschillende gevangenissen bouwt Joseph toch een aantal bijzondere vriendschappen op en wordt hij onvoorwaardelijk gesteund door duizenden brieven en kaarten van vrienden, kennissenen onbekenden, maar het belangrijkste: de 400 brieven van zijn moeder. 'Mijn kind, je laat een spoor achter van moed, levensvreugde, onschuld en goedheid'

Een geliefde Japanse moderne klassieker over onze speciale band met katten, en hoe ze ons leven kunnen veranderen‘Liefdevol, meditatief. Kattenliefhebbers, bereid je voor op tranen.’ The Times, Book of the MonthOp een avond hoort Mayumi Inaba plotseling gemiauw. Ze stuit op een eenzame kitten. Deze toevallige ontmoeting zal hun beider leven voorgoed veranderen. Het katje, genaamd Mii, wordt Mayumi’s onafscheidelijke metgezel. Ze delen de dagelijkse vreugdevolle momenten terwijl Mayumi zich ontwikkelt als schrijver en haar weg vindt in het leven. Ook op de moeilijke momenten zoals bij het verlies van Mayumi’s baan en het mislukken van haar huwelijk, blijft Mii aan haar zijde.Deze moderne Japanse klassieker vertelt op liefdevolle wijze over de onbreekbare band tussen de twee die meer dan twintig jaar voortduurt. Het is een prachtig, ingetogen verhaal, vol dankbaarheid, nostalgie en liefde.Een prachtige nieuwe editie van een hartveroverend boek dat je eraan herinnert de mooie dingen in het leven te vierenVoor de lezers van De kat van Takashi Hiraide en Als katten van de wereld verdwijnen van Genki KawamuraIn de pers ‘Ochtenden in Tokio bestaat uit meditatieve memoires over liefde, rouw, schrijven en katten. Wat een heerlijk boek om lekker mee weg te kruipen.’ Literary Hub, Most Anticipated Books of 2025‘Een treffende weergave van de manier waarop we onze levens en harten versmelten met een geliefd wezen.’ Kirkus (starred review)‘Dichter en bekroond auteur Mayumi Inaba beschrijft de band met haar geliefde kat in warm, elegant en inzichtelijk proza, terwijl ze reflecteert op thema’s als gezelschap en eenzaamheid.’ Waterstones‘Inaba vond Mii als achtergelaten kitten, en de twee leefden de twintig jaar erna samen. In deze memoires blikt ze terug op die decennia en overpeinst ze hoe ze zonder haar dierbaarste metgezel verder zal moeten leven.’ The Japan Times

Tussen Twee Werelden – Waar wortels nooit verdwijnen vertelt Amma Sewa [Sandra van Bossé, Paramaribo 1969] verhalen van migratie, herinnering en identiteit. Als kind van Suriname, en vele anderen die in de jaren zeventig de oversteek naar Nederland maakte, kijkt zij terug op een leven tussen twee werelden — een leven waarin het verleden blijft fluisteren, zelfs als de toekomst roept. Met een stem die zowel kwetsbaar als krachtig is, beschrijft de auteur de reis van vertrek en aankomst, van verlies en herontdekking. Ze neemt de lezer mee van het warme ritme van Paramaribo naar de koude straten van een nieuw bestaan, en laat zien hoe heimwee en hoop kunnen samengaan. Tussen Twee Werelden is een intiem portret van veerkracht en verbondenheid. Een ode aan de kracht van herinnering — en aan de wortels die, waar je ook gaat, nooit verdwijnen. De verhalen geven stem aan een generatie die leefde tussen twee culturen, twee werkelijkheden en twee gevoelens van thuis. Met poëtische precisie en menselijke warmte laat de auteur in haar debuut, zien hoe identiteit, heimwee en hoop met elkaar verweven blijven — over grenzen, generaties en oceanen heen.

