Dese see is egt te hoog

1421. Het water stijgt. En niemand weet wat er komen gaat. In het welvarende Aernswaert, midden in de Groote Waert, leeft Wouter Wilbertzn. met zijn familie van het land en het water. Hij werkt op de boerderij, drijft handel in Geertruidenberghe en droomt van een toekomst met Machteld. Het leven wordt bepaald door de seizoenen, het geloof en de onderlinge verbondenheid van de dorpsbewoners. Maar de regen houdt aan. Rivieren zwellen, de wind jaagt het water op en de dijken blijken minder betrouwbaar dan gedacht. In november 1421 voltrekt zich de ramp die later bekend zal worden als de Sint-Elisabethsvloed. In één nacht verdwijnen dorpen, boerderijen en complete levens onder het water. Wouter overleeft, maar de wereld waarin hij opgroeide is voorgoed verdwenen. Wat volgt is een aangrijpend verhaal over verlies, veerkracht en de onverwoestbare band tussen mensen en hun geboortegrond. Terwijl het verdronken land langzaam verandert, blijft de herinnering aan Aernswaert van generatie op generatie voortleven. In Dese see is egt te hoog brengt Louis de Bot een verdwenen middeleeuws landschap opnieuw tot leven. Met historische plaatsnamen, authentiek taalgebruik en veel oog voor het dagelijks bestaan vertelt hij het verhaal van gewone mensen tegenover de ontembare kracht van het water. Deze nieuwe uitgave verschijnt ter nagedachtenis aan Louis de Bot en houdt zijn bijzondere historische vertelling levend.