Alle boeken verdienen een bewonderaar

In mei 2025 overleed Roef, de zestienjarige zoon van Nicolette en Scott, aan de gevolgen van kanker. Nicolette schrijft over de ziekteperiode, het zwartste scenario dat waarheid werd en het jaar erna. Tussen haar columns door zijn de trotse brieven te lezen die Scott schreef aan vrienden, familie en kennissen. En aan Roef zelf. Een prachtig liefdevol verhaal dat je meeneemt in het hoofd en hart van twee mensen die rouwen. Het boek ondertitelt gevoelens die vaak verborgen blijven en het geeft taal die steunend, oprecht en helpend is. Je krijgt van heel dichtbij mee hoe iemand met de pijn omgaat en moeilijke onderwerpen bespreekbaar maakt. De teksten komen rechtstreeks je hart binnen en zijn daarmee echt waardevol en helpend voor iedereen die met verlies te maken heeft. • Prachtig, ontroerend en herkenbaar verhaal over wat er gebeurt als iemand waarvan je houdt ongeneeslijk ziek wordt. • Heldere vernieuwende taal die nergens sentimenteel wordt. • Vol helpende voorbeelden over wat je als vrienden en familie wél kunt doen en zeggen. 'Ik waardeer je woorden enorm. Je weet iets onbeschrijfelijks, wat ik zie en voel bij zoveel ouders, in helpende woorden te vatten. Je maakt met eenvoudige klare taal rouw begrijpelijker en brengt zo echt nieuwe taal in de wereld van rouw en verlies.’ Patricia Hortensius, Prinses Maxima Centrum voor Kinderoncologie

De legende van koning Arthur opnieuw tot leven gewekt. Als Arthur het zwaard Excalibur uit de steen trekt, begint een leven vol avontuur. Samen met zijn dappere ridders wint hij veldslagen en ontdekt hij ware vriendschap. Maar hij krijgt ook te maken met verraad. Zal hij Brittannië moedig en rechtvaardig naar een nieuwe toekomst kunnen leiden? De verfijnde illustraties vol subtiele humor en heldere, bondige tekst maken dit boek een ware aanrader voor jonge lezers.

Vos mist zijn beste vriend Bever. Nu kerst eraan komt, trekt hij zich terug met zijn verzameling sneeuwbollen. Elke sneeuwbol herinnert hem aan een kerst die ze samen beleefden. Dit kartonboek heeft de vorm van een sneeuwbol en kan rechtop staan. Niet alleen leuk als cadeau, maar ook als Kerstdecoratie!

Wij mensen zijn ‘verbivoren’: we voeden ons met woorden. Taal is typisch menselijk. Toch?Al sinds Iris Sommer grensverleggend onderzoek deed naar stemmen die mensen horen wanneer ze kampen met psychose, is zij mateloos gefascineerd door de wereld van taal en het brein. In De stem van het brein brengt ze beide op wervelende wijze samen, van gebarende gorilla’s, het brein van een pasgeboren baby en AI-taalmodellen tot het wegvallen van taal bij dementie. Stap voor stap laat Sommer zien dat taal het fundament vormt van alles wat we zijn: ons zelfbewustzijn, ons denken, onze ziel.

Twee verhalen, twee auteurs, vele duistere geheimen. Klaar met het ene verhaal? Draai het boek om en lees het andere. Sandra's kant: Sommige plekken wil je niet kennen. Sommige graven laat je beter met rust. Wanneer Tommy en zijn ouders verhuizen naar het sombere Kraaidorp, voelt hij meteen de kilte achter de bouwvallige muren van het troosteloze huis heersen. Maar dat is nog niet ergste. Achter de tuin ligt een eeuwenoud, vergeten kerkhof, afgesloten door een verwrongen poort en afbrokkelende stenen muren, verwaarloosd door iedereen. ’s Nachts verschijnt er een duistere figuur tussen de graven, een aanwezigheid die alleen hij ziet. Wanneer zijn beste vriend Jack op bezoek komt, besluit Tommy hem alles te vertellen, zonder te beseffen wat de gevolgen daarvan zijn. Wat volgt is een nacht vol zwarte magie, wraakzuchtige rituelen en een vergeten heks die niet langer tevreden is met haar gedoemde bestaan. Barts kant: Een logeerweekend bij zijn dementerende oma wordt voor Jack een nachtmerrie. Oma's huis is oud, kraakt, en kijkt uit over een verlaten kerkhof. Als zijn zusje Annie wordt meegelokt door een witte mysterieuze gedaante, ontdekt Jack het verzwegen familiegeheim: opa's dodelijke ongeluk was niet zomaar een ongeluk. Het lokte een oude kwaad naar zijn familie. Samen met zijn vriend Tommy waagt Jack een reddingspoging. Maar zijn tegenstander speelt niet volgens de regels. En dan kraakt er iets op zolder...