Als F. Driessen na het overlijden van zijn echtgenote Cornélie Driessen-Herckenrath, met wie hij 41 jaar het echtelijk bed deelde, bezig is met het opruimen van haar persoonlijke bezittingen, vindt hij in een geheim laatje van haar schrijfmeubel een stapeltje brieven die aan haar geschreven zijn in de periode voor hun huwelijk. De brieven blijken allemaal geschreven te zijn tussen 1880 en 1892 en afkomstig te zijn van haar vader, Gerard Herckenrath, die destijds woonde en werkte in het Parijs van 'La Belle Epoque' en geven een uniek tijdsbeeld van de tijd, waarin deze stad het culturele middelpunt vormde van de wereld. Gerard Herckenrath beschrijft in zijn brieven, naast al de ontwikkelingen op technologisch en cultureel gebied, ook de zielenroerselen van een man, die aan het begin van de 19e Eeuw als slaaf geboren werd in de Verenigde Staten, uit een destijds in Amerika streng verboden gemengd huwelijk tussen een tot slaaf gemaakte jonge vrouw en een uit Nederland afkomstige jongeman. Na de brieven zorgvuldig gelezen te hebben, besluit de schrijver ze in hun geheel uit te typen, als ode aan zijn vrouw en haar vader, maar ook om ze te bewaren voor het nageslacht.

Leroy schrijft zoals hij leeft: ongefilterd, intens, en met nietsontziende eerlijkheid. In dit boek vertelt hij zijn verhaal over middelengebruik, psychoses, en over leven op de rand van de werkelijkheid. Maar dit is geen boek over drugs, en al helemaal niet bedoeld als sensatie. Dit is een zoektocht naar de oorsprong van verwarring, naar de gevolgen van trauma en naar grip op een wereld die steeds verder desintegreert. Wat gebeurt er met iemand die zichzelf verliest in hallucinaties, instellingen, isoleercellen, gedwongen medicatie en opgelegde diagnoses? Hij besluit het daar niet te laten eindigen. Leroy dwingt zichzelf om terug te kijken. Zonder excuses en zonder sentiment. Hij onderzoekt zijn keuzes, zijn verantwoordelijkheid, zijn schuld en zijn potentieel tot herstel. En daarmee stelt hij vragen die veel groter zijn dan zijn eigen leven: hoe snel noemen we iemand ‘verward’? Hoe kijken we naar daders? Hoe ziet echte verandering eruit? Dit boek is geschreven voor hulpverleners, ouders, beleidsmakers en jongeren. Maar vooral voor iedereen die bereid is te luisteren naar een verhaal dat meestal ongehoord blijft.

Wat begon als een uitgestelde huwelijksreis, groeide uit tot een reis die een leven voorgoed veranderde. Na een bezoek aan Jamaica raakt Patrick Geysels gefascineerd door de geschiedenis van de trans-Atlantische slavenhandel. Zijn zoektocht brengt hem naar Gambia, waar één ontmoeting alles verandert.Wat volgt is geen klassiek reisverhaal en evenmin een boek over ontwikkelingshulp. Stap voor stap is een warm en waargebeurd verhaal over mensen die elkaars leven verrijken. Over vriendschappen die grenzen overstijgen. Over een moeder die uit liefde haar kind een betere toekomst gunt. Tussen waterprojecten, schooltuinen, computerklassen en dorpen waar toeristen nooit komen, ontdekt de auteur dat de grootste verandering niet plaatsvindt in Gambia, maar in zichzelf. Met een open blik, veel respect en een vleugje humor neemt Patrick Geysels de lezer mee naar een land waar gastvrijheid vanzelfsprekend is en waar de rijkdom van mensen niet wordt gemeten in bezit, maar in wat ze bereid zijn met elkaar te delen. Soms vertrek je om een verschil te maken. Uiteindelijk ontdek je dat het grootste verschil in jezelf is ontstaan.

