Poezië

Warme rijmwoorden om jezelf net dat tikkeltje liever te zien. Om je ware zijn te accepteren en te leren appreciëren. Woorden zonder standaard. Gewoon echt en bijzonder. Zoals jij, zoals ik, zoals wij allemaal. Voor iedereen die – echt – zichzelf wil zijn. Voor wie dat nog niet of niet meer durft te zijn. Voor ieder mens die onzeker is, zich anders voelt en op zoek is naar zichzelf of naar zachte bevestiging. Een handjevol JEZELF ZIJN is er voor jou. Omdat je het waard bent om van te houden. Toon de wereld maar wie jij bent. Zo echt, zo jij. Liz is More schrijft teksten en gedichten uit het hart. Die deelt ze niet alleen dagelijks met haar meer dan 45.000 volgers op sociale media, maar ook in boekvorm en wenskaarten. Haar warme woorden zorgen voor herkenning en blijven steevast hangen.

In deze bundel vind je geen liefdesverhalen van rozen en regenbogen. Hier vind je de fluisteringen in de ochtend, de stilte na een appje, de traan op het kussen die niemand zag. Gedichten over kleine aanrakingen die alles deden beven, over korte liefdes die diepe sporen nalieten. Over breuken die nauwelijks geluid maakten, maar in het hart nog steeds een litteken zijn. Voor iedereen die ooit iets groots voelde in iets heel kleins. Liefdes van één zin, tranen van een heel leven is een bundeling met de mooiste gedichten van van @tegeltjeswerk, het immens populaire poëzieaccount van Jeroen van Eck. Jeroen van Eck schrijft over de stille lagen van het leven over liefde, verlies en alles wat daartussen ademt. Als maker van Tegeltjeswerk vangt hij grote emoties in kleine zinnen. Zijn woorden zijn puur, eerlijk en herkenbaar; een weerspiegeling van zijn vermogen om in het alledaagse iets dieps te voelen.

U (maar zo) ALLEEN! is een uniek boek. Geschreven en doorleefd door Meinsje Wijma (1976), getrouwd en moeder van een dochter en een zoon. Ze heeft een PTSS (Post Traumatische Stress Stoornis) waar ze meer en meer heling in mocht ontvangen. Haar indrukwekkende schilderijen, geschilderd in doorwaakte nachten, weerspiegelen diepe gevoelens. De haast filosofische vragen over lijden zijn invoelbaar en zal voor lezers die te maken hebben met iedere vorm van lijden herkenbaar zijn. Rauw, rouwend, verwond en verwonderd schrijft ze over hoop en wanhoop. Zelf zegt ze over haar boek: “Het gaat over een zware, schijnbaar uitzichtloze periode in mijn leven, maar het gaat niet om mij. Dit boek gaat over Gods betrokkenheid bij ieder van ons. Hij biedt maatwerk. Dag aan dag draagt Hij ons. U (maar zo) ALLEEN! biedt die troost.

Hoe vind je houvast in een landschap van verlies en herstel? In deze bundel verweeft de auteur gedichten en tekeningen tot sporen van een innerlijke reis. Vanuit ervaringen met moederschap, verlies en systemische patronen ontvouwt zich een zoektocht naar ruimte, verbinding en heling. Vrij van vaste vormen en gedragen door gevoel, vinden de woorden hun natuurlijke weg van weerstand naar vertrouwen en uiteindelijk naar thuiskomen. Geen eindpunten, maar sporen van een proces in beweging. Voor wie herkenning zoekt en de moed vindt om te voelen wat zich aandient.