Kennismaken met klassieke muziek was nog nooit zo leuk! Druk op de noot in het boek en luister naar de prachtige muziek van Engelbert Humperdinck. In dit gloednieuwe muziekboek ga je op een sprookjesachtig avontuur. Laat je meevoeren op de muziek en geniet van de prachtige illustraties bij dit bekende sprookje van Grimm.

De theorie van complexe dynamische systemen biedt een veelzijdig werkmodel voor praktijkpsychologen en -pedagogen. Ze geeft een denk- en inspiratiekader voor lastige problemen die het directe gevolg zijn van de intrinsieke complexiteit van menselijk handelen. Complexiteit – wat niet hetzelfde is als “ingewikkeld” of “gecompliceerd” – hangt samen met het feit dat practici te maken hebben met individuele processen in hun specifieke contexten. Anders dan de gebruikelijke psychologische en pedagogische theorieën en het standaard wetenschappelijk onderzoek biedt de theorie van complexe dynamische systemen handvatten om complexiteit en proces te begrijpen. Dit boek is het eerste dat deze theorie uitlegt in het kader van de psychologische en pedagogische praktijk, en suggesties biedt voor praktisch handelen.

Je weet waarschijnlijk al meer dan je nodig hebt. Je hebt boeken gelezen, podcasts geluisterd, jezelf beter leren begrijpen. Maar als begrijpen genoeg was, was je leven allang veranderd. 'Wakker worden is makkelijk. Opstaan vraagt iets anders.' Betere Keuzes is voor wie klaar is met aan de zijlijn staan. Het is voor de ondernemer, ouder of professional die voelt dat er meer in zit, maar merkt dat oude patronen, uitstel en twijfel steeds opnieuw de richting bepalen. Het boek is voor iedereen die verantwoordelijkheid durft te nemen en echt in beweging wil komen, want dan begint er iets nieuws. Elke keuze is het bewijs. In het boek ontdek je waarom ritme belangrijker is dan motivatie, waarom verantwoording je in beweging houdt en waarom doen meer waard is dan begrijpen. Elk hoofdstuk combineert reflectie met actie en stelt je telkens dezelfde vraag: wat is nu de betere keuze? Het is geen handleiding met garanties. Het is een spiegel die je confronteert met wat je al weet, maar nog niet leeft. Inzicht wordt zo gemakkelijk verward met groei. ‘Je voornemens vertellen wie je wilt zijn. Je herhalingen bewijzen wie je bent.’ Paul Dijk is oprichter van The Last Fix en begeleidt mensen en teams bij verandering die beklijft. In ruim twintig jaar als leidinggevende en veranderkundige leerde hij dat begrijpen niet genoeg is: het leven vraagt het lef om te voelen en de daadkracht om te doen. In dit boek nodigt hij je uit voor beide: voelen én doen.

Houd je van je werk, en houdt je werk van jou? Steeds meer mensen verlangen naar werk dat niet alleen inkomen oplevert, maar ook zin heeft. Ze willen niet simpelweg functioneren, maar werken met aandacht, betrokkenheid en bezieling. In een wereld die steeds digitaler en sneller wordt, dreigt de menselijke maat in werk naar de achtergrond te verdwijnen. Terwijl de wezenlijke vraag blijft: waarom doe ik dit eigenlijk? In dit boek ontdek je hoe je het antwoord op die vraag (her)vindt en vertaalt naar de praktijk, met heldere inzichten en toepasbare oefeningen. Zodat je niet alleen functioneert, maar vooral floreert. Na het lezen van dit boek weet je: wat jouw diepere waarden en drijfveren zijn; hoe je jouw talenten betekenisvol inzet; hoe je flow, plezier en voldoening ervaart in wat je doet; hoe je meer regie, rust en liefde in je werk brengt. Met als resultaat: meer bezieling in wat je doet. Een betere cadans tussen moeten en mogen. En een (hernieuwde) verbinding met wat jij de wereld te bieden hebt. Niet omdat het moet, maar omdat je voelt: dit is wat ik te doen heb! Klaas Koster is oprichter van het trainings- en adviesbureau Vitalogisch BV en directeur van de Vitacademie BV. Daarnaast is hij initiator van de Nationale Vitaliteitsweek en de Dag van de Vitalogie. ‘In dit boek lees je hoe je zingeving in je dagelijkse werk kunt (terug)brengen.’ – Rogier Hoenders, psychiater, hoogleraar zingeving leefstijl