Dit is mijn verhaal. Een eerlijk en open boek over een leven met bipolariteit, ADHD en wie weet wat nog meer. Over opgroeien met pijn, zoeken naar liefde, zoeken naar mezelf. Over impulsen, somberte, manie, chaos, creativiteit, verslaving, verlies, liefde en hoop. Over vallen en weer opstaan. Over leren leven met een hoofd dat nooit stilstaat en een hart dat zoveel voelt. Geen handleiding. Geen antwoorden. Wel mijn waarheid. **Misschien herkent iemand zichzelf. Dan is dit boek het waard geweest.**

De auteur, Henrique Dekkers, beschrijft in dit indringende autobiografische verhaal hoe zijn leven zich afspeelt in twee werelden. Buiten is er een wereld waarin hij voortdurend voelt zijn bestaansrecht te moeten bewijzen, gevoed door een diepgeworteld gevoel van permanente afwijzing en de druk om te voldoen aan wat anderen van hem verwachten. In een andere werkelijkheid, die in zijn hoofd schuilt, worstelt hij met zware depressies en stemmen die steeds roepen dat hij niet goed genoeg is en geen recht van bestaan heeft. Deze twee werelden raken elkaar in het dagelijkse leven - in relaties, werk en veiligheid - en zetten hem voor een voortdurend gevecht tussen hoop en wanhoop. Het boek laat zien hoe met begrip en steun veerkracht groeit, stap voor stap. Een aangrijpend verhaal dat lezers uitnodigt om mee te luisteren naar iemand die van de laagste punten van zijn bestaan steeds weer omhoog klimt. Henrique Dekkers is onderwijskundige en oud-schooldirecteur. Hij begon zijn loopbaan in het bedrijfsleven. Al snel voelde hij dat zijn toekomst in het onderwijs lag. En dan vooral in het voorbereidend beroepsonderwijs. Een onderwijssoort die voor leerlingen bijna altijd een negatieve keuze is. Een enkel uitstapje naar het hoger onderwijs gaf hem geen voldoening. Hij wilde morrelen aan ‘het systeem dat de onderklasse in stand houdt’. Dit boek laat zijn eigen geschiedenis zien. Daaruit kwam zijn begrip voor de leerlingen en zijn motivatie.

Het Genootschap voor Tegennatuurlijke Letteren viert zijn 45-jarig bestaan met de uitgave van de bundel Vrijplaats. Een uitzonderlijke gebeurtenis, want deze ‘geheime club’ treedt hiermee voor het eerst naar buiten met een publicatie in boekvorm. Vrijplaats bevat artikelen, verhalen, gedichten en belevenissen van Genootschapsleden, telkens vanuit een LHBTIQ+-perspectief. Er wordt gedoken in een rijke geschiedenis. Vrijplaats is een bundel met teksten van vijftien leden van het Genootschap voor Tegennatuurlijke Letteren, in leeftijd variërend van 48 tot 91 jaar. Samenstellers en tevens auteurs zijn: schrijver, dichter en klinisch geneticus in ruste Th. van Os (Nijmegen, 1954), schrijver, dichter en columnist Eric de Rooij (Hilversum, 1965) en neerlandicus en dichter Jos Versteegen (Helden, 1956). Aan deze bundel werkten mee: Ronny Boogaart, Wilfred van Buuren, Gerard van Emmerik, Marita Keilson-Lauritz, Maurice van Lieshout, Wim Lunsing, Olivier Mertens, Th. van Os, Eddy Postma, Eric de Rooij, Judith Schuyf, Hans P. Soetaert, Jan Willem Tellegen, Jos Versteegen en Lode Wigersma.

Van zes tot zestien. Tien jaren die een leven voorgoed veranderden. Wat begint als een warme jeugd, met een vader die zijn dochter liefdevol "Smurf" noemt en een moeder die alles geeft voor haar gezin, verandert langzaam in een wereld vol angst, alcohol, geweld en onveiligheid. Achter een gesloten voordeur speelt zich een werkelijkheid af die niemand ziet. Een kind leert zwijgen, overleven en hopen dat morgen anders zal zijn. Dit is geen verzonnen verhaal. Dit is het eerlijke relaas van een meisje dat haar onschuld verloor, maar haar kracht nooit volledig kwijtraakte. Een verhaal over kindermishandeling, trauma en de littekens die jarenlang onzichtbaar blijven. Maar ook over moed, veerkracht en de lange weg naar herstel. Van zes tot zestien is meer dan een boek. Het is een stem voor ieder kind dat zich ooit ongehoord voelde. Een verhaal dat raakt, confronteert en laat zien dat zelfs na de donkerste hoofdstukken hoop kan blijven bestaan

People often ask me whether these stories are true. I can be brief on that point. Most of the events actually took place. Others could have taken place. And yet others happen every day, without anyone even noticing them. What could be more enjoyable than observing people in their natural environment? I’m happy to leave it up to the reader to decide where reality ends and imagination begins. Freedom, especially freedom of thought, is invaluable, even if it turns out in hindsight to have been an illusion. Be honest: how free are you within the web of social obligations and natural instincts? Are you the protagonist in your own life, or merely an extra?