'Als je kunt dansen in de regen' staat vol met gedichten en kleine teksten die raken aan alledaagse thema’s in het leven. Een dichtbundel die je in de kast wilt hebben en die je onderweg kunt meenemen. Om even bij weg te dromen of te dansen in de regen. Een bundel die je als klein koffietafelboek neerlegt en zo nu en dan openslaat op een andere pagina. De titel van de bundel is een rode draad door de gedichten van Bij Mar. Als je kunt dansen in de regen is er ook altijd zonneschijn. 'Als je kunt dansen in de regen' is een cadeau voor jezelf of om te geven. Schrijf er een persoonlijke boodschap in zodat het voor altijd dierbaar blijft voor iemand. --- Bij Mar (1981) is een pseudoniem van Marianne van Batenburg-Visser. Ze begon eind 2016 met het schrijven van gedichten en kleine tekstjes. Ze laat zich graag inspireren door de wereld om haar heen, de dagelijkse ervaringen van moederschap, werk, vriendschap, gezin en verlies. Haar werk is herkenbaar voor velen. Wekelijks bereikt zij duizenden volgers via haar instagrampagina @bij_mar. Daarnaast verkoopt ze haar handgeschreven dichtkunst en schrijft ze regelmatig werk op maat.

De juiste woorden geven aan wat er door je heengaat. Uitleggen aan iemand hoe je je voelt. Begrijpen welke emoties er door je heengaan. Niet voor iedereen vanzelfsprekend. Met haar gedichten geeft ze woorden aan jouw gevoels-wereld. Voor herkenning in het diepste van je zijn. Voor heling op diepere lagen. Je wordt meegenomen in veel voorkomende thema’s zoals vastzittende familiepatronen, rauwe emoties, innerlijke kindpijn, ontdekken wie jij in de kern bent, in je eigen kracht komen, de zoektocht naar ware liefde en echte intimiteit. Over de diepste pijnen, dansen in het donker, groeien in het licht en zinderende zielsverbindingen.

Carla Rus (1953) was psychiater gespecialiseerd in de behandeling van (seksuele) kindermishandeling en oorlogstrauma’s. Ze publiceerde essays in Trouw, Opzij en vele andere tijdschriften. Ze was coauteur van twee boeken over haar werk. Samen met haar vader Jaap Rus schreef ze twee boeken over het Zeeuwse verzet in de Tweede Wereldoorlog. Carla is nu achtentwintig jaar ernstig chronisch ziek. Vanuit huis bleef ze zoveel mogelijk pro Deo doorwerken waarvoor ze in 2014 tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau werd benoemd. Haar hele leven schrijft ze in golven ook gedichten. De bundel ‘Wind beweegt mijn tak’ bevat gedichten geschreven tussen 2017 en 2022. De bundel is opgebouwd uit vier afdelingen van ieder elf gedichten. Een afdeling over haar zieke leven, een afdeling over ‘het hele leven’, één over haar werk als psychiater en eentje over de liefde. De verbinding tussen alle gedichten is zijzelf.

Toen het hart van Elmay voor de zoveelste keer gebroken werd, begonnen de woorden te stromen. Deze bundel is het resultaat daarvan. Duizend stukjes liefde gaat over de liefde voor jezelf die je tussen de scherven van een gebroken hart kunt vinden. Met woorden over breken, verdwalen, helen en leven. Een ode aan liefdesverdriet.

Na bundels, posters en cd's, nu poëzie in een wel heel aparte vorm. Jij mij is de wereldprimeur van het zogenaamde 'passiepasje', een magnetische dichtbundel op creditcardformaat met de twintig allermooiste liefdesgedichten uit de Nederlandstalige poëzie. Borstzakpoëzie op niveau, met onder meer gedichten van Remco Campert, Judith Herzberg en Herman Gorter. Door het kleine formaat ideaal om op het hart te dragen.

'Als je kunt dansen in de regen' staat vol met gedichten en kleine teksten die raken aan alledaagse thema’s in het leven. Een dichtbundel die je in de kast wilt hebben en die je onderweg kunt meenemen. Om even bij weg te dromen of te dansen in de regen. Een bundel die je als klein koffietafelboek neerlegt en zo nu en dan openslaat op een andere pagina. De titel van de bundel is een rode draad door de gedichten van Bij Mar. Als je kunt dansen in de regen is er ook altijd zonneschijn. 'Als je kunt dansen in de regen' is een cadeau voor jezelf of om te geven. Schrijf er een persoonlijke boodschap in zodat het voor altijd dierbaar blijft voor iemand. --- Bij Mar (1981) is een pseudoniem van Marianne van Batenburg-Visser. Ze begon eind 2016 met het schrijven van gedichten en kleine tekstjes. Ze laat zich graag inspireren door de wereld om haar heen, de dagelijkse ervaringen van moederschap, werk, vriendschap, gezin en verlies. Haar werk is herkenbaar voor velen. Wekelijks bereikt zij duizenden volgers via haar instagrampagina @bij_mar. Daarnaast verkoopt ze haar handgeschreven dichtkunst en schrijft ze regelmatig werk op maat.

