Geografie

Impuls voor de regio of geldverspilling? Verlies van iets ouds of juist de verwelkoming van iets nieuws? Met de komst van het dorp Blauwestad verdween een groot stuk van Oost- Groningen voorgoed onder water. Boeren werden uitgekocht, villa’s werden gebouwd. Het infrastructurele project moest de regio opstuwen in de vaart der volkeren. Maar kun je zoiets eigenlijk wel afdwingen? In Blauwestad vertelt journalist Karin Sitalsing de geschiedenis van dit geruchtmakende tekentafeldorp. Ze neemt de lezer mee naar de optimistische begindagen en de diepe dalen ten tijde van de financiële crisis. Ze spreekt met goedgehumeurde projectontwikkelaars en met boze communisten. En ze bezoekt de mensen die in het fonkelnieuwe dorp wonen en zij die hun geboortegrond in het water zagen verdwijnen. Blauwestad is een verhaal over de menselijke strijd voor een betere leefomgeving, de pogingen het land naar onze hand te zetten en de vraag of je je thuis kan voelen op een plek die twintig jaar geleden nog niet bestond.

In de Arctis leven al vele duizenden jaren mensen, dieren, planten en microben. Ze hebben zich aangepast aan de extreme omstandigheden, het is hun 'thuis'. Maar hun thuis heeft een dynamisch en kwetsbaar ecosysteem dat door klimaatverandering - die zich daar meer manifesteert dan elders - wordt bedreigd. De noordpool is geen geïsoleerd gebied, het is sterk verbonden met de rest van de wereld: zee- en luchtstromingen vanuit het zuiden zorgen voor de aanvoer van warmte en vervuilende stoffen; vogels pendelen tussen de Arctis en hun overwinteringsgebied; planten in het noordpoolgebied treffen we ook aan in de gebergten van de gematigde gebieden; en de economische en maatschappelijke banden tussen de noordelijke volkeren en de meer zuidelijke landen zijn niet meer weg te denken. In dit boek zijn de meest essentiële lemma's bijeengebracht om dit fascinerende gebied te begrijpen én te appreciëren.

Ooit was er een Nederlandse Nobelprijswinnaar die vond dat je als fysicus wel een gespleten persoonlijkheid moest hebben om nog in een god te kunnen geloven. Gelukkig heeft niet iedereen daar last van. Ruimtevaarders of mensen als Einstein worden veel meer gedreven door de verwondering over het heelal, de aarde, de natuur en de mens. Verwondering leert je om open vragen te stellen. Die zeggen vaak veel meer dan gesloten antwoorden. Bijvoorbeeld: hoe is het mogelijk dat een vogel beter navigeert dan onze TomTom? Wat zegt het ons dat DNA als genetische code een veel grotere informatiedichtheid heeft dan die van de geheugenchips in onze laptop? Vanuit deze open wetenschappelijke vragen zie je hoe onwaarschijnlijk ingenieus en superieur de natuur is. In hoeverre kunnen wij met noties als schepping en evolutie de wijze waarop het universum en de natuur in elkaar zitten volledig begrijpen? En hoe logisch is schepping of evolutie zonder Schepper? Uiteindelijk blijken al deze zaken een open geheim dat boven tijd en toeval staat. Arie Sonneveld behaalde zijn masters in de Moleculaire Wetenschappen aan de Landbouw universiteit te Wageningen (1976) en vervolgens zijn doctoraat in de Biofysica aan de Rijksuniversiteit te Leiden (1981). Daarna werkte hij in allerlei leidinggevende functies binnen de lifescience-industrie op het gebied van onderzoek, strategie, marketing en sales, businessmanagement, inkoop en risicomanagement. Het onderwerp schepping en evolutie boeit hem al een leven lang.

Dit boek is een onmisbare bevattelijke leidraad voor al wie geïnteresseerd is, of direct of indirect betrokken is bij de technologie van het bierbrouwen: de bedrijfsleider, de ingenieur, de operator, de laborant, de man op de vloer en niet in het minst de hobbybrouwer. Geen receptuur voor bieren op maat en smaak, geen vlucht in de doolhof van biochemische pathways waartoe de bierbrouwerij zich zo goed leent, maar een onderbouwde analyse en synthese om elke handeling, elk stadium beter te begrijpen en bij te dragen aan de kwaliteit van het product.