Mensen vragen mij vaak of deze verhalen ook waargebeurd zijn. Daar kan ik kort over zijn. De meeste gebeurtenissen vonden daadwerkelijk plaats. Andere hadden plaats kunnen vinden. En weer andere gebeuren elke dag, zonder dat iemand ze nog opmerkt. Wat is er leuker om mensen in het wild te observeren? Ik laat het graag aan de lezer over om te bepalen waar de werkelijkheid ophoudt en de verbeelding begint. Vrijheid, vooral ook in denken is van onschatbare waarde, ook al blijkt het achteraf een illusie te zijn geweest. Zeg eens eerlijk hoe vrij bent u in het web van sociaal-maatschappelijke verplichtingen en natuurlijke driften? Bent u de hoofdrolspeler in uw eigen leven of slechts een figurant?

Ambulanceverpleegkundige, het beroep spreekt velen tot de verbeelding. Wat maak je mee? Wat krijg je te zien? Het beroep is interessant en verrijkend, maar ook zwaar en intensief. Je bent een stille getuige van menselijke drama en geluk, want achter elke melding schuilt een verhaal. Afke werkte bijna twintig jaar als ambulanceverpleegkundige in het noorden van het land. In dit boek geeft ze een inkijkje in de uitdagende werkzaamheden binnen het boeiende vak. Ze omschrijft haar weg naar het werk toe, de kennismaking met het vakgebied en alle positieve en minder positieve uitdagingen die ze hierbij tegenkwam. Het boek maakt een wereld zichtbaar die voor velen onbekend is. Door haar herinneringen aan dit mooie vak te delen, hoopt ze mensen te inspireren, want hoewel het soms zwaar en veeleisend is, is het een prachtig beroep. Momenteel is Afke erkend mindfulness-trainer. De raakvlakken met haar huidige werk zijn opvallend. Afke Freüling (1972) is oud-ambulanceverpleegkundige. Momenteel werkt zij als trainer/coach. Dit doet zij op het gebied van traumaverwerking waarbij ze de vaardigheid mindfulness inzet voor krachtige handvatten. Afke schreef een boek over haar herinneringen aan het werk als ambulanceverpleegkundige om mensen een inkijkje te geven in dit bijzondere vakgebied.

Achtervolgingen, schietincidenten, reanimaties, maar ook zingeving, collegialiteit en kameraadschap zijn voor veel politieagenten de dagelijkse realiteit op straat. In de meest onverwachte en confronterende situaties zijn ze te allen tijde en onder alle omstandigheden waakzaam en dienstbaar. Wat doet dat met de mens achter het uniform? ‘Iedereen ziet het uniform, maar niemand ziet wat het politiewerk met je doet. Wees dienstbaar aan anderen, blijf waakzaam voor jezelf.’ 'POLITIE! POLITIE!' is het eerlijke verhaal over de roeping, betekenis en impact van politiewerk door de ogen van een veteraan. Pieter Koning, hoofdinspecteur van politie, beschrijft vanuit eigen ervaringen hoe kleine en grote incidenten zich langzaam kunnen vastzetten in hoofd en lichaam. En hoe lastig het voor jezelf kan zijn om hulp te vragen in een wereld waarin doorgaan de norm is.