Een bundeling van gedichten en gedachten over liefde, verbinding en thuiskomen in je eigen hart. Het boek is een combinatie van gedichten, proza en foto’s.Het hart kent ons door en door. Ze zit in ons, klopt en geeft ons daarmee het leven. Ze weet de weg, heeft humor en zit vol verrassingen. Ze kent alle geheimen van het universum: haar wetten, haar magie en haar liefde. Ze kent het verleden en de toekomst, gebundeld in het eeuwige nu. Ze is vol van waarheid. Daarom besloot ik vragen aan haar te stellen. Waar kan ik je vinden en hoe blijf ik met je verbonden? Hoe praat je tegen mij? Hoe zit het met vergankelijkheid, het donker, groei en geluk? Mijn antwoorden vind je in dit boek.

Ontdek hoe je met slechts elf woorden verrassend veel kunt zeggen. Een elfje is een korte dichtvorm die je uitnodigt om stil te staan bij wat er in je leeft en om dat op een creatieve manier te verwoorden. In dit inspirerende boekje ga je op ontdekkingstocht om jezelf (nog) beter te leren kennen. Daarnaast vind je ook enkele creatieve kriebels, reflectievragen en oefeningen. Je hebt geen enkele schrijfervaring nodig; het gaat vooral om het doen. Gun jezelf een moment waarin alles er gewoon mag zijn. Jij bent uniek, dus jouw elfje is dat ook.

Hoe vind je houvast in een landschap van verlies en herstel? In deze bundel verweeft de auteur gedichten en tekeningen tot sporen van een innerlijke reis. Vanuit ervaringen met moederschap, verlies en systemische patronen ontvouwt zich een zoektocht naar ruimte, verbinding en heling. Vrij van vaste vormen en gedragen door gevoel, vinden de woorden hun natuurlijke weg van weerstand naar vertrouwen en uiteindelijk naar thuiskomen. Geen eindpunten, maar sporen van een proces in beweging. Voor wie herkenning zoekt en de moed vindt om te voelen wat zich aandient.

De bundel Ruisen van berken gaat over het ruisen van berken, en andere geluiden en klanken, en over wat het menselijk leven het niet-menselijke leven aandoet, en de Aarde, waarover de wind waait, en het riet buigt, maar vooral over water, als geheel, en dat alles daarmee verbonden is, waar de meeuwen slapen, en de liefde die het brengt, maar bovenal over berken, de eerste en de laatste boom in het geheugen van de dichter die woonachtig is in het almaar verder verzinkende midden van zijn geboortegrond. Daar gaat deze bundel over. Over de bundel Winterflarden “Nu is het niet altijd nodig om gedichten na een eerste lezing direct te doorgronden en is het juist wel mooi als je gedwongen wordt tot nadenken en uiteindelijk tot de slotsom komt, dat het werk niet te doorgronden is, maar ondanks dat toch ontzettend aanspreekt. Dat is de magie van de poëzie. …in mijn ogen verdient Kleefstra een plaats in de canon van de hedendaagse poëzie. Kortom een bundel die je niet loslaat en die ik nog regelmatig zal herlezen.” (Maurice Broere voor Meander) “De zesde bundel van Kleefstra is er gelukkig. Het is niet de meest toegankelijke bundel van deze begaafde dichter. Een bundel voor op de nachtkastjes of om mee te nemen naar die natuurplekken die na de winter weer ontwaken. Lees en ontwaak!” (Karel Wasch voor De Leestafel)

Dit boek bundelt schilderijen en gedichten van de gevoelens en gedachten in de periode, die de schrijfster therapie had voor haar militaire PTSS en Moral Injury. PTSS en Moral Injury zijn ontstaan door haar uitzendingen. Het laat in beeld en woord de worstelingen zien die een militair met PTSS en Moral Injury kan doormaken. Het is haar persoonlijke getuigenis, die ook voor anderen herkenning en mogelijk erkenning kan geven van PTSS en Moral Injury in hun omgeving of bij zichzelf.