Tegenwoordig wordt bij iedere opleiding die enigszins levensbeschouwelijk is het werk van de Duitse socioloog en politiek econoom Xavier Porrentruy (1908-1972) besproken; vooral zijn thesis over de "omgekeerde ethiek", die communicatieve directheid in verband brengt met een beter begrip, komt altijd uitvoerig aan bod. Dit boek besteedt aan deze theorie daarom juist geen aandacht. Wat je wel zult aantreffen in deze bladzijden is een bloemlezing van de meest relevante wetenschappelijke verworvenheden uit de wereld van ons taalgebruik, in het bijzonder het discours. Communicatie is de grondslag van alles wat ons mensen mensen maakt. Dit boek heeft daarom niet alleen academische waarde, maar het is ook zeker interessant voor eenieder die zichzelf en de wereld om zich heen beter wil leren kennen.

Geen land ter wereld weet zoveel van zijn natuur als Nederland. Tegelijk gaat geen land ter wereld er zo slecht mee om. Omdat de overheid het systematisch laat afweten, is natuurbescherming voor een belangrijk deel afhankelijk geworden van de inzet van vrijwilligers. Er zijn soorten die onmiddellijk uit Nederland verdwijnen als de vrijwilligers hun inspanningen staken.  Door criticasters worden dit wel ‘levende doden’ genoemd. Of zombienatuur: nog niet dood maar toch ook niet echt levend. Natuur in comateuze toestand, leefgebieden die sterven als we de stekker uit de beademing trekken. Dat is een totaal idiote situatie en daarom is het goed om daar eens wat langer bij stil te staan. In 'Over leven' portretteert Sander Turnhout 27 soorten die balanceren op het randje van leven en dood. Dat balanceren kan ons belangrijke lessen leren over natuurherstel. Over wat wel en (nog) niet werkt in natuurbescherming maar ook over de mensen die zich hiervoor inzetten. Ze combineren biofilie, de aangeboren liefde voor natuur, met opgedane kennis uit de biologie tot biognosis: kennis en ervaring geworteld in een diepe liefde voor het leven. In de combinatie van liefde, kennis en ervaring ligt de sleutel. Natuurherstel gaat niet alleen over het herstellen van de fysieke condities van leefgebieden maar ook over herstel van de relatie tussen mens en natuur. Als we het goed doen, dan delen we de leefgebieden. Sander Turnhout is strategisch adviseur van SoortenNL en Radboud Healthy Landscape en is gepromoveerd op natuurmonitoring. Hij is auteur van 'Basisboek Veldbiologie', een gids die helpt om planten en dieren te herkennen en de samenhang in het landschap te zien.

Vanuit diverse hoeken is er een groeiende belangstelling voor het landschap. Die interesse gaat echter gepaard met een groeiende bezorgdheid, want het landschap verandert steeds ingrijpender en sneller. Perspectieven op het landschap biedt achtergronden om de hedendaagse landschappen te lezen en te begrijpen op een holistische, dynamische en interdisciplinaire manier. Door de meervoudige betekenis van het begrip landschap zijn er immers vele benaderingen mogelijk. Vanuit deze veelheid van perspectieven wordt een kader aangereikt om het landschap te analyseren. Er wordt een schets gegeven van de visies op het landschap vanuit de geografie, landschapsecologie, geschiedenis, archeologie en landschapsarchitectuur. Belangrijke thema's zijn de waarneming en beleving van het landschap, de natuurlijke en historische bouwstenen, de ecologische en culturele dynamiek, de landschapstypes en de principes voor landschapszorg. Dit wordt rijk geïllustreerd met figuren en foto's. In bijlagen worden uitgebreide referenties gegeven naar de gespecialiseerde literatuur, verenigingen actief in het landschapsonderzoek en belangrijke verdragen. Zowel de traditionele landschappen, die de basis van dit onroerend erfgoed vormen, als de nieuwe komen aan bod. De aandacht gaat hoofdzakelijk uit naar de Europese landschappen. Het Europese landschapsverdrag wordt dan ook als een kader gebruikt, evenals definities in andere beleidsdocumenten. Aanvullende bronnen voor het landschapsonderzoek hebben vooral betrekking op België en Vlaanderen.

We moeten de Verlichting behouden. Maar we zullen ook de tekortkomingen ervan onder ogen moeten zien, in beperkingen van de rede, de rol van emoties, en de fundamentele dubbelzinnigheid van taal. Als we dat niet doen, zien we de wereld verkeerd en zijn we blind voor sommige bedreigingen voor de democratie. Van de weeromstuit kan dan de Verlichting helemaal uit gaan. Erkenning van de tekortkomingen is nodig om de Verlichting te behouden. De auteur bespreekt 12 bedreigingen voor de democratie, als volgt: autocratische regimes, culturele verwording, polarisatie, paradox van de elite, populisme, verwarring, uitwassen van het kapitalisme, dilemma van welwillendheid en rechtvaardigheid, institutionele verstopping, korte-termijn denken en kunstmatige intelligentie.