Gent, 1798. Isolde is bijna negen en woont samen met andere weeskinderen in ’t Snotterkens, het Sint-Agathaweeshuis. Tussen de nonnen, paters, strenge regels, kattenkwaad en kommen grijze pap weet ze zich behoorlijk goed staande te houden. Al jaren draagt ze een oude sleutel bij zich. Alleen weet niemand op welke deur hij past. Wanneer vreemde tekens opduiken en er dingen gebeuren die niet zomaar te verklaren zijn, krijgt Isoldes nieuwsgierigheid de overhand. Samen met de andere kinderen begint ze te zoeken, al brengt die zoektocht hen op plaatsen waar ze eigenlijk helemaal niet horen te komen. Sommige deuren blijven tenslotte niet voor niets gesloten. ISOLDE — KAMER DERTIEN is een mysterieus avontuur vol vriendschap, kattenkwaad, Vlaamse humor en een wereld waarin niet alles is wat het lijkt.

"Er is geen man,” begon de schilder Elstir, “hoe wijs ook, die niet op enig moment in zijn jeugd dingen heeft gezegd, of geleefd op een manier die zo onaangenaam is voor hem in het latere leven, dat hij dat graag, indien mogelijk, uit zijn geheugen zou willen wissen. En toch zou hij er niet volledig spijt van moeten hebben, omdat hij niet zeker kan zijn dat hij werkelijk een wijs man is geworden - voor zover het mogelijk is voor ons om wijs te zijn - tenzij hij door alle dwaze of ongezonde incarnaties is gegaan die die laatste fase moeten voorafgaan... We worden niet voorzien van wijsheid, we moeten die zelf ontdekken, na een reis door de wildernis die niemand anders voor ons kan maken, een inspanning die niemand ons kan besparen, want onze wijsheid is het gezichtspunt van waaruit we de wereld uiteindelijk gaan beschouwen." (Op zoek naar de verloren tijd - Marcel Proust)

Sportcentrum Snipperling in Deventer gaat om half vijf open; tussen vijf en zes staan er nooit meer dan vier mensen in de zaal. Wieke Bloemendal bezorgt al achttien jaar de post in de Zandweerd, Rein Wolthuis rijdt pakketten voor eigen rekening. Ze trainen naast elkaar en praten over dezelfde straten, die zij van voren kent en hij van achteren.Op 20 januari vindt Wieke hem om tien over vijf op de vloer tussen de rekken, met een ademhaling die niet klopt. Ze blijft twintig minuten naast hem zitten. Wat daar gezegd is, herinneren ze anders: zij weet zeker dat hij om geld heeft gevraagd, hij weet zeker dat hij nooit iets vraagt. Zes weken later legt ze vierhonderd euro in zijn kluisje.Eigenaar Ilse Meijerink weet welke bus er 's nachts op haar terrein staat. Berna Yıldız stond die ochtend in de deuropening en heeft alles gezien.

Elf jaar lang regelt de nachtploeg van het distributiecentrum op industrieterrein Vossenberg bij Tilburg zijn eigen rooster in één schoolschrift. Wie welke nacht overneemt, wie met carnaval vrij is: Colinda Mutsaers schrijft het op en de ploeg tekent af. Als operationeel leider Jarno Kwinten elke ruil door een app dwingt, vult Colinda de carnavalsnachten in met de inlogcodes die haar collega's haar ooit zelf hebben gegeven. Daarmee is ze van het terrein af.Haar badge werkt niet meer, haar account wel. Vanuit haar bovenwoning aan de Korvelseweg leest ze negen weken lang mee: hoe Ewelina de drie carnavalsnachten alle drie voor zichzelf houdt, hoe Bryan haar plek wil, hoe Martien van alles belooft en niets doet. Beneden trekt de optocht langs haar deur. Binnen loopt de band door, met vier man te weinig.Ze wil haar werk niet terug. Ze wil dat de ploeg zelf om haar vraagt.