Luchthartig en scherp, ontroerend en licht melancholisch – in zijn vijftiende bundel is dichter Anton Korteweg weer op zijn best!‘Een dichter schrijft slechts voor een dichter verzen, en voor de vrouwen, die geen vers verstaan,’ schreef Bertus Aafjes ooit. Zo erg is het voor Anton Korteweg, meer dan een halve eeuw bezig, nou ook weer niet. Hij is een man die zijn zegeningen telt, en de kleine dissonanten in het leven maakt hij onschadelijk in zijn poëzie. Het zijn niet alleen de vertrouwde ongemakken van het ouder worden die bezongen worden, maar hij probeert ook om te gaan met de overweldigende hoeveelheid pakken om bij neer te zitten. En om op steeds wankeler benen staande te blijven in de actualiteit van een opdringeriger, meedogenlozer wereld. Een sombere tijd schept sombere gedachten.De dag plukken is vaak te veel gevraagd.Toch, elke morgen heeft het leven nog, tot overmaat, het gore lef me met zijn grauwe prikkelbaard’t bed uit te kussen. Of ik daar op lig te wachten.Het sleept me bij de haren uit de slaapde dag in. ’t Is nog steeds op me gesteld.Ik mag nog meedoen. En dat is wat telt. In de pers‘Een van de aangenaamste Hollandse dichters is Anton Korteweg, een te burgerlijk calvinist om in dit tranendal op verlossing te mogen hopen, en dat weet hij verdraaid goed.’ Arjan Peters in de Volkskrant‘Anton Korteweg verklapt […] de titel van een nieuwe bundel gedichten: Ik, om maar iemand te noemen. Dat is passende zelfspot in een tijd waarin de literatuur op het narcistische af persoonlijk is geworden.’ Carel Peeters in Vrij Nederland‘Zo lees ik in moeilijke dagen Anton Korteweg. En dan kan ik mijn geluk weer aan.’ Herman de Coninck in De Morgen‘Melancholieke maar altijd sprankelende dichter.’ Elsbeth Etty in NRC

Deze bundel barst van de beestachtig leuke gedichten over allemaal dieren die stuk voor stuk eigenaardigheden bezitten die ons sterk aan onszelf doen denken. Zo ontmoeten we ijdele dieren, boze, bange en sluwe dieren. We maken (uiteraard) kennis met een gier die niet gierig wil zijn, maar ook met een krokodil met heel grote ambities, een regenworm die enkel in het pierenbad wil en tientallen andere beesten met allemaal hun eigen hebbelijkheden. Cor Burger schreef met deze bundel een lofdicht op zowel het dierenrijk als op onze taal, vol met knipogen, grapjes, snikken en grimlachjes. In De gier die niet gierig wilde zijn lijkt het alsof het dierenrijk zich verenigd heeft speciaal om ons een glimlach te bezorgen.

In deze bundel vind je geen liefdesverhalen van rozen en regenbogen. Hier vind je de fluisteringen in de ochtend, de stilte na een appje, de traan op het kussen die niemand zag. Gedichten over kleine aanrakingen die alles deden beven, over korte liefdes die diepe sporen nalieten. Over breuken die nauwelijks geluid maakten, maar in het hart nog steeds een litteken zijn. Voor iedereen die ooit iets groots voelde in iets heel kleins. Liefdes van één zin, tranen van een heel leven is een bundeling met de mooiste gedichten van van @tegeltjeswerk, het immens populaire poëzieaccount van Jeroen van Eck. Jeroen van Eck schrijft over de stille lagen van het leven over liefde, verlies en alles wat daartussen ademt. Als maker van Tegeltjeswerk vangt hij grote emoties in kleine zinnen. Zijn woorden zijn puur, eerlijk en herkenbaar; een weerspiegeling van zijn vermogen om in het alledaagse iets dieps te voelen.