Ameland met een dam verbinden met de vaste wal. In de 19de eeuw werden hier serieus plannen voor gemaakt. In 1850 werd het plan van Worp van Peyma (1795-1880) gepubliceerd. Van Peyman had als jonge wiskundige al de nodige bekendheid in Friesland. In 1825 bekritiseerde hij de structuur van dijken en berekende een nieuw model, waarbij de golven hun kracht verspillen. In 1849 emigreerde Van Peyma naar New York. Na zijn vertrek naar het Verre Westen werd zijn Verslag over de aansluiting van Ameland aan den Vrieschen wal en de opslijking van het wad gepubliceerd. Het plan werd nooit gerealiseerd. Echter P.J.W. Teding van Berkhout bedacht een ander plan, dat wel tot uitvoering werd gebracht. Ondanks dat dit plan nooit tot uitvoering is gebracht hoort dit boek in de Historische Waddenreeks. Het is het eerste plan waar serieus naar gekeken is.

De schrijver doet veldwerk in de jungle van Zuid-Amerika. Hij en zijn veldwerkmaat verblijven in de krochten van het tropisch oerwoud. Hier wordt de schrijver voor het eerst psychotisch. ‘Ik wist niet wat dat was, maar ik wist wel dat het niet goed was.’ Aangekomen in Nederland kreeg hij de bekende cultuurschok. De schrijver maakte de studie af en ging werken als toegevoegd onderzoeker, faculteit ruimtelijke wetenschappen, vakgroep fysische geografie. Hierna viel hij is een groot gat en een crisis. Er knapte iets, de thalamus (prikkelverwerker) was kapot. Hij werd opgenomen op de PAAZ en van daaruit kwam hij op de intensive care. 'Mijn jongen, mijn jongen, wat is er toch met jou aan de hand?', zei de dienstdoende psychiater. Hij kon niet meer slikken, praten, lopen, zich omdraaien in bed. Somatisch verwerkte hij zijn psychose. Via het resocialisatie traject van het hostel kwam hij weer in de maatschappij. Hij kreeg daar: een goede woning, de juiste medicatie en werk. De kurk waarop hij nog steeds drijft. Momenteel werkt hij voor de provincie Limburg op het Gouvernement te Maastricht. Dit boek is een verhaal dat zo uniek is dat het verteld moet worden.

Aangespoord door hun schoolmeesters richtten Nederlandse scholieren een eeuw geleden hun primitieve camera’s op vogels in de vrije natuur. Vanuit hun zelfgemaakte schuilhutjes en kijktorens zagen ze meeuwen met een ei rollen, eenden met hun kop malen en aalscholvers luid gorgelen. Ze raakten er niet over uitgepraat en vroegen zich af wat al die drukdoenerij toch te betekenen had. Geen van hen vermoedde dat uit hun geduldige blik en slimme vragen een nieuwe studie zou ontstaan, de ethologie. Laat staan dat deze studie naar natuurlijk gedrag van dieren en mensen een Nederlandse Nobelprijswinnaar zou opleveren: Niko Tinbergen. Ethologie is een typisch Nederlands fenomeen, dat zich verspreidde over de gehele wereld en beroemde navolgers heeft voortgebracht, zoals Jane Goodall, Frans de Waal, Adriaan Kortlandt en vele anderen. Minder bekend, maar zeer relevant, is dat de manier van kijken in de ethologie gemeengoed is geworden in de psychologie. In Scherpstellen beschrijft de auteur de wereld van Niko Tinbergen en zijn ethologische vrienden, die begon met het kijken naar een doodgewone vogel op een nevelige Nederlandse strandvlakte. Roelke Posthumus is gedragsbioloog en auteur. Zij behoorde tot de eerste leerlingen van Niko Tinbergen. Eerder schreef zij Heibel in de Polder (2018) en Wolf (2019).