Vier ochtenden per week stapt Bets Rijkaart in Vlissingen op de intercity van 5.12 naar Schiphol, en vijf jaar lang loopt haar vriendin Josina Pesulima, hoofdconducteur op die trein, langs plaats 41 zonder haar apparaat op te tillen. Op de eerste dag van de zomerdienstregeling noemt Bets een bedrag: vierentwintighonderd euro, borg voor een kamer in Hoofddorp.In juni rijdt er tussen Roosendaal en Dordrecht een serviceteam mee. Josina komt zes weken thuis te zitten op zeventig procent, met een terugvordering die bijna precies zo hoog is als die borg. Bets wil weg; Josina biedt haar de tweede slaapkamer aan in de Aagje Dekenstraat, de kamer waarin haar broer Boelie nog slaapt, de broer met wie Bets sinds mei naar bed gaat.Ondertussen ligt Vlissingen een zomer lang onder de hitte, en tellen twee vriendinnen op wat vijf jaar gunsten precies hebben gekost.

Bospark de Zwarte Kolk bij Elspeet, zomer 2018. Sinds mei is er geen regen gevallen en het waterschap verbiedt het oppompen. Achter het oude tennisveld staat rij negen: zes bungalows waar het personeel woont, dertig meter van de gasten en buiten de folder gehouden.Jorien Veldkamp zit op de receptie en krijgt van eigenaar Machiel Doornbos de nieuwe functie van parkbeheerder aangeboden, met het appartement erboven erbij. Roelie Wijnbergen, negentien jaar hoofd huishouding, hoort het van iemand anders. Serkan Yaprak spaart voor een koffiekar met geld dat zijn oom voor Apeldoorn bedoeld heeft. Evert Ploeg maait hier sinds 1979 en vindt dat gras groen hoort te zijn.In de heetste nacht van juli slaapt de hele achterrij buiten in het gras, en om tien over drie gaan de sproeiers aan. In augustus komt de aanslag, en Machiel verrekent hem met de seizoenspremie.

In Baarle-Nassau loopt de landsgrens dwars door de machinehal van meubelmaker Gust Bastiaansen, in een rij donkere tegels die een tegelzetter in 1998 legde waar Gusts vader hem aanwees. Sinds het faillissement staat zijn gereedschap op de kavellijst van de curator en mag hij er zelf niets meer bedienen. Op de kijkdag loopt de hele Sint-Annastraat langs de gele nummers. De ochtend daarna staan er drie machines minder.Magda vertelt wat ze die nacht gezien heeft. Lutgarde schrijft het op in een schrift, met datum en uur. Camiel en Firmin, met wie Gust al achttien jaar op dinsdagavond fietst, menen allebei dat zij die bandzaag contant betaald hebben. Miet wil de werf leeg en het huis buiten schot.Negen weken lang timmert een straat haar eigen versie van een buurman, terwijl die buurman van diezelfde mensen een aanhanger nodig heeft, een handtekening en een plek vooraan in de groep.

In een huis aan de Lanen in Harlingen wonen drie Duinkers boven elkaar. Guurtje kwam in 1969 met de boot uit Den Oever en stond vierentwintig jaar achter de kaaskraam op de Voorstraat. Haar zoon Siem staat er nu eenendertig jaar. Zijn dochter Rixt snijdt en weegt naast hem, voor een weekloon dat hij bepaalt.In maart laat de gemeente weten dat alle standplaatsen opnieuw worden vergund, via een puntentelling waarin eenendertig jaar niets waard is. Siem vraagt de plek aan op zijn eigen naam en belooft dat Rixt hem later krijgt. Rixt dient een tweede aanvraag in: één boer uit Wijnaldum, vier soorten, en een toonbank bij de veerboot in de Willemshaven.Marktmeester Jitske Kikkert schreef de telling. Oesterman Tjalf Zorgdrager helpt Rixt en rekent op iets terug. En Guurtje, die het huis en het geld heeft, kiest een kant zonder het aan te kondigen.

Na negentien jaar op de Rijn stapt Miranda Sombroek in september met één tas uit de bus in Nieuwendam. Aan Zijkanaal I ligt De Twee Gebroeders, de ijzeren tjalk uit 1912 waarop ze is opgegroeid en waar haar naam nog altijd naast die van haar broer Gerbrand in het scheepsregister staat. Hij heeft er al die jaren in zijn eentje voor betaald. Nu is de romp afgekeurd: achtendertigduizend euro, vóór de winter, anders mag het schip zijn ligplaats niet meer af.En juist dat varen wil de buurt, want de tjalk haalt al vierendertig jaar Sinterklaas op bij de Schellingwouderbrug. Yvette Kaars wil die vaart verplaatsen naar de NDSM-werf, met hekken, kaartjes en een sponsor. Carola Kruijver, die zes jaar meebetaalt en nergens op papier staat, wil haar naam op het schip.Dan vraagt Miranda om haar helft. Wat ze zelf uit Basel heeft meegenomen, vertelt ze aan niemand.