‘Wat Gorman schrijft en hoe ze dat voordraagt, het zit bomvol energie. Haar boodschap is er een van kracht en verbinding. Gorman weet hoe ze met het ritme van haar woorden haar boodschap kracht bij kan zetten. Haar rijm is natuurlijk en betekenisvol, als vanzelf lijkt het ene woord het andere voort te brengen. Krieger vond mooie rijmparen, wat niet altijd gemakkelijk zal zijn geweest.’ Trouw‘Een presentator moet voorzichtig zijn met roepen van dingen als: je moet dit lezen. Ik zeg: je moét dit lezen.’ Frénk van der Linden in Kunststof, Radio 1 ‘Gorman is niet alleen de stem van een generatie, maar ook van een bevolkingsgroep, een tijdperk.’ PoëziekrantDe debuutbundel van #1 New York Times-bestsellerauteur en activist Amanda Gorman in een luxe tweetalige editie, vertaald door Zaïre KriegerAmanda Gorman is de jongste dichter ooit die haar werk mocht laten horen tijdens het beëdigen van een nieuwe Amerikaanse president. Noem ons wat we dragen is haar debuutbundel en laat zien dat ze een onvergetelijke nieuwe stem binnen de Amerikaanse poëzie is.In deze bundel, die ook het inaugurele gedicht The Hill We Climb bevat, beschrijft Gorman het verhaal van een verloren tijdperk en transformeert ze collectieve gevoelens van rouw over de pandemie in een boodschap van hoop en kracht. Noem ons wat we dragen barst van de energie en muzikale taal en onderzoekt thema’s als identiteit en geheugen. De gedichten markeren een belangrijk moment van bewustwording in onze maatschappij. Gorman is daarmee zowel een chroniqueur van het verleden als de stem van onze toekomst.In de pers:‘Noem ons wat we dragen is lyrisch en zet je aan het denken.’ USA Today‘Haar dappere, orakelachtige uitspraken geven woorden aan een collectieve ervaring, met een ongeëvenaard vertrouwen en een vooruitziende toon.’ The New Yorker‘De bevrijdende kracht van deze gedichten over onze veerkracht en overlevingsdrang is het bewijs dat Gorman een krachtige chroniqueur is van onze tijd.’ Oprah Daily‘Gormans poëzie benadrukt dat niet alleen zij maar een heel land in staat is om glorieus te groeien.’ The Washington Post‘Noem ons wat we dragen, is een unieke tweetalige editie. Je leest de gedichten in hun originele versie, naast prachtige vertalingen van Zaïre Krieger.’ Cosmopolitan‘Ritmische, bevlogen poëzie over rouw, hoop en kracht.’ Happinez‘Een onvergetelijke nieuwe stem binnen de Amerikaanse poëzie.’ Marie Claire Over The Hill We Climb:‘Amanda Gorman betoverde – maatschappelijk betrokken teksten, openhartig en theatraal.’ de Volkskrant‘Een jonge dichter die put uit diepe bronnen.’ NRC Handelsblad

Waar je met je hoofd niet bij kunt, ligt misschien wel binnen hartbereik. De plotselinge dood van mijn moeder leerde mij te vertragen, aanvaarden en mijn verdriet recht in de ogen aan te kijken. Om te ontdekken dat de keerzijde van rouw pure liefde is, die (nog) verder reikt dan de tastbare, hechte band die ik met mijn moeder had, toen ze nog leefde. De gedichten in deze bundel werpen licht op de vraag hoe de dood een uitnodiging kan zijn om het leven te herijken en herwaarderen in een periode van rouw. Mijn rouwproces heeft mij tot nu toe feilloos (terug)geleid op het pad naar mijn hart. De gedichten die ik schrijf zijn daarbij mijn helende wegwijzers. laat me leven in jouw naschijn in de stralen die je scheen in de liefde die je doorgeeft dwars door rouw en afscheid heen Tanja Helderman (1974) studeerde logopedie en neurolinguïstiek en is oprichter van TAALig. Ze publiceert regelmatig eigen werk, dat veelvuldig gelezen en gedeeld wordt. Daarnaast verkoopt ze haar eigen collectie dicht|kunst, schrijft ze regelmatig in opdracht en geeft ze masterclasses en workshops over poëzie. Het is haar grote droom en dierbare missie om gedichten meer zichtbaar te maken en de wereld te versieren en verrijken met treffende, troostende, hoop- en liefdevolle gedichten. Van Tanja verschenen bij uitgeverij Palmslag eerder Over Leven (2017), Drijfkracht (2018), Lefregels (2020), Liefzang (2021) en Rouwritme (2023).