‘De vertaling van dit complete en praktische standaardwerk komt als geroepen. Het aantal voedselbosbouwers in Nederland groeit in rap tempo! Dagelijks krijgen wij vragen als ‘We hebben een stuk land van 1 hectare en willen een voedselbos aanleggen, waar moeten we beginnen?’ Hoe fijn is het om een lekker handboek te kunnen aanbevelen waar mensen echt zelf mee aan de slag kunnen om een voedselbos te ontwerpen en aan te leggen!’ Stichting Voedselbosbouw Nederland, www.voedselbosbouw.org Voedselbostuinieren is een inspirerende manier om eetbare gewassen te verbouwen – waarbij de natuur de kans krijgt om het meeste werk te doen. De groeiwijze van jong, open, natuurlijk bos wordt nagebootst, met een grote diversiteit aan meerjarige gewassen in groeilagen van verschillende hoogte. Een weldoordacht ontwerp leidt ertoe dat er weinig aanleiding is tot bodemomkering, onkruid wieden of plaagbeheersing. Door een zorgvuldig afgestemde soortenkeus wordt een gezond en veerkrachtig systeem gevormd waarin het bodemleven zich herstelt en de bodemvruchtbaarheid op natuurlijke wijze in stand wordt gehouden. Voedend en weldadig als natuurlijke leefruimte voor mensen, vogels, insecten en andere dieren en een genot voor alle zintuigen. In Praktisch Handboek Voedselbossen lees je alles wat je moet weten, voor de herbestemming van je achtertuin of de inrichting van een groter perceel. Met adviezen over planning, ontwerp (toegepaste permacultuur principes), aanplant en onderhoud. Ook worden ruim 450 geschikte gewassen besproken voor de diverse groeilagen - vrijwel allemaal eetbaar en een vitale verrijking van het menu met tal van onbekende smaken.

Steden en economie zijn nauw met elkaar verbonden. Gert-Jan Hospers geeft op enthousiaste wijze een overzicht van de belangrijkste thema’s uit de stedelijke economie. Daarbij maakt hij met de lezer uitstapjes naar de praktijk aan de hand van aansprekende voorbeelden uit Europese steden. Om grip te krijgen op de veelzijdigheid van het vakgebied is een selectie gemaakt van populaire thema’s uit de hedendaagse literatuur en beleidspraktijk: basisprincipes in de stedelijke economie, de lokale arbeidsmarkt, de ondernemende stad, de innovatieve stad, transformatievraagstukken, de stad als woonplaats, de binnenstad, de rol van toerisme, de slimme stad en de stad in relatie tot de regio. Ook postgroei-benaderingen komen aan bod. Dit boek is niet alleen geschreven voor studenten geografie, planologie, economie en bestuurskunde. Professionals in de stedelijke economie, zoals wethouders, beleidsmedewerkers, ondernemers en adviseurs, heeft dit boek ook veel te bieden. Naast de theorie is er namelijk volop aandacht voor de praktijk en het beleid

Geowijzer is een overzichtelijke en toegankelijke aardrijkskundemethode voor de pabo. Het biedt studenten een goede voorbereiding op de onderwijspraktijk en is zeer geschikt voor zelfstudie. De methode behandelt de kerndoelen van Ruimte en de aardrijkskundige kerndoelen van Mens en Samenleving en Natuur en Techniek. De meest actuele thema´s en nieuwste inzichten uit het vakgebied komen aan bod. Daarnaast is er aandacht voor de aardrijkskundige aspecten uit de canon van Nederland. Het eerste deel, ‘kennisbasis inhoud’, zorgt voor een vakinhoudelijke basis. Het tweede deel, ‘Kennisbasis didactiek’, gaat in op de nieuwste vakdidactische principes en ontwikkelingen. De leerstof wordt op een praktijkgerichte en contextrijke wijze aangeboden is daardoor zeer geschikt voor studenten die zich voorbereiden op pabo-toelatingstoets. Deze derde editie is volledig geactualiseerd en voldoet aan de aangepaste eisen voor de pabo. Twee vakdidactische hoofdstukken zijn vervangen door meer actuele thema´s: ‘aardrijkskunde en taal’ en ‘aardrijkskunde aan het jonge kind’. Daarnaast zijn er concrete lesideeën opgenomen in het boek. - Overzichtelijke en toegankelijke aardrijkskundemethode voor de pabo; - zorgt voor een vakinhoudelijke basis en gaat in op de nieuwste vakdidactische principes: - zeer geschikt ter voorbereiding op de pabo-toelatingstoets. Op www.geowijzer.noordhoff.nl biedt Noordhoff digitale ondersteuning bij dit boek. Studenten kunnen er terecht voor toetsen, samenvattingen, videofragmenten en een begrippen. Docenten vinden er onder andere verschillende lesvoorbeelden.

'Zal de toekomst van de mensheid op nauwelijks voorstelbare manieren veranderen.' Adrian WoolfsonHet leven van de mens en andere soorten zal ingrijpend veranderen met het (her)schrijven van bestaande en compleet nieuwe genomen – een genoom is de volledige genetische samenstelling van een organisme. Met de nieuwste technieken kan DNA bewust, gericht en snel worden aangepast. Wetenschapper Adrian Woolfson loopt voorop in deze grensverleggende technologie van kunstmatige biologische intelligentie. Ziektes kunnen tot het verleden gaan behoren, milieu- en energieproblemen kunnen worden opgelost. Ook zal het mogelijk zijn uitgestorven soorten, zoals de mammoet en de dodo, tot leven te wekken. Zelfs de creatie van nieuwe soorten kan werkelijkheid worden.In dit boek brengt Woolfson ook de discussie op gang over de ethische en maatschappelijke implicaties van deze radicale biotechnologische innovatie. Verantwoorde onderzoekspraktijken, transparantie en wereldwijd debat zullen absoluut noodzakelijk zijn.