“Soms begint betekenis precies daar waar overleven ophoudt.” Jarenlang was overleven de enige strategie voor Chantal. Vanaf het moment dat zij een kind was dat instinctief leerde mee te bewegen in onrustige momenten, tot een jonge vrouw die werd geconfronteerd met rauw geweld, gijzeling en de harde lessen van de straat. In dit indringende boek deelt zij haar tumultueuze reis” van mishandeling met een samoeraizwaard tot de eenzaamheid in een Blijf-van-mijn-lijfhuis en de strijd tegen machtsmisbruik binnen formele systemen. Maar dit is geen verhaal van slachtofferschap. Door de onvoorwaardelijke liefde voor haar zoon en de ontdekking van systemische patronen om haar heen, vond Chantal de moed om haar eigen ‘plek’ in te nemen. Ze brak met verstikkende loyaliteiten en transformeerde haar pijn tot ervaringsdeskundigheid. Dit boek is een eerlijke getuigenis over veerkracht en het herwinnen van regie. Een krachtige uitnodiging aan professionals en ervaringsgenoten om de mens achter het dossier werkelijk te zien. Want je bent niet wat je is aangedaan, maar wat je ermee doet. Chantal Berkhout is ervaringsdeskundige en de drijvende kracht achter haar bedrijf “Ik ben Chantal, wie ben jij?”. Na een veelbewogen loopbaan bij de brandweer en in de gesloten jeugdzorg, studeert zij momenteel Social Work. Zij zet haar “rauwe levens-kennis” in om de zorg menselijker te maken Chantal woont in Limburg met haar zoon.

Wij wachten niet is een indringend en meeslepend verhaal over mensen die weigeren stil te blijven staan wanneer iemand vermist raakt. Waar officiële instanties vaak gebonden zijn aan procedures en wachttijden, kiezen deze vrijwilligers ervoor om meteen in actie te komen. Want wachten is geen optie wanneer iemand gemist wordt. Mireille Gilissen neemt de lezer mee in een wereld waar elke seconde telt en hoop het enige houvast is. Met hun honden, kaarten en kennis van het terrein trekken ze het veld in, door bossen, over puin, langs water en vaak in het donker. Hun grootste kracht? Het onvoorwaardelijke vertrouwen in de hond, die zonder oordeel een spoor volgt waar mensen het niet meer zien. Dit boek is geen klassiek verhaal, maar een emotionele reis langs onzekerheid, doorzettingsvermogen en verbondenheid. Het toont de impact van vermissing op families én op de mensen die blijven zoeken. Tegelijk is het een krachtige ode aan de honden, die richting geven wanneer alles verloren lijkt. Wij wachten niet raakt, blijft hangen en maakt één ding duidelijk: wanneer anderen moeten wachten, komen zij in beweging.

Al bijna veertig jaar staat Lex de Jager midden in de Nederlandse advocatuur. In De vrolijke advocaat neemt hij de lezer mee in een wereld die vaak serieus lijkt, maar die door zijn ogen vooral menselijk en verrassend geestig blijkt te zijn. Daarbij gaat hij ook het tragische niet uit de weg. We ontmoeten kleurrijk beschreven personages die zijn pad kruisten. Zoals Kees, de selfmade ondernemer die per helikopter bij de rechtbank arriveert, de rechter laat wachten en vervolgens zijn advocaat in een verloren strijd achterlaat. Of Frank, het eeuwige zondagskind bij wie alles lijkt te lukken, behalve uit handen van justitie te blijven. En natuurlijk Mr. Bulldog, de advocaat die in rechtszalen graag het hoogste woord voert, maar ondertussen vooral zijn cliënten in de problemen brengt. Tussendoor zijn er uitstapjes naar andere passies van de auteur, zoals het voetbal, en in het bijzonder naar Telstar, de club waarvan hij voorzitter werd en die onder zijn leiding promoveerde naar de Eredivisie. De vrolijke advocaat is een bundel verhalen over het vak van advocaat, maar vooral over mensen. Over winnen en verliezen, over het relativeren van succes en over de kunst om in serieuze omstandigheden de humor te blijven zien. Een boek voor juristen én voor iedereen die benieuwd is naar het leven achter de toga. Lex de Jager studeerde rechten in Leiden en werd in februari 1989 beëdigd als advocaat. In 1996 was hij een van de oprichters van Van Till Advocaten. Daarnaast vervult hij verschillende nevenfuncties, waaronder die van voorzitter van betaaldvoetbalorganisatie Telstar.

