Er vraagt mij nooit iemand iets

In een huis aan de Lanen in Harlingen wonen drie Duinkers boven elkaar. Guurtje kwam in 1969 met de boot uit Den Oever en stond vierentwintig jaar achter de kaaskraam op de Voorstraat. Haar zoon Siem staat er nu eenendertig jaar. Zijn dochter Rixt snijdt en weegt naast hem, voor een weekloon dat hij bepaalt.In maart laat de gemeente weten dat alle standplaatsen opnieuw worden vergund, via een puntentelling waarin eenendertig jaar niets waard is. Siem vraagt de plek aan op zijn eigen naam en belooft dat Rixt hem later krijgt. Rixt dient een tweede aanvraag in: één boer uit Wijnaldum, vier soorten, en een toonbank bij de veerboot in de Willemshaven.Marktmeester Jitske Kikkert schreef de telling. Oesterman Tjalf Zorgdrager helpt Rixt en rekent op iets terug. En Guurtje, die het huis en het geld heeft, kiest een kant zonder het aan te kondigen.