Gen-Z’ers zijn lui, maar wel erg maatschappelijk betrokken. Millennials waarderen vrijheid en flexibiliteit. Generatie X heeft behoefte aan persoonlijk contact en stabiliteit. Babyboomers hebben vooral goed voor zichzelf gezorgd. Aan oordelen over generaties geen gebrek. Maar waar zijn die op gebaseerd? En gaat het wel echt om generatieverschillen of om verschillen tussen levensfasen? Dit boek ontrafelt feit en fictie over generatieverschillen. Aan de hand van meer dan honderd onderzoeken met bijna 300.000 ondervraagden die sinds 1970 zijn uitgevoerd, worden de waarden, het gedrag en de leefsituatie van zeven generaties ontleed. De Beer concludeert dat generatieverschillen reëel zijn, maar dat ze lang niet altijd overeenkomen met wat daarover in populaire media wordt gemeld. Het boek geeft antwoord op vragen als: Hecht de jongste generatie meer belang aan een traditionele rolverdeling tussen mannen en vrouwen? Waren babyboomers alleen in hun jeugd idealistisch? In welke generatie was de criminaliteit het hoogst? Is gen-Z de eerste generatie die in materieel opzicht slechter af is dan hun ouders? Welke generatie meisjes passeerde de jongens in het onderwijs?

Hoe kan het dat de winkelrekken vol liggen en er toch mensen honger lijden? Waarom worstelen we met overgewicht ondanks alle kennis over gezond eten? Kan het voedselsysteem een oplossing bieden bij klimaatverandering? Voedsel verbindt én verdeelt ons. Wat we op ons bord leggen, is vaak een uitdrukking van onze idealen en overtuigingen. Maar die idealen durven nogal sterk uiteen te lopen. Terwijl het voedselsysteem wereldwijd onder druk staat, blijven we vastlopen in een fel gepolariseerd debat. Clichés en misverstanden circuleren hardnekkig: van nostalgische beelden van 'de boer' tot simplistische verklaringen over klimaat, gezondheid en duurzaamheid. Je bord ontrafeld scheidt feiten van fabels en duidt de emoties die onze blik op het voedseldebat vertroebelen. Daarnaast tonen verhalen over honger en overvloed, marktmacht en onmacht de menselijke kant achter de statistieken. Met als doel: een weloverwogen keuze maken over wat er op je bord ligt. Samen bouwen we zo aan een rechtvaardig en duurzaam voedselsysteem.   'Met open blik, gedreven door feiten en empathie, analyseert dit boek talloze aspecten van voedsel en landbouw in de wereld. Hoe verhoudt moderne wetenschap zich tot ongelijkheid en onzekerheid, wat is de rol van bedrijven en overheden? Een noodzakelijk, breed en oprecht overzicht van dilemma's die ons allemaal aangaan.' - Louise O. Fresco 'Dit is een rijk en veelzijdig boek dat op een nuchtere en toegankelijke wijze het belang van de landbouw uitlegt.' - Jonathan Holslag | expert internationale politiek en politicus 'Onze voedselketen is meer dan een systeem: ze is een spiegel van wie we zijn als samenleving. Hoe we zaaien, oogsten en delen zegt alles over onze toekomst. Bijzonder blij ook met de aandacht voor het intergenerationele vraagstuk. Must-read voor elke burger.' Julien De Wit | auteur en fellow bij denktank Itinera

'Welkom in het universum' biedt een adembenemende rondreis door het universum, van planeten, sterren en sterrenstelsels tot zwarte gaten en tijdlussen. Bestsellerauteurs en gerenommeerde astrofysici Neil deGrasse Tyson, Michael A. Strauss en J. Richard Gott nemen de lezer mee op een onvergetelijke ontdekkingsreis en onthullen hoe ons universum echt werkt. Hoe ontstaan en sterven sterren? Wat is de kans op leven elders in het sterrenstelsel? Hoe is het heelal begonnen? Waarom dijt het (steeds sneller) uit? Dit handzame boek verkent deze en vele andere vragen en neemt je mee langs alle wonderen van ons universum.