Deze bloemlezing omvat de warmste gedichten en gedachten uit vele handjesvol. 150 teksten, rechtstreeks uit het hart, met af en toe een omweg langs de duizend-en-één kronkels in het overvolle hoofd. Een streelzachte bundeling die het zware in het leven net dat tikkeltje lichter maakt. Dit handjevol voelen is er voor alle veelvoelers. Het is jouw portie rust, troost, veerkracht en zonneschijn. Met extra toefjes liefs, geluk, vriendschap en zelfvertrouwen. Om nog meer jezelf te leren en mogen zijn. En los te laten waar het kan. Want ook al voelt het heel vaak zo, je voelt het niet alleen. Liz is More, een meisje van bijna 45, klein van postuur, met grote mond en dito hart. Iemand die graag zorgt en ziet, maar nog liever raakt. Met warme woorden die ze elke dag als verse bloempjes de wereld in strooit. In de hoop dat er geplukt en gedeeld wordt. Ze vulde al 10 streelzachte boekjes met een hoekje af, kaartjesboxen, kopjesvol en scheurkalenders. Voor ieder wat wils.

Liefde is alles en overal. Liefde voor jezelf en liefde voor anderen. Liefde om te geven, liefde om te krijgen. Liefde om te koesteren, te vormen, te houden en los te laten. Van milde knuffelwoorden tot warme knipselzinnen: dit is een boekje voor wie elke dag nog wat liever wil.Lees, ontdek, verdwaal, verbind, laat je liefdevol omringen door de kracht en eenvoud van poëzie. Elkedagzin is een project van Annelies Belemans. Als noodzakelijk rustpunt in deze snelle wereld reserveert zij elke dag een momentje voor zichzelf om iets te creëren vanuit intuïtie en gevoel. Ze laat zich inspireren door woorden die haar vinden in kranten of magazines en knipt, puzzelt en plakt zo elke dag een poëtische knipselzin bij elkaar. Op Instagram en Facebook (@elkedagzin) lezen 65.000 volgers mee.

Levend in geleende tijd, verlengd met medicijnen, ontstond dit album, waarin gedichten en beelden zich in een dialoog verenigen. Gerrit Teule (1942 - …) was een computer expert. Hij is nu kunstschilder, schrijver en dichter.

Liefdesgedichten en hemelse antwoorden ...Poëzie van liefde die de dood overstijgt... Toen Jan van der Heide zijn geliefde vrouw Anna verloor, vond hij woorden waar stilte dreigde te vallen. In deze bijzondere dichtbundel schrijft hij haar in liefdevolle verzen en Anna antwoordt… Vanuit de hemel. In poëzie. De dialoog tussen twee zielen die elkaar nooit loslaten vormt het hart van dit boek. Het is een ontroerende reis langs verloren liefde... Voor iedereen die ooit afscheid moest nemen van een geliefde, bieden deze gedichten een sprankje troost en de geruststellende gedachte dat liefde sterker is dan de dood..., omdat liefde over de grens van de dood heen reikt... Een ode aan de eeuwigheid van de liefde. Voor wie mist, herinnert en blijft liefhebben.