Het DJ-leiderschapsmysterie Wat als leiderschap niet begint bij controle, maar bij eerlijk durven kijken naar jezelf? In Het DJ-leiderschapsmysterie neem ik je mee in mijn leven tussen twee werelden: de pulserende energie van de dansvloer en de strakke logica van de boardroom. Als DJ voel ik feilloos aan wat mensen beweegt. Als manager probeer ik richting te geven, beslissingen te nemen en resultaten te behalen. Maar ergens tussen beats en business groeide een ongemakkelijke vraag die ik te lang negeerde: wie leid ik eigenlijk en waarheen? Dit is mijn openhartige en meeslepende zoektocht. Geen glad managementboek, maar een rauwe en herkenbare reis langs twijfel, doorbraak en zelfinzicht. Terwijl de grenzen tussen podium en werkvloer vervagen, ontdek ik een nieuw perspectief op leiderschap. Daarin draait het niet om presteren, maar om verbinden. Niet om antwoorden, maar om de moed om vragen te blijven stellen. Met scherpe observaties, eerlijke reflecties en onverwachte inzichten laat ik je zien dat echt leiderschap begint waar controle ophoudt. In verwarring. In kwetsbaarheid. In het moment waarop je stopt met rennen en begint met luisteren. Voor iedereen die succesvol lijkt, maar vanbinnen voelt dat het anders moet. Voor leiders, creatieven en professionals die niet alleen anderen, maar ook zelf willen bewegen. Het DJ-leiderschapsmysterie is geen stappenplan. Het is een ervaring. Een uitnodiging om thuis te komen bij jezelf en van daaruit te leiden.

Soms komt liefde op je pad wanneer je het minst verwacht. Intens, allesoverheersend en onmogelijk te negeren. Maar wat als diezelfde liefde niet mag bestaan? In dit aangrijpende en eerlijke verhaal neemt de auteur je mee in een periode van haar leven waarin gevoel en verstand lijnrecht tegenover elkaar staan. Wat begint als een onverwachte ontmoeting, groeit uit tot een diepe connectie die haar wereld volledig op zijn kop zet. Liefde die tegelijk verwarmt en verscheurt. Terwijl de grens tussen goed en fout vervaagt, raakt Liza verstrikt in een werkelijkheid waarin geheimen, verlangens en keuzes elkaar kruisen. De gevolgen blijven niet uit en wat ooit zo mooi leek, laat sporen na die niet zomaar verdwijnen. Dit boek is meer dan een liefdesverhaal. Het is een reis door rouw, loslaten en opnieuw beginnen. Over durven kijken naar jezelf, het verwerken van wat was en de moed vinden om verder te gaan, zelfs wanneer een deel van je hart in het verleden achterblijft. Met een openhartige en herkenbare schrijfstijl toont de auteur hoe herinneringen kunnen blijven nazinderen, maar ook hoe er stap voor stap ruimte ontstaat voor rust, groei en een nieuw begin.

Frieda Souhuwat-Tomasoa (1947) zette in juni 1951 als vierjarig Moluks meisje voet aan wal in Rotterdam. Ze groeide op in een barak in Kamp Vught. De hoop op terugkeer naar een vrije Republiek der Zuid-Molukken (RMS) vervloog. Een tijdelijk verblijf in Nederland werd een leven lang. Als dochter van een Molukse KNIL-soldaat draagt ze de trauma’s van haar ouders en het gevoel van verdriet, verraad en gebroken beloftes met zich mee. Van jongs af aan wordt de strijd tegen onrecht haar roeping. Ze groeide uit tot een actieve en toonaagevende vrouw in de Molukse politiek. Frieda was de stem van radicale Molukse jongeren, onderhandelde met de Nederlandse regering tijdens de treinkapingen en was een vertrouweling van RMS-president Joop Manusama. Tot bij de Verenigde Naties kwam ze op voor onderdrukte volkeren, waar ook ter wereld. Precies 75 jaar na haar aankomst in Nederland blikt ze openhartig terug op haar leven, trots en pijn, idealen en teleurstellingen, en haar onvermoeibare inzet voor rechtvaardigheid. Tonny van der Mee (1974) is historicus, journalist bij het AD en van Molukse afkomst. Hij publiceerde boeken over de Molukse geschiedenis en schreef de biografie van voetballer Simon Tahamata.