Van cel tot kosmos beschrijft in een zorgvuldig opgebouwde verhaallijn de fundamentele principes die ten grondslag liggen aan het leven. Aan de hand van een samenhangend geheel van feiten en inzichten wordt de lezer geleid naar de essentie van het leven en naar de principes die alle levensvormen in hun handelen verbinden. Het boek onderzoekt hoe leven ontstaat, wat wij als levensvormen beschouwen en waardoor levende systemen zich onderscheiden van levenloze materie. Daarbij wordt duidelijk dat organismen niet als op zichzelf staande entiteiten bestaan, maar zijn opgebouwd uit omvangrijke, samenwerkende structuren. Auteur Douwe S. J. Fennema verbindt ontdekkingen uit de biologie en de natuurkunde tot een breed perspectief op de oorsprong en de werkingsprincipes van het leven. Ook de rol van de mens komt specifiek aan bod, met aandacht voor motivatie, denken en gedrag, en voor de plaats van de mens binnen het grotere geheel van het universum.

In dit studieboek opent de wereld van de eerste eeuw zich vanuit de bronnen. De student leert Nieuwtestamentisch Grieks direct vanuit de boeken van het Nieuwe Testament en van beroemde schrijvers als Straboon en Josepos. Daarmee is een thuiskomen in de geschiedenis, geografie en cultuur van de wereld van toen gegarandeerd. Met bijzondere aandacht voor de nieuwtestamentische grondtekst en de eerste eeuwse kanonvorming.

HET JAAR 6030: De herstelde orde van tijd, ruimte en energie Alles wat je denkt te weten over de wereld waarin je leeft, is gebaseerd op een aangeleerd model, niet op de werkelijkheid die je zelf hebt waargenomen. Het Jaar 6030 is een grensverleggende reis naar het onwrikbare fundament van ons bestaan. Dit boek herstelt de collectieve amnesie van de mensheid door de sluier van de kosmische illusie op te lichten. Waarom telt onze kalender twaalf onregelmatige maanden? Dit werk bewijst dat we leven in een chronologische chaos en pleit voor het herstel van de natuurlijke 13-maanden kalender. Ontdek hoe de catastrofe van 1656 AM de 'wereldmachine' mechanisch verstoorde en de kosmische klok vertraagde. Van de stationaire aarde onder het solide Firmament tot de verborgen krachten van de ether-batterij: dit onderzoek combineert historische bronnen met moderne techniek. Leer waarom water altijd zijn eigen niveau zoekt, hoe de zon ons via inductie verwarmt en waarom de 'ruimtevaart' het zicht op onze besloten tuin maskeert. "Meten is weten". Durf jij je aangeleerde filters opzij te zetten en de wereld te zien zoals die werkelijk is? Welkom bij de herontdekking van de realiteit.

Wordt een evenement meer dan drie keer gehouden in Limburg, dan is het al een traditie. Tussen deze pseudo-tradities zitten de wérkelijke tradities, zoals jaarmarkt Sint-Joep en het Sint-Rosa processie in Sittard. Antropoloog Rutger de Zwart en geografe Elian Barvaux krijgen de opdracht een dissertatie te schrijven over de casestudy ‘Beek’ (L). Ze gaan op veldwerk en komen bij Jean Lemmens die hun verteld dat de meeste tradities zijn bedacht door de elite. Vroeger om het saamhorigheidsgevoel van de gemeenschap te versterken, later om de individuele sociale identiteit te vergroten. Als speeltje voor de elite. Het gaat fout als het geld gaat meespelen in de vorm van sponsors. Dan is de traditie alleen maar goed voor geldelijk gewin. Zie de Oktoberfeste in Sittard. Toch kunnen de tradities vernieuwd worden. Met een mengeling van oude en nieuwe elementen. Zoals wordt aangetoond voor het Lucia-viering in Beek. Zo kan zo’n opgepoetste traditie weer één of meerdere generatie mee. Dit alles wordt de constructie van het eigene genoemd.

Wordt een evenement meer dan drie keer gehouden in Limburg, dan is het al een traditie. Tussen deze pseudo-tradities zitten de wérkelijke tradities, zoals jaarmarkt Sint-Joep en het Sint-Rosa processie in Sittard. Antropoloog Rutger de Zwart en geografe Elian Barvaux krijgen de opdracht een dissertatie te schrijven over de casestudy ‘Beek’ (L). Ze gaan op veldwerk en komen bij Jean Lemmens die hun verteld dat de meeste tradities zijn bedacht door de elite. Vroeger om het saamhorigheidsgevoel van de gemeenschap te versterken, later om de individuele sociale identiteit te vergroten. Als speeltje voor de elite. Het gaat fout als het geld gaat meespelen in de vorm van sponsors. Dan is de traditie alleen maar goed voor geldelijk gewin. Zie de Oktoberfeste in Sittard. Toch kunnen de tradities vernieuwd worden. Met een mengeling van oude en nieuwe elementen. Zoals wordt aangetoond voor het Lucia-viering in Beek. Zo kan zo’n opgepoetste traditie weer één of meerdere generatie mee. Dit alles wordt de constructie van het eigene genoemd.