Onbegrijpelijk nieuw   Gedichten en impressies   In deze derde bundel van Lija Hirsch komen we een aantal boeiende mensen tegen: een moeder die ondanks de zware impact van een oorlog een positief bestaan wil opbouwen (wat niet altijd lukt), kinderen die ondanks hun kwetsbaarheid een plekje zoeken dat bij hen past, een stervende die alleen is en een stervende die zijn broer naast zich heeft. Een ontmoeting in het park die aanvoelt als een belofte van toekomst en een tante die als verpleegster het leven leert kennen en eerbiedigen:   mijn tante heeft het leven zo lief: de rijkdom en  de mateloze  kwetsbaarheid.   De teksten lijken soms een weergave van zowel de uiterlijke als de innerlijke werkelijkheid te willen zijn: niet alleen het zichtbare beschrijven, maar ook wat er op datzelfde moment binnenin de personen leeft.   Tijdloze thema’s als liefde, dood, eenzaamheid, schoonheid en gemis staan centraal. En de wil om van iedere situatie de essentie te doorgronden.     Heelal   Als jij er bent is het of iedereen die ik ooit heb liefgehad tegelijk aanwezig is   de ruimte tussen ons is als de ruimte tussen de sterren:   niet leeg, maar vol onzegbaar, levend licht.

Zolang ik van Haar lippen drink Vergeet mijn tong de smaak van de woestijn De plaats waar ik geboren ben Het zand waarin geen sporen achterblijven Van de nomade De hete wind De onbegonnen overtocht In mij van mij naar mij Zolang ik in Jouw schoot mag slapen & Jij met trage heupen Een wiegeliedje voor mij zingt Zolang bid ik dat onze nacht Voor altijd donker blijft Dat wij voor altijd mogen duren

Gedichten in Vierklanken Een Verzamellijn De tijd tussen 2010 en 2025 in woorden weergegeven en aan de lezer teruggegeven. Over dagelijkse dingen. Over wereldgebeurtenissen. Over feestdagen en festiviteiten. Over vreugde en verdriet. Klanken met een persoonlijke noot. Inge Gorris schreef ze op als een rode draad door het leven. Henk van de Bunt, hoofdredacteur van De Vierklank, zorgde voor de publicatie waarvoor veel dank.

Rouw laat zich niet vangen in woorden. Maar soms kunnen woorden wel even stilstaan bij wat te groot is om te begrijpen. Altijd dichtbij is een bundel vol gedichten en gedachten over verlies, liefde, gemis en het langzame vinden van nieuwe vorm. Niet rechtlijnig, niet altijd zacht — maar eerlijk. Van rauw gemis tot liefdevolle herinnering. Voor wie het zelf meemaakt, maar ook voor wie troost zoekt voor een ander. Of je deze bundel geeft of ontvangt: hij is bedoeld om stil te mogen zijn, te voelen wat er is, en te weten: je bent niet alleen.

Dit is mijn derde gedichtenbundel, waarin u mijn schrijfpassie kunt bewonderen, vanuit niet bestaande dagelijkse beschreven doorsnee gedichten. De gedichten zijn op een tactische manier omschreven zonder verdere discriminatie of rechtstreekse beoordelingen naar derden. Hou zelf van correctheid in eerlijkheid vanuit respect, van waaruit ik mijn emoties in schrijfpassie kan omschrijven in daadwerkelijke schrijffantasieën. Mocht u interesse hebben in mijn bundel, dan wens ik u veel leesplezier...

Tweehonderd en elf gedichtjes, deze op een tactische manier beschreven over o.a. de maatschappijveranderingen. Een harde cover met op iedere bladzijde een kunstwerk beschildering van echte artiesten / kunstschilders. Uiteraard in overleg gepubliceerd, de bladzijdes deze zijn van witte zijde glanspapier. Alles wat nieuw is, is interessant tot het nieuwe eraf is. Dit wat waarschijnlijk mens eigen is, het onbereikbare geeft een hebberig gevoel in het ontevredenheid. Of het nu om vrienden gaat, die eerst onbereikbaar waren als voorheen, of in het financiële plaatje. We lijken op dieren qua dit karaktertrekje, eerst jagen we terwijl we niet eens echte trek hebben. Instinctmatige reflexen, deze zijn de boosdoener in iedere brein, een mindere eigenschap of karaktertrek in ieder levend wezen. Ik wil de mensen bedanken die in dit gedichtenboekje interesse hebben, en het werkelijk waarderen hoe ik mijn gedichtjes beschreef.