De Rupununi is de thuisbasis van de Wapishana, Macushi, Wai-Wai en Patamona-volkeren. In 2012 werd de bevolking van de Amerindianen in Rupununi geschat op 20.808 mensen. De Wapishana leven voornamelijk in de zuidelijke savanne, de Macushi in het noorden. Ongeveer 200 Wai-Wai wonen bijna geïsoleerd in Kanashén, de afgelegen zuidoostelijke regio grenzend aan Brazilië die vrijwel onaangetast is door het moderne leven. De Waiwái leven in een gebied dat ruwweg kan worden gesteld als liggend tussen 0° en 2° noorderbreedte en 58°-59° westerlengte, dat wil zeggen de grensgebieden tussen Brits-Guyana en Brazilië. Dit gebied is gestempeld door de oost-west lopende Serra Acarai, een geologisch-oud plateau dat op sommige plaatsen een hoogte van 1000 meter bereikt, maar verder gemiddeld op een hoogte van 3-600 meter boven de zeespiegel ligt. Het oppervlak, sterk geërodeerd, is voornamelijk bedekt met rode klei die het resultaat is van de laterisatie van graniet. Het Acarai-gebergte verdeelt het Waiwái-gebied in een noordelijk en zuidelijk deel, van de waterscheiding tussen de noordelijk stromende Essequibo-rivier en de zuidwaarts stromende Rio Mapuera, een zijrivier van de Rio Trombetas.

Zowel in Herve als in de Selfkant staat het Limburgs onder druk of is uitgestorven. Alleen de oudere mensen praten hier nog Plattdütsch of met een Diftongering. Het begin van het einde van een proces dat niet ophoudt bij de staatsgrenzen. Zowel Rutger en Eric promoveren op respectievelijk Diets in Frans en Duits Limburg. Bedoelt wordt het Land van Herve en de Selfkant. Het is wachten op het moment dat het Limburgs ook in Limburg zal verdwijnen of plaats maken voor een regiolect.

Denk je fit, hond! is een liefdevol en praktisch spelboek dat je helpt om je hond dagelijks op een eenvoudige manier mentaal én lichamelijk uit te dagen — zonder stress, zonder ingewikkelde trainingsschema’s en zonder dure hulpmiddelen. Met 115 korte spelletjes van 11 minuten geef je je hond precies wat hij nodig heeft om zich voldaan, rustig en zelfverzekerd te voelen: snuffelen, denken, ontdekken, bewegen en succes ervaren. Veel honden krijgen wel wandelingen en aandacht, maar missen toch iets: échte mentale prikkels. Dit boek laat zien hoe je die prikkels op een haalbare, speelse manier kunt aanbieden, zelfs op drukke dagen. De activiteiten zijn ontworpen voor gewone hondenbaasjes: duidelijk uitgelegd, direct uitvoerbaar en makkelijk aan te passen aan het karakter en tempo van jouw hond. Wat dit boek je hond oplevert Meer rust en betere focus in het dagelijks leven Gezonde manier om energie kwijt te raken, ook binnenshuis Meer zelfvertrouwen door haalbare succesmomenten Sterkere communicatie en samenwerking tussen jou en je hond Afwisseling en plezier voor pups, volwassen honden én senioren

Het Binnenveld is een badkuip vol water in het zuidelijke deel van de Gelderse Vallei. Het waterbeheer is complex en was eeuwenlang een bron van ruzies. De kraan is de Grebbesluis; daar wordt het Valleikanaal gevuld dat de gracht in Amersfoort ververst. Als de Grebbedijk doorbreekt zal het water in Veenendaal meters hoog staan en zal ook Amersfoort onderlopen. Het afvoerputje is de Rode Haan. Hier watert het Binnenveld af richting het IJsselmeer, maar dat is niet altijd zo geweest. Vroeger lag even ten noorden van Veenendaal de waterscheiding en waterde het Binnenveld af op de Rijn. Maar met het veen is de waterscheiding weggegraven. Het gevolg was een groot waterprobleem in het Binnenveld zeker toen de Rijn steeds hoger kwam te liggen. Het werd een hoogoplopende ruzie tussen Gelderland en Utrecht. Gelderland wilde afwateren op de Eem, maar Utrecht wilde dat extra water niet hebben. Utrecht legde de Slaperdijk, maar zonder duikers om het Gelderse water weg te leiden. In 1714 werd de zaak opgelost op de Conventie van de Exonererende Landen: er kwam een sluis bij de Rode Haan bij Veenendaal.

De Schadijkse bossen kennen een veelvuldig voorkomen van stuifzanden, in een paraboolvormig voorkomen. Verder zijn er enkele kernwaarden aanwezig; de vele veedriften, het moordkruis, de ondergestoven eiken, het heideachtig landschap, het veelvuldig voorkomen van nachtzwaluwen, de boomleeuwerik, de boommarter en de das. Het is bos/heidegebied gebleven omdat het niet geschikt was voor landbouw, uitzonderingen hierop zijn: de Holtacker, het Gussenveld, en het Sisterum. Deze kunnen we scharen onder kampenontginningen. Het gebied is vrij toegankelijk voor recreatie en komt toe aan de gemeente Horst aan de Maas. Kortom de Schadijkse bossen is een gebied dat zichzelf vele malen opnieuw definieert.

Weer een boek over UFO’s? In dit geval niet helemaal. UFO’s spelen een rol in dit boek, maar de aandacht is echt gevestigd op de mensen die deze UFO’s onderzoeken. Vaak zijn deze onderzoekers ‘self-made’, omdat in hun optiek de academische wereld het onderwerp UFO’s niet serieus neemt. Voor een groot deel is het UFO-onderzoek daarvoor verantwoordelijk: zij hebben immers al geconcludeerd dat het UFO-fenomeen van buitenaardse afkomst is en baseren daar hun verdere onderzoek op. Maar klopt dit ook voor de Lage Landen? Zijn de nuchtere Nederlanders net als hun Engelse en Amerikaanse collega’s onder de betovering gekomen van de mogelijkheid dat UFO’s bezoekers van andere werelden zijn? Kan ik hier een UFO melden? is het meest complete overzicht van UFO-onderzoek in Nederland en België, dat al in de jaren vijftig van de vorige eeuw een aanvang heeft genomen. In de daaropvolgende decennia zien we steeds een spel van actie en reactie tussen UFO-onderzoekers en wetenschappers, wat voortduurt tot vandaag.

Tijdschrift voor Historische Geografie is the leading journal on the history of Dutch cultural landscapes, including urban areas. The publication is richly illustrated with maps, photos, prints and paintings. THG offers a stage to both young as well as experienced authors who carry out research on the historical-spatial development of provincial and urban areas. In periodic literary and commentary sections, the journal also traces current developments in the field of historical geography and its intersection with related fields such as urban studies, the history of archeology, archeology and regional planning.

In dit boekje bundelt Godart Bosmans verschillende verhalende gedichten over natuur, filosofie en dagdagelijkse belevingen. Niet zelden met een boodschap en stof tot nadenken. Gekruid met een pikant sausje humor leent het zich uitermate om af en toe eens vast te nemen. Het is dus niet geschreven om in één ruk uit te lezen, niettegenstaande dat het mag natuurlijk, maar eerder om te gebruiken als een soort van ‘vastneemboekje’. Ideaal voor slaapkamer, salontafel of ja... zelfs op het toilet. Elke pagina is voorzien van een scorebord onder de vorm van 10 lege bolletjes die je kan vinden bovenaan rechts van elke pagina. Deze kan je inkleuren al naargelang je score. De kleur die je gebruikt mag stroken met je politieke voorkeur maar dit volledig terzijde. De door jou aangeduide score maakt het uitermate gemakkelijk om later een gedicht terug te lezen waarvan jij vond dat het de moeite waard is om te herlezen. Als fervent natuurliefhebber laat Godart geen enkele gelegenheid ongebruikt om zijn kennis over de natuur en de filosofie over te brengen en dat blijkt natuurlijk ook in deze bundel. Kortom, even de zinnen verzetten zoals rechtstaan wanneer we lang gezeten hebben.

Met De Caëlo, Over de Hemel, beschreef Aristoteles de kosmos met de Aarde als het onbetwistbaar centrum, dat Ptolemaeus vereeuwigde in zijn Almagest. Samen met zijn natuurfilosofie zou dit wereldbeeld meer dan 2.000 jaar het Europese denken beheersen. De meest fervente aanhangers van Aristoteles, weigerden elke toegeving. De onverzettelijkheid van de kerkelijke instanties zorgde voor een wetenschappelijke stilstand. Toch zouden net de commentaren van theologen als Roger Bacon, Thomas van Aquino, Nicolaas van Cusa of Jean Buridan een inspiratiebron vormen voor Copernicus, Kepler, Galilei, Descartes, Huygens of Newton. Ook zij zochten, net zoals Aristoteles, naar die verborgen kosmische code. Met de huidige kennis van de relativiteitstheorie en de kwantummechanica hopen moderne astronomen met de nieuwste technologische ontwikkelingen de kosmische code te ontrafelen, wat moet leiden naar een allesomvattende Theorie of